staal (monster)
interieurweefsel
Staal van interieurstof
Fijne takken vormen een open netwerk met in de vakken afwisselend in de ene horizontale zone een bloemtak en in de volgende een bloemencompositie. De geometrisch gestileerde plantmotieven zijn vlak weergegeven. Het strak opgebouwde patroon is op enkele details na symmetrisch. Toch is het geheel levendig door het contrast tussen grote en kleine elementen in de compositie, de vloeiende beweging van de blaadjes en tenslotte door het pittige lijnenspel van de diagonalen, zigzaglijnen en ruitpatroontjes op het oppervlak van blaadjes en bloemblaadjes gevormd door de bindingspunten voor de inslagvlotters. Dit patroon is duidelijk beïnvloed door het Engelse Arts and Crafts Movement. Deze oefende een belangrijke invloed op de Art Nouveau uit. Op het vaste land was er een groot enthousiasme voor de producten van de Britse hervormingsbeweging, 'le style anglais' genoemd. Stellig kocht Waesland het ontwerp voor dit weefsel aan in Engeland. De belangrijke Engelse ontwerpstudio Silver Studio verkocht rond 1906 bijvoorbeeld 40% van zijn ontwerpen aan Europese producenten.
onbekend
ontwerper
weven
De Verenigde Weverijen Waesland
Sint-Niklaas
uitvoerder
geregenereerde cellulose
schenking
Beveren (West-Vlaanderen)
Verbindingen. Een eigenzinnige keuze van 100 textiele objecten uit de eigen collectie
Stalen van een interieurstof
satijn
zijde (textiel)
Stalen van interieurstof
kruk
One_Shot.MGX
Het vouwbare krukje ‘One Shot’ werd ontworpen door de Franse industrieel ontwerper Patrick Jouin voor het Belgische 3D-printbedrijf Materialise. Het bestaat uit twaalf poten die samenkomen rond een centrale cilinder. Door het handvat bovenaan in te drukken ontvouwt het krukje zich in één beweging. Jouin maakte het ontwerp met behulp van selectief lasersinteren, een techniek waarbij een laser polyamidepoeder laag per laag liet samensmelten tot een geheel. Hierdoor ontstond het volledige object in één stap, zonder montage of nabewerking. Het project maakte deel uit van het label ‘.MGX’, waarmee Materialise internationale ontwerpers uitnodigde om nieuwe 3D-printtechnieken te gebruiken voor meubels en verlichting.
Jouin, Patrick
Parijs
3D-printen
Materialise
Leuven (Vlaams-Brabant)
polyamide
aankoop
Object Stories. Een kijk op de collectie
Equilibrium Stool
Deze kruk combineert een gegoten cilinder uit polyurethaan, een koperen plaat en twee touwen uit kunstvezel die het geheel onder spanning zetten en zo stabiliseren. Guglielmo Poletti zocht op een intuïtieve manier naar de limieten van verschillende materialen. Uit dat onderzoek kwam de 'Equilibrium'-reeks, zijn eindproject voor de masteropleiding 'Contextual Design' aan Design Academy Eindhoven in 2016. De combinatie van evenwicht en spanning, gedetailleerde afwerking en een minimalistische vorm. Hij volgde dezelfde constructieprincipes voor andere objectcategorieën: naast de kruk ook een Equilibrium Bench, Equilibrium Console, Equilibrium Low Table en Equilibrium Round Table.
Poletti, Guglielmo
Eindhoven (Noord-Brabant)
polyurethaan
kunstvezel (tv)
koper
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
zitbank (meubilair)
the idea of a tree bench
mischer'traxler studio onderzocht waarom industrieel geproduceerde houten stoelen er steeds hetzelfde uit zien, terwijl elke boom anders is en beïnvloed door zijn omgeving. De ontwerpers wilden een object maken dat net zoals bomen de natuurlijke omgevingsfactoren registreerde. De "recorder one"-machine werkt op zonne-energie en windt een katoenen draad (die langs een kleur- en lijmstation passeert) rond een mal gedurende één dag. De intensiteit van het zonlicht bepaalt de dikte en kleur van de draad, terwijl de lengte van de bank afhankelijk is van het aantal zonne-uren die dag. Zo heeft elke wolk of schaduw invloed op de uiteindelijke bank, die in dit geval werd gemaakt op 3 juni 2016 in Nürnberg. mischer'traxler studio onderzoekt met 'the idea of a tree' hoe natuur en machine kunnen samenwerken volgens een natuurlijk ritme, in tegenstelling tot de klassieke industriële productielogica.
