salontafel
Salontafel uit reeks 'Amanta'
In 1966 gaf het pas opgerichte bedrijf C&B Italia aan Mario Bellini de opdracht om een innovatief woonkamerensemble te ontwerpen. Bellini creëerde 'Amanta', een modulair meubelsysteem bestaande uit een eenpersoonszetel, een voetbank, een rechthoekig salontafel en een vierkant salontafel. De losse meubelstukken boden talrijke mogelijke opstellingen en waren op die manier toepasbaar in zowat elke woonkamer. De vierkante tafel past perfect in de rechte hoek tussen twee zetels.
Bellini, Mario
Italië
ontwerper
versterkt reactiespuitgieten
C&B Italia
uitvoerder
thermoharder
glasvezel
aankoop
Hemelveerdegem
Uit de reserves. Design uit fifties en sixties
dressoir
Dressoir
Deze dressoir van Ludo Verbeke uit is een vroeg ontwerp voor Belgo Chrom. Dat bedrijf, dat aanvankelijk gespecialiseerd was in de bewerking van metaaloppervlakken, bracht begin jaren 1970 een eerste eigen meubelcollectie uit. De meubelen werden verkocht in warenhuizen zoals Innovation.
Verbeke, Ludo
België
lakken
Belgo Chrom
hout
chroom
schenking
Roeselare
wandklok
Exit
‘Exit’ is een wandklok in de vorm van een uitgangsymbool met opvallende witte pijl. Industrieel ontwerper Chris Koens geeft gekende gebruiksvoorwerpen een nieuwe invulling door onverwachte elementen of verwijzingen. De pijl dient als secondewijzer en de klok past best boven een deur om beide functies te vervullen.
Koens, Chris
Nederland
D2 design
Nazareth
Karlsson
polystyreen
polypropyleen
metaal
La nef des fous
Design with a smile
sofa
Bocca
Studio 65 ontwierp de zetel 'Bocca', wat 'mond' betekent in het Italiaans, oorspronkelijk voor het fitnesscentrum Contourella van Marilyn Garosci in Milaan. Dat gebouw vormde een totaalkunstwerk van het collectief, dat tot de Italiaanse anti-designbeweging wordt gerekend. In de opzichtige interieurs hekelden de architecten en ontwerpers de obsessie voor oppervlakkige, uiterlijke schoonheid in de consumptiecultuur van de late jaren 1960. De zetel met zijn sensuele vorm stond op een vergulde sokkel in de inkomhal en vormde zodoende een sleutelstuk van het project. Het meubel kreeg de naam 'Marilyn' als eerbetoon aan de eigenares van de fitnessclub en als toespeling op actrice en model Marilyn Monroe. De directe inspiratiebron voor 'Bocca' was het schilderij 'Face of Mae West Which May be Used as a Surrealist Apartment' van Salvador Dali uit 1934-1935, waarop de volle rode lippen van de actrice zijn afgebeeld als zetel. Het surrealisme, gekenmerkt door een fascinatie voor de droom en een afkeer van het rationalisme, had een grote invloed op het Italiaanse Radical Design. In 1970 bracht Gufram de zetel in productie onder de naam 'Bocca'. De fabrikant deelde met Studio 65 de ambitie om de gevestigde waarden in het industrieel design te doorbreken. Verbeterde technologieën op het vlak van polyurethaanschuim lieten toe om te experimenteren aan een voordelige prijs. Het exemplaar in de collectie van Design Museum Gent is een heruitgave van de zetel 'Bocca' door Heller.
Studio 65
Audrito, Franco
Paci, Giancarlo
Pozzo, Anna Maria
Sampaniotou, Athena
Schiappa, Maria
Tartaglia, Ferruccio
Garizio, Adriana
Heller
New York (stad)
stapelstoel
Bruine stapelstoel
Deze stapelstoel is het resultaat van een samenwerking tussen het ontwerpteam van het kunststofbedrijf Plascobel en Vanerum N.V., een producent van schoolmeubelen en projectmeubilair.
Plascobel
Overpelt
Vanerum
Diest
polyvinylchloride met weekmaker
polyethyleen
Gent
Plastic fantastic?
Forms From Flanders (Porto)
Forms From Flanders (Helsinki)
100 jaar vormgeving in Vlaanderen. Van Théophile Seyrig tot Maarten Van Severen
stoel
Lubeck
Deze stoel werd ontworpen door Ludo Verbeke, die tot de eerste lichting van Belgische industrieel ontwerpers behoorde. Als meubelontwerper werkte hij meermaals samen met Novalux. Dit Kortrijkse bedrijf bouwde een reputatie op met de inrichting van voornamelijk horecazaken, vergaderzalen en auditoria.
Novalux
textiel (materiaal)
polyurethaan
polyolefin
schaalmodel
productverpakking
Schaalmodel van de stoel '.03'
Dit schaalmodel van de .03 maakt deel uit van de miniatuurcollectie van het Vitra Design Museum in het Duitse Weil-am-Rhein.
Van Severen, Maarten
Vitra
Weil am Rhein
kunststof
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
ligbank
Royal
Nathalie Du Pasquier ontwierp de ligbank ‘Royal’ voor het designcollectief Memphis, waarvan ze medeoprichter was. Haar eclectische en levendige designs voor tapijten, laminaten en meubels droegen in sterke mate bij aan de zeer herkenbare Memphisstijl. In de periode dat Du Pasquier de ligbank ontwierp, dacht het collectief al na over commerciële uitbreiding. Memphis wilde objecten maken die beter zouden verkopen. Daartoe werden de ontwerpen soberder en klassieker. Royal vormde echter een uitzondering. De mix van drukke patronen en het gebruik van goedkope materialen maakte het meubel niet beter verkoopbaar. Met vroegere ontwerpen voor ligbanken streefde Memphis ernaar om het idee van de ligbank of zetel als visitekaartje en toonbeeld van welvaart te doorbreken. De spot met de hoge sociale status van het meubel zit wellicht ook vervat in de titel ‘Royal’.
Du Pasquier, Nathalie
Milaan
Memphis
vezelplaat
melamineformaldehyde
polyethyleentereftalaat
Den Haag
Collectiepresentatie (situatie 2008)
Memphis. Milano 1981-1988
Memphis 1981-1988. [A'dam]
drankkast
Mikiolone
De barkast ‘Mikiolone’ werd uitgebracht onder het merk ‘Zabro’. Zabro werd in 1984 gelanceerd door Studio Alchimia, onder de artistieke leiding van Alessandro Guerriero en Alessandro Mendini in samenwerking met Zanotta. Het nieuwe merk bood ruimte voor onderzoek en experiment en resulteerde in expressieve meubelontwerpen, die de rijpe fase van Studio Alchimia belichamen. De ontwerpstudio positioneerde zich tussen het Radical Design van de jaren 1960 en 1970 en de postmoderne Memphisgroep. In tegenstelling tot Memphis focuste Studio Alchimia sterk op handgemaakte designproducten. Het Zabro-merk had het doel om traditioneel vakmanschap te verenigen met technologische en industriële productieprocessen. De meubelen werden met de hand gedecoreerd, maar op de productielijn van een fabriek geassembleerd. Mikiolone bestaat uit geverfd hout, metalen poten en glazen legplanken. Met zijn onconventionele vorm en felle kleuren is het meubel tevens een reactie tegen het sombere en rigide functionalisme.
Mendini, Alessandro
Zanotta
glas (materiaal)
Universale
De stoel 'Universale' heeft de ambitie universeel te zijn. Het meubel is makkelijk te hanteren, geschikt voor binnen- en buitengebruik en stapelbaar. Men kan de multifunctionele poten losdraaien en vervangen door langere of kortere onderdelen, bijvoorbeeld om de stoel als barkruk te gebruiken. Bovendien laat hun vlakke zijkant toe een naadloze rij van stoelen te vormen. Dergelijke flexibele, modulaire en plaatsbesparende ontwerpen zijn de verwezenlijking van Joe Colombo’s innovatieve visies omtrent multifunctionele en compacte leefruimtes. Futuristische all-in-one woonruimtes pasten volgens de ontwerper beter bij de nieuwe mobiele levensstijl van de jaren 60. Niet alleen de vorm maar ook het materiaal van de 'Universale' is tekenend voor het ongebreideld optimisme dat de popart beweging uitstraalde. Colombo gebruikte graag kunststoffen in zijn werk, aangezien ze allerlei nieuwe mogelijkheden boden bij het ontwerpen:' Universale' was de eerste stoel vervaardigd uit enkel spuitgegoten plastic.
Colombo, Joe Cesare
Kartell
natuurlijk rubber
Object Stories. Een kijk op de collectie
Onbekende kunstschatten uit de Gentse Musea
haardborstel
Haardborstel van het haardstel 'Mace-line'
Het haardstel is een afstudeerproject van de Belgisch-Nederlandse ontwerper Ann Maes in de opleiding 'Productontwerpen' aan de Akademie Industriële Vormgeving Eindhoven in 1977. Aan de standaard hangen een haardtang, een pook, een blaaspijp en een haardborstel. De onderdelen bestaan uit stalen rondstaf, afgewerkt met een vuurvaste epoxypoeder-coating die in de oven is gebrand. De elektrostatisch aangebrachte epoxy-lak versmelt met het staal op 220˚C. Het haardstel, bekroond door het Brusselse Design Center in 1980, werd tussen 1980 en 2008 in eigen beheer geproduceerd en geëxporteerd. Het werd gepresenteerd in een bedrukte geschenkdoos met slimme greep. In 1981-1982 ontwierp Maes ook een bijhorende lectuurstandaard.
Maes, Ann
Eindhoven (Noord-Brabant)
Ann Maes Design
staal (materiaal)
Bergeijk
bijzettafel
Bijzettafel uit de reeks 'Pro J.P.'
De meubelreeks ‘Pro J.P.’ was de eerste opdracht van Borek Sipek voor Wittmann. Het project was een hommage aan de Sloveense architect Jože Plečnik (1872-1957), voor wie Sipek grote bewondering had. Het gestoffeerde meubelprogramma bestaat uit verschillende zeteltypes, die onderling gecombineerd kunnen worden met een ronde bijzettafel als scharnierpunt. Deze tafel is echter een los element, dat naast de zetels werd neergezet.
Šipek, Bořek
Tsjechië
Wittmann
Oostenrijk
's-Hertogenbosch
ontwerptekening
Studietekening van lelies
Potloodtekening van enkele stengels met bloeiende lelies en bloemknoppen. De tekening is bovenaan bevestigd op een steviger karton dat duidelijke sporen vertoont van gebruik in het atelier. De tekening is gesigneerd met presentatiemonogram PW en gedateerd 6 september 1897. Het is niet verbazend dat Philippe Wolfers een studietekening met het presentatiemonogram signeerde, omdat deze tekeningen ‘naar de natuur’ als promotiemateriaal werden gebruikt naar klanten toe. Soms werden ze ook op grote tentoonstellingen geëxposeerd om het talent van de kunstenaar te onderlijnen: ook in het edelsmeedwerk van Wolfers zijn de bloemen immers levensecht uitgewerkt.
Wolfers, Philippe
Brussel
tekenen
karton
papier (vezelproduct)
grafiet
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
armstoel
Armstoel in beukenhout en jute
De architect en ontwerper Lucien Kroll ontwierp deze stoel voor de Ateliers d'Art de Maredsous. Sinds het begin van de 20e eeuw baatte de abdij van Maredsous een kunstnijverheidsschool uit. Rond 1920 werden ook enkele productieateliers geopend waar in de school opgeleide vaklui tewerkgesteld werden. In 1957 kreeg Kroll reeds de opdracht om een stal op de abdijsite om te bouwen tot een nieuw kunstambachtatelier.
Kroll, Lucien
Ateliers d'Art de Maredsous
Maredsous
beukenhout
jute (vezel)
kinderstoel
Houten kinderstoel
Deze stoel maakt deel uit van een bureauensemble voor kinderen. Daartoe behoren ook een bureautafel, een boekenrek en een ladekast. De interieurarchitect Pierre Grosjean ontwierp het ensemble in de vroege jaren 1970 voor een ontwerpwedstrijd. Enkele jaren later bracht Junior Design de meubelen op de markt in een beperkte oplage. Het ensemble werd voorgesteld op de Biënnale Interieur in Kortrijk in 1978.
Grosjean, Pierre
Kortrijk
Junior Design
uitgever
Omer Lefevre
Ingelmunster
vurenhout
essenhout
handelaar
Jansky
De stoel 'Jansky' is een van de eerste ontwerpen van Bořek Šípek voor het Italiaanse bedrijf Driade. Het meubel in esdoorn en staal getuigt van Šípeks aandacht voor ambachtelijke materialen en technieken. Het ontwerp, dat verschillende varianten kent, valt op door de gebogen rug die eindigt in twee handgrepen. Zoals vaak in zijn ontwerpen primeerde de verbeelding boven de functionaliteit: de stoelen zitten niet bijster comfortabel. Jansky was in productie tot midden jaren 1990.
Driade
esdoornhout
vitrinekast
Zwarte, houten vitrinekast
Borek Sipek ontwierp dit zwarte, houten vitrinekastje voor het Kruithuis in 's-Hertogenbosch. Dat historische gebouw huisvestte het Stedelijk Museum, vandaag Design Museum Den Bosch. In 1994 besloot het gemeentebestuur het pand uit te breiden met een nieuwbouw. Borek Sipek tekende plannen voor het nieuwe museumgebouw, ontwikkelde een tentoonstellingsconcept en ontwierp ook meubels, zoals deze vitrinekast. De plannen werden echter niet uitgevoerd.
onbekend
multiplex
Colors, etc.
Kleureyck. Van Eycks kleuren in design
Reactivate design
Oranje stapelstoel
zetel
Het zeteltje '.06' was een van de vijf stoelen die Maarten Van Severen en Vitra samen uitbrachten, na de (meest succesvolle) .03, de .04, de .05 en voorafgaand aan de .07. Net als de .05 is de .06 een buisstoel zonder achterpoten, maar dan lager en breder. Verder heeft hij hetzelfde comfort als de .03, door de zitting in polyurethaanschuim en de verende rugleuning.
