schoteltje
Schoteltje van het servies 'Pieter Stockmans For Friends I'
Het espressoservies 'Pieter Stockmans For Friends I' werd uitgebracht in een beperkte oplage van 250 exemplaren. Het is samengesteld uit onderdelen van het servies 'Veni' uit 1998. De exclusieve uitgave is verpakt in een houten kist op wielen samen met de publicatie 'Piet Stockmans Monograph' (2002), de catalogus 'Royal Boch Handcrafted Limited editions, Studio & Retro Collection' (2007-2008) en een echtheidscertificaat.
Stockmans, Pieter
Genk
ontwerper
Royal Boch
La Louvière
uitvoerder
steengoed
onbekend
schaal
prototype
Prototype van een rechthoekige schaal
Deze schaal maakt deel uit van een set rechthoekige schalen die Pieter Stockmans ontwierp voor een luchtvaartmaatschappij. Ze werden echter niet in productie gebracht.
Mosa
Maastricht
porselein
schenking
sake kop
Kop van de sake set 'Jubileum'
Deze sake set, bestaande uit een fles en enkele koppen, werd uitgegeven ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum van Mosa. Sake is een Japanse alcoholische drank op basis van rijst.
drinkglas
Bekerglas van het servies ‘J’
Bekerglas in helder glas van het servies ‘J’ ontworpen door Karel Petrus Cornelis de Bazel voor Glasfabriek Leerdam in 1917-1918. Bij het servies werden twee bekerglazen ontworpen. In dit geval gaat het om de breedste versie. Het glas begint met een lage, holle voet met brede rand die wordt ingesnoerd. Op de voet staat de kelk die uit twee rondingen is opgebouwd. De mondrand is licht toegebogen. Het servies ‘J’ werd zowel glad als geslepen geproduceerd.
de Bazel, Karel Petrus Cornelis
Nederland
Glasfabriek Leerdam
Leerdam
glas (materiaal)
legaat
Den Haag
suikerpot
deksel
Prototype van een deksel van een suikerpot
Dit prototype van een suikerpot is onderdeel van een theeservies.
kop (drinkgerei)
Prototype van een kop
theelicht
Theelicht van het servies 'Vorm 200'
Voor zijn vertrek bij Mosa in 1989 ontwierp Pieter Stockmans twee herziene versies van het servies 'Diana' uit 1977. Deze serviezen, bedoeld voor de horeca, kregen de namen 'Vorm 100' en 'Vorm 200'.
bord (vaatwerk)
Bord van het servies 'Albertine'
Het servies ‘Albertine’ uit 1988 is het resultaat van de eerste samenwerking tussen Bořek Šípek en de Delftse aardewerkfabriek De Porceleyne Fles. Op uitnodiging van het toenmalige Museum Het Kruithuis in Den Bosch nam Šípek deel aan de tentoonstelling ‘Made in Holland’ met een porseleinen servies. Op verzoek van de ontwerper werd het servies vervaardigd door De Porceleyne Fles. Šípek streefde ernaar om bekende beelden een veranderde betekenis te geven. Met het speelse ontwerp bracht hij vernieuwing in de vertrouwde, Delftse productie. Ook op technisch vlak vormde het servies een uitdaging voor het aardewerkbedrijf, dat voor het eerst met porselein aan de slag ging. Albertine bestaat uit serviesonderdelen in de typische blauwe en witte kleuren van het Delftsblauwe aardewerk. Ze vallen op door hun hoge, golvende kraag. Šípek, die naast architectuur ook filosofie studeerde, was ervan overtuigd dat gebruiksvoorwerpen er niet in de eerste plaats zijn voor de mensen, maar eerder omgekeerd. Zijn objecten zijn niet ondergeschikt aan de situatie of de gebruiker, maar sturen mensen in hun handelingen en ervaringen. Ondanks hun onconventionele vorm zijn de serviesonderdelen van Albertine gemakkelijk stapelbaar.
Šipek, Bořek
De Porceleyne Fles
Delft
Aalst
La nef des fous
melkkan
Melkkan van het servies 'Fuga'
Vanaf 1969 ging Mosa zich volop richten op serviesgoed voor de horeca, en in het bijzonder hotelporselein. De concurrent Koninklijke Sfinx zette in dat jaar namelijk zijn productie van serviesgoed stil, waardoor Mosa vrij spel kreeg op de markt. Het servies 'Fuga', bedoeld voor de restaurantsector, werd echter slechts in een beperkte serie geproduceerd. Het servies werd voor het eerst voorgesteld op de Najaarsbeurs in Utrecht in 1969.
Met Piet Stockmans aan tafel
Bord van het servies 'Vorm 200'
vaas
Prototype van een kegelvormige vaas
Tupperware
drinkbeker
Zes Tumblers
Tupperware, opgericht rond 1945, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor de opslag en de bereiding van voedsel. Het bedrijf wendde daarvoor polyethyleen aan, een lichte en goedkope kunststof met een grote flexibiliteit en goede isolerende eigenschappen. In de late jaren 1950 opende het Amerikaanse bedrijf een vestiging in Aalst. De Belgische fabriek kreeg in de jaren 1960 een eigen ontwerpafdeling.
spuitgieten (kunststof)
polyethylene (pp)
No Design to Waste. Out to Sea? The Plastic Garbage Project
Schaal van het servies 'Vorm 200'
Voor zijn vertrek bij Mosa in 1989 ontwierp Pieter Stockmans twee herziene versies van het servies 'Diana' uit 1977. Deze serviezen, bedoeld voor de horeca, kregen de namen 'Vorm 100' en 'Vorm 200'. Bij deze schaal horen een suikerpot en een melkkan.
Kop met stevig oor
In 1977 zocht Pieter Stockmans naar manieren om de weerstand van het oor van een kopje te verbeteren. Hij bedacht drie oplossingen: een cilindervormige kop met een uitstekende rand, een kop met een kunststof oor en een kop met een stevig oor. Voor deze laatste oplossing gebruikte Stockmans het kopje van het servies 'Sonja' als basis en ontwierp hij een breder handvat voor een zo gemakkelijk mogelijke greep. De koppen kenden een goede verkoop.
kom
Kom van het servies 'Vorm 200'
Prototype van zeskantig schoteltje
souffléschaal
Twee souffléschalen
In 1985 ontwierp Pieter Stockmans enkele ronde souffléschalen en een slakkenbord.
theepot
Theepot van het servies 'Vorm 200'
hanglamp
Ove 661
De lamp 'Ove 661' is een voorbeeld van D.I.Y-design (Do It Yourself). De zelf te monteren lamp, samengesteld uit pentagonale en hexagonale schijven, heeft twee gedaantes. Met de vijfhoekige schijven kan men een kleine lamp maken. Door rond elke vijfhoekige schijf vijf zeshoekige schijven aan te brengen, bekomt men een grotere lamp. Ove 661 werd geselecteerd door het Brussels Design Centre, dat tussen 1965 en 1985 het Belgisch industrieel design promootte. Een exemplaar van de lamp was tevens te zien op de designtentoonstelling bij de opening van het Museum voor Moderne Kunst in Brussel in 1984.
Dethier, Charles
Ets Ove
Brussel
poly(vinyl chloride) (pp)
polyurethane (pp)
plastic (pp)
koper
aluminium
Mont-Saint-André
Vaas 53 met dahlia
Aardewerken vaas modelnummer 53, polychroom gedecoreerd met een dahlia en bloemknoppen tegen een crème-witte achtergrond. Glanzende glazuur.
vormgieten
schilderen
bakken
verglazen
glazuren
Plateelbakkerij Zuid-Holland
Gouda
aardewerk
Paar vazen 53 met dahlia's
Paar aardewerken vazen, modelnummer 53, polychroom gedecoreerd met een dahlia en bloemknoppen tegen een crème-witte achtergrond. Glanzende glazuur.
Vaas 138 met bloemen
Aardewerken vaas met twee kleine oren, modelnummer 138, gedecoreerd met P-decor met bloemen en bloemknoppen temidden van zwierige ranken en bladeren. Het decor is polychroom tegen een crème-witte ondergrond. De vaas is glanzend geglazuurd. Gesigneerd CV.
kookpot
Kookpot uit de reeks 'Twist'
Bijzonder aan dit ontwerp is de greep, die drie standen heeft. In de middenste stand is het deksel dicht. Aan de kant met het kleine putje komt door te drukken op de greep het deksel een beetje open te staan, waardoor je het water gemakkelijk maar traag afgiet, wat vooral geschikt is voor kleine ingrediënten. Aan de kant van het grotere putje is de opening groter en kan je sneller afgieten, wat enkel geschikt is voor grotere ingrediënten.
Enthoven, Axel
Enthoven Associates Design Consultants
Antwerpen (provincie)
Alva
Oostrozebeke
roestvrij staal
kunststof
stoel
Stoel in empirestijl
Deze stoel met vernieuwde bekleding heft een gekromde rugleuning met bovenaan een band. Dit type stoel werd populair tijdens het Directoire en in de empirestijl. De stoel rust op vier licht gebogen poten, de achterste daarvan sabelpoten ('à l'étrusque'), die zorgen voor een grote stabiliteit. De stoel is eenvoudig en gaat terug op de 'klismos'-stoel uit het klassieke Griekenland. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het voormalige Museum Ridder Smidt Van Gelder in Antwerpen, musée du Louvre in Parijs en museum Lambinet in Versailles.
Vlaanderen
mahoniehout
textiel (materiaal)
metaal
overdracht
Gent
broodbord
servies
Broodbord 28 A Seagull
Broodbord modelnummer 28 A behorende tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies - met schubbenmotief in reliëf - dateert uit de jaren 1880 en is van August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
Garde, Fanny
Kopenhagen
Hallin, Frederik August
vergulden
Bing & Grøndahl
aankoop
productverpakking
Suikerpot van het servies 'Graves Family'
Het servies 'Graves Family' werd opgebouwd rond de 'Ketel met fluit in de vorm van een vogel' uit 1985. Na zijn bijdrage aan het metaproject ‘Tea and Coffee Piazza’ werd Michael Graves gevraagd om een fluitketel te ontwerpen. Het was de tweede designketel van Alessi, na de Ketel met zingende fluit (9091) van Richard Sapper uit 1983. De ketel van Graves was bedoeld als een goedkopere versie voor de Amerikaanse markt. Hoewel het product uiteindelijk duurder uitviel, kende het een groot commercieel succes. De fluitketel vormde de aanleiding voor een uitgebreider servies, de ‘Graves Family’, die bestaat uit onder meer een suikerpot, een melkkan, een pepermolen, een botervloot, een kopje en een dienblad. De serviesonderdelen zijn op een gelijkaardige manier vormgegeven met handvaten in blauwe kunststof en karakteristieke halve bolletjes, die doen denken aan de nagels waarme de bodem aan de zijkanten werd bevestigd bij traditionele ketels. De suikerpot heeft dezelfde vorm als de fluitketel, maar in een kleiner formaat en met twee handvaten aan de zijkant.