mischer'traxler studio
Nürnberg
Mischer, Katharina
Traxler, Thomas
katoen
glasvezel
epoxy
eikenhout
Wenen
Colors, etc.
Kleureyck. Van Eycks kleuren in design
Collectible (2019)
Straf!
Bahia Denim Stool
Deze kruk is gemaakt uit reststromen denim van de mode-industrie vermengd met hars. Het materiaal bootst het uiterlijk van marmer na en de naam ‘Bahia Denim’ verwijst naar een granietsoort uit de Braziliaanse deelstaat Bahia met een marineblauwe kleur. De kruk maakte deel uit van het afstudeerproject 'Material Illusions' aan Central Saint Martins London van de Duits-Nieuw-Zeelandse ontwerper Sophie Rowley. Daarin onderzocht ze de complexe relatie tussen mens en natuur en imiteerde ze met afval uit het dagelijkse leven natuurlijke patronen en vormen.
Rowley, Sophie
Londen
hars
Design Fest Gent
Poème Brut
productverpakking
etui
Etui voor dasspeld met distels
In deze etui wordt een gouden dasspeld met een decor van distels bewaard.
karton
fluweel
metaal
legaat
Den Haag
Van haarnaald tot schoengesp. Accessoires in goud en zilver
dasspeld
Dasspeld met distels in etui
Deze gouden dasspeld heeft een decor van distels. De speld wordt bewaard in zijn etui.
das
Das uit de reeks 'Touch objects'
In de jaren 1970 ontwierp Yvette Lauwaert een twintigtal dassen met de titel 'Touch objects'. De dassen kenmerken zich door speelse kleuren, vormen en structuren, die uitnodigen om ze aan te raken. Met deze ontwerpen hekelde Lauwaert de keurigheid en voornaamheid die met het dragen van een das worden geassocieerd. Voor dit exemplaar gebruikte ze de stof 'Bauhaus', een ontwerp uit 1972 van de Britse zussen Susan Collier en Sarah Campbell voor het Londense woonwarenhuis Liberty. 'Bauhaus' is geïnspireerd op het wandtapijt 'Schlitzgobelin Rot-Grün' uit 1928 van Gunta Stölzl, een belangrijke medewerker van het weefatelier van Bauhaus.
Lauwaert, Yvette
België
Collier, Susan
Verenigd Koninkrijk
Campbell, Sarah
zeefdrukken
Liberty & Co.
stoel
Pastilli
Naast de Pallo of Ball Chair is de Pastilli een van de bekendste creaties van Eero Aarnio uit de jaren 1960. De licht schommelende, ronde stoel getuigt van de grenzeloze vormvrijheid van kunststof en de voorkeur voor speelse en comfortabele zitmeubelen in die periode. Met de uitvergroting van banale objecten, in dit geval een pastille, sloot Aarnio aan bij pop art. Zijn meubelen weerspiegelden tevens de veranderende positie van alledaagse voorwerpen in de wooncultuur van de jaren 1960. De stoel in glasvezelversterkte polyester bestaat uit twee delen die in een mal zijn vervaardigd en vervolgens aan elkaar zijn gelijmd.
Aarnio, Eero
Finland
Asko
onverzadigde polyester
kunststof
bruikleen
Brussel
sokkel
Twee vazen 'Magnolia'
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
Wolfers, Philippe
metaalbewerken
emailleren
zilver
emaillak (materiaal)
marmer
Katagami Style. Paper Stencils and Japonisme
Art Nouveau en Art Deco uit België
Collectiepresentatie (situatie 2008)
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Venezia e la Biennale. I percorsi del gusto.