Birsfelden
roestvrij staal
ligzetel
studie
Studie van de ligzetel 'MVSL04'
In tegenstelling tot Maarten Van Severens andere ligzetels heeft MVSL04 een robuuste vorm. De lijn van zijn silhouet is onderbroken door de vier afzonderlijke, dikke leren kussens, die zijn afgewerkt met een omgekeerde naad. Het uitzicht van de onderdelen lijkt rechtstreeks gevolgd uit de mechaniek van een verstelbare ligzetel, waarbij kort na elkaar volgende bewegingen van het menselijk lichaam worden ondersteund. Maarten Van Severen was gefascineerd door die bewegingen, bijvoorbeeld zoals vastgelegd door de 19de-eeuwse fotograaf Eadweard Muybridge in 'The human figure in motion'.
Lateur, Caroline
Schwaerzler, Fabian
zandgieten
Durlet
Izegem
aluminium
leer
polyamide
Hoge rooktafel met donkere accenten
Dit rooktafeltje ontwierp Albert Van huffel in 1918 voor het rooksalon van César Hynderickx. In 1916 kreeg Van huffel de opdracht om de woning van Hynderickx in Gent te ontwerpen. Het meubel werd in 1918 tentoongesteld in 'L'Art de la Maison' van galerij Giroux, toen in samenwerking met de interieurzaak L'Art Décoratif Céline Dangotte. Albert Van huffel hergebruikte zijn eerdere ontwerpen voor de tentoonstelling. De rooktafel sluit met de zwarte (parel)accenten aan bij Van huffels andere meubelontwerpen.
Van huffel, Albert
L'Art Décoratif Céline Dangotte
mahoniehout
paarlemoer
Waterloo
kaptafel
Dilly Dally
'Dilly Dally' bestaat uit een kaptafel met geïntegreerde stoel. De meubels maken deel uit van een slaapkamerensemble samen met het bed 'Lullaby Due' en een bijhorende nachttafel. Het ensemble getuigt van Luigi Massoni's zoektocht naar nieuwe, vrije manieren om leefkamers, in dit geval een slaapkamer, in te richten. Door het ronde bed op wieltjes in het midden van de kamer op te stellen, ontstaat er meer opbergplaats langs de muren. Ook de nachttafel en de kaptafel met stoel zijn uitgerust met wieltjes en kunnen gemakkelijk in de ruimte bewegen. De meubelen zijn uitgewerkt in multiplex, kunststof en kunstleer. Hun ronde vormen en opvallende roze kleur zijn eigen aan pop-esthetiek van de jaren 1960 en geven het ensemble een sensueel karakter. De kaptafel heeft een opklapbare spiegel.
Massoni, Luigi
Poltrona Frau
polyvinylchloride
acrylonitrilbutadieënstyreen
spiegelglas
Opwijk
Boudoir
nachttafel
Nachttafel bij het bed 'Lullaby Due'
Deze nachttafel maakt deel uit van een slaapkamerensemble samen met het bed 'Lullaby Due' en de de kaptafel met geïntegreerde stoel 'Dilly Dally'. Het ensemble getuigt van Luigi Massoni's zoektocht naar nieuwe, vrije manieren om leefkamers, in dit geval een slaapkamer, in te richten. Door het ronde bed op wieltjes in het midden van de kamer op te stellen, ontstaat er meer opbergplaats langs de muren. Ook de nachttafel en de kaptafel met stoel zijn uitgerust met wieltjes en kunnen gemakkelijk in de ruimte bewegen. De meubelen zijn uitgewerkt in multiplex, kunststof en kunstleer. Hun ronde vormen en opvallende roze kleur zijn eigen aan pop-esthetiek van de jaren 1960 en geven het ensemble een sensueel karakter.
'Dilly Dally' bestaat uit een kaptafel met geïntegreerde stoel. De meubels maken deel uit van een slaapkamerensemble samen met het bed 'Lullaby Due' en een bijhorende nachttafel. Het ensemble getuigt van Luigi Massoni's zoektocht naar nieuwe, vrije manieren om leefkamers, in dit geval een slaapkamer, in te richten. Door het ronde bed op wieltjes in het midden van de kamer op te stellen, ontstaat er meer opbergplaats langs de muren. Ook de nachttafel en de kaptafel met stoel zijn uitgerust met wieltjes en kunnen gemakkelijk in de ruimte bewegen. De meubelen zijn uitgewerkt in multiplex, kunststof en kunstleer. Hun ronde vormen en opvallende roze kleur zijn eigen aan pop-esthetiek van de jaren 1960 en geven het ensemble een sensueel karakter.
Siesta
De zetel 'Siesta' uit het midden van de jaren 1960 is een gekend meubel binnen het Noorse design. Het werd geproduceerd door Vestlandske Mobelfabrikk, maar Westnofa bracht het op de internationale markt. In 1978 was de zetel te zien in de stand van Westnofa op de Biënnale Interieur in Kortrijk (Westnofa, agent P. Janson, Rue de Stassart, 1050 Brussel). Het meubel, dat nog steeds in productie is, werd in 1965 bekroond met de eerste prijs van de Noorse Industry Council for Furniture en in 1992 met de Classic Award for Design Excellence van de Norwegian Design Council. Bij de zetel hoort een salontafel. De zetel heeft een gebogen frame in multiplex. De rugleuning en de zitting bestaan uit canvas dat met koorden aan het frame is vastgemaakt. Daarop is een los leren kussen gelegd.
Relling, Ingmar
Noorwegen
Vestlandske Stol-og Mobelfabrikk
Westnofa
palissanderhout
schrijfmeubel
Strates Desk
De Strates Desk maakt deel uit van de Strates Collection, een collectie van bureau- en opbergmeubelen waarbij de afzonderlijke objecten eenvoudig gecombineerd en gemonteerd kunnen worden tot diverse constellaties.
Lehanneur, Mathieu
Frankrijk
Objekten
berkenhout
Gelinkt: de collectie netwerkt
aansteker
Anna Light
De aansteker 'Anna Light' maakt deel uit van de reeks ‘Anna G.’ van Alessandro Mendini, ontwerper en adviseur van Alessi. Vanaf de jaren 1970 gaven zij vorm aan het fenomeen van de designfabriek, waar design raakt aan kunst en poëzie. Vanuit die visie ontwierp Mendini verschillende objectfamilies, waaronder de succesvolle reeks ‘Anna G’. Het keukengerei met lachende vrouwenhoofdjes was een hommage aan Anna Gili, een bevriende ontwerper en medewerker van Mendini. Tot de reeks behoren onder andere ook de kurkentrekker 'Anna G.', de keukenwekker ‘Anna Time’ en de rasp 'Anna Cheese'. Mendini ontwierp speelse gebruiksvoorwerpen met een menselijk aspect die plezier brachten in het alledaagse gebruik.
Alessi
Crusinallo
Zamak (TM)
La Giostra. Mendini's carrousel van droomfabriek Alessi
Typetafel in gelakt metaal
Grijs gelakt metalen typetafel met bovenblad in zwarte kunststof en twee lades aan de linkerkant.
Cubacier
Huizingen
Het Bureau
tafel
AT04
AT04, wat staat voor 'A-tafel 2004' is de heruitgave door Vitra van de oorspronkelijke tafel 'AT92', die Maarten Van Severen in eigen beheer produceerde. De A verwijst in beide gevallen naar de stand van de poten. Het blad in bakeliet van AT92 werd bij AT04 vervangen door polyurethaan. Ook de bevestiging van de poten is anders: bij het oorspronkelijke ontwerp zaten de poten vervat in een gebogen plaat in aluminium die de volledige onderkant van de tafel bedekte.
borstelen
Libro
De zetel 'Libro' is een ontwerp van Gruppo DAM en Gruppo G14, twee collectieven die tot de Italiaanse anti-designbeweging worden gerekend. Het meubel heeft de vorm van een openliggend boek dat steunt op een stalen ‘kaft’. Al bladerend kan men de schuimkussens in verschillende zitposities leggen. Door zijn flexibiliteit kan Libro gezien worden als een exponent van een designfenomeen dat in de jaren 1960 opmars maakt, namelijk dat van aanpasbare of modulaire voorwerpen. Dergelijke meubelen zijn typerend voor de moderne levensstijl die in deze periode opkwam en zich weerspiegelt in een speelsere benadering van interieurdesign. Soms wordt Libro ook beschouwd als een ironische kritiek op de toenemende aanwezigheid van het televisietoestel in de huiskamer in de late jaren 1960, maar of de ontwerpers dit ook zo bedoeld hebben is niet zeker.
Pareschi, Gianni
Orsoni, Umberto
Gruppo G14
Gruppo DAM
Busnelli
polyetherurethaan
polyesterurethaan
Collectie in progress
wekkerradio
Sono-Clock 30a
Deze wekkerradio geeft de tijd in digitale vorm weer. De klok wordt mechanisch aangedreven.
Grundig Werke
Duitsland
polymethylmethacrylaat
Stapelbare stoel '.03' in de oorspronkelijke kleur zwart
Design Derby Nederland België 1815-2015
kruk
Plaza
In 1981 werd architect Michael Graves door Ettore Sottsass uitgenodigd om deel te nemen aan het designcollectief Memphis. Graves bleef slechts een jaar bij Memphis, maar ontwierp in dat jaar een van de meest spraakmakende ontwerpen van de jaren 1980: de kaptafel ‘Plaza’ met kruk. Het meubel vertoont elementen uit de art deco. De vorm van doet denken aan een wolkenkrabber en de naam ‘Plaza’ verwijst naar een hotel bij Central Park in New York. Hoewel Plaza luxe uitstraalt, bestaat het meubel uit goedkope materialen. Door goedkope materialen en luxueuze vormen te combineren gaven de ontwerpers van Memphis commentaar op de machtsverhoudingen in de maatschappij. Het exemplaar van Plaza in het museum werd uitgevoerd in 1985 op bestelling van directeur Lieven Daenens.
Graves, Michael
laminaat
Ruisbroek
transportmiddel
Schaalmodel van de tram 'HermeLijn'
Enthoven Associates verzorgde de facelift van het front en het interieur van de trams van vervoersmaatschappij De Lijn in Antwerpen en Gent. Dit schaalmodel van het uiteinde van zo'n voertuig werd vermoedelijk gemaakt in functie van het ontwerp van het front. De naam HermeLijn zou gekozen zijn door de Gentse trambestuurders.
Enthoven, Axel
Enthoven Associates Design Consultants
Antwerpen (provincie)
drukken
Bombardier
fenolformaldehyde
Enthoven Associates. Design en mobiliteit
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
stadionzitje
Stadionzitje
Enthoven Associates ontwierp dit stadionzitje voor een buitenlandse opdrachtgever. Het was onder meer in gebruik in stadions in Nederland, Spanje, Mexico en de Verenigde Staten. Ergonomie en slijtvastheid zijn van belang voor dit soort ontwerpen.
koffer (bagage)
Cosmolite
Deze hardshell koffer op wieltjes werd ontworpen door Erik Sijmons, ontwerper bij Samsonite Europe van 1986 tot 2024. Samen met zijn team onderzocht hij gedurende 5 jaar het materiaal en de productiemethode om een zo licht en sterk mogelijke koffer te maken. Samsonite ontwikkelde 'Curv', een polypropyleen composiet, die zowel schokbestendig als licht is. Voor de vorm liet Sijmons zich inspireren door schelpen: de ribben zorgen voor stevigheid en een stijlvol uiterlijk. De 'Cosmolite' reeks won meerdere designprijzen waaronder de Red Dot Design Award in 2010 en behoort tot de bestsellers van Samsonite.
Sijmons, Erik
Oudenaarde
Samsonite
synthetisch rubber
rubber
wandspiegel
Double
De spiegel ‘Double’ werd eerst geslepen en daarna met spiegelverf beschilderd. Door het slijpen kaatst de spiegel twee beelden terug. Zo wijst Diane Steverlynck op de veelzijdigheid van gebruiksobjecten en de complexe relatie tussen een object en de gebruiker.
Steverlynck, Diane
Ligne Roset
franje
Franje in rood en goud
Passement is een verzamelterm voor afwerkingstextielen als kwasten, koorden, franjes, galonnen, gordijnophouders enzoverder. Deze randversieringen werden en worden toegepast bij interieur en kleding, zelfs bij vervoermiddelen en dieren. Bijzonder is dat bij het realiseren van een passement vaak verschillende textieltechnieken tezamen worden aangewend zoals wikkelen, vlechten, knopen, weven, naaldwerk. Het vervaardigen van passementen was arbeidsintensief en ingewikkeld en dat vertaalde zich in de kostprijs. Deze garneersels waren dan ook van groot belang voor het uiteindelijk uitzicht van het gestoffeerde voorwerp door de rijkelijke en kleurige uitstraling die ze er aan verleenden. Franjes werden ruim aangewend bij textiele aankleding van het interieur. Zij vonden een plaats aan over- en bedgordijnen, aan tafelkleden en bij zitmeubelen aan de onderrand van zitting en arm- en rugleuning.
weven
wikkelen
zijde (textiel)
gouddraad
Renaissance en barok. Textilia uit eigen bezit
Veiled Lady
Voor hun Mycelium Project 2.0 deden Eric Klarenbeek en Maartje Dros beroep op mycelium (een netwerk van schimmeldraden) om als natuurlijke lijm te functioneren bij het binden van lokale grond- en afvalstoffen. De ontwerpers gingen uit van een 3-D print van organische stoffen, waarin de schimmels verder kunnen blijven groeien tot een stevige en toch lichte structuur bekomen wordt. Hierna wordt het object uitgedroogd om verdere groei van de schimmels stop te zetten. Het project is een voorbeeld van eco-design en samenwerken met natuurlijke organismen, dat zelfs van een negatieve ecologische voetafdruk gewag kan maken: bij het groeien van schimmels wordt immers zuurstof geproduceerd, en de stukken kunnen na gebruik perfect als compost dienen. De naam 'Veiled Lady' verwijst naar de tropische schimmel waarvan de gaassluier de vorm van de kruk inspireerde.
Studio Klarenbeek & Dros
Zaandam
Klarenbeek, Eric
Dros, Maartje
organisch materiaal
Twee stapelstoelen '1601'
De stapelstoel '1601' was een van de eerste eigen ontwerpen van Don Albinson als directeur van de designafdeling van Knoll.