Graves, Michael
Alessi
Crusinallo
polyamide (pp)
karton
25e Kunst en Antiekbeurs van Vlaanderen
Vaas 28 met klaprozen
Aardewerken vaas modelnummer 28 met polychroom decor van donkerroze klaprozen tegen een donkere ondergrond. De vaas is glanzend geglazuurd.
Collectie in progress
koffieservies
theeservies
Koffie- en theeservies Digitale
Koffie- en theeservies met decor van vingerhoedskruid (Digitalis). Een stengel met de typische bloemkelkjes en onderaan drie grote bladeren buigt zich langs een kant rond het corpusgedeelte van de objecten. De dekselknop is een enkele digitalisbloem. Kenmerkend voor dit ontwerp zijn de conische vorm en de strakke, hoekige handvatten. Bij de grote kannen zijn hoornen isolatieringen ingewerkt. Melkkannetje en suikerpot zijn binnenin verguld.
Wolfers, Philippe
metaalbewerken
Wolfers Frères
zilver
hoorn
Collectiepresentatie (situatie 2008)
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Silver of a New Era. International Highlights of Precious Metalware from 1880 to 1940. [Gent]
Silver of a New Era. International Highlights of Precious Metalware from 1880 to 1940. [Rotterdam]
tafel (dragend meubilair)
ST93
De tafel 'ST93', wat staat voor 'Stalen tafel 1993', behoort tot de eerste reeks meubels die Maarten Van Severen ontwierp in eigen beheer. De slanke stalen structuur draagt een dun blad in polyester, dat te verkrijgen was in nauwelijks van elkaar te onderscheiden tinten zwart, blauw, groen of rood, zoals dit exemplaar.
Van Severen, Maarten
Top-Mouton
Proven
staal (materiaal)
polyester
Maarten Van Severen Retrospectieve
Vaas met wijnranken
Cilindrische vaas met wijde halsopening en bolling boven de standring. Deze vaas is paars geglazuurd in soufflé-techniek. Onder de halsrand is rondom een wijnrank met afhangende bladeren geschilderd in blauwtonen.
draaien (pottenbakkerstechniek)
Ruskin Pottery
Verenigd Koninkrijk
keramiek (materiaal)
Tentoonstelling 1900
ontwerptekening
Ontwerptekening melkkan Bambou
Ontwerptekening voor de melkkan Bambou. Centraal op de flank van de melkkan is een waaier op steel (uchiwa) afgebeeld. De banderol over de waaier biedt ruimte voor eventuele eigenaarsinitialen. Ze is omgeven door dauwbraamtakken met bloemen en rijpe vruchten. Zoals dat ook in botanische boeken vaak het geval was, zijn de diverse bloeistadia van de plant hier gelijktijdig afgebeeld. Functionele onderdelen als pootjes, greep en schenktuit imiteren bamboestengels. Het ontwerp is kleurrijk uitgewerkt in aquarel en gouache, wat een uitvoering in verguld zilver met niëllo en email kan doen vermoeden. Daarvan bestaat echter geen enkel tastbaar bewijs.
tekenen
tekenpapier
papier (vezelproduct)
grafiet
waterverf
gouache (waterverf)
Oost-Indische inkt
tafellamp
JH8
Vanaf de jaren 1970 legt het verlichtingsbedrijf WOKA zich toe op de heruitgave van verlichtingsarmaturen van bekende Oostenrijkse ontwerpers in jugendstil en art deco. Het gaat onder meer om leden van de Wiener Werkstätte onder wie Josef Hoffmann, Koloman Moser en Dagobert Peche. Deze heruitgegeven tafellamp is een ontwerp van architect Josef Hoffmann voor het Sanatorium Purkersdorf, waar ze op nachtkastjes werden geplaatst. Het sanatorium uit 1904-1905 vormde de eerste grote opdracht van Hoffmann en de Wiener Werkstätte en geldt als een toonbeeld van de geometrische Weense jugendstil. Naast deze lamp maakte WOKA replica's van diverse andere lampen ontworpen door Hoffmann voor het Sanatorium Purkersdorf. Ze werden onder meer gebruikt bij de herinrichting van het sanatorium tot bejaardentehuis in 2003.
Hoffmann, Josef
Wenen
WOKA
ovenschotel
Zes stapelbare ovenschotels
Bord van het servies 'Passe-partout'
Het servies 'Passe-partout' bestaat uit objecten met een zeshoekige vorm. De zeshoek is geïnspireerd op het logo van het warenhuis 'De Bijenkorf', een belangrijke klant van Mosa. Dankzij de genormeerde afmetingen zijn de verschillende onderdelen gemakkelijk te schikken op het dienblad. Zo kunnen drie borden gecombineerd worden met een suikerpot, een roomkan en een melkkan of een peper-en zoutstel en een mosterdpot.
Vaas
Vaas van opaak rood glas, groenig-geel iriserend. Het silhouet van de vaas beschrijft een onregelmatige accolade en heeft een lage, bolle buik, een insnoering in het midden en een uitbuigende mondrand die overgaat in een horizontale kraag. In het oppervlak van de buik is een golvend lijnenpatroon uitgewerkt dat aan veren doet denken. De vaas is waarschijnlijk vervaardigd in Bohemen, maar wacht nog op een preciezere toeschrijving aan een glasfabriek. Het verenpatroon op de buik toont verwantschap met het veel voorkomende decor Phänomen G(en)re 166 van Glasfabrik Johann Lötz Witwe.
blazen (modelleren)
Bohemen
paneel (objectnaam)
Paneel met maaswerk
Smal massief paneel met gevlamd maaswerk. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters.
eikenhout
Gotische meubels, meubelfragmenten en textiel uit eigen verzamelingen
zetel
schaalmodel
Schaalmodel van de zetel 'Capitello'
Het zitmeubel 'Capitello' werd in 1971 ontworpen door Studio65, een befaamd ontwerperscollectief binnen de Italiaanse anti-designbeweging in de jaren 1960. In hun politiek geëngageerde ontwerpen lieten de leden van Studio65 zich inspireren door classicistische architectuur. Typerende elementen zoals tronen, zuilen en kapitelen werden aangewend in een speelse vormentaal verwant aan popart. Met deze deconstructie van architecturale elitesymbolen verzette Studio65 zich tegen de gevestigde waarden en in het bijzonder tegen de starre machtspositie van de industrie. Een foto van rustende toeristen op kapitelen en afgeknotte zuilen op de Akropolis in Athene vormde de concrete inspiratiebron voor 'Capitello'. Deze zetel in de vorm van een afgebroken kapiteel werd ontwikkeld voor een wedstrijd van de chemicaliënproducent DuPont, die zocht naar nieuwe toepassingen van zijn innovatieve materialen. 'Capitello' is volledig opgebouwd uit polyurethaanschuim. De symmetrische krullen van het kapiteel werden gemaakt in dezelfde gietvorm en vervolgens geassembleerd, terwijl de basis uit een blok polyurethaanschuim werd gezaagd. In 1972 werd het opmerkelijke meubel voor het eerst gepresenteerd op de tentoonstelling Eurodomus 4 in Turijn. In de collectie van Design Museum Gent bevindt zich een schaalmodel op schaal 1:5.
Studio 65
Turijn
"Design en identiteit. Aspecten van Europese design"
tegel
Rechthoekige wandtegel met stippen in de hoeken
Rechthoekige geglazuurde witbakkende aardewerken wandtegel
Finch, Alfred William
Forges
vormgevingstechniek
glazuur
ring
Niessing-spanring Rond
In de jaren 1970 had Niessing al ringen uitgebracht met een steen met minimale zetting. Walter Wittek slaagde er echter in om een ring te ontwerpen met een steen zonder zetting. Hij sneed een platina ring open en spande een diamant tussen de twee uiteinden. De steen vormt een geheel met de zogenaamde spanring zonder bijkomende bevestigingsmiddelen. Hij lijkt als het ware te zweven. Op basis van het spanprincipe van Wittek ontwikkelde Niessing een hele reeks spanringen met variatie in onder meer de basisvorm en de grootte van de stenen. In 1999 werd het initiële ontwerp van Wittek bekroond met de Busse Longlife Design Award.
Wittek, Walter
Duitsland
Niessing
platina
diamant
vilt
Vreden
haardscherm
tapisserie
Haardscherm met tapijtfragment
Dit haardscherm werd later (vermoedelijk in de 19de eeuw) samengesteld, waarbij een fragment van een wandtapijt uit de tweede helft van de 16de eeuw werd verwerkt. Het verdure fragment is versierd met grote zogenaamde koolbladeren met daartussen kleine bloemen. Uiterst rechts onderaan zijn nog een poot en een staart zichtbaar van een oversneden dier. De keerzijde van het scherm werd bekleed met een meer recent weefsel.
Zuidelijke Nederlanden
hout
Renaissance en barok. Textilia uit eigen bezit
Bord van het servies 'Fantasy'
Met Fantasy beoogde Pieter Stockmans een vernieuwend servies, dat de traditionele functies van de verschillende serviesonderdelen oversteeg. De drie standaardmaten van een klassiek servies leggen functionele beperkingen op aan de gebruiker. Daarom bedacht Stockmans een uitgebreide, mathematische reeks. De ronde kommen en schalen met verschillende afmetingen zijn multifunctioneel, onderling combineerbaar en gemakkelijk te stapelen. De borden en schoteltjes kunnen dienen als deksel. Pieter Stockmans liet zich daarbij inspireren door het werk van de Deense ontwerper Grethe Meyer. Reeds in 1973 ontwierp Stockmans een reeks van tien schalen met toenemende grootte volgens dezelfde principes.
Kom van het kunstwerk 'Bowl' uit de Pierre Porcelain Collection
De Pierre Porcelain Collection bestaat uit porseleinen voorwerpen met een zandstenen voet. Pieter Stockmans ontwierp deze collectie voor Stone Art, een Belgisch producent van stenen sculpturen. Naast Pieter Stockmans werkten kunstenaars als Hay Mansvelders, Ed Nijssen en Bob Stolzenbach samen met het bedrijf, dat vooral in Nederland succes kende. Rond 1990 begon Stone Art met de export van producten naar de Verenigde Staten.
Stone Art
Overpelt
Schoteltje van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje. Dit stapelbare schoteltje met standring is combineerbaar met alle koppen van het servies.