Albinson, Don
Verenigde Staten van Amerika
spuitgieten
Knoll International
bureaustoel
DSC 108
In de naoorlogse periode profileerde Castelli zich als producent van modern kantoormeubilair met de meubelreeksen CM en PS. Het was echter de ontwerper Giancarlo Piretti die de productie in de jaren 1960 naar een hoger niveau tilde met innovatieve ontwerpen, zoals de reeks DSC. Piretti ontwikkelde nieuwe constructies in aluminium, terwijl Castelli zich tot dan toe had toegelegd op houten meubilair. Het eerste meubel uit de reeks, de stoel DSC 106, werd voorgesteld op de Salone del Mobilie in Milaan in 1965.
Piretti, Giancarlo
Anonima Castelli
kapstok
Renna
Deze kapstok met draaibare armen werd ontwikkeld door Gavina in de periode dat het bedrijf bankroet ging. Overnemer Knoll zette de productie in Italië verder.
Tippett, Bruce
Gavina
oningeschreven gevonden
vouwstoel
Plia
Giancarlo Piretti ontwierp de vouwstoel 'Plia' als vaste medewerker van Anonima Castelli. Hij ontwikkelde een baanbrekend vouwmechanisme, waarbij de gebruikelijke zes scharnieren plaatsmaakten voor twee scharnieren met drie segmenten. Hierdoor is de stoel in gevouwen toestand uitzonderlijk plat. De opengeklapte stoelen laten zich dan weer gemakkelijk stapelen. Na de lancering op de Salone del Mobile in Milaan in 1969 kende de stoel al snel een grote populariteit. De lichte en compacte constructie met afgeronde hoeken en het gebruik van glanzende stalen buizen en doorschijnend plastic gaven de stoel een aantrekkelijk, modern uitzicht. In 1973 werd het ontwerp bekroond met de Duitse designprijs Gute Form. Dit exemplaar heeft een zitting en rugleuning in grijze, doorschijnende kunststof.
verchromen
Bologna
Giancarlo Piretti ontwierp de vouwstoel 'Plia' als vaste medewerker van Anonima Castelli. Hij ontwikkelde een baanbrekend vouwmechanisme, waarbij de gebruikelijke zes scharnieren plaatsmaakten voor twee scharnieren met drie segmenten. Hierdoor is de stoel in gevouwen toestand uitzonderlijk plat. De opengeklapte stoelen laten zich dan weer gemakkelijk stapelen. Na de lancering op de Salone del Mobile in Milaan in 1969 kende de stoel al snel een grote populariteit. De lichte en compacte constructie met afgeronde hoeken en het gebruik van glanzende stalen buizen en doorschijnend plastic gaven de stoel een aantrekkelijk, modern uitzicht. In 1973 werd het ontwerp bekroond met de Duitse designprijs Gute Form. Dit exemplaar heeft een zitting en rugleuning in witte, doorschijnende kunststof.
Giancarlo Piretti ontwierp de vouwstoel 'Plia' als vaste medewerker van Anonima Castelli. Hij ontwikkelde een baanbrekend vouwmechanisme, waarbij de gebruikelijke zes scharnieren plaatsmaakten voor twee scharnieren met drie segmenten. Hierdoor is de stoel in gevouwen toestand uitzonderlijk plat. De opengeklapte stoelen laten zich dan weer gemakkelijk stapelen. Na de lancering op de Salone del Mobile in Milaan in 1969 kende de stoel al snel een grote populariteit. De lichte en compacte constructie met afgeronde hoeken en het gebruik van glanzende stalen buizen en doorschijnend plastic gaven de stoel een aantrekkelijk, modern uitzicht. In 1973 werd het ontwerp bekroond met de Duitse designprijs Gute Form. Dit exemplaar heeft een zitting en rugleuning in bruine, doorschijnende kunststof.
kast
beeldhouwwerk
Meubel nr. 1
De grillige vorm van deze kast is geïnspireerd op een hoofd. Ook de ononderbroken lijntekening in bas-reliëf vormt hier en daar gezichten, die meer of minder zichtbaar zijn naargelang de lichtinval. De knop om het bovenste vak te openen zit links bovenaan aan de achterzijde. Axel Colpaert paste de vorm van deze kast ook toe in andere meubeltypes en voor schaakstukken en juwelen. Er was zelfs een onuitgevoerd plan voor een huis. Colpaert zag zijn meubels als functionele sculpturen. Het was Emiel Veranneman die deze ontwerper onder zijn hoede nam, nadat ze elkaar leerden kennen in het lakatelier waar ze beiden hun werk lieten uitvoeren. Vermoedelijk zorgde Veranneman er ook voor dat het werk van Axel Colpaert getoond werd op de Biënnale Interieur in 1982.
Colpaert, Axel
bruikleen
Huise
draagtas
Bowlingtas van Sabena
Deze bowlingtas draagt het logo van de Belgische luchtvaartmaatschappij Sabena. In de jaren 1960-1970 kende de luchtvaart een glorietijd en kwam het bedrijf tot volle expansie. Er werd sterk ingezet op merchandising, onder meer via met de productie van reistassen en souvenirs.
Gercy
imitatieleer
Airworld. Design en architectuur voor de luchtvaart
Rode franje met kop en rok
Passement is een verzamelterm voor afwerkingstextielen als kwasten, koorden, franjes, galonnen, gordijnophouders enzoverder. Deze randversieringen werden en worden toegepast bij interieur en kleding, zelfs bij vervoermiddelen en dieren. Bijzonder is dat bij het realiseren van een passement vaak verschillende textieltechnieken tezamen worden aangewend zoals wikkelen, vlechten, knopen, weven, naaldwerk. Het vervaardigen van passementen was arbeidsintensief en ingewikkeld en dat vertaalde zich in de kostprijs. Deze garneersels waren dan ook van groot belang voor het uiteindelijk uitzicht van het gestoffeerde voorwerp door de rijkelijke en kleurige uitstraling die ze er aan verleenden. Franjes werden ruim aangewend bij textiele aankleding van het interieur. Zij vonden een plaats aan over- en bedgordijnen, aan tafelkleden en bij zitmeubelen aan de onderrand van zitting en arm- en rugleuning. Deze franje is echter waarschijnlijk gebruikt om dameskleding te verfraaien. Het opsplitsen van de franje in een kop waaraan een rok bevestigd werd zal stellig het productieproces versneld hebben.
knopen (textielvervaardiging)
T88W
T88W, wat staat voor 'Table 1988 Wood', behoort tot de eerste reeks ontwerpen die Maarten Van Severen produceerde in eigen beheer. Hij werkte ervoor samen met meubelmaker Marc Demeyere. De tafel was te krijgen in massief hout, zoals dit exemplaar, of in fineer. Er bestaat ook een versie in aluminium (T88A). De poten zijn hol en worden in het blad geschroefd met een lange sleutel. De naden tussen de poten en het blad zijn daardoor nauwelijks zichtbaar.
Top-Mouton
eikenhout
Maarten Van Severen Retrospectieve
bergmeubel
Baliemeubel van het S.M.A.K.
In 1999 nam het nieuwe Gentse Stedelijke Museum voor Actuele Kunst zijn intrek in een voormalig casinogebouw. Maarten Van Severen richtte er de ontvangstruimtes en de bibliotheek in. Dit baliemeubel, dat op maat waren gemaakt van de monitors van de veiligheidscamera's, was in gebruik achter de langgerekte balie in zwart beton.
ijzerdraad
ijzer
opdrachtgever
In 1999 nam het nieuwe Gentse Stedelijke Museum voor Actuele Kunst zijn intrek in een voormalig casinogebouw. Maarten Van Severen richtte er de ontvangstruimtes en de bibliotheek in. Dit baliemeubel, dat op maat was gemaakt van de monitors van de veiligheidscamera's, was in gebruik achter de langgerekte balie in zwart beton.
Twee baliemeubels voor het S.M.A.K.
In 1999 nam het nieuwe Gentse Stedelijke Museum voor Actuele Kunst zijn intrek in een voormalig casinogebouw. Maarten Van Severen richtte er de ontvangstruimtes en de bibliotheek in. Deze baliemeubels, die op maat waren gemaakt van de monitors van de veiligheidscamera's, waren in gebruik achter de langgerekte balie in zwart beton.
ladekast
RFC00
RFC00, wat staat voor 'Rolling filing cabinet 2000', is een aluminium ladenkastje op wieltjes. Het ontwerp was de opvolger van RFC93.
LCP00
Het zeteltje 'LCP00', wat staat voor 'Low Chair Plastic 2000' is de variant in transparante kunststof van Maarten Van Severens eerdere ontwerp LC95A in aluminium. LCP00 bestaat uit een gebogen acrylplaat waarvan de uiteinden elkaar onder de zitting overlappen. Kartell bracht het zeteltje op de markt in vier kleuren: 'kristal', 'sky blue', roze en geel, zoals dit exemplaar.
Het zeteltje 'LCP00', wat staat voor 'Low Chair Plastic 2000' is de variant in transparante kunststof van Maarten Van Severens eerdere ontwerp LC95A in aluminium. LCP00 bestaat uit een gebogen acrylplaat waarvan de uiteinden elkaar onder de zitting overlappen. Kartell bracht het zeteltje op de markt in vier kleuren: 'kristal' (zoals dit exemplaar), 'sky blue', roze en geel.
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
Het zeteltje 'LCP00', wat staat voor 'Low Chair Plastic 2000' is de variant in transparante kunststof van Maarten Van Severens eerdere ontwerp LC95A in aluminium. LCP00 bestaat uit een gebogen acrylplaat waarvan de uiteinden elkaar onder de zitting overlappen. Kartell bracht het zeteltje op de markt in vier kleuren: 'kristal', 'sky blue', roze (zoals dit exemplaar) en geel.
Twee zetels 'LCP00'
Het zeteltje 'LCP00', wat staat voor 'Low Chair Plastic 2000' is de variant in transparante kunststof van Maarten Van Severens eerdere ontwerp LC95A in aluminium. LCP00 bestaat uit een gebogen acrylplaat waarvan de uiteinden elkaar onder de zitting overlappen. Kartell bracht het zeteltje op de markt in vier kleuren: 'kristal', 'sky blue', roze en geel.
zitbank (meubilair)
leuning
meubelonderdeel
WB97
WB97, wat staat voor White Bench 1997, is de witte versie van Maarten Van Severens bekende Blauwe Bank. Een voorontwerp van deze lage zitbank was te zien op het Belgisch paviljoen van de Triënnale van Milaan in 1996. Door de positie van de pootjes leek het onderstel te zweven. De balkvormige rugleuning was toen nog niet bedacht en mogelijk was de bank zelf nog niet uitgevoerd in polyurethaanschuim. In 1997 ging het ontwerp in zijn huidige vorm in productie bij het Italiaanse bedrijf Edra. Dit witte exemplaar was, samen met de blauwe versie, in gebruik in de galerie van verzekeringsbedrijf Mercator aan de Desguinlei in Antwerpen. Er was ook een zwarte versie.
coaten
Edra
elastomeer
Antwerpen (stad)
One_Shot.MGX
Het vouwbare krukje ‘One Shot’ werd ontworpen door de Franse industrieel ontwerper Patrick Jouin voor het Belgische 3D-printbedrijf Materialise. Het bestaat uit twaalf poten die samenkomen rond een centrale cilinder. Door het handvat bovenaan in te drukken ontvouwt het krukje zich in één beweging. Jouin maakte het ontwerp met behulp van selectief lasersinteren, een techniek waarbij een laser polyamidepoeder laag per laag liet samensmelten tot een geheel. Hierdoor ontstond het volledige object in één stap, zonder montage of nabewerking. Het project maakte deel uit van het label ‘.MGX’, waarmee Materialise internationale ontwerpers uitnodigde om nieuwe 3D-printtechnieken te gebruiken voor meubels en verlichting.
Jouin, Patrick
Parijs
3D-printen
Materialise
Leuven (Vlaams-Brabant)
Equilibrium Stool
Deze kruk combineert een gegoten cilinder uit polyurethaan, een koperen plaat en twee touwen uit kunstvezel die het geheel onder spanning zetten en zo stabiliseren. Guglielmo Poletti zocht op een intuïtieve manier naar de limieten van verschillende materialen. Uit dat onderzoek kwam de 'Equilibrium'-reeks, zijn eindproject voor de masteropleiding 'Contextual Design' aan Design Academy Eindhoven in 2016. De combinatie van evenwicht en spanning, gedetailleerde afwerking en een minimalistische vorm. Hij volgde dezelfde constructieprincipes voor andere objectcategorieën: naast de kruk ook een Equilibrium Bench, Equilibrium Console, Equilibrium Low Table en Equilibrium Round Table.
Poletti, Guglielmo
kunstvezel (tv)
koper
the idea of a tree bench
mischer'traxler studio onderzocht waarom industrieel geproduceerde houten stoelen er steeds hetzelfde uit zien, terwijl elke boom anders is en beïnvloed door zijn omgeving. De ontwerpers wilden een object maken dat net zoals bomen de natuurlijke omgevingsfactoren registreerde. De 'recorder one'-machine werkt op zonne-energie en windt een katoenen draad (die langs een kleur- en lijmstation passeert) rond een mal gedurende één dag. De intensiteit van het zonlicht bepaalt de dikte en kleur van de draad, terwijl de lengte van de bank afhankelijk is van het aantal zonne-uren die dag. Zo heeft elke wolk of schaduw invloed op de uiteindelijke bank, die in dit geval werd gemaakt op 3 juni 2016 in Nürnberg. mischer'traxler studio onderzoekt met 'the idea of a tree' hoe natuur en machine kunnen samenwerken volgens een natuurlijk ritme, in tegenstelling tot de klassieke industriële productielogica.
mischer'traxler studio
Neurenberg
Mischer, Katharina
Traxler, Thomas
katoen
epoxy
Wenen
Collectible (2019)
Straf!
Design BE/NL 2.0. Handelingen uit het dagelijks leven
Meubels uit het directiekantoor van het VIZO
prototype
Prototype van de kast 'K93'
Deze kast diende in het kantoor van Johan Valcke, de toenmalige directeur van het Vlaams Instituut voor het Zelfstandig Ondernemen (VIZO). Net zoals bij de latere Lage Kast op wielen sluit de glijdeur slechts een gedeelte van de bergruimte af. Het ontwerp ging later in productie onder de naam 'K93', eerst in het atelier van Van Severen zelf en daarna bij het West-Vlaamse bedrijf Top-Mouton. Het VIZO was de voorloper van Design Vlaanderen en het huidige Flanders DC, en was gevestigd in een kantoorgebouw in de Kanselarijstraat in Brussel.
Stoel 'CN° II' met zitting in aluminium
Deze stoel diende in de aangrenzende vergaderzaal van het kantoor van Johan Valcke, de toenmalige directeur van het Vlaams Instituut voor het Zelfstandig Ondernemen (VIZO). Het VIZO was de voorloper van Design Vlaanderen en het huidige Flanders DC, en was gevestigd in een kantoorgebouw in de Kanselarijstraat in Brussel. De stoel werd nog gemaakt in het atelier van Maarten Van Severen zelf, wat te zien is aan de zichtbare vijsjes van de verbindingsregel tussen de achterpoten.
Stoel 'CN° II' met zitting in multiplex
Deze stoel diende in de aangrenzende vergaderzaal van het kantoor van Johan Valcke, de toenmalige directeur van het Vlaams Instituut voor het Zelfstandig Ondernemen (VIZO). Het VIZO was de voorloper van Design Vlaanderen en het huidige Flanders DC, en was gevestigd in een kantoorgebouw in de Kanselarijstraat in Brussel. De stoel werd nog gemaakt in het atelier van Maarten Van Severen zelf, wat te zien is aan de zichtbare vijsjes van de verbindingsregel tussen de achterpoten en het ontbreken van een verstevigend plaatje onderaan de zitting.
tafelblad
Studie van het tafelblad van FT04
Hoewel het prototype van de Folding Table pas gerealiseerd werd in 2004, speelde Maarten Van Severen al langer met de idee om een vouwtafel te ontwerpen. Deze plaat is een studie voor het blad ervan.
interieurtextiel (objectnaam)
Het zeteltje '.06' was een van de vijf stoelen die Maarten Van Severen en Vitra samen uitbrachten, na de (meest succesvolle) .03, de .04, de .05 en voorafgaand aan de .07. Net als de .05 is de .06 een buisstoel zonder achterpoten, maar dan lager en breder. Verder heeft hij hetzelfde comfort als de .03, door de zitting in polyurethaanschuim en de verende rugleuning. Dit exemplaar was in gebruik door Maarten Van Severen zelf.
Basel (Zwitserland)
Twee studies van de tafel 'BT04'
Deze twee studies voor een 'box table' zijn gemaakt uit verschillende materialen, maar vertrekken van hetzelfde concept: het tafelblad bestaat uit een blok schuim tussen twee platen. De randen zijn niet dichtgemaakt zodat uitsnijdingen over de volledige dikte van het schuim kunnen dienen als opbergvak. Het ontwerp kwam niet in productie, al werden er wel prototypes van voorgesteld op de stand van Vitra op de beurs van Milaan in 2005.
Lievens, Halewijn
Studie van de tafel 'BT04'
Het tafelblad voor deze studie voor een 'box table' bestaat uit een blok schuim tussen twee multiplex platen. De randen zijn niet dichtgemaakt zodat uitsnijdingen over de volledige dikte van het schuim kunnen dienen als opbergvak. Het ontwerp kwam niet in productie, al werden er wel prototypes van voorgesteld op de stand van Vitra op de beurs van Milaan in 2005.
Het tafelblad voor deze studie voor een 'box table' bestaat uit een blok schuim tussen twee platen in kunststof. De randen zijn niet dichtgemaakt zodat uitsnijdingen over de volledige dikte van het schuim kunnen dienen als opbergvak. Het ontwerp kwam niet in productie, al werd er wel een prototype van voorgesteld op de stand van Vitra op de beurs van Milaan in 2005.
schraag
Zes studies van de schraag van de tafel 'SCH99'
Deze zes studies voor onderstellen van Maarten Van Severens schraagtafel zijn gelast, in tegenstelling tot het uiteindelijke ontwerp waarbij de poten in een afzonderlijke houder worden geschroefd en makkelijk demonteerbaar zijn.
Studie van de schraag van de tafel 'SCH99'
Deze studie voor het onderstel van Maarten Van Severens schraagtafel is gelast, in tegenstelling tot het uiteindelijke ontwerp waarbij de poten in een afzonderlijke houder worden geschroefd en makkelijk demonteerbaar zijn.
Prototype van de ligzetel 'CHL95'
Dit is de eerste versie van Maarten Van Severens ligzetel 'Chaise Longue 1995'. Het is meteen ook het enige exemplaar onder deze hoek en met een afzonderlijk, stalen onderstel. Omdat de hoek van de kromming niet scherp genoeg bleek, waardoor je uit de zetel wegschoof, werd voor de volgende exemplaren van CHL95 een nieuwe mal gemaakt. Er werd toen meteen ook geopteerd voor een vast onderstel voor het ontwerp.
Crepain, Philippe
Vier studies van de stoel 'CN° II' met zitting in aluminium
CN° II, wat staat voor 'Chair Number Two', is de voorloper van Maarten Van Severens bekendste stoel '.03'. De vorm is dezelfde, maar de materialen verschillen fundamenteel. CN° II heeft een structuur in aluminium en een flinterdunne zitting in multiplex of aluminium, zoals bij deze exemplaren. In 1999 liet Van Severen de productie van CN° II over aan het West-Vlaamse bedrijf Top-Mouton. Het ontwerp werd toen licht aangepast: de vijsjes van de verbindingsregel tussen de achterpoten werden weggewerkt. Deze stoelen komen nog uit het atelier van Maarten Van Severen zelf. De stoel met het nummer 2018-0372_4-4 is vermoedelijk een vroege studie, want de achterpoten zijn gelast aan de zitting in plaats van geschroefd. Ze staan ook in een verschillende hoek ten opzichte van de zitting, wat erop zou kunnen wijzen dat de stoel gebruikt werd om dit specifieke aspect van het ontwerp te bestuderen. Sinds 2012 is de aluminium versie van CN° II in productie bij het Nederlandse Lensvelt.
thermoplast
De stoel .03 van Maarten Van Severen. De geboorte van een designicoon
onderdeel
Studie van de stoel 'CN° II' met zitting in aluminium
Deze stoel is vermoedelijk een vroege studie van CN° II, want de achterpoten zijn gelast aan de zitting in plaats van geschroefd. Ze staan ook in een verschillende hoek ten opzichte van de zitting, wat erop zou kunnen wijzen dat de stoel gebruikt werd om dit specifieke aspect van het ontwerp te bestuderen.
.03 met armleuningen
poederlakken
vilt
voetenbank
Prototype van de zetel '.06' met voetenbankje
Het zeteltje '.06' was een van de vijf stoelen die Maarten Van Severen en Vitra samen uitbrachten, na de (meest succesvolle) .03, de .04, de .05 en voorafgaand aan de .07. Net als de .05 is de .06 een buisstoel zonder achterpoten, maar dan lager en breder. Verder heeft hij hetzelfde comfort als de .03, door de zitting in polyurethaanschuim en de verende rugleuning. Dit vroege exemplaar was in gebruik door Van Severen zelf. De zitting heeft een gladder oppervlak dan het polyurethaanschuim van het definitieve ontwerp. Ze is vermoedelijk niet in de massa gekleurd maar geschilderd. Het bijhorende (beschadigde) voetenbankje wordt ook wel 'ottoman' genoemd.
Prototype van de zetel '.06'
Prototype van het voetenbankje van de zetel '.06'
Zwarte stoel 'CN° II' met zitting in polyester
In 1994 ontwierp Maarten Van Severen deze versie van de stoel 'CN° II', die tot dan toe enkel met een zitting in multiplex of aluminium bestond. De zitting in met glasvezel versterkte polyester was te verkrijgen in wit of zwart. Deze versie van het ontwerp is zeldzamer dan de andere twee. Van de stoel met een zitting in witte polyester is vermoedelijk slechts één exemplaar bewaard.
onverzadigde polyester
Witte stoel 'CN° II' met zitting in polyester
In 1994 ontwierp Maarten Van Severen deze versie van de stoel 'CN° II', die tot dan toe enkel met een zitting in multiplex of aluminium bestond. Deze versie van het ontwerp is zeldzamer dan de andere twee. De zitting in met glasvezel versterkte polyester was te verkrijgen in wit of zwart. Van de witte versie is vermoedelijk slechts dit exemplaar bewaard gebleven.
Drie studies van stoel 'CN° II' met zitting in multiplex
CN° II, wat staat voor 'Chair Number Two', is de voorloper van Maarten Van Severens bekendste stoel '.03'. De vorm is dezelfde, maar de materialen verschillen fundamenteel. CN° II heeft een structuur in aluminium en een flinterdunne zitting in aluminium of multiplex, zoals bij deze exemplaren. Omdat die dunne zitting zeer fragiel was, vertoonden de eerste exemplaren vaak barsten. Toen Van Severen in 1999 de productie van de CN° II overdroeg aan het West-Vlaamse bedrijf Top-Mouton, werd het ontwerp daarom licht aangepast, met een verstevigende aluminium plaat onder de multiplex zitting.
Studie van stoel 'CN° II' met zitting in multiplex
CN° II, wat staat voor 'Chair Number Two', is de voorloper van Maarten Van Severens bekendste stoel '.03'. De vorm is dezelfde, maar de materialen verschillen fundamenteel. CN° II heeft een structuur in aluminium en een flinterdunne zitting in aluminium of multiplex, zoals bij dit exemplaar. Omdat die dunne zitting zeer fragiel was, vertoonden de eerste exemplaren vaak barsten, zoals ook hier het geval is. Toen Van Severen in 1999 de productie van de CN° II overdroeg aan het West-Vlaamse bedrijf Top-Mouton, werd het ontwerp daarom licht aangepast, met een verstevigende aluminium plaat onder de multiplex zitting.
CN° II, wat staat voor 'Chair Number Two', is de voorloper van Maarten Van Severens bekendste stoel '.03'. De vorm is dezelfde, maar de materialen verschillen fundamenteel. CN° II heeft een structuur in aluminium en een flinterdunne zitting in aluminium of multiplex, zoals bij dit exemplaar. Omdat die dunne zitting zeer fragiel was, vertoonden de eerste exemplaren vaak barsten. Toen Van Severen in 1999 de productie van de CN° II overdroeg aan het West-Vlaamse bedrijf Top-Mouton, werd het ontwerp daarom licht aangepast, met een verstevigende aluminium plaat onder de multiplex zitting.
Studie van het frame van de stoel 'CN° II'
Deze studie in staal van het frame van Maarten Van Severens 'Chair Number Two' volgde op het onderzoek of de zitting in zijn geheel kon worden uitgevoerd in multiplex ('Mono Material Shell'). Omdat de multiplex kromtrok besloot Van Severen te werken met een frame waarop een afzonderlijke zitting kon worden verlijmd. Deze studie toont de zoektocht naar de vorm van dat frame.
Negen studies van de stoel 'CN° II'
CN° II, wat staat voor 'Chair Number Two', is de voorloper van Maarten Van Severens bekendste stoel '.03'. De vorm is dezelfde, maar de materialen verschillen fundamenteel. CN° II heeft een structuur in aluminium en een flinterdunne (en dus fragiele) zitting in multiplex of aluminium (en twee jaar later ook in met glasvezel versterkt polyester). Dat deze exemplaren studies zijn, is te zien aan de onderling afwijkende afmetingen en aan de restanten van multiplex op enkele frames. In 1999 liet Van Severen de productie van CN° II over aan het West-Vlaamse bedrijf Top-Mouton. Het ontwerp werd toen licht aangepast, met een verstevigende aluminium plaat onder de multiplex zitting en met het wegwerken van de vijsjes van de verbindingsregel tussen de achterpoten.
Studie van de stoel 'CN° II'
CN° III
Dit ontwerp, waarvan de rugleuning is verloren gegaan, volgt op Maarten Van Severens stoel 'CN° II', maar gaat vooraf aan de .03, namelijk de industriële vertaling van CN° II in samenwerking met Vitra. De ontwikkeling van de .03 nam vier jaar in beslag, van 1994 tot 1998. Deze studie ontstond vermoedelijk rond 1994, misschien wat later. Van Severen volgde er opnieuw de piste voor om de zitting volledig in hout uit te voeren. De ronding ter hoogte van de knieën is verdwenen en de zitting heeft een afwerkingslaag in leer.
Studie van het onderstel van een stoel
Deze studie werd bewaard in het atelier van Maarten Van Severen.
Drie stoelen '.03'
Deze drie .03's werden bewaard in het atelier van Maarten Van Severen. De zitting van het zwarte exemplaar heeft een gladder oppervlak dan in het definitieve ontwerp. De verfspatten op de poten wijzen er mogelijk op dat met deze stoel gezocht werd naar de wenselijke kleur zwart. Ook de met wit overschilderde (groene?) .03 is duidelijk een kleurstudie. Het bleef bij een studie, want de .03 was nooit in het wit verkrijgbaar. De derde stoel is een eindproduct in de oorspronkelijke kleur groen.
Studie van de stoel '.03'
De zitting van deze .03 heeft een gladder oppervlak dan in het definitieve ontwerp. Het polyurethaanschuim is vermoedelijk niet in de massa gekleurd maar geschilderd, vandaar de verfspatten op de poten.
Stoel '.03' in oorspronkelijk groen
Met wit overschilderde stoel '.03'
Deze met wit overschilderde (groene?) .03 is duidelijk een kleurstudie. Het bleef bij een studie, want de .03 was nooit in het wit verkrijgbaar.
Twee stoelen '.03' in muntgroen
Maarten Van Severen overschilderde ooit een (donkergrijze?) stoel '.03' met muntgroen, om de kleur uit te testen. Hij hield van deze kleur, die hij overigens ook koos voor een portret 'Deux couleurs' door kunstenaar Willem Cole. In 2010 diende deze stoel als referentie voor de kleur van een beperkte editie van de .03 door Vitra Belgium. Zoon Hannes Van Severen zou toen de RAL kleur 6029 hebben afgeklopt. De editie kwam er naar aanleiding van de tentoonstelling in dat jaar over de geschiedenis van de .03 in Design Museum Gent. De muntgroene versie was enkel te verkrijgen in de stapelbare versie.