Design Derby Nederland België 1815-2015
Uit de reserves. Design uit fifties en sixties
Melkkan van het servies 'Expression' uit de installatie 'Met dertien aan tafel'
In 1997-1998 maakte Pieter Stockmans de installatie ‘Met dertien aan tafel’ voor het Museum voor Sierkunst. De installatie is een servies voor dertien mensen. Het bestaat uit 755 stukken in porselein en kristalglas en combineert industrieel vervaardigd serviesgoed en ambachtelijke producten in een artistiek werk. Het dertiende exemplaar van een serviesonderdeel onderscheidt zich in kleur, decoratie of vorm. Het servies ‘Modus Vivendi’ uit 1992 vormde het uitgangspunt voor de installatie. Daarnaast gebruikte Stockmans onder meer onderdelen van het servies ‘Expression’ en tafelgerei ontworpen voor de Duitse juwelenfabrikant Niessing. Sommige porseleinen onderdelen werden uitgevoerd in het eigen atelier van Pieter Stockmans in Genk, andere in de Duitse porseleinfabriek Weimar Porzellan. Royal Leerdam Crystal vervaardigde de glazen objecten. Kort na de aankoop stelde het museum ‘Met dertien aan tafel’ tentoon in ‘Op mens en maat. Tweede Triënnale voor Vormgeving in Vlaanderen’ (1998-1999). Een selectie uit de 755 objecten stond opgesteld op een grote, glazen tafel. Het serviesgoed van Pieter Stockmans werd er gecombineerd met het bestek 733 van Carl Pott.
Weimar Porzellan
Blankenhain
Indoor
Amsterdam
kunstenaar
Vaas van het servies 'Vorm 200'
dienblad
Celery
Michele De Lucchi ontwierp het dienblad 'Celery' voor het designcollectief Memphis. Celery maakt deel uit van een reeks handgeschilderde aardewerken objecten met groentenamen als titel, uitgevoerd door Flavia. Objecten uit keramiek, zilver en glas belichaamden voor Memphis ‘het nieuwe vakmanschap’, een term geïntroduceerd door Andrea Branzi. Ze tekenen verzet aan tegen massaproductie en eenheid van vorm. In deze objecten hebben de ontwerpers de grootste vrijheid. Het dienblad behoort tot de vijfde Memphiscollectie, waarmee het collectief een nieuwe wending nam. De ontwerpen werden architecturaler en futuristischer als reactie op de alsmaar sneller evoluerende wereld.
De Lucchi, Michele
Milaan
Memphis
Flavia Montelupo Eno
Italië
Ruisbroek
Object Stories. Een kijk op de collectie
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
fruitschaal
Onion
Nathalie Du Pasquier ontwierp de fruitschaal 'Onion' voor het designcollectief Memphis. Onion maakt deel uit van een reeks aardewerken en handgeschilderde objecten met groentenamen als titel, uitgevoerd door Flavia. Objecten uit keramiek, zilver en glas belichaamden voor Memphis ‘het nieuwe vakmanschap’, een term geïntroduceerd door Andrea Branzi. Ze tekenen verzet aan tegen massaproductie en eenheid van vorm. In deze objecten hebben de ontwerpers de grootste vrijheid. Dupasquier stond gekend om haar eclectische, futuristische en schreeuwerige printontwerpen. De fruitschaal behoort tot de vijfde Memphiscollectie, waarmee het collectief een nieuwe wending nam. De ontwerpen werden architecturaler en futuristischer als reactie op de alsmaar sneller evoluerende wereld.
Du Pasquier, Nathalie
asbak
Asbak van het servies 'Vorm 200'
sauskom
Sauskom van het servies 'Vorm 200'
Bord van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met andere koppen, schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje.
soepbord
Soepbord van het servies 'Sonja'
Suikerpot van het servies 'Vorm 200'
luchter (verlichtingsmiddel)
Het Italiaanse verlichtingsbedrijf Arteluce vormde een ontmoetingsplek en een forum voor vele designers in de jaren 1950 en 1960, onder wie Ico Parisi.
Parisi, Ico
Arteluce
theekop
Theekop van het servies 'Unoduetre'
Het servies 'Unoduetre' bestaat uit 26 basisstukken met ronde, vierkante, zeshoekige en achthoekige vormen die in elkaar passen als een kunstwerk. De verschillende mogelijke combinaties nodigen de gebruikers uit tot creativiteit. De titel is een samentrekking van tellen tot drie in het Italiaans: uno, due, tre. Het servies is uitgevoerd in romig wit beenderporselein (bone china). De binnenzijde van de objecten is geglazuurd, terwijl de buitenkant een mat uitzicht heeft.
Serax
Kontich
Piet(er) Stockmans. Een meesterlijk dilemma. Design in porselein
houder
Houder van het servies 'Norma-set'
Het servies ‘Norma-set’ is de opvolger van het servies ‘Norma’ uit 1970. De opgang van de zelfbedieningsrestaurants in de jaren 1960 zette fabrikanten ertoe aan om serviezen te produceren die voldeden aan de nieuwe normen. In 1964 werd de gastronorm (GN) geïntroduceerd, een internationaal vastgelegde maatindeling voor voedselrecipiënten. De standaardmaten verhoogden de efficiëntie van industriële keukens aanzienlijk. Het servies ‘Norma’ werd voor het eerst gebruikt in het restaurant van de Utrechtse jaarbeurs. De vierkante borden van het servies namen minder plaats in dan traditionele, ronde borden en werden later toegevoegd aan het servies 'Norma-set'. De Norma-set uit 1980 was eveneens een voedselverdeelsysteem voor grootkeukens, maar richtte zich in de eerste plaats op ziekenhuizen. Het servies bestaat uit rechthoekige en vierkante schalen en borden in wit porselein met bijhorende houders en deksels in beige en bruine kunststof die de warmte vasthouden. Stockmans beoogde met de Norma-set een servies dat efficiënt was voor het keukenpersoneel en tegelijk een huiselijke sfeer opriep bij de gebruikers.
koffiekop
Koffiekop van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje.
mokkakop
Mokkakop van het servies 'Sonja'
Pieter Stockmans ontwierp het servies 'Sonja' in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. Zijn kopje 'Sonja' werd een van de grootste succesproducten van Mosa. Het rechte, stapelbare kopje was een aangepaste, dikkere versie van een eerder ontwerp met de naam 'Astrid', afgestemd op de eisen van het hotelporselein. Mosa richtte zich vanaf 1969 immers volop op de hotelmarkt, aangezien de concurrent Koninklijke Sfinx in dat jaar zijn productie van serviesgoed voor de horeca had stopgezet. De Nederlandse kopjes hadden een kleinere inhoud dan kopjes in andere landen, zoals Duitsland. Het grote aantal verkochte exemplaren en de verscheidene kopieën naar het ontwerp maakten van Sonja een standaardmodel binnen het hotelporselein. Het servies 'Sonja' werd aangevuld met andere koppen, schoteltjes, borden, schalen, kommen en een eierdopje. De rechte en stapelbare mokkakop op een standring is kleiner dan de koffiekop, maar past eveneens op het schoteltje van het servies.
Panorama
Schaal van het servies 'Sonja'
Prototypes van zeskantige koppen en schoteltjes
Kop van het servies 'Multomok'
In 1977 zocht Pieter Stockmans naar manieren om de weerstand van het oor van een kopje te verbeteren. Hij bedacht drie oplossingen: een kop met een kunststof oor, een kop met een stevig oor en een cilindervormige kop met een uitstekende rand. Bij deze laatste oplossing had de kop een ring in plaats van een oor. Stockmans integreerde het kwetsbare aanhangsel dus in de vorm van de kop zelf. Deze innovatie paste hij toe in het kopje van het servies ‘Multomok’. Bij de koppen horen rechthoekige schoteltjes met een opstaand handvat. Het ontwerp werd in beperkte oplage uitgebracht als relatiegeschenk.
Schoteltje van het servies 'Multomok'
botervloot
Botervloot van het servies 'Fuga'
Schoteltje van het servies 'Fuga'
koffiekan
Koffiekan van het servies 'Fuga'
espressokop
Espressokop van het servies 'Pieter Stockmans For Friends I'
Melkkan van het servies 'Pieter Stockmans For Friends I'
Schoteltje van het servies 'Diana'
Met het servies 'Diana' beoogde Mosa een modern exportproduct voor gebruik in restaurants. Het servies kende echter niet het verhoopte succes. Dit schoteltje is combineerbaar met de koffiekop en theekop van hetzelfde servies.
mosterdpot
Mosterdpot van het servies 'Passe-partout'
Het servies 'Passe-partout' bestaat uit objecten met een zeshoekige vorm. De zeshoek is geïnspireerd op het logo van het warenhuis 'De Bijenkorf', een belangrijke klant van Mosa. Dankzij de genormeerde afmetingen zijn de verschillende onderdelen gemakkelijk te schikken op het dienblad. Zo kunnen drie borden gecombineerd worden met het peper-en zoutstel en de mosterpot. De mosterdpot kan tevens dienst doen als suikerpot.
Bord van het servies 'Norma-set'
Prototype van zeskantige kop
boterschaal
Boterschaal van het servies 'Vorm 200'
Bord van het servies 'Diana'
Met het servies 'Diana' beoogde Mosa een modern exportproduct voor gebruik in restaurants. Het servies kende echter niet het verhoopte succes.
Leerdam Unica V 79151
De reeks 'Leerdam Unica' omvat de unieke creaties van Glasfabriek Leerdam naast de serieproductie. Tijdens de jaren 1950 en 1960 ontwierp Sybren Valkema verschillende unica, waaronder deze schaal met blauwgroene decoratie.
Valkema, Sybren
Hedendaags glas uit eigen kollekties
Leerdam Unica. Glas en kristal van Floris Meydam, Sybren Valkema, Richard Meitner, Mieke Groot
soepkom
Soepkom van het servies 'Diana'
tapijt
Tapijtje voor naast het bed
Dit langwerpig tapijtje was bestemd om naast een bed te liggen, in het Frans een 'descente de lit' genoemd. Het is versierd met kastanjebladeren, een motief dat centraal stond in het salon van Villa L'Aube, de eigen woning van Serrurier-Bovy in Cointe (Luik). Mogelijk is het tapijtje afkomstig uit die villa, net als een luchter en een ander tapijt in de collectie van het museum.
Serrurier-Bovy, Gustave
Luik (stad)
Souffléschaal
documenthouder
bureauset (objectnaam)
beeldje
Vrouwenfiguur met brievenhouder
Gepatineerd bronzen beeldje van een vrouw die een map openhoudt die als brievenrekje dienst doet. De vrouw is gekleed in een soepel vallend gewaad, dat op antieke wijze bijeen wordt gehouden met knopen en kettingen. De boord van het gewaad is afgezet met een brede rand met paardekastanjebladeren. De vrouw draagt het haar in een typische Belle Époque-chignon. De gladde dubbele map is aan de buitenzijden gedecoreerd met een drie waterlelies op slingerende stengels die aan hetzelfde plompeblad ontspringen. De Amerikaanse Elsie Ward Hering heeft meerdere exemplaren van deze brievenhouder vervaardigd. Er is een exemplaar in zink gekend en een in messing of verguld wit metaal.