Stoel '.03' in muntgroen
In 2010 bracht Vitra Belgium een beperkte editie uit van de stoel '.03' in muntgroen. Als referentie ervoor diende een stoel die Maarten Van Severen ooit zelf in die kleur overschilderd had. Hij had diezelfde kleur ook gekozen voor zijn portret 'Deux couleurs' door kunstenaar Willem Cole in 2003. De speciale editie van de .03 kwam er naar aanleiding van de tentoonstelling over de .03 in Design Museum Gent.
Studie van de stoel '.03' in muntgroen
Maarten Van Severen overschilderde deze (donkergrijze?) stoel '.03' ooit met muntgroen, om de kleur uit te testen. Hij hield van deze kleur, die hij overigens ook koos voor een portret 'Deux couleurs' door kunstenaar Willem Cole in 2003. In 2010 diende deze stoel als referentie voor de kleur van een beperkte editie door Vitra Belgium. Die kwam er naar aanleiding van de tentoonstelling over de .03 in dat jaar in Design Museum Gent.
poederlak
dummy
Dummy van de zetel 'LC03'
Hoewel Maarten Van Severen en medewerker Fabian Schwaerzler nog samen aan dit ontwerp werkten, kwam het pas postuum in productie bij Pastoe in 2008. Zelfs deze dummy kreeg Van Severen vermoedelijk niet meer te zien. In het definitieve ontwerp is de 'zitschelp' gemaakt van met glasvezel versterkte polyesterhars. Volgens informatie van Fabian Schwaerzler onderzocht Van Severen ook de mogelijkheid van een natuurlijke vezel zoals hennep. LC03 is sinds 2016 in productie bij het Italiaanse DePadova.
Pastoe
Prototype van de stoel '.05'
De stoel '.05' was een van de vijf stoelen die Maarten Van Severen en Vitra samen uitbrachten, na de (meest succesvolle) .03, de .04, en voorafgaand aan de .06 en de .07. Net als de .06 is de .05 een buisstoel zonder achterpoten, maar dan hoger en smaller. Verder heeft hij hetzelfde comfort als de .03, door de zitting in polyurethaanschuim en de verende rugleuning. Dit exemplaar is een prototype, waarvan de stand van de poten licht afwijkt van het definitieve ontwerp.
Prototype van de ligzetel 'LL04'
De ligzetel 'LL04', wat staat voor 'Leather Lounge 2004', bestaat uit een stalen frame waarop schijnbaar nonchalant stukken leer zijn bevestigd, die met een grote steek aan elkaar zijn genaaid. Uit dit ontwerp blijkt duidelijk de wens van de ontwerper om materialen zo weinig mogelijk te bewerken en de tijd erop te laten inwerken. Zo is de achterkant van het leer ruw en oneffen gebleven, wat bij de latere productie van het ontwerp door Pastoe niet behouden bleef, en kwamen er op de armleuning te verwachten kringen van drinkglazen. Zoals veel van zijn meubels maakte Maarten Van Severen deze ligzetel in eerste instantie voor zichzelf. Het prototype was in gebruik in de leefruimte van zijn atelier.
touw (materiaal)
boekenkast
Prototype van de kast 'CK94'
Deze kast was een opdracht van boekenwinkel Copyright voor een beursstand op de Biënnale Interieur in Kortrijk in 1994. De translucentie van de achterwand is een terugkerend element in het werk van Maarten Van Severen. Aan de voorkant valt het licht er mooi door, en vanaf de achterkant zie je door het polycarbonaat de contouren van de inhoud van de kast. Na de beurs kwam de kast, waarvan de naam voluit 'Copyright Kast 1994' is, in productie. Zo was het ontwerp een tijd in gebruik in de shop van het Museum voor Schone Kunsten in Gent.
polijsten
polycarbonaat
Prototype van de zetel 'F88'
F88 behoort tot de eerste reeks van ontwerpen die Maarten Van Severen produceerde in eigen beheer. Opvallend aan dit eerste exemplaar is de geperforeerde transportband die gebruikt is voor de rug. Het exemplaar werd gemaakt naar aanleiding van het project 'Linen, a touch of class' op de textielbeurs Decosit in 1988. Maarten Van Severen, William Phlips en Sven Use waren daar gevraagd tien tronen te ontwerpen waarin de stoffen van een selectie textielbedrijven een prominente rol konden spelen. De stof voor dit zeteltje werd ontworpen door Marc Van Hoe, maar het is niet duidelijk door welk bedrijf ze werd gemaakt. Er was op Decosit nog een tweede exemplaar van F88 te zien, met een ander weefsel voor de zitting, dat vermoedelijk niet meer bestaat. In het definitieve ontwerp kreeg de zitting een effen stoffering, in textiel of leer.
Van Hoe, Marc
Bahia Denim Stool
Deze kruk is gemaakt uit reststromen denim van de mode-industrie vermengd met hars. Het materiaal bootst het uiterlijk van marmer na en de naam ‘Bahia Denim’ verwijst naar een granietsoort uit de Braziliaanse deelstaat Bahia met een marineblauwe kleur. De kruk maakte deel uit van het afstudeerproject 'Material Illusions' aan Central Saint Martins London van de Duits-Nieuw-Zeelandse ontwerper Sophie Rowley. Daarin onderzocht ze de complexe relatie tussen mens en natuur en imiteerde ze met afval uit het dagelijkse leven natuurlijke patronen en vormen.
Rowley, Sophie
Londen
hars
Design Fest Gent
Poème Brut
schap
Shelve 2
De Brusselse galerie Maniera vroeg aan de Nederlandse architect Anne Holtrop om meubels te ontwerpen. Hij ontwierp een kamerscherm, bureau en enkele schappen beschilderd met de binnenkant van gesteenten. Geïnspireerd op de stenenverzameling van de Franse filosoof en socioloog Roger Caillois in diens boek 'Stenen' koos Holtrop fragmenten van de binnenkant van agaat, jaspis en onyx. Die motieven werden geschilderd op multiplex door Sylvie Van der Kelen van het Brusselse Institut Supérieur de Peinture Van Der Kelen-Logelain. Daar wordt sinds 1882 lesgegeven aan decoratieve schilders in onder meer marmer- en houtimitatie.
Holtrop, Anne
Amsterdam
schilderen
Maniera
Van der Kelen, Sylvie
Twee schragen van de tafel 'SCH99'
Deze poten horen bij de schraagtafel die Maarten Van Severen ontwierp voor de reeks Carte Blanche van Bulo. De poten worden in twee langwerpige, ondiepe profielen geschroefd die ook dienen als doos wanneer de tafel wordt gedemonteerd. Ook de rubberen banden hebben een dubbele functie: ze houden de poten samen bij transport en zorgen ervoor dat het tafelblad niet gaat schuiven bij gebruik.
Bulo
Een van twee schragen van de tafel 'SCH99'
boekenrek
W.E. library ’19
W.E. library '19 is een modulaire kast die je zowel horizontaal als verticaal kan opstellen. Ze past in de ontwerpfilosofie van Wim Goes dat gebruikers meubels kunnen aanpassen aan hun behoeftes en omgeving. De kast is opgebouwd uit dunne platen die je in elkaar kan schuiven door middel van sleuven, en waaraan vervolgens de rug wordt toegevoegd. Schroeven komen er niet aan te pas. Goes ontwierp een eerste versie in multiplex in 2007, die even in productie was bij Top-Mouton. Deze versie in gelakt aluminium is te verkrijgen in tien kleurencombinaties van telkens vier kleuren, geïnspireerd door de 'colour field paintings' van de Amerikaanse kunstenaar Mark Rothko. De combinatie van dit exemplaar kreeg de naam 'orange and green'.
Goes, Wim
Lakkerij Verdonck
Lokeren (Oost-Vlaanderen)
Casa Argentaurum
Kast
Deze kast is het laatste ontwerp van Maarten Van Severen voor het Zwitserse bedrijf Vitra. Ze is licht geïnspireerd op zijn eerdere Kast met Gekleurde Deuren uit 2000, maar oogt robuuster en is opgevat als een roomdivider die aan weerszijden kan worden gebruikt. Net als KGD00 is ze modulair in de zin dat ze te verkrijgen is in één, twee of drie lagen. Alleen in de versie met drie lagen is de middenste laag uitgevoerd in multiplex. De aluminium schuifdeurtjes zijn afgewerkt met een poedercoating in zes kleuren, waarvan het felle geel en het zachte roze het meest opvallen. De productfiche benoemt de kleuren als volgt: 'zwavelgeel', roze, 'bronsgrijs', donkergroen, donkerblauw en wit. Kast was in productie van 2005 tot 2020.
zeedennenhout
Drie vouwstoelen 'Plia'
Giancarlo Piretti ontwierp de vouwstoel 'Plia' als vaste medewerker van Anonima Castelli. Hij ontwikkelde een baanbrekend vouwmechanisme, waarbij de gebruikelijke zes scharnieren plaatsmaakten voor twee scharnieren met drie segmenten. Hierdoor is de stoel in gevouwen toestand uitzonderlijk plat. De opengeklapte stoelen laten zich dan weer gemakkelijk stapelen. Na de lancering op de Salone del Mobile in Milaan in 1969 kende de stoel al snel een grote populariteit. De lichte en compacte constructie met afgeronde hoeken en het gebruik van glanzende stalen buizen en doorschijnend plastic gaven de stoel een aantrekkelijk, modern uitzicht. In 1973 werd het ontwerp bekroond met de Duitse designprijs Gute Form.
Prototype van de stoel 'Bolder Chair II'
De ontwerpen van Linde Freya Tangelder liggen op het kruispunt van sculptuur en architectuur. De kalkstenen poten van deze stoel verwijzen naar betonnen zuilen uit de brutalistische architectuur. De zitting uit met de hand geschuurd messing toont dan weer het belang dat ze hecht aan materialiteit en handwerk in plaats van de functie van een object. Dit prototype is een doorontwikkeling van de eerste 'Bolder Chair' uit witte spaanplaat met een zitting van textielcomposiet.
Tangelder, Linde Freya
schuren
Destroyers Builders
kalksteen
messing
Pastilli
Naast de Pallo of Ball Chair is de Pastilli een van de bekendste creaties van Eero Aarnio uit de jaren 1960. De licht schommelende, ronde stoel getuigt van de grenzeloze vormvrijheid van kunststof en de voorkeur voor speelse en comfortabele zitmeubelen in die periode. Met de uitvergroting van banale objecten, in dit geval een pastille, sloot Aarnio aan bij pop art. Zijn meubelen weerspiegelden tevens de veranderende positie van alledaagse voorwerpen in de wooncultuur van de jaren 1960. De stoel in glasvezelversterkte polyester bestaat uit twee delen die in een mal zijn vervaardigd en vervolgens aan elkaar zijn gelijmd.
Aarnio, Eero
Finland
Asko
ligstoel
Ligstoel uit de reeks 'Etcetera'
Het prototype van deze stoel vormde een van de afstudeerprojecten van Jan Ekselius aan de Royal College of Art in Londen in 1970. De eerste versie van het meubel met de gebogen, organische vormen bestond uit stalen buizen en in latex gedompelde jute. Toen J.O. Carlsson in 1972 besloot om het ontwerp in productie te brengen, ging Ekselius op zoek naar een betere, elastische stof. Hij vond inspiratie in de auto-industrie, waar het materiaal pullmaflex voor autostoelen werd geïntroduceerd. De volledige reeks 'Etcetera' bestaat uit een ligstoel, een stoel en een voetenbank.
Ekselius, Jan
Zweden
J.O. Carlsson
paraplustandaard
Dedalo
Emma Gismondi Schweinberger ontwierp een reeks van drie gelijkende objecten in ABS-kunststof in verschillende formaten. De grote Dedalo is een paraplustandaard. Daarnaast zijn er de kleinere Dedalotto, een vaas, en de kleinste Dedalino, een pennenhouder. Ze werden uitgebracht in diverse kleuren.
Gismondi Schweinberger, Emma
Artemide
Zetel uit de reeks 'Culbuto'
Naast deze zetel met een hoge rugleuning omvat de reeks 'Culbuto' een zetel met een lage rugleuning en een kruk. Het zijn de eerste Franse zitmeubelen die door Knoll werden geproduceerd. De zetel is gemaakt van polyester met een schaal van glasvezel en bekleed met oranje textiel. Het ronde onderstel en het lage zwaartepunt nodigde gebruikers uit om te bewegen op hun stoel. Het materiaalgebruik, de ronde vormen en de felle kleur zijn eigen aan het design van de jaren 1960, dat zich kenmerkt door speelsheid en optimisme. De zetel is een variant op de zetel 'Primo Culbuto', die Marc Held reeds in 1965 ontwierp.
Held, Marc
bureautafel
Bureau van 'Boomerang'
Deze bureau in glasvezelversterkte polyester met bijhorende bureaustoel is sprekend voor de plastic age. In een klimaat van vooruitgangsoptimisme zorgden nieuwe technieken voor een invasie van kunststof meubelen in allerlei vormen en kleuren. Dat zette ook de Franse beeldhouwer Maurice Calka en het traditionele meubelbedrijf Leleu-Deshays aan tot experimenteren. De ronde vormen en glanzende oppervlaktes van de Boomerang getuigen van de invloed van sciencefictiondecors. Het meubel werd uitgebracht in verschillende kleuren. De Boomerang is de kleinere versie van de PDG, die een jaar eerder werd uitgebracht. Dat gesofisticeerde bureau is uitgerust met een scherm, een intercom, een aansteker en een draaistoel op een verstelbare rail.
Calka, Maurice
Leleu-Deshays
The Giant Foot
The Giant Foot is een zetel in polyurethaanschuim in de vorm van een voet. Sinds de jaren 1960 ging de veelzijdige kunstenares Nicola L. op zoek naar manieren om het menselijke lichaam te integreren in haar kunst. The Giant Foot is een van de gepersonifieerde, functionele sculpturen waarvoor ze bekend staat.
Nicola L.
Zocker
Tijdens de jaren 1960 kwamen nieuwe ideeën over de opvoeding van kinderen tot ontwikkeling. Designers dachten na over nieuwe, kindvriendelijke leefruimtes en meubelen. Het ontwerp werd besproken op het symposium Kind und Umwelt in het International Design Center Berlin in 1971. Geïnspireerd door dat evenement gaf de meubelfabrikant Burkhard Lübke aan Luigi Colani de opdracht om een stoel op kindermaat te ontwerpen, die geen miniversie was van een stoel voor volwassenen. Colani ontwierp een bijzonder meubelstuk met twee mogelijke zitposities dat tegelijk een stuk speelgoed was. Het gebruik van polyethyleen resulteerde in een stabiel en licht meubel met een glad en kleurrijk oppervlak. Een jaar later ontwikkelde Colani een versie voor volwassenen.
Colani, Luigi
Top System Burkhard Lübke
Gütersloh
Pierre Paulin ontwierp de ligzetel 577 aan het begin van zijn carrière als medewerker van de ontwerpafdeling van Artifort. In de jaren 1960 maakte het Nederlandse meubelbedrijf naam als producent van ergonomisch zitmeubilair in organische vormen. De 577 bestaat uit een stalen frame, geprefabriceerd latexschuim als vulling en een hoes in jersey die via een ritssluiting afneembaar is. De gebogen vorm maakt het meubel gemakkelijk stapelbaar en laat onconventionele zithoudingen toe. Daarin weerspiegelt zich de zoektocht naar een speelse woonomgeving eigen aan de jaren 1960. In 1970 werd 577 tentoongesteld in het Franse paviljoen op de Wereldtentoonstelling in Osaka, waar het de bijnaam 'Osaka' kreeg. Omwille van de vorm die doet denken aan een tong staat de zetel ook bekend als 'Tongue'.
Paulin, Pierre
Artifort
jersey
Model 56
Deze armstoel was in gebruik in de hoofdzetel van het Gemeentekrediet in de Pachecolaan in Brussel, onder meer in het directiesalon.
Wabbes, Jules
Voetenbank uit de reeks 'Etcetera'
Het prototype van de ligstoel uit deze reeks vormde een van de afstudeerprojecten van Jan Ekselius aan de Royal College of Art in Londen in 1970. De eerste versie van het meubel met de gebogen, organische vormen bestond uit stalen buizen en in latex gedompelde jute. Toen J.O. Carlsson in 1972 besloot om het ontwerp in productie te brengen, ging Ekselius op zoek naar een betere, elastische stof. Hij vond inspiratie in de auto-industrie, waar het materiaal pullmaflex voor autostoelen werd geïntroduceerd. De volledige reeks 'Etcetera' bestaat uit een ligstoel, een stoel en een voetenbank.
Ligstoel en voetenbank uit de reeks 'Etcetera'
Stoel van 'Boomerang'
Deze bureaustoel hoort bij een bureau in glasvezelversterkte polyester en is sprekend voor de plastic age. In een klimaat van vooruitgangsoptimisme zorgden nieuwe technieken voor een invasie van kunststof meubelen in allerlei vormen en kleuren. Dat zette ook de Franse beeldhouwer Maurice Calka en het traditionele meubelbedrijf Leleu-Deshays aan tot experimenteren. De ronde vormen en glanzende oppervlaktes van de Boomerang getuigen van de invloed van sciencefictiondecors. Het meubel werd uitgebracht in verschillende kleuren. De Boomerang is de kleinere versie van de PDG, die een jaar eerder werd uitgebracht. Dat gesofisticeerde bureau is uitgerust met een scherm, een intercom, een aansteker en een draaistoel op een verstelbare rail.
Boomerang
Deze bureau en bureaustoel in glasvezelversterkte polyester zijn sprekend voor de plastic age. In een klimaat van vooruitgangsoptimisme zorgden nieuwe technieken voor een invasie van kunststof meubelen in allerlei vormen en kleuren. Dat zette ook de Franse beeldhouwer Maurice Calka en het traditionele meubelbedrijf Leleu-Deshays aan tot experimenteren. De ronde vormen en glanzende oppervlaktes van de Boomerang getuigen van de invloed van sciencefictiondecors. Het meubel werd uitgebracht in verschillende kleuren. De Boomerang is de kleinere versie van de PDG, die een jaar eerder werd uitgebracht. Dat gesofisticeerde bureau is uitgerust met een scherm, een intercom, een aansteker en een draaistoel op een verstelbare rail.
TTWMC 080116
'The Thread Wrapping Machine Chair' (TTWMC) is deel van een reeks meubels gemaakt met de Thread Wrapping Machine van Zweeds-Chileense ontwerper Anton Alvarez. De machine wikkelt geverfde en gelijmde draden rond stukken hout, metaal en plastic. Alvarez bedient de machine met een voetpedaal en voert onderdelen door de machine. Zo maakt hij meubels zonder schroeven, nagels of andere verbindingsstukken.
Alvarez, Anton
Stockholm
vervaardiger
draad
Kast met koeienvel
Dit is de eerste kast die Maarten Van Severen ooit maakte. Ze ging nooit in productie, hij ontwierp ze voor zijn eigen gezin. Ze hoort thuis in een reeks met nog andere meubels in staal, namelijk een bed op twee wielen, een staanlamp, een tafel met een blad in vezelplaat en een stoel. Van die drie laatste bevinden zich eveneens exemplaren in de collectie van het museum.
koeienhuid
MDF
CHL95
CHL95, wat staat voor 'Chaise Longue 1995', was de eerste van vier ligzetels die Maarten Van Severen ontwierp. Zoals veel van zijn ontwerpen lijkt hij met één pennentrek te zijn getekend. Voor de productie van de zitting in met glasvezel versterkte polyester richtte Van Severen zich tot kunstenaar Philippe Crepain. Omdat die productie een complex technisch proces was, werden er slechts enkele van gemaakt.
Drongen
tafelgerei (objectnaam)
Jiwi
Om het belang van de bescherming van het Amazonegebied via gecertificeerd hout onder de aandacht te brengen, ontwikkelde Sep Verboom deze tafelset in samenwerking met de lokale gemeenschap van Pucallpa in Peru. Jiwi betekent zowel 'hout' als 'woud' in de lokale taal Shipibo-Conibo. De productie was enkel bestemd voor de lokale markt, met de bedoeling om de Peruanen bewust te maken van duurzaam bosbeheer. 80 % van het Peruaanse hout wordt verbruikt op de binnenlandse markt, maar slechts 5 % ervan is gecertificeerd. Op de onderkant van de vier onderdelen van Jiwi staan daarom inscripties die een antwoord geven op de vragen 'wat?', 'wie?', 'waar?' en 'hoe?'. Samen tonen ze de kleine impact van dit product op zijn omgeving. Om het verhaal ook in het buitenland kenbaar te maken, maakte Verboom een bijhorende publicatie. Jiwi kwam tot stand in samenwerking met de Peruaanse ngo Aider en de Belgische organisatie BOS+ in het kader van het sociaal-ecologische project 'Maakbaar'. De set is het enige exemplaar buiten Peru en werd eerder getoond in 2019 tijdens de bijdrage van Belgium is Design aan de Designweek van Milaan en op de herneming van deze expo in het museum.
Verboom, Sep
Pucallpa
Muñoz Blas, Arsenio
CiteIndigena
Belgian design: generous nature
kom
Kom op standring 'Amsterdams bont'
Deze kom (exportporselein) werd vervaardigd in China. De versiering bestaat uit beschildering met blauw onder het glazuur en extra decoratie met ijzerrood, groen email en Chinese inkt op het glazuur. Deze overdecoratie werd achteraf in Nederland op het porselein toegevoegd: decoratie met 'Amsterdams Bont'. Er bestaat weinig informatie over dit soort porselein. Waar het precies in Nederland werd beschilderd of door wie is niet bekend. Soms werden deze stukken reeds met de blauwe onderglazuur beschildering ingevoerd, soms nog volledig zonder versiering. Polychrome keramiek was kostbaarder dan gewoon 'blauwwit'. Vandaar de reden van de bijkomende decoratie in Nederland. Aan de buitenzijde is de kom beschilderd met cartouches met bloemen en servetwerk die afgewisseld worden met cartouches met westerse figuurtjes. In het plat bestaat de versiering uit een bloemenbak in een dubbele cirkel en een fries. De ronding is beschilderd met bloemenranken en rennende herten. Op de onderkant op de bodem, onder het glazuur in een dubbele cirkel, werd een merkteken aangebracht: een paar vissen. De vis staat symbool voor rijkdom, overvloed en veel menselijke nakomelingen. Daar men geloofde dat vissen steeds in paren leefden en zwommen, symboliseert dit merkteken ook harmonie en geluk in het huwelijk.
China
vormen
bakken
glazuren
porselein
emaillak (materiaal)
buffet
Buffet met beelden
Deze kast bestaat uit een onder- en een bovenstel. De opbouw van de kast met drie deuren boven een lade, boven twee deuren, wijst op een herkomst uit de Zuidelijke Nederlanden. De kast is druk versierd met beelden en figuren. Het snijwerk is geconcentreerd op de voorzijde en toont onder andere een doedelzakspeler, een herder, leeuwenkoppen en gesneden lijsten. Ook deze versiering duidt op eenzelfde herkomst. Hoewel in deze kast 17de-eeuwse materialen werden hergebruikt, werden ook nieuwe delen toegevoegd. Vanaf de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Onder andere naar aanleiding van de natievorming van België is er aandacht voor de eigen (meubel)geschiedenis, waarbij een vijfdeurskast zoals deze een uitdrukking was ven een eigen identiteit. Vergelijkbare kasten zijn te vinden in de collecties van Rubenshuis in Antwerpen en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
Vlaanderen
Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
schaal
Ronde schaal 'blauwwit' met bloemen
Deze grote ronde Japanse schotel (exportporselein) in onderglazuurblauw, vertoont de typische kenmerken van het 'Kraak'-porselein, herkenbaar aan de centrale achthoekige cartouche waarbinnen een bloemenmand gevuld met pioenen is afgebeeld, geplaatst op een omheind terras. De karakteristieke rand is verdeeld in brede panelen afwisselend gevuld met bloemmotieven, perziken en kostbaarheden en gescheiden door meer smalle cartouches met geometrische patronen.
Japan
tapisserie
Les Guirlandes
Gaston Woedstad was een belangrijke figuur in het streven naar de herleving van de Vlaamse tapisseriekunst. In 1920 richtte hij in Ledeberg een eigen 'Vakschool voor Textielkunst' op en een daaraan verbonden atelier voor tapijtwerk. Hier werden kopieën, historisch geïnspireerde en nieuwe ontwerpen geweven. Zelf ontwierp hij dit wandtapijt in een verfijnde Art-Decovormgeving met een geometrisch-hoekige stilering. Een donkerblauw veld met contrasterende kleine rechthoeken en vierkanten omlijst een grote ovaal met zicht op een waterpartij. Hier domineert een tak met afhangende witte bloemenslingers. Opvallend is dat delen hiervan en van de rietstengels onderaan, speels tot over de ‘lijst’ groeien. Het tapijt werd aangekocht naar aanleiding van 'Deuxième Salon des Arts Décoratifs' dat in 1925 doorging in het toenmalige museum.
Woedstad, Gaston
legwerk (techniek)
wol
De dolle jaren in België 1920-1930
L'Art Deco en Europe
Deuxième salon d'art décoratif
gordijn
borduurwerk (objectnaam)
Geborduurd gordijn
Het gordijn maakte deel uit van een gemeubelde stand gepresenteerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte op de Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes van Parijs in 1925. De gordijnen en kussens waren ontworpen door Mabel Elwes naast meubels door Albert Van huffel en Dangotte zelf en tinnen objecten door Antoine Pompe. Mabel Elwes vertegenwoordigde de interieurzaak op verschillende tentoonstellingen, waarvan deze de laatste is. De kunstenaar woonde op dat moment reeds in de Verenigde Staten. Volgens Dangotte was het decor van het gordijn geïnspireerd op Rwandees vlechtwerk. Zij verkocht ook dergelijk vlechtwerk in haar zaak en schreef het voorwoord voor de publicatie van E. Coart 'Les Arts Congolais, Vannerie et Tissage' dat in 1926 werd uitgebracht met steun van 'L'Union des Femmes Coloniales'. Dangotte waardeerde de Afrikaanse kunst sterk en beschouwde ze als een heel waardevolle inspiratiebron voor de Westerse kunst. Het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren bewaart een vergelijkbaar gordijn. Mogelijk waren de beide panelen eerder aan elkaar genaaid.
Elwes, Mabel
borduren
Sint-Genesius-Rode
Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes
KGD00
De kast 'KGD00', wat staat voor 'Kast met Gekleurde Deuren 2000', was een beperkte editie in samenwerking met Top-Mouton en de Parijse Galerie Kreo. Er waren meerdere versies van, zowel qua aantal lagen (drie zoals hier, of twee of één, waarbij de laatste versie ophing aan de wand), als qua materialisatie en kleurencombinaties van de schuifdeurtjes. Van elke versie waren er 8 exemplaren voorzien, plus twee 'épreuves d'artiste' en 2 prototypes. De kasten werden echter niet allemaal uitgevoerd. Het eerste prototype van 'KGD00' werd voorgesteld door Top-Mouton op de Biënnale Interieur in Kortrijk.
Everaert, Stefanie
Proven
tas (houder)
Paarse tas met fuchsia
De tas met een afgeronde basis heeft een omgeslagen flap en een lang draagkoord. De flap heeft een kralenrandje en een versiering met gestileerde fuchsia’s in een symmetrische compositie. Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk voor jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Als motieven gebruikt ze natuurelementen zoals bloemen, vogels, vlinders in min of meer gestileerde versies. Aan de binnenzijde van het accessoire zijn er sporen van rode zegellak. Op tas inv.nr. 4320 (met zelfde herkomst en context) was met vergelijkbare lak een briefje bevestigd. Dit was bedrukt met een heraldische leeuw tussen de letters D en R boven het cijfer ‘2.