Ward Herring, Elsie
Verenigde Staten
gieten
brons
Ravissante Revelaties
Vaas met zilveren halsmontuur
Glazen vaas met lage buik, lange slanke hals en licht verbredende halsopening. De wand van de vaas is gedecoreerd met een verticaal, getorst patroon van parallelle ribbels. Het oppervlak is groen-paars iriserend. De rand van de opening is afgeboord met een zilveren montuur en is voorzien van vier zilvermerken. Een jaarletter “K” in een veld met onderaan drie halve bollen staat voor het jaar 1905. De wandelende leeuw of “Lion Passant” staat garant voor het eerste zilvergehalte (925/1000). Het luipaardhoofd wijst op Londen als plaats van vervaardiging. Het meestermerk kan worden toegewezen aan Robin Claydon & Company. De vaas zelf is mogelijk ook vervaardigd in Groot-Brittannië, maar wacht nog op een preciezere toeschrijving.
smeden (metaalvorming)
Robin Claydon & Co
Londen
inktstel
Inktstel
Messing inktstel met twee inktpotjes en plaats voor pennen. Over het oppervlak kronkelen narcisbloemen op gestileerde stengels. Het oppervlak is gedecoreerd met kleine cirkeltjes. Op de onderzijde is het inktstel gemerkt "D.L. DEPOSE" en "N° E25".
Frankrijk
messing
Roomkan 2122
Tinnen roomkan behorend tot een roomstel, vervaardigd onder de merknaam Orivit. Het gladde oppervlak is onderbroken door een spaarzaam elegant vegetaal lijnenspel dat klaprozen met elkaar verbindt. De roomkan draagt het modelnummer 2122.
drijven
Orivit-Metallwarenfabrik
Keulen
tinwerk
Sint-Amandsberg
japon
Roze japon
Deze comfortabele, roze avondjurk van Yvette Lauwaert is gebaseerd op nachtkleding en heeft een folkloristische inslag. Het kledingstuk heeft een vierkant inzetstuk met een diepe, vierkante halsuitsnijding en een verhoogde taille. Aan het inzetstuk is een lange, geplooide rok gefronst aangehecht en zijn de wijde, gefronselde mouwen recht aangezet. Het vierkante inzetstuk is aan de voorzijde versierd met een geborduurd paneel in groene, grijze en roze kleuren. Het ontwerp sluit aan bij de vrije street style die in Londen floreerde en de conventies van de Parijse mode doorbrak. De japon maakte deel uit van de collectie van 1976 die op een modeshow in een kunstgalerij in Ronse werd voorgesteld. Het museum bewaart een tweede, gelijkaardige jurk uit diezelfde collectie.
Lauwaert, Yvette
borduren
katoen
Artistieke textielcreaties van Yvette Lauwaert
Cucumber
Martine Bedin ontwierp de vaas 'Cucumber' voor het designcollectief Memphis. Cucumber maakt deel uit van een reeks handgeschilderde aardewerken objecten met groentenamen als titel, uitgevoerd door Flavia. Objecten uit keramiek, zilver en glas belichaamden voor Memphis ‘het nieuwe vakmanschap’, een term geïntroduceerd door Andrea Branzi. Ze tekenen verzet aan tegen massaproductie en eenheid van vorm. In deze objecten hebben de ontwerpers de grootste vrijheid. De vaas ‘Cucumber’ behoort tot de vijfde Memphiscollectie, waarmee het collectief een nieuwe wending nam. De ontwerpen werden architecturaler en futuristischer als reactie op de alsmaar sneller evoluerende wereld. Het patroon van ‘Cucumber’ is een herinnering aan het beschilderde zwembad van David Hockney in Los Angeles.
Bedin, Martine
Astidamia
De vaas 'Astidamia' maakt deel uit van de derde reeks glaswerk van Ettore Sottsass voor Memphis, het non-conformistische ontwerperscollectief dat hij in 1981 oprichtte. Voor deze reeks maakte hij gebruik van een innovatieve techniek, waarbij de verschillende elementen van het glasobjecten aan elkaar gelijmd worden. Sottsass benadrukte op die manier dat de delen van het geheel op zichzelf bestaan. Om die reden zette hij zijn ontwerpen ook vaak op een sokkel. De techniek week af van de traditionele werkwijze van Toso Vetri d’Arte, de glasfabrikant uit Murano waar Sottsass en de Memphisgroep nauw mee samenwerkten. Sottsass maakte volop gebruik van de nieuwe mogelijkheden op vlak van vorm, kleur, dikte en transparantie.
Sottsass, Ettore (junior)
Deksel van koekentrommel in marmorite voor 'De Lindeboom'
Deksel als onderdeel van een doos in geperst paars marmerglas of ‘marmorite’ ontworpen door A. D. Copier in 1932 als koekdoos voor de banketfabriek De Lindeboom. De doos werd geproduceerd door de glasfabriek Leerdam.
Copier, Andries Dirk
persen
Koffiekan van het servies 'Veni punto linea'
Het servies 'Veni punto linea' is een variant van het servies 'Veni' met een subtiele, zwarte lijntekening. In het midden van de jaren 1990 vatte Royal Boch het plan op om een servies te laten decoreren door de beeldend kunstenaar Pierre Alechinsky. Het aardewerkbedrijf gaf aan Pieter Stockmans de opdracht om een passend servies in steengoed te ontwerpen. Dat materiaal dwong de ontwerper om de vormen te vereenvoudigen. De serviesonderdelen met hun asymmetrische vorm zijn verwant met een reeks vazen uit de catalogus van Pieter Stockmans Products uit 1991. De samenwerking tussen Royal Boch en Alechinsky ging uiteindelijk niet door, maar Stockmans zou later wel een aantal kunstwerken realiseren samen met de kunstenaar. Naast ‘Veni’ voerde Stockmans nog een tweede opdracht uit voor Royal Boch, namelijk het servies ‘Stackable’ in 2007.
Drinkbeker
huishoudelijke apparaten
koffiezetapparaat
La Cupola
Het espresso koffiezetapparaat 'La Cupola', Italiaans voor koepel, is een ontwerp van Aldo Rossi voor Alessi. Na zijn deelname aan het metaproject 'Tea and Coffee Piazza' werd Rossi uitgenodigd om zijn ontwerpen verder uit te werken voor de commerciële markt. De espresso-cafetière 'La Conica' met een kegelvormig deksel, dat doet denken aan een toren, was de eerste in een reeks koffiekannen en cafetières, die in 1988-1989 werd aangevuld met La Cupola. Het apparaat werd in diverse kleuren en in drie groottes uitgebracht: voor één, drie of zes kopjes. Dit is de grootste versie voor zes koppen. Het opgewarmde water stroomt van beneden naar boven door de gemalen koffie. Het apparaat is uitgevoerd in aluminium met een lichtblauw kunststof handvat en ronde knop op het koepelvormige deksel, dat verwijst naar de koepels van Italiaanse kerken. Net als 'La Conica' en andere gebruiksvoorwerpen van Rossi is het koffiezetapparaat opgevat als een architectonisch object.
Rossi, Aldo
vruchtensapglas
Limonadeglas van het servies 'D' of 'Daphne'
Bekerglas of limonadeglas in helder glas van het glasservies ‘D’ of ‘Daphne’ ontworpen door Karel Petrus Cornelis de Bazel in 1917 voor Glasfabriek Leerdam. Bij het servies werden vier verschillende bekerglazen ontworpen. Het glas begint met een brede basis, wordt vervolgens iets ingesnoerd om zich daarna met een zachte bolling veder te zetten tot aan de uitbuigende mondrand. Het glasservies was commercieel gezien het grootste succes van de ontwerpen die de Bazel maakte voor Glasfabriek Leerdam. Het werd tot na de Tweede Wereldoorlog verkocht.
Schoteltje van het servies 'Unoduetre'
Leerdam Unica MG 78161
De reeks 'Leerdam Unica' omvat de unieke creaties van Glasfabriek Leerdam naast de serieproductie. Mieke Groot ontwierp verschillende unica, waaronder deze kom met deksel. Het deksel in transparant glas is versierd met een grote bloem. De kom is uitgevoerd in lichtgroen opaak glas.
Groot, Mieke
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Leerdam Unica V 79157
De reeks 'Leerdam Unica' omvat de unieke creaties van Glasfabriek Leerdam naast de serieproductie. Tijdens de jaren 1950 en 1960 ontwierp Sybren Valkema verschillende unica, waaronder deze blauwgroene, doorschijnende vaas.
Leerdam Unica MG 78157
De reeks 'Leerdam Unica' omvat de unieke creaties van Glasfabriek Leerdam naast de serieproductie. Mieke Groot ontwierp verschillende unica, waaronder deze bolvormige, lilakleurige vaas.
De reeks 'Leerdam Unica' omvat de unieke creaties van Glasfabriek Leerdam naast de serieproductie. Mieke Groot ontwierp verschillende unica, waaronder deze kom met deksel. Het deksel in transparant glas is versierd met een grote bloem.
bonbonschaal
Peyrano 90026
In samenwerking met Alessi ontwierp Alessandro Mendini gebruiksvoorwerpen met een poëtische dimensie die het functionele karakter overstijgt. Deze bonbonschaal heeft de vorm van het gezicht van een slapende persoon. Het deksel kan opgetild worden aan de neus. Alessandro Mendini omschreef de bonbonnière als een “schatkamer van genoegens”. Zijn speelse ontwerp verschaft plezier en gevoel aan de alledaagse handeling van het nemen van een chocolaatje.
Mendini, Alessandro
La Giostra. Mendini's carrousel van droomfabriek Alessi
suikerschep
Anna Set en dienblad 'Piccolo Recinto'
De ‘Anna Set’, bestaande uit een melkkan en een suikerpot met een suikerschep, behoort tot de reeks 'Anna G'. Het is hier gecombineerd met een dienblad uit de reeks 'Recinto'. Als ontwerper en adviseur gaf Alessandro Mendini samen met Alessi vorm aan het fenomeen van de designfabriek als onderzoekslaboratorium, waar design raakt aan kunst en poëzie. Vanuit die visie ontwierp Mendini verschillende objectfamilies, waaronder de succesvolle reeks ‘Anna G.’ Het keuken- en tafelgerei met lachende vrouwengezichten verwijzen naar Anna Gili, een bevriende ontwerper en medewerker van Mendini. Mendini ontwierp gebruiksvoorwerpen met een menselijk aspect die plezier brengen in het alledaagse gebruik.