Dressoir uit Woning Bruxelman
Dit dressoir maakte onderdeel uit van een eetkamerensemble dat Albert Van huffel ontwierp voor de woning van Albert Bruxelman in Ledeberg. De architect ontwierp zowel de woning en het interieur met meubels, als de tuin en de aanpalende kantoren en werkplaatsen van het familiebedrijf. Van huffel werkte voor verschillende opdrachten in de jaren 1920 samen met dit steenkappersbedrijf. In zijn ontwerp maakte Van huffel gebruik van rijke materialen en geometrische vormen, waarbij de driehoek vaak terugkeert, zo ook in het vloertapijt van de eetkamer dat ook in het museum bewaard wordt. Het dressoir was, samen met de armstoelen in dit ensemble, ook te zien in 1926 op de toonstelling van de vereniging 'Kunst en Kennis', waarvan Van huffel stichtend lid was.
ebbenhout
hardhout
marmer
Deze ‘zitmachine’ heeft een verstelbare rugleuning en maakt gebruik van kogelsteunen als zowel decoratief als structureel element. Het ontwerp illustreert de Oostenrijkse geometrische Jugendstil. Voor het zitvlak en de rugleuning is een (nieuw) gecapitonneerd inlegkussen voorzien. Het ontwerp met onder meer vierkante en rechthoekige openingen refereert aan de zogenaamde 'Morris stoel' uit 1866 ontworpen door William Watt en geproduceerd door het Engelse Morris & Co., een toonaangevend exponent van de Arts-and-Craftsbeweging. De zetel werd voor het eerst tentoongesteld op de Wiener Kunstschau in 1908. Dit ontwerp werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden.
Hoffmann, Josef
Jacob & Josef Kohn
Art Deco - Paris
Bezeten van Stoelen
Schaalmodel van de zetel 'Capitello'
Het zitmeubel 'Capitello' werd in 1971 ontworpen door Studio65, een befaamd ontwerperscollectief binnen de Italiaanse anti-designbeweging in de jaren 1960. In hun politiek geëngageerde ontwerpen lieten de leden van Studio65 zich inspireren door classicistische architectuur. Typerende elementen zoals tronen, zuilen en kapitelen werden aangewend in een speelse vormentaal verwant aan popart. Met deze deconstructie van architecturale elitesymbolen verzette Studio65 zich tegen de gevestigde waarden en in het bijzonder tegen de starre machtspositie van de industrie. Een foto van rustende toeristen op kapitelen en afgeknotte zuilen op de Akropolis in Athene vormde de concrete inspiratiebron voor 'Capitello'. Deze zetel in de vorm van een afgebroken kapiteel werd ontwikkeld voor een wedstrijd van de chemicaliënproducent DuPont, die zocht naar nieuwe toepassingen van zijn innovatieve materialen. 'Capitello' is volledig opgebouwd uit polyurethaanschuim. De symmetrische krullen van het kapiteel werden gemaakt in dezelfde gietvorm en vervolgens geassembleerd, terwijl de basis uit een blok polyurethaanschuim werd gezaagd. In 1972 werd het opmerkelijke meubel voor het eerst gepresenteerd op de tentoonstelling Eurodomus 4 in Turijn. In de collectie van Design Museum Gent bevindt zich een schaalmodel op schaal 1:5.
Turijn
Design en identiteit. Aspecten van Europees design
huishoudelijke apparaten
waterkoker
Deze elektrische waterketel met modelnummer 3607 is achtzijdig en staat op een ronde, platte voet. De waterketel heeft een schuin toelopend achtzijdige bovenkant omzoomd door een parelrand en wordt afgesloten met lichtgewelfd rond deksel. De knop van het deksel is uitgevoerd in hout, het beugelhandvat is met riet omwonden. Behrens ontwierp een bolvormig, ovaal en achthoekig model. Er bestonden drie maten van dit laatste model; deze ketel is de grootste maat, namelijk 1,75 liter. Peter Behrens ontwierp vanaf 1907, als artistiek adviseur, diverse huishoudelijke apparaten, een logo en het gebouw voor de Duitse producent AEG. Deze waterketel heeft nog de traditionele vorm van een niet-elektrische theepot, maar was een van de eerste toestellen waarin het verwarmingselement zich in de ketel bevond. Behrens waterketel is een van de vroegste industrieel vormgegeven huishoudelijke apparaten en bevindt zich in diverse kunst- en designmusea over de hele wereld.
Behrens, Peter
Berlijn
vernikkelen
AEG
nikkel
rotan
München
On display. Designing the shop experience
warmwaterkruik
beddenwarmer
Tinnen warmwaterkruik
Deze tinnen warmwaterkruik heeft de vorm van een afgeplatte, bolle fles. Door de goede warmtegeleiding van tin werden dergelijke kruiken veelvuldig gebruikt om bedden te verwarmen. Ze werden gevuld met warm water en waren in verschillende vormen in gebruik in West-Europa tot het begin van de 20e eeuw. Er bestaan ook koperen, aardewerken, glazen of houten exemplaren. Alternatieven voor de warmwaterkruik waren een op de kachel verwarmde steen gewikkeld in een doek of een panvormige beddenwarmer.
tingieten
draaien (draaibank)
solderen
tin (materiaal)
Chaise à la reine
Vergelijkbaar met armstoelen, kan dit type stoel 'chaise à la reine' worden genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de stoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. Opvallend zijn de overhoeks geplaatste gekromde poten en de gesneden symmetrische rocaille aan de voorzitregel. De vernieuwde bekleding werd vastgemaakt met stoffeernagels die een decoratief patroon vormen rondom de rugleuning en de zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collectie van Hôtel de Groesbeeck de Croix in Namen.
legaat
Korenaarstoel
Deze stoel wordt een korenaarstoel genoemd. In de opengewerkte rug is een (gestileerde) korenaar verwerkt, een classicistisch motief, populair aan het einde van de 18de eeuw tot het begin van de 19de eeuw. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van musée du Second Empire in Compiegne, musée du Louvre en Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
olmenhout
paardenhaar
Twee 'chaises à la reine'
vaas
Solifleur met winterlandschap
Bolvormige solifleur (vaas voor één bloem) met hoge smalle hals, voor één of enkele bloemen. Het lichaam is gedecoreerd met een geëtst winterlandschap en doornige braamtakken, die ingekleurd zijn met email en bladgoud. Langs de hals lopen a.h.w. drie druppels naar beneden, die er warm op gesoldeerd zijn.
blazen (modelleren)
vergulden
etsen (inbijten)
Daum Frères
Nancy
bladgoud
L'Ecole de Nancy 1889-1909
Glas: van drinkbeker tot kunstobject
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Armstoel met opengewerkte rugleuning
Deze armstoel heeft een opengewerkte rugleuning met snijwerk van onder andere schelpen. Ook een identieke armstoel wordt in de collectie van het museum bewaard. Hoewel deze stoelen vermoedelijk afkomstig zijn uit de Noordelijke Nederlanden, is de Engelse invloed groot. De naar achteren geplaatste armleggers (die eindigen op forse voluten) en de brede zitting van de stoel weerspiegelen de mode van de tijd, waarin vrouwen wijde mouwen en rokken droegen. De bekleding van de stoel werd vernieuwd. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Victoria and Albert Museum en de collectie van Iveagh Bequest in Kenwood House in Londen.
dienblad
asbak
Tinnen schaaltje
Dit tinnen decoratieve schaaltje werd gegoten door het Parijse bedrijf BJM naar een ontwerp van Claude Bonnefond. De naam BJM is een afkorting van de eigenaren/partners: Blot, Join en Martinet. Het bedrijf ontstond in de late jaren 1880 in Parijs. Rond 1895-1900 omarmde het bedrijf de Art Nouveau en produceerden in die jaren veel tin en brons met organische vormen, bloemmotieven en vrouwenfiguren. De activiteiten van BJM stopten rond de tijd van de Eerste Wereldoorlog Dit tinnen schaaltje is bedoeld voor visitekaartjes of voor juwelen, of als asbak. Op het plat is een achterover leunende vrouw in reliëf afgebeeld. Haar loshangende golvende haren bedekken haar ontblote boezem. Ze lijkt met gesloten ogen een geur op te snuiven, wellicht van de bloemen voor haar. Rechts boven haar twinkelen drie sterren. Mogelijk is de voorstelling een verbeelding van het (nachtelijke) opiumgenot, aangezien de bloemen zeer sterk op papaverbollen lijken.
Bonnefoy, Claude
subtractieve techniek
BJM
commode
Eenvoudige commode met marmeren blad
Deze commode of ladekast is afgewerkt met een marmeren blad. Het geheel is eenvoudig uitgewerkt en voornamelijk versierd door de gecanneleerde penanten en het beslag kenmerkend voor de classicistische of Louis XVI-stijl. Hoewel de kast stilistisch teruggaat op voorbeelden uit de tweede helft van de 18de eeuw, werd dit exemplaar mogelijk vervaardigd in de 19de eeuw. In de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Verder onderzoek naar de authenticiteit van de kast is nodig. Een vergelijkbare kast is te vinden in de collectie van M Leuven.
dennenhout
Vaas met vrouwenhoofden
Groen-geel geglazuurde keramische vaas met peervormig lichaam op ronde geprofileerde voet. Rondom de buik drie uitspringende vrouwenhoofden in hoog-reliëf. De hals verbreedt bovenaan en is versierd met drie gestileerde plantmotieven. Het lopende groene glazuur is aangebracht boven het lichtgele glazuur dat het gehele object bedekt.
Maes, Charles
Sint-Amandsberg
verglazen
Maes (Sint-Amandsberg)
keramiek (materiaal)
Ch. En A. & J. Maes
Tentoonstelling 1900
Art Nouveau-verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Vaas met bloemtak
Tinnen vaas, versierd met een bloemtak in reliëf. De tak springt uit het oppervlak en vormt een handvat. De vaas heeft een bolle buik zonder standring en een smalle, hoge, rechte hals.
Schaal 2025 voor visitekaartjes
Vijfhoekige tinnen schaal, rijkelijk gedecoreerd met een hulstmotief. Hulsttakken en -bessen slingeren zich onregelmatig over het oppervlak. Aan één hoek vormt een tak een ringvormig handvat. De schaal rust op drie bolvormige pootjes. De schaal is een product van het bedrijf Orivit, Het bedrijf werkte met het zogenaamde Britannia metal, een legering van tin, antimoon, koper en een kleine hoeveelheid zilver. Orivit maakte gebruik van een revolutionaire hydraulische persmethode, waarmee complexe en gedetailleerde ontwerpen in grote oplagen konden worden geproduceerd zonder kwaliteitsverlies. Deze schaal draagt modelnummer 2025 en werd uitgevoerd in verschillende afwerkingen, waaronder verzilverd en verguld. Het ontwerp wordt toegeschreven aan Herman Gradl, een bekende Duitse kunstenaar en ontwerper, vooral verbonden met Neurenberg en de Art Nouveau. Een vergelijkbaar exemplaar bevindt zich in de collectie van het Kreismuseum Zons in het Duitse Dormagen.
Gradl, Hermann
Orivit-Metallwarenfabrik
Keulen
Stoel met waterlelies
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. De natuur vormde de belangrijkste inspiratiebron voor de leden van de School van Nancy. Deze stoel valt op door de vergulde waterlelies, een motief dat Majorelle geregeld hernam nadat hij het succesvolle meubelensemble ‘Nénuphar’ had voorgesteld op de Wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Met deze weelderige decoratieve elementen in verguld brons toonde Majorelle zich nog enigszins schatplichtig aan de Lodewijk XV-stijl met zijn rocailles. De moderne productie van het Maison Majorelle was niet langer gericht op individuele opdrachtgevers. De meubels werden op semi-industriële wijze vervaardigd in kleine series. Een gelijkaardige stoel (met een andere zitting) is terug te vinden in de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel.
Majorelle, Louis
beeldsnijden
canneren
notenhout
riet
brons
Art Nouveau in Belgium and France
Collectiepresentatie 1923
Kast voor eigen gebruik
Deze kast ontwierp Albert Van huffel voor eigen gebruik. Of deze kast ook voor het grote publiek op de markt werden gebracht, is niet duidelijk. Het museum bewaart een ongedateerde ontwerptekening in het archief. Deze uitvoering is echter eenvoudiger dan voorzien op het ontwerp. Zo zou er snijwerk als een fries bovenaan de kast te zien zijn en zou het glas en het beslag versierd worden. Als afwerking werden er stenen voetjes voorzien.
Oostende
inktstel
Tinnen inktstel
Dit tinnen inktstel werd ontworpen door Eugène Chanal en Alice Chanal, beiden werkzaam in Parijs. Oorspronkelijk waren zij actief als ontwerpers van juwelen, zilverwerk en dinanderie. Na de Eerste Wereldoorlog richtten zij zich uitsluitend op het ontwerpen van tinnen voorwerpen. Het inktstel bestaat uit een houder voor een glazen inktpot en een plat pennenbakje. De vorm van de inktpot doet denken aan een gesloten bloemknop en wordt afgedekt met een dekseltje. Het geheel is uitgevoerd in de techniek van het gehamerd tin, die typerend is voor hun oeuvre.
Alice & Eugene Louis Chanal
hameren
drijven
tinwerk
Stoel met S-vormige rugstijlen
Deze stoel met een vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met enkele tegengestelde S-vormige stijlen. Zoals gebruikelijk in deze periode heeft de zitting de vorm van een trapezium dat aan de voorzijde licht buigt. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Het blank gelaten hout van de stoel, hier met fijn snijwerk, is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Vergelijkbare meubels zijn te vinden in de collecties van Grand Curtius in Luik en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
Fauteuil à la reine met kruisverbinding tussen de poten
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil à la reine' genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de armstoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. De S-vormige poten van deze stoel, zogenaamde cabriolepoten, zijn met een kruisvormig stel gebogen regels verbonden. De bekleding is mogelijk oorspronkelijk. Ze werd vastgemaakt met stoffeernagels die een decoratief patroon vormen rondom de zitting, de rugleuning en de manchetten (de kussentjes op de armleggers). Met een halve kruissteek werd het weefsel geborduurd met symmetrisch bladwerk. De licht naar achteren geplaatste armleggers en de brede zitting van de stoel weerspiegelen de mode van de tijd, waarin vrouwen wijde mouwen en rokken droegen. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van Museum Hof van Busleyden in Mechelen en Nasjonalmuseet in Oslo.
Zuidelijke Nederlanden
Sauterelles
De Franse edelsmid en glaskunstenaar René Lalique was actief binnen de art-nouveau- en later de art-decoperiode. Lalique begon zijn loopbaan als juweelontwerper, maar legde zich vanaf het begin van de twintigste eeuw in toenemende mate toe op de glaskunst. Hij ontwierp parfumflacons en vervaardigde vanaf de Eerste Wereldoorlog tevens schalen, vazen en lampen. Deze vaas is vermoedelijk een van de eerste sierobjecten die Lalique introduceerde. In 1921 stichtte hij in Wingen-sur-Moder (Elzas) de glasfabriek Verrerie d’Alsace, die tot op heden de enige producent van Lalique-glas blijft. Deze vaas heeft sprinkhanen als decoratie, een motief waarnaar ook de titel verwijst: 'sauterelle' betekent 'sprinkhaan' in het Frans. De invloed van de art nouveau, met flora en fauna als voornaamste inspiratiebronnen, komt hier duidelijk tot uiting.