Margarini, Annalisa
Suikerschep bij de suikerpot 'Anna Sugar'
Deze suikerschep hoort bij de suikerpot uit de 'Anna Set' van Alessandro Mendini, ontwerper en adviseur van Alessi. Vanaf de late jaren 1970 gaven zij vorm aan het fenomeen van de designfabriek als onderzoekslaboratorium, waar design raakt aan kunst en poëzie. Vanuit die visie ontwierp Mendini verschillende objectfamilies, waaronder de succesvolle reeks ‘Anna G.’ Het keuken- en tafelgerei met lachende vrouwengezichten verwijzen naar Anna Gili, een bevriende ontwerper en medewerker van Mendini. Mendini ontwierp gebruiksvoorwerpen met een menselijk aspect die plezier brengen in het alledaagse gebruik.
fluitketel
Ketel met fluit in de vorm van een vogel
Na zijn bijdrage aan het metaproject ‘Tea and Coffee Piazza’ werd Michael Graves gevraagd om een fluitketel te ontwerpen. Het was de tweede designketel van Alessi, na de Ketel met zingende fluit (9091) van Richard Sapper uit 1983. De ketel van Graves was bedoeld als een goedkopere versie voor de Amerikaanse markt. Hoewel het product uiteindelijk duurder uitviel, kende het een groot commercieel succes. Aan het ontwerp ging een uitgebreide studie vooraf. Alberto Alessi wilde een ketel waarin zoveel mogelijk water onderaan zat, het dichtst bij het vuur. Het handvat mocht niet uitsteken, zodat het niet opwarmde. Graves ontwierp een ketel met een brede onderkant, een metalen handvat met een greep in blauwe kunststof en een fluit in de vorm van een vogel. Onderaan is de ketel afgewerkt met halve bolletjes, die doen denken aan de nagels waarmee de bodem aan de zijkanten werd bevestigd bij traditionele ketels. De fluitketel vormde de aanleiding voor een uitgebreider servies, dat de naam ‘Graves Family’ kreeg en bestaat uit onder meer een suikerpot, een melkkan, een pepermolen, een botervloot, een kopje en een dienblad. De serviesonderdelen zijn op een gelijkaardige manier vormgegeven met de karakteristieke ‘nagels’.
pepermolen
Pepermolen van het servies 'Graves Family'
Het servies 'Graves Family' werd opgebouwd rond de 'Ketel met fluit in de vorm van een vogel' uit 1985. Na zijn bijdrage aan het metaproject ‘Tea and Coffee Piazza’ werd Michael Graves gevraagd om een fluitketel te ontwerpen. Het was de tweede designketel van Alessi, na de Ketel met zingende fluit (9091) van Richard Sapper uit 1983. De ketel van Graves was bedoeld als een goedkopere versie voor de Amerikaanse markt. Hoewel het product uiteindelijk duurder uitviel, kende het een groot commercieel succes. De fluitketel vormde de aanleiding voor een uitgebreider servies, de ‘Graves Family’, die bestaat uit onder meer een suikerpot, een melkkan, een pepermolen, een botervloot, een kopje en een dienblad. De serviesonderdelen zijn op een gelijkaardige manier vormgegeven met handvaten in blauwe kunststof en karakteristieke halve bolletjes, die doen denken aan de nagels waarme de bodem aan de zijkanten werd bevestigd bij traditionele ketels. De pepermolen is echter afgewerkt met ronde gaatjes. Net als de kurkentrekker van hetzelfde servies heeft de pepermolen vleugelachtige handvaten en geaccentueerde, ronde randen.
Mokkakop van het servies 'How Much White'
Het witte porseleinen servies ‘How Much White’ maakt deel uit van de Tendentse-collectie van Alessi. In 1990 verwierf de designfirma de rechten op Tendentse, een experimenteel keramiekproject dat in 1985 was opgestart door Ettore Sottsass, Alessandro Mendini, Adolfo Natalini en Andrea Branzi. De ontwerpers deden onderzoek naar handgemaakte keramische voorwerpen en hun emotionele betekenis, als inspiratiebron voor industriële producten. De overname van Tendentse bood nieuwe mogelijkheden voor Alessi, die tot dan vooral gebruiksvoorwerpen in roestvrij staal, zilver en kunststof realiseerde. How Much White werd opgevolgd door de serviezen ‘How Many Stars’ en ‘How Many Colors’.
wijnglas
Enrico II
Als postmoderne ontwerper putte Borek Sipek inspiratie uit historische en ambachtelijke voorbeelden. Met de glasreeks ‘Enrico I-V’ zocht hij op een vernieuwende manier aansluiting bij de Boheemse glastraditie. De glazen behoren tot de reeks 'Follies' van de Italiaanse firma Driade, maar werden geblazen in Tsjechië. Ze vallen op door de grote glazen kragen op de overgang van de stam naar de kelk en zijn afgewerkt met traditionele decoratietechnieken. Het wijnglas 'Enrico II' heeft een lichtblauwe schijn en een gegraveerde kraag. De vormgeving roept de luxueuze sfeer van de Tsjechische barok op.
Tsjechië
Driade
kristal (loodglas)
's-Hertogenbosch
Recinto AM13GD
De ronde schaal met gelobde rand is een ontwerp van Alessandro Mendini, ontwerper en adviseur van Alessi. Vanaf het einde van de jaren 1970 gaven zij samen vorm aan het fenomeen van de designfabriek als onderzoekslaboratorium, waar design raakt aan kunst en poëzie. Vanuit die visie ontwierp Mendini verschillende populaire objectfamilies, waaronder Recinto. De afgeronden randen van deze schaal doen denken aan vroeger werk van Mendini voor Studio Alchimia en kwamen vanaf 1997 geregeld terug in producten van Alessi. Mendini ontwierp gebruiksvoorwerpen met een menselijk aspect die plezier brengen in het alledaagse gebruik en zo de functionaliteit overstijgen.
epoxy resin (pp)
Schoteltje van het servies 'À la Carte'
Het servies 'À la Carte' van Pieter Stockmans werd verkocht onder het merk 'Palmer' van de Nederlandse firma Wegter. Het was bedoeld voor gebruik in de horeca.
Wegter
parfumfles
Parfumfles Lelies
Parfumfles van kristal met stop van zilver met decor van deels gestileerde lelie. Maakt deel uit van een 13-delige toiletset in reiskoffer. Vervaardigd door Wolfers Frères voor de Gebr. Friedländer te Berlijn.
Koffiekan van het servies 'Tête-à-tête'
Pieter Stockmans ontwierp het koffieservies 'Tête-à-tête' ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Mosa in 1983. Hij gebruikte daarbij reeds accenten in kobaltblauw, die kenmerkend zouden worden voor zijn latere studiocreaties. Het prestigeproject resulteerde in een sober servies met cilindrische vormen voor huishoudelijk gebruik.
Paneel met 'zweetdoek van Veronica'
Massief paneel met een voorstelling van 'de zweetdoek van Veronica'. Veronica bood Christus een doek aan om het zweet en bloed van zijn gezicht te vegen terwijl hij zijn kruis droeg. Daarbij werd zijn gelaat op het doek geprent. De voorstelling wordt omlijst door een medaillon met parelmotief. Mogelijk was dit paneel onderdeel van een altaar.
olmenhout
theelepel
Theelepel met geel email
Deze theelepel werd ontworpen door Gustav Beran, die in 1960 werd aangesteld tot artistiek directeur van het gefuseerde zilverwerkbedrijf Koninklijke Kempen en Begeer. De vergulde zilveren theelepel heeft een platte steel afgewerkt met geel email.
Beran, Gustav
emailleren
Koninklijke Van Kempen & Begeer
Voorschoten
Theelepel met blauw email
Deze theelepel werd ontworpen door Gustav Beran, die in 1960 werd aangesteld tot artistiek directeur van het gefuseerde zilverwerkbedrijf Koninklijke Kempen en Begeer. De vergulde zilveren theelepel heeft een platte steel afgewerkt met blauw email.
mokkalepel
Mokkalepel
Vergulde zilveren mokkalepel waarvan de holle binnenzijde gedecoreerd is met rood email in straalpatroon. Het uiteinde van de staafvormige steel heeft de vorm van een zeskantige diamantkop.
Dikwandige spijkervaas met ingesloten luchtbellen
Dikwandige vaas in kleurloos glas met een regelmatig decor van ingesloten luchtbellen, voorzien van een blauwe binnenwand. De ingesloten luchtbellen worden bekomen door in de glasmal stekels of ‘spijkers’ aan te brengen waardoor deze vazen ook wel ‘spijkervazen’ worden genoemd. Vanaf 1935 werd de techniek toegepast voor een regelmatig patroon van luchtbellen. Onder andere bij Leerdam Serica nr. 50-54 en nr. 60-62 werd de techniek toegepast. Deze vazen werden lange tijd geproduceerd.
wandspiegel
Wandspiegel met geprofileerde lijst
Kleine houten wandspiegel met een geprofileerde lijst.
zachthout
spiegelglas
gebakschep
Zilveren gebakschep
waterkoker
Elektrische waterketel 3607
Achtzijdige elektrische waterketel op ronde platte voet, modelnummer 3607. De waterketel heeft een schuin toelopend achtzijdige bovenkant omzoomd door een parelrand en wordt afgesloten met lichtgewelfd rond deksel. De knop van het deksel is uitgevoerd in hout, het beugelhandvat is met riet omwonden. Behrens ontwierp een bolvormig, ovaal en achthoekig model. Er bestonden drie maten van dit laatste model; deze ketel is de grootste maat, nl. 1,75 liter. Peter Behrens ontwierp vanaf 1907, als artistiek adviseur, diverse huishoudelijke apparaten, een logo en het gebouw voor de Duitse producent AEG. Deze waterketel heeft nog de traditionele vorm van een niet-elektrische theepot, maar was een van de eerste toestellen waarin het verwarmingselement zich in de ketel bevond. Behrens waterketel is een van de vroegste industrieel vormgegeven huishoudelijke apparaten en bevindt zich in diverse kunst- en designmusea over de hele wereld.
Behrens, Peter
Berlijn
vernikkelen
AEG
producent
riet
München
On display. Designing the shop experience
haarborstel
Haarborstel Lelies
Borstel van varkenshaar of balein in zilveren montuur met decor van deels gestileerde lelie. Maakt deel uit van een 13-delige toiletgarnituur in reiskoffer. Vervaardigd door Wolfers Frères voor de Gebr. Friedländer te Berlijn.
varkenshaar
balein
Schaalmodel van de tafel 'Ricordiamo Giovanni Muzio'
Deze tafel is een vrij klassiek ontwerp van Alessandro Mendini. De titel die ‘wij herinneren ons Giovanni Muzio’ betekent, verwijst naar een Milanese architect die nauw verbonden was met Novecento Italiano, een kunstenaarsgroep die in de jaren 1920 aansluiting zocht bij het fascisme van Mussolini en pleitte voor een terugkeer naar de representatieve Italiaanse kunst uit het verleden. Muzio bouwde voor deze groep het neoklassieke woonblok Ca' Brutta in Milaan.
Mastrangelo - Milan Furniture
Meda
beukenhout
What is Italian Design?
Design en identiteit. Aspecten van Europees design
Boterschaaltje 200 Seagull
Boterschaaltje modelnummer 200 behorende tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies - met schubbenmotief in reliëf - dateert uit de jaren 1880 en is van August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
Vaas met hengsel
Vaas met hengsel in eierschaalporselein met een geschilderd decor van waterlelies. Het polychrome decor is voornamelijk in geeltinten uitgevoerd, op een crème ondergrond. Plantenranken slingeren zich over het oppervlak en het handvat. Het vaasje draagt het werkordernummer 32, wat betekent dat het eind 1902 beschilderd is.
Sterken, Roelof
Koninklijke Porselein- en Aardewerkfabriek Rozenburg
eierschaalporselein
dekselvaas
Dekselvaas uit de reeks '100% Make-Up', nr. 33
Deze vaas van Maria Christina Hamel, ontwerper en assistent van Alessandro Mendini, maakt deel uit van het project ‘100% Make-Up’ van Alessi. In 1990 verwierf de designfirma de rechten op Tendentse, een experimenteel keramiekproject dat in 1985 was opgestart door Ettore Sottsass, Alessandro Mendini, Adolfo Natalini en Andrea Branzi. De ontwerpers deden onderzoek naar handgemaakte keramische voorwerpen en hun emotionele betekenis, als inspiratiebron voor industriële producten. De overname van Tendentse bood nieuwe mogelijkheden voor Alessi, die tot dan vooral gebruiksvoorwerpen in roestvrij staal, zilver en kunststof realiseerde. Als ontwerper en adviseur van Alessi bedacht Alessandro Mendini het project ‘100% % Make-Up’, een verzameling van tienduizend gelijkvormige vazen met 100 verschillende decors. De vorm van de vaas werd door Mendini zelf ontworpen. Na een grondige voorstudie van het eeuwenoude objecttype creëerde hij een witte, porseleinen dekselvaas met een bolle buik en een conisch deksel. Vervolgens selecteerde hij 99 kunstenaars, ontwerpers en architecten van over de hele wereld om net als hijzelf één vaas te decoreren. Niet alleen bekende ontwerpers, maar ook anonieme decoratieschilders werden betrokken. De honderd vazen werden elk in een oplage van honderd exemplaren op de markt gebracht aan dezelfde prijs. Op de onderkant van de vazen staan de namen van alle ontwerpers in alfabetische volgorde met een getal tussen 1 en 100. Toen er extra vraag kwam naar vazen van welbepaalde bekende kunstenaars, werd een tweede reeks uitgebracht in een ongelimiteerde en ongenummerde oplage die duurder was dan de originele reeks. Alessi en Mendini zagen de vazen niet als een verzameling kopieën, maar als een systeem van objecten verwant aan het systeem van biologische soorten, met gelijkenissen en verschillen tussen de organismen. De vazen vormen een homogeen geheel en tegelijk een constellatie van honderd verschillende visuele verhalen. Het vazenproject kende wereldwijde belangstelling, maar het verkoopsucces was wisselend. Het museum verwierf de complete reeks van 100 vazen, net als onder meer het Groninger Museum, het Kunstmuseum Den Haag en het Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden.
Hamel, Maria Christina
decalcomanie
Christian Seltmann porseleinfabriek
Weiden in der Oberpfalz
Decoritalia
Calenzano
Dekselvaas uit de reeks '100% Make-Up', nr. 3
Deze vaas van de Indische modeontwerper Sanchita Ajjampur maakt deel uit van het project ‘100% Make-Up’ van Alessi. In 1990 verwierf de designfirma de rechten op Tendentse, een experimenteel keramiekproject dat in 1985 was opgestart door Ettore Sottsass, Alessandro Mendini, Adolfo Natalini en Andrea Branzi. De ontwerpers deden onderzoek naar handgemaakte keramische voorwerpen en hun emotionele betekenis, als inspiratiebron voor industriële producten. De overname van Tendentse bood nieuwe mogelijkheden voor Alessi, die tot dan vooral gebruiksvoorwerpen in roestvrij staal, zilver en kunststof realiseerde. Als ontwerper en adviseur van Alessi bedacht Alessandro Mendini het project ‘100% % Make-Up’, een verzameling van tienduizend gelijkvormige vazen met 100 verschillende decors. De vorm van de vaas werd door Mendini zelf ontworpen. Na een grondige voorstudie van het eeuwenoude objecttype creëerde hij een witte, porseleinen dekselvaas met een bolle buik en een conisch deksel. Vervolgens selecteerde hij 99 kunstenaars, ontwerpers en architecten van over de hele wereld om net als hijzelf één vaas te decoreren. Niet alleen bekende ontwerpers, maar ook anonieme decoratieschilders werden betrokken. De honderd vazen werden elk in een oplage van honderd exemplaren op de markt gebracht aan dezelfde prijs. Op de onderkant van de vazen staan de namen van alle ontwerpers in alfabetische volgorde met een getal tussen 1 en 100. Toen er extra vraag kwam naar vazen van welbepaalde bekende kunstenaars, werd een tweede reeks uitgebracht in een ongelimiteerde en ongenummerde oplage die duurder was dan de originele reeks. Alessi en Mendini zagen de vazen niet als een verzameling kopieën, maar als een systeem van objecten verwant aan het systeem van biologische soorten, met gelijkenissen en verschillen tussen de organismen. De vazen vormen een homogeen geheel en tegelijk een constellatie van honderd verschillende visuele verhalen. Het vazenproject kende wereldwijde belangstelling, maar het verkoopsucces was wisselend. Het museum verwierf de complete reeks van 100 vazen, net als onder meer het Groninger Museum, het Kunstmuseum Den Haag en het Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden.
Ajjampur, Sanchita
Indië
Enigzins gedrukte steengoed vaas met loopglazuur. Het oppervlak is glad en egaal donkerbruin. Vanaf de hals druipt een onregelmatige dikke witte glazuur langs de buik naar beneden. Jean Pointu was sterk geïnspireerd door de oosterse keramiek, wat zich uit in zowel de glazuren als de soberheid van vorm.
Pointu, Jean
Saint-Amand-en-Puisaye
fluitglas
Champagneglas
Fluitglas voor champagne. Op de wanden van de glazen is een zweepslagmotief gegraveerd. Léon Ledru ontwierp deze glazen voor Val-Saint-Lambert. Hij uitte zich hierin als een gelijkdenkende van Henry van de Velde, die zijn ontwerpen toejuichte. Met dank aan prof. dr. Werner Adriaenssens, conservator Decoratieve Kunsten 20ste eeuw Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis Brussel, voor de informatie
Ledru, Léon
graveren (inkerven)
Val-Saint-Lambert
Seraing
Melkkan
Melkkan behorend tot een éénpersoons theeservies in verzilverd metaal, ontworpen door Christopher Dresser en uitgevoerd door Hukin & Heath. Op de buik staat een wapenschildje.
Dresser, Christopher
verzilveren
Hukin & Heath
Birmingham
lepel
schepwerk
Scheplepel
De binnenin vergulde lepelbak is vormgegeven als een knol waaruit een stengel groeit, die dienst doet als lepelsteel. In de lus gevormd door de verstrengelde stengel met bladeren ontluikt een exotische bloem.
Louis, Philippe & Marcel Wolfers. Meesters in Zilver
Ontwerptekeningen theepot en melkkan Bambou
Twee ontwerptekeningen, één voor de theepot Bambou en één voor de melkkan Bambou. Dit zijn de enige bewaarde voorbeelden van japonistische ontwerpen getekend door Philippe Wolfers. Zowel qua vorm als decor liet hij zich door het Verre Oosten inspireren. Centraal op de flank van de conische theekan is een half open vouwwaaier (sensu) voorgesteld, op de melkkan een waaier op steel (uchiwa). De banderol over de waaiers biedt ruimte voor eventuele eigenaarsinitialen. Ze zijn omgeven door dauwbraamtakken met bloemen en rijpe vruchten. Zoals dat ook in botanische boeken vaak het geval was, zijn de diverse bloeistadia van de plant hier gelijktijdig afgebeeld. Functionele onderdelen als pootjes, greep, schenktuit en dekselknop imiteren bamboestengels. De ontwerpen zijn kleurrijk uitgewerkt in aquarel en gouache, wat een uitvoering in verguld zilver met niëllo en email kan doen vermoeden. Daarvan bestaat echter geen enkel tastbaar bewijs. Het Design museum Gent bezit het enige bekende theekannetje Bambou, uitgevoerd in monochroom zilver.
doos (houder)
Doos
Klein eivormig doosje met deksel. Het doosje is vervaardigd in hout en volledig overtrokken met bewerkt leer. De wand is uitgewerkt in gestileerde bladmotieven, het deksel lijkt uitgewerkt tot een Edelweissbloem. In oude collectienotities wordt het decor omschreven als "pomme d'acajou". Het Cleveland Museum of Art bezit een haast identieke doos (inv. 1997.263). - gesigneerd in leder aan onderzijde
de Félice, Marguerite
leerbewerken
leer
Hands on design. 8ste triënnale voor vormgeving
verlichtingsarmatuur
kaarsenhouder
Kaarsenhouder uit de eigen woning van de ontwerper
Paul Hankar ontwierp deze vergulde smeedijzeren kaarsenhouder voor zijn eigen huis in de Defacqzstraat in Sint-Gillis. Deze woning uit 1893 markeerde samen met Hotel Tassel van Victor Horta het begin van de art nouveau. Net als Horta beschouwde Paul Hankar de bouwkunst als een synthese van verschillende expressievormen. Niet alleen het gebouw, maar ook de interieurafwerking en het meubilair werden door hem vormgegeven. Daarbij getuigde Hankar van een grote voorliefde voor smeedijzer, een materiaal dat hij zich eigen maakte in het atelier van zijn leermeester Hendrik Beyaert. Smeedwerk liet hem toe om aan om functionele elementen een decoratieve waarde te geven. Deze tweearmige wandarmatuur is versierd met een orchideemotief. Het stuk was in 1902 te zien op de eerste Internationale tentoonstelling van moderne decoratieve kunst in Turijn. Léon Sneyers en Adolphe Crespin hadden er een kunstenaarsstudio opgericht in het Belgische paviljoen waar ze hulde brachten aan de pas overleden Hankar.