Lalique, René
Wingen-sur-Moder
vormgieten
Armstoel met rugleuning 'en médaillon'
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil en cabriolet' genoemd door de gekromde rug. Deze stoelen dienden voor dagelijks gebruik, terwijl de armstoelen 'à la reine' langs de muren van de vertrekken werden geplaatst als decoratie. De ovalen rugleuning ('en médaillon') is kenmerkend voor de Louis XVI-stijl, net zoals de rechte gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels en de armleuningen. De stoel is fijn versierd met bijvoorbeeld een gesculpteerde vlechtlijst op de regels en gesneden rozetten. De bekleding is vernieuwd en onder de bekleding heeft de stoel een rieten zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het voormalige Museum Ridder Smidt Van Gelder in Antwerpen en Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
Dijon
Eucalyptus
Deze vrij slanke messing vaas staat op een kleine standring en heeft een decor van eucalyptusbladeren en -bloemen in basreliëf. Het object wordt in de museuminventaris van 1923 omschreven als een geelkoperen fles geïncrusteerd met parelmoer en zilver. Hoogstwaarschijnlijk bestaat de decoratie echter uit inlegwerk van zilver en ivoor of been.
Capon, Eugène
metaalbewerken
zilver
ivoor
Art Nouveau schatten
bord (vaatwerk)
Bord 'Imari' met vissen, boeddistische en taoïstische motieven
Dit bord (porselein) is beschilderd met blauw onder het glazuur en ijzerrood en goud op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. Centraal: een cirkel met servetwerk en bloemdecor en het dubbel vismotief. Dit staat voor huiselijke harmonie en echtelijk geluk. De ronding is afwisselend versierd met motieven in bloemschildering en motieven in ijzerrood met goud. Deze laatste zijn de attributen en benodigdheden van de 'geletterde' en de schilder. De voorstellingen: Het alsemblad is één van de acht boeddhistische kostbaarheden, verleent een lang leven. De waaier is het attribuut van de taoïstische onsterfelijke Han Chuna-li. In de Chinese folklore wordt hij vaak afgebeeld als schaars gekleed, dik en bebaard. Meestal houdt hij een verenwaaier in zijn hand die als een magisch wapen kan dienen tegen zijn tegenstanders. De vliegenvanger is het attribuut van de taoïstische geletterden. De binnenwand is versierd met bloemenranken. Op de rug van de schotel zijn er sierlijke bloemenranken geschilderd.
Vaas met rozet in reliëf
De Gentse beeldhouwer en edelsmid Richard De Meyer vervaardigde deze vaas met de techniek van het ciseleren. De Meyer creëerde zowel sierobjecten als sculpturen in metaal en werkte onder meer samen met architect Albert Van huffel, beeldhouwer Geo Verbanck en meubelmaker Charles Van Beerleire. Deze vaas werd vermoedelijk aangekocht bij de kunstenaar zelf, naar aanleiding van een tentoonstelling van de vereniging Kunst en Kennis in 1921. Deze Gentse organisatie, opgericht in 1895 door oud-leerlingen van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, promootte het werk van jonge kunstenaars. De Meyer volgde zelf een opleiding beeldhouwkunst aan diezelfde academie. Bij de opening van het museum in 1923, in Hotel de Coninck, maakte de vaas deel uit van de collectiepresentatie. Op een zaalzichtfoto is de vaas te zien in een vitrine, opgesteld binnen een 18de-eeuws interieur. In diezelfde vitrine stonden onder meer een vaas van dinandier Claudius Linossier en een vaas met kleine handvaten van Eugène Capon opgesteld.
De Meyer, Richard
ciseleren
patineren
Bouw-en sierkunsten
buikkabinet
Buikkabinet met klauwvoeten
Dit buikkabinet (een zogenaamd 'Hollands kabinet') steunt vooraan op twee klauwpoten. De kast dankt zijn naam aan de 'buik' of gebombeerde vorm van de onderkast. De kast is versierd met gesneden bloemen en rocailles en werd gefineerd. De kroonlijst loopt trapsgewijs omhoog in een toogkap. Bovenaan zijn de oppervlaktes afgeplat, waardoor men op de drie trappen kostbaarheden zoals porselein kon te pronk zetten. Vergelijkbare kasten zijn te vinden in de collecties van het Rijksmuseum en het Stedelijk Museum Amsterdam.
Noordelijke Nederlanden
wortelnoothout
Bijzettafel met gebogen poten en hoeven
In de loop van de 18de eeuw, wanneer men comfort en gezelligheid steeds belangrijker vindt, komen er meer kleinere en makkelijker verplaatsbare tafels in de interieurs met verschillende functies zoals speel- of theetafels. Deze tafel met gebogen poten en hoeven staat dan ook in contrast met de zware tafels uit de 17de eeuw. Hoewel deze tafel stilistisch teruggaat op voorbeelden uit de 18de eeuw, werd dit exemplaar vervaardigd in de 19de eeuw. Kenmerken van de 18de-eeuwse meubelstijlen zullen lang blijven doorwerken. In de 19de eeuw was er ook een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Ook in de 20ste eeuw bleven deze neostijlen populair.
Inktstel
Eenvoudig tinnen inktstel met één inkthouder en een schaalvormig gedeelte voor het neerleggen van een pen. Het dekseltje van de inkthouder ontbreekt.
Vaas met rozen
Slanke vaas met twee hooggeplaatste oren, gevat in een zilveren montuur. Het lichaam is bedekt met een rozerode metaalglazuur waarin naturalistische klaprozen zijn aangebracht met emailverf. De voet is vervat in een zilveren standring, waaruit aan weerszijden een klaproos met bladeren omhoogschiet langs de vaas. Edmond Lachenal vervaardigde in de jaren 1890 af en toe keramische objecten met metaalglazuren in de ateliers van Keller & Guérin in Lunéville. Hij deed dit om een financieel slechte periode te overbruggen. Het zilveren montuur is mogelijk van latere datum en niet origineel bij de vaas geconcipieerd. Musée d'Orsay bezit een gelijkaardige vaas met een decor van irissen, zonder oren en zonder montuur.
Lachenal, Edmond
Châtillon-sous-Bagneux
Keller & Guérin
Lunéville
M.V.
steengoed
Ravissante Revelaties
tabakspot
Tabakspot
Deze ronde aardewerken tabakspot is bruin gevlamd geglazuurd. Het deksel en de wanden zijn gedecoreerd met Japanse motieven in basreliëf.
Simmen, Henri
Meudon
draaien (pottenbakkerstechniek)
zoutglazuur
Gestalte/Grafische vormgeving: Collect & show
Des Céramiques Sublimes
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
hemelbed
Hemelbed van bisschop Ferdinand Maria de Lobkowitz
Dit classicistisch bed behoorde vermoedelijk toe aan Ferdinand Maria de Lobkowitz, bisschop van Gent van 1779 tot 1795. Lobkowitz was een veelbesproken figuur in Gent en zijn frivole levenswandel was de oorzaak van de gedwongen verkoop van een aantal van zijn bezittingen, zoals waarschijnlijk dit bed. Het hemelbed waarbij de hemel wel even breed, maar niet even lang is als het bed heet ook 'lit d'ange'. De versiering met o.a. gecanneleerde poten, vazen, rozetten en bloemenslingers verwijst naar de neoclassicistische of Louis XVI-stijl. Opmerkelijk voor de iconografie zijn de Mercuriusstaf, toorts en pijlenkoker, een Hoorn des overvloeds en een boek met ganzenveer en inktpot. Het bed heeft nog heel wat van zijn oorspronkelijke zijden stoffering. Het liseré-satijn met witte en zachtroze motieven met bloemen, vruchtenmanden en gestrikte linten op een groene grond sluit aan bij het beschilderde hout. De rijke uitwerking van het meubel toont de status van de eigenaar en daarnaast ook het belang van textiel in de uitwerking van 18de-eeuwse meubels. Het bed was te zien op “Oude Kunst in Vlaanderen”, een expo die plaatsvond in de gebouwen van het Museum voor Schone Kunsten tijdens de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent. Toen bevond het zich nog in de verzameling Speltinckx, van wie het museum in 1932 het meubel aankocht.
wever
vlas
Futiel textiel?
Verbindingen. Een eigenzinnige keuze van 100 textiele objecten uit de eigen collectie
Gent. Duizend jaar kunst en cultuur
Oude Kunst in Vlaanderen
Vaas met bladwerk
Het werk van Hermann A. Kähler kenmerkt zich door een grote eenvoud op vlak van vorm en decoratie. Deze aardewerken vaas in groene en zwarte glazuur is versierd met gestileerd bladwerk. Kähler maakte graag gebruik van metaalglazuren.
Kähler, Hermann August
Næstved
buste
Bureaukraten
Achiel Pauwels heeft in zijn werk bijzondere aandacht voor humor en fysionomie. Dat resulteerde vanaf 1965 in een aantal reeksen met karikaturale voorstellingen van bureaucraten, generaals, vorstinnen en andere prominente figuren. Kenmerkend zijn de sterke profilering van het gezicht en de kledij, de dynamische houding en de reliëfwerking met licht- en schaduweffecten.
Pauwels, Achiel
aardewerk
Aftocht geblazen - Achiel Pauwels en Luc Verstraete
Twee cloisonné vazen met ornamentele handvaten
Paar hexagonale balustervormige vazen gedecoreerd met bladwerk en een geometrisch patroon van lijnen. De handvaten hebben de vorm van een dier of mythisch wezen. Deze vazen werden vermoedelijk vervaardigd in Japan. Bij de opening van het museum in 1923 in Hotel de Coninck stonden de vazen, zoals te zien op een zaalzichtfoto, opgesteld in de collectiepresentatie. De zalen waren ingericht volgens verschillende stijlperiodes en geografische regio’s. In een van deze zalen werden objecten uit China en Japan samengebracht. De presentatie omvatte onder meer ivoorsnijwerk, bronzen en aardewerken voorwerpen (waaronder deze vazen), geborduurde panelen en porselein. Blikvangers waren een Japanse wapenuitrusting met bijhorend samoeraiharnas en een vergulde Boeddha. Aan de muren hingen Japanse prenten, terwijl vitrines kleinere objecten toonden. Samen bood de zaal een gevarieerd beeld van de esthetiek en het vakmanschap van de Oost-Aziatische kunst.
cloisonné
Het werk van Hermann A. Kähler kenmerkt zich door een grote eenvoud op vlak van vorm en decoratie. Deze aardewerken vaas in bruine en blauwe glazuur is versierd met gestileerd bladwerk. Kähler maakte graag gebruik van metaalglazuren.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Deense keramiek uit eigen collectie
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Cloisonné vaas met ornamenteel handvat
Hexagonale balustervormige vaas gedecoreerd met bladwerk en een geometrisch patroon van lijnen. Het handvat heeft de vorm van een dier of mythisch wezen. Deze vaas werd vermoedelijk vervaardigd in Japan. Bij de opening van het museum in 1923 in Hotel de Coninck stonden de vazen, zoals te zien op een zaalzichtfoto, opgesteld in de collectiepresentatie. De zalen waren ingericht volgens verschillende stijlperiodes en geografische regio’s. In een van deze zalen werden objecten uit China en Japan samengebracht. De presentatie omvatte onder meer ivoorsnijwerk, bronzen en aardewerken voorwerpen (waaronder deze vazen), geborduurde panelen en porselein. Blikvangers waren een Japanse wapenuitrusting met bijhorend samoeraiharnas en een vergulde Boeddha. Aan de muren hingen Japanse prenten, terwijl vitrines kleinere objecten toonden. Samen bood de zaal een gevarieerd beeld van de esthetiek en het vakmanschap van de Oost-Aziatische kunst.
haardroger
Model 613 205
Deze elektrische haardroger heeft een schakelaar voor warme of koude lucht. De ventilatiegaten in de metalen behuizing zijn zowel functioneel als decoratief en vestigen de aandacht op het AEG-logo. Peter Behrens ontwierp naast apparaten ook het fabrieksgebouw en de publiciteit voor AEG, waardoor hij bekendstaat als het prototype van een industriële ontwerper.
Cloisonné vaas met ornamentele handvaten
Hexagonale balustervormige vaas gedecoreerd met bladwerk en een geometrisch patroon van lijnen. De handvaten hebben de vorm van een dier of mythisch wezen. Deze vaas werd vermoedelijk vervaardigd in Japan. Bij de opening van het museum in 1923 in Hotel de Coninck stonden de vazen, zoals te zien op een zaalzichtfoto, opgesteld in de collectiepresentatie. De zalen waren ingericht volgens verschillende stijlperiodes en geografische regio’s. In een van deze zalen werden objecten uit China en Japan samengebracht. De presentatie omvatte onder meer ivoorsnijwerk, bronzen en aardewerken voorwerpen (waaronder deze vazen), geborduurde panelen en porselein. Blikvangers waren een Japanse wapenuitrusting met bijhorend samoeraiharnas en een vergulde Boeddha. Aan de muren hingen Japanse prenten, terwijl vitrines kleinere objecten toonden. Samen bood de zaal een gevarieerd beeld van de esthetiek en het vakmanschap van de Oost-Aziatische kunst.
broodrooster
Broodrooster
Metalen pop-up broodrooster met zwarte basis en handvaten van Kalorik. Wellicht was dit de eerste pop-up broodrooster die het bedrijf op de markt bracht.
Kalorik
Gembloux
logo
Logo-object voor 'Esco Books'
Paul Ibou, die in de vroege jaren 1960 startte als zelfstandig grafisch ontwerper, speelde een voortrekkersrol in de ontwikkeling van een duidelijke visuele identiteit of huisstijl voor bedrijven en organisaties. Hij ontwierp onder meer dit logo voor de uitgeverij 'Esco Books'. Om zijn klanten te overtuigen van zijn ontwerp maakte Ibou gebruik van driedimensionale voorstellingen van logo's. Deze logo-objecten maken deel uit van zijn logotheek, die door Design Museum Gent wordt bewaard.
Ibou, Paul
Zandhoven