Hankar, Paul
smeedijzer
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Réalisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Paris]
Torino 1902. Le Arti Decorative Internationali del Nuovo Secolo
En Belgica, el Art Nouveau 1893–1905
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Schaal van het servies 'Diana'
Malitte
Malitte bestaat uit verschillende vormen in polyurethaanschuim die tot een vierkante wand kunnen worden gestapeld of kunnen dienen als individuele zitelementen. Het flexibele zitsysteem werd ontworpen door Malitte Pope Matta, maar werd bekend als een ontwerp van haar man Roberto Matta, een van de belangrijkste Chileense vertegenwoordigers van surrealistische en abstract expressionistische schilderkunst.
Matta, Malitte Pope
Matta, Roberto
Gavina
wol
Grimbergen
Siesta
Deze salontafel hoort bij de zetel 'Siesta', een gekend meubel binnen het Noorse design. De tafel heeft een gebogen frame in multiplex, gelijkaardig aan het frame van de zetel, en een glazen tafelblad.
Relling, Ingmar
Noorwegen
Vestlandske Mobelfabrikk
multiplex
Koffiekop van het servies 'Fuga'
Fles van kristal met stop van zilver met decor van deels gestileerde lelie. Maakt deel uit van een 13-delige toiletset in reiskoffer. Vervaardigd door Wolfers Frères voor de Gebr. Friedländer te Berlijn.
Melkkan van het servies 'Graves Family'
Het servies 'Graves Family' werd opgebouwd rond de 'Ketel met fluit in de vorm van een vogel' uit 1985. Na zijn bijdrage aan het metaproject ‘Tea and Coffee Piazza’ werd Michael Graves gevraagd om een fluitketel te ontwerpen. Het was de tweede designketel van Alessi, na de Ketel met zingende fluit (9091) van Richard Sapper uit 1983. De ketel van Graves was bedoeld als een goedkopere versie voor de Amerikaanse markt. Hoewel het product uiteindelijk duurder uitviel, kende het een groot commercieel succes. De fluitketel vormde de aanleiding voor een uitgebreider servies, de ‘Graves Family’, die bestaat uit onder meer een suikerpot, een melkkan, een pepermolen, een botervloot, een kopje en een dienblad. De serviesonderdelen zijn op een gelijkaardige manier vormgegeven met handvaten in blauwe kunststof en karakteristieke halve bolletjes, die doen denken aan de nagels waarme de bodem aan de zijkanten werd bevestigd bij traditionele ketels.
Stoel uit de collectie 'Scarabas'
Deze stoel maakt deel uit van de meubelcollectie 'Scarabas'. De naam 'Scarabas' is een samentrekking van de namen Sipek en Cabas, de directeur van de meubelfabriek Cumin Luigia in Manzano, met wie Sipek vanaf 1994 samenwerkte. Daarnaast doet de naam denken aan de scarabee, een heilige pillenkever en een oud-Egyptisch siervoorwerp in de vorm van deze kever. De Scarabas-meubels getuigen van een zekere versobering in het werk van Bořek Šipek in vergelijking met de 'neobarokke' creaties uit de jaren 1980. De collectie werd door de Belgische verdeler Espaces & Lignes op de markt gebracht.
Espaces & Lignes
België
Cumin Luigia
kersenhout
rotan
Vaas in groen glas met goudbruin decor
Vaas van gematteerd, doorschijnend groen glas met goudbruine oppervlakteversiering. De vaas heeft een afgerond rechthoekig lichaam op een ronde voet en een ronde halsopening met bolle kraag. De vier wanden zijn ingedeukt. Het lichaam van de vaas is gedecoreerd met een goudbruine laag, dat bewerkt is alsof het glas is afgeschilferd. Men zou het decor kunnen interpreteren als een gestileerde suggestie van mos, varens of gebladerte. De vaas wacht nog op een preciezere toeschrijving aan een glasfabrikant.
glasblazen
Vaas versierd met klaprozen
Balustervormige glazen vaas met onregelmatig golvende halsrand. Het doorzichtige groene glas is versierd met kriskras opgelegde bruin-groene draden van glas. Eén zijde is extra gedecoreerd met naturalistisch weergegeven klaprozenstengels in goudverf. De vaas is waarschijnlijk vervaardigd in Bohemen, maar wacht nog op een preciezere toeschrijving aan een glasfabriek. De fabrieken van onder andere Wilhelm Kralik Sohne en van Pallme-König & Habel zijn gekend voor hun vazen met een decor van glasdraden (zogenaamd "glass threaded"), maar voldoende overtuigend vergelijkingsmateriaal ontbreekt om een concrete toeschrijving te maken.
verf
vingerkom
Vingerkom in transparant, kleurloos glas met emaille- en gouddecor
Vingerkom in transparant, kleurloos glas met een emaille- en gouddecor. De kom heeft een kleine, platte bodem en een lichaam in de vorm van een halve bol. De rand heeft een gouden biesje. De wand werd gedecoreerd met goudkleurig geometrisch motief bestaande uit twee horizontale lijntjes onderbroken door telkens vier vierkantjes. Tussen de vierkantjesmotieven een groter geel vierkant met "opkomende zon", waaraan een groene laurierkrans hangt. De vingerkom is gemaakt door de glasfabriek van Theresienthal in het Duitse Beieren. Hetzelfde decor werd ook toegepast op hoogstammige wijnglazen of roemers, een signatuurproduct van deze firma.
Kristallglasmanufaktur Theresienthal
emaillak (materiaal)
goud
Wijnglas in transparant, kleurloos glas met emaille- en gouddecor
Wijnglas in transparant, kleurloos glas met emaille- en gouddecor. Het glas werd in één stuk vervaardigd: de ronde voet gaat over in de lange, ronde stam die op zijn beurt overgaat in de halfronde kelk. De overgang van de stam naar de kelk is gefacetteerd door middel van slijpsel. De kelk- en voetrand werden voorzien van een gouden biesje. De wand van de kelk werd gedecoreerd met een regelmatig motief dat zich vier keer herhaalt: een horizontale, goudkleurige lijn die aan de uiteinden voorzien is van een krul met in- en uitwijkende lijndikte. Deze krullen dragen drie groene lindenblaadjes. In het midden, onder de horizontale lijn werden twee gouden, verticale streepjes aangebracht met aan elk uiteinde een rode stip. Onder deze twee streepjes een gele bloem met acht bladeren en een bloemhart bestaande uit vijf rode stipjes. De verticale lijn met aan de uiteinden een rode stip keer ook terug aan de uiteinden van het motief. De stijl, de gedetailleerde uitwerking en de gehanteerde kleuren van het decor laten toe om het glas toe te schrijven aan de glasfabriek van Theresienthal in Duitsland, Beieren. De vorm van het glas komt overeen met modelnummer 1760 van deze fabriek.
slijpen
knoop (bevestigingsmiddel)
Knoop
Zilveren knoop met naturalistisch bloemmotief.
Deakin & Francis
Van haarnaald tot schoengesp. Accessoires in goud en zilver
Amphora
Slanke vaas op kleine uitstaande voet, model nr. 210. Op een roomwitte faiencebasis is een geometrisch decor aangebracht in bruin, donkergeel en zwart. De decoratie is geconcentreerd op de hals en de voet. Andere vazen van hetzelfde model kunnen een andere kleurstelling hebben.
van der Hoef, Christiaan Johannes
Tegel- en Fayencefabriek Amphora
Oegstgeest
faïence
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
Vier prototypes van een kegelvormige vaas
zoutvat
Zoutvat van het servies 'Vorm 200'
Schaal van het servies 'Norma-set'
Prototype van een melkkan
Dit prototype van een melkkan is onderdeel van een theeservies.
Prototype van een schoteltje van een kop met kunststof oor
In 1977 zocht Pieter Stockmans naar manieren om de weerstand van het oor van een kopje te verbeteren. Hij bedacht drie oplossingen: een cilindervormige kop met een uitstekende rand, een kop met een stevig oor en kop met een onbreekbaar oor in kunststof dat op het porselein werd gekleefd. Deze laatste oplossing maakte het bovendien gemakkelijker om gedrukte decors aan te brengen op het kopje. Als basis gebruikte Stockmans de kop van het servies 'Sonja'. Bij de koppen met verschillende decors ontwierp hij bijpassende schoteltjes, gebaseerd op het schoteltje van Sonja. De combinatie van porselein en kunststof lag echter niet goed in de markt en het ontwerp ging niet in productie.
Deksel van het servies 'Norma-set'
Schoteltje van het servies 'Vorm 200'
Vaas 282
Kleine steengoed vaas met drie oren, modelnummer 282. De matgeglazuurde vaas heeft een crèmekleurige ondergrond, waarover een groene glazuur loopt over de hals en de oren. Ook is meer oranje-rood gekleurde glazuur gebruikt, die her en der onder de groene laag zichtbaar is. Het model en vooral de glazuur van de vaas wortelen nog sterk in de art-nouveautraditie.
Denert, René Louis
Vierzon
La Société Denert & Balichon
armstoel
André T
De armstoel 'André T' maakt deel uit van de meubelcollectie 'Scarabas'. De naam 'Scarabas' is een samentrekking van de namen Sipek en Cabas, de directeur van de meubelfabriek Cumin Luigia in Manzano, met wie Sipek vanaf 1994 samenwerkte. Daarnaast doet de naam denken aan de scarabee, een heilige pillenkever en een oud-Egyptisch siervoorwerp in de vorm van deze kever. De Scarabas-meubels getuigen van een zekere versobering in het werk van Bořek Šipek in vergelijking met de 'neobarokke' creaties uit de jaren 1980. In zijn ontwerpen hergebruikte Šipek geregeld meubelonderdelen. Zo hernam hij voor de armstoel 'André T' de armleuningen van de stoel 'Michel C' uit 1994. De rugleuning lijkt dan weer sterk op die van de stoel 'Dalami' uit 1994. De collectie 'Scarabas' werd door de Belgische verdeler Espaces & Lignes op de markt gebracht.
Melkkan van het servies 'Vorm 200'
Kop van het servies 'Vorm 200'
Prototype van een kop met kunststof oor
Prototype van een kop met kunststof oor en schoteltje
Soepbord van het servies 'Vorm 200'
Deksel van suikerpot van het servies 'Fantasy'
Met Fantasy beoogde Pieter Stockmans een vernieuwend servies, dat de traditionele functies van de verschillende serviesonderdelen oversteeg. De drie standaardmaten van een klassiek servies leggen functionele beperkingen op aan de gebruiker. Daarom bedacht Stockmans een uitgebreide, mathematische reeks. De ronde kommen en schalen met verschillende afmetingen zijn multifunctioneel, onderling combineerbaar en gemakkelijk te stapelen. De borden en schoteltjes kunnen dienen als deksel. Pieter Stockmans liet zich daarbij inspireren door het werk van de Deense ontwerper Grethe Meyer. Daarnaast omvat het servies 'Fantasy' een koffieservies.
Noppenbord van het servies 'Ergoform'
De zorgsector vormde een interessante markt voor bedrijven als Mosa. Het servies 'Ergoform' was specifiek bedoeld voor mensen met een beperking en mensen in revalidatie. Pieter Stockmans ontwierp een ronde smeerplank met een antisliprand en twee rijen noppen die een rechte hoek vormen. Daarmee kon de gebruiker een boterham op zijn plaats houden en met één hand smeren en snijden. Een vrijstaande nop maakt het daarenboven mogelijk om de borden te stapelen. Naast het noppenbord omvat het servies 'Ergoform' een kop, een bord met een hoge rand en een drinkbeker met hulpstukken.
Houder van drinkbeker van het servies 'Ergoform'
De zorgsector vormde een interessante markt voor bedrijven als Mosa. Het servies 'Ergoform' was specifiek bedoeld voor mensen met een beperking en mensen in revalidatie. In plaats van bakeliet, een stevig materiaal dat doorgaans voor drinkgerei voor deze gebruikers werd aangewend, koos Pieter Stockmans bewust voor porselein. Dat materiaal was immers neutraler van smaak. Hij ontwierp een porseleinen kop die past in een kunststof omhulsel. Afhankelijke van de behoeften van de gebruiker kon de beker worden uitgerust met een of twee oren en een drinktuit. Naast de drinkbeker omvat het servies 'Ergoform' een kop, een bord met een hoge rand en 'noppenbord', een smeerplank met noppen.
acrylonitrile-butadiene-styrene plastic (pp)
Schoteltje van een kop met een kunststof oor
Dit schoteltje van het servies 'Sonja' is combineerbaar met een kop met een kunststof oor. Pieter Stockmans ontwikkelde deze koppen in 1977, toen hij op zoek ging naar een manier om de weerstand van het oor van een kopje te verbeteren. De combinatie van porselein en kunststof lag echter niet goed in de markt en het ontwerp ging niet in productie.
Schoteltje van het servies 'Fantasy'
Deksel van koffiekan van het servies 'Fantasy'
Met Fantasy beoogde Pieter Stockmans een vernieuwend servies, dat de traditionele functies van de verschillende serviesonderdelen oversteeg. De drie standaardmaten van een klassiek servies leggen functionele beperkingen op aan de gebruiker. Daarom bedacht Stockmans een uitgebreide, mathematische reeks. De ronde kommen en schalen met verschillende afmetingen zijn multifunctioneel, onderling combineerbaar en gemakkelijk te stapelen. De borden en schoteltjes kunnen dienen als deksel. Pieter Stockmans liet zich daarbij inspireren door het werk van de Deense ontwerper Grethe Meyer. Daarnaast omvat het servies 'Fantasy' een koffieservies. Een bord past als een deksel op de koffiekan.
Theekop van het servies 'Fantasy'
Schaal van het servies 'Fantasy'
kandelaar
Kandelaar
Kop van het servies 'Fantasy'
Koffiekan van het servies 'Fantasy'
Schotel van het servies 'Vorm 200'
Deksel van de suikerpot van het servies 'Vorm 200'
Schoteltje van het servies 'Norma-set'
Het servies ‘Norma-set’ is de opvolger van het servies ‘Norma’ uit 1970. De opgang van de zelfbedieningsrestaurants in de jaren 1960 zette fabrikanten ertoe aan om serviezen te produceren die voldeden aan de nieuwe normen. In 1964 werd de gastronorm (GN) geïntroduceerd, een internationaal vastgelegde maatindeling voor voedselrecipiënten. De standaardmaten verhoogden de efficiëntie van industriële keukens aanzienlijk. Het servies ‘Norma’ werd voor het eerst gebruikt in het restaurant van de Utrechtse jaarbeurs. De vierkante borden van het servies namen minder plaats in dan traditionele, ronde borden en werden later toegevoegd aan het servies 'Norma-set'. De Norma-set uit 1980 was eveneens een voedselverdeelsysteem voor grootkeukens, maar richtte zich in de eerste plaats op ziekenhuizen. Het servies bestaat uit rechthoekige en vierkante schalen en borden in wit porselein met bijhorende houders en deksels in beige en bruine kunststof die de warmte vasthouden. Stockmans beoogde met de Norma-set een servies dat efficiënt was voor het keukenpersoneel en tegelijk een huiselijke sfeer opriep bij de gebruikers. Dit vierkante schoteltje met standring van het servies 'Norma' is ook combineerbaar met alle koppen van het servies 'Sonja'.
Deksel van de theepot van het servies 'Vorm 200'
Deksel van de koffiekan van het servies 'Vorm 200'
pot
Deksel van wit-grijze cilindervormige pot
Studio Pieter Stockmans
karaf
Wijn- en waterkaraf uit de collectie 'Anthologie Quartett'
Deze glazen wijn- en waterkaraf maakt deel uit van de reeks 'Veno Pro Xenophona' en de collectie 'Anthologie Quartett'. Anthologie Quartett was een initiatief van de galerie Quartett in Hannover. De eerste collectie met werken van postmoderne ontwerpers als Bořek Šípek, Ettore Sottsass, Matteo Thun en Daniel Weil werd voorgesteld op de meubelbeurs van Keulen in januari 1984 en op de meubelbeurs van Milaan in september 1984.
Quartett
Hannover
inktpot
Inktpot
Vierkante gekleurd glazen inktpot met Turks aandoend rond getoept dekseltje. De wanden van de inktpot zijn gebold en de vier hoeken lopen naar boven in een punt. De kleurpoeders aangebracht in de wand zijn verglaasd in de oven en geven het oppervlak een decor van kleurvlekjes.
Daum Frères
Nancy
Blauwe schaal uit de installatie 'Met dertien aan tafel'
nachttafel
Nachttafel uit Villa Les Glycines
Aan het einde van zijn leven kreeg de Brusselse art-nouveau-architect Paul Hankar de opdracht om een buitenverblijf met atelier te ontwerpen voor de bevriende kunstenaar en edelsmid Philippe Wolfers. In 1899 had Wolfers samen met zijn broer Max en hun neef Albert een groot perceel gekocht in Terhulpen, waar ze elk een cottage lieten bouwen. Hankar ontwierp niet alleen de meeste gebouwen, maar ook de tuin, de interieurs en de meubels. Deze nachttafel was in gebruik in een slaapkamer van Philippe Wolfers’ Villa Les Glycines, wat blauweregen betekent. Net als andere meubels uit de villa kenmerkt de nachttafel zich door gestileerde onderdelen en een combinatie van lichte en donkere houtsoorten. Het beslag en de opengewerkte panelen met vloeiende lijnen wijzen naar de art-nouveaustijl. Na het plotse overlijden van Hankar voltooide zijn leerling en medewerker Emile Van Nooten de binnenafwerking. Mogelijk ontwierp hij ook bepaalde slaapkamermeubels, waaronder een kleerkast en een toilettafel die zich in de collectie bevinden.
beeldsnijden
pitch pine
Drinkbeker met bladeren en katjes
Een geciseleerde tak met bladeren en katjes buigt zich rond de beker. Het Design museum Gent bezit twee sterk gelijkende bekers die verschillen in de uitvoering van de versiering (zie ook inv.nr. 87/447). Het Duitse waarborgmerk geeft aan dat de bekers voor de Duitse markt waren bestemd, waar het kwalitatieve Wolferszilver erg geliefd was bij de gefortuneerde burgerij.
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Vaasje met slanke hals
Vaasje met slanke hals uitgevoerd in steengoed en voorzien van vaalbruine lopende glazuur
Van den Houten, Léon
Zetel van het zitsysteem 'Malitte'
lambrisering
Lambriseringsfragment met mascaron en vruchtenslinger
Bovenzijde van een massief lambriseringsfragment met een mascaron en vruchtenslinger.
Zilveren melkkan
Deze zilveren melkkan maakt deel uit van een koffie- en theeservies. De melkkan, de koffiekan en de theepot dateren van circa 1930 en werden verhandeld door de juwelier A.J. Cral. Ze zijn vermoedelijk vervaardigd door Koch & Bergfeld. In 1965 werd een suikerpot, gemaakt door D. Schut, toegevoegd aan het servies.
Koch & Bergfeld
Bremen
ebbenhout
Zilveren theepot
Deze zilveren theepot maakt deel uit van een koffie- en theeservies. De melkkan, de koffiekan en de theepot dateren van circa 1930 en werden verhandeld door de juwelier A.J. Cral. Ze zijn vermoedelijk vervaardigd door Koch & Bergfeld. In 1965 werd een suikerpot, gemaakt door D. Schut, toegevoegd aan het servies.
commode
Commode met golvende lijnen
Deze commode of ladekast heeft gebombeerde of bolle lades en zijstijlen. Zoals deze buik, zijn ook de overhoeks geplaatste poten en het asymmetrische snijwerk kenmerken van de rococostijl met rocaille en bladmotieven. Een symmetrische uitgesneden onderlijst verlevendigt de commode. Vergelijkbare meubels zijn te vinden in de collecties van Grand Curtius en het Ansembourg Museum in Luik.
gebakschaal
Gebakschaal van het servies 'Luchtrand'
Platte, ronde gebakschaal op een lage voet in doorschijnend glas met de kleur ‘saffier’. De gebakschaal vormt samen met bijpassende gebaksbordjes het gebakstel van het glasservies ‘Luchtrand’ ontworpen door A. D. Copier in 1946 en geproduceerd vanaf 1947. Naast het gebakstel bevat het servies onder andere enkele vazen en een waterkan. Het servies ontleent zijn naam aan de holle rand die de objecten bevatten.
Stoel met rechthoekige rugleuning
Deze stoel werd vervaardigd in classicistische of Louis XVI-stijl. Kenmerkend zijn de rechte, gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels van de stoel en de rechthoekige rugleuning. Hoewel deze stoel stilistisch teruggaat op voorbeelden uit de 18de eeuw, werd dit exemplaar vermoedelijk vervaardigd in de 19de of 20ste eeuw.
Stoel met rechthoekige rugleuning en gebogen zitregel
Deze stoel werd vervaardigd in classicistische of Louis XVI-stijl. Kenmerkend zijn de rechte gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels van de stoel en de rechthoekige rugleuning. De zitregel vooraan is gebogen. Hoewel de stoel teruggaat op voorbeelden uit het einde van de 18de eeuw, werden dit exemplaar mogelijk vervaardigd in de tweede helft van de 19de eeuw of de eerste helft van de 20ste eeuw. Verder onderzoek naar de authenticiteit van de stoel is nodig.
Stoel met uitgesneden rugleuning
Deze stoel met een vernieuwde beklede zitting heeft een centrale uitgesneden rugleuning. De lichte welving van de hoge rugleuning, die uit Engeland komt overwaaien, moest het zitten aangenamer maken. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste voorpoten, die hier eindigen op hoeven, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Een vergelijkbare stoel is te vinden in de collectie van het Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg.
Prinsbisdom Luik
Collectiepresentatie 1923