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
150 jaar kunstnijverheden in België 1830-1980
Belgian art 1880-1914
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Philippe Wolfers. Juwelen, zilver, ivoor, kristal (1858-1929)
Art Nouveau in Belgium and France
Philippe Wolfers 1858-1929 Précurseur de l'Art Nouveau. Statuaire. Exposition rétrospective
vaas
Dit is de sokkel die later werd bijgemaakt omdat de originele sokkel verloren is gegaan
dienblad
Dienblad van het servies 'Gioconda'
Dit dienblad behoort tot het servies dat deel uitmaakte van de eetkamer die tentoongesteld werd op de internationale ‘Exposition des arts décoratifs et industriels modernes’ in Parijs in 1925. Philippe Wolfers ontwierp de volledige eetkamer, genaamd ‘Gioconda’, waarmee hij verwees naar de opera ‘La Gioconda’ (letterlijk ‘De vrolijke’) van Amilcare Ponchielli. Het gesamtkunstwerk werd ondergebracht in het Belgisch paviljoen, ontworpen door Victor Horta. Het servies bestaat hoofdzakelijk uit zilver, één van de specialiteiten van Wolfers Frères, met grepen en dekselknoppen uit ivoor. Het ontwerp was gebaseerd op een compositie van tienhoeken, waarvan de combinatie een decoratief patroon van driehoeken veroorzaakte. Met deze nieuwe nadruk op geometrie en strakke lijnen situeert het servies zich stilistisch binnen de art deco, hoewel de thematische verwijzing naar de muziek van Amilcare Ponchielli en de conceptie van de eetkamer als gesamtkunstwerk, volledig door Wolfers ontworpen, nog steeds in de lijn van de art nouveau ligt. Het succes van de eetkamer, zowel bij het publiek als bij critici, zorgde ervoor dat het zilverwerk nog tot in de jaren 1950 uitgebreid werd en bestelbaar bleef.
Wolfers Frères
Panorama
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
Design Derby Nederland België 1815-2015
Gelinkt: de collectie netwerkt
Wiener Werkstätte Zilver en Belgisch zilverdesign
Tea for 2
Horta, van Art Nouveau tot Modernisme
Design Made in Belgium. 1900-1994
Modern Zilver in Europa en de Verenigde Staten, 1880-1940
theeservies
kraantjeskan
theepot
melkkan
suikerpot
Theeservies 'Gioconda'
Dit servies, bestaande uit een kraantjeskan op een spirituskomfoor, een theepot, een melkkan, een suikerpot met een deksel en een dienblad was deel van de eetkamer die tentoongesteld werd op de internationale ‘Exposition des arts décoratifs et industriels modernes’ in Parijs in 1925. Philippe Wolfers ontwierp de volledige eetkamer, genaamd ‘Gioconda’, waarmee hij verwees naar de opera ‘La Gioconda’ (letterlijk ‘De vrolijke’) van Amilcare Ponchielli. Het gesamtkunstwerk werd ondergebracht in het Belgisch paviljoen, ontworpen door Victor Horta. Het servies bestaat hoofdzakelijk uit zilver, één van de specialiteiten van Wolfers Frères, met grepen en dekselknoppen uit ivoor. Het ontwerp was gebaseerd op een compositie van tienhoeken, waarvan de combinatie een decoratief patroon van driehoeken veroorzaakte. Met deze nieuwe nadruk op geometrie en strakke lijnen situeert het servies zich stilistisch binnen de art deco, hoewel de thematische verwijzing naar de muziek van Amilcare Ponchielli en de conceptie van de eetkamer als gesamtkunstwerk, volledig door Wolfers ontworpen, nog steeds in de lijn van de art nouveau ligt. Het succes van de eetkamer, zowel bij het publiek als bij critici, zorgde ervoor dat het zilverwerk nog tot in de jaren 1950 uitgebreid werd en bestelbaar bleef.
ivoor
100 jaar, 100 mensen, 100 objecten
Art Deco zilver; Antwerpen - Brussel - Gent.
L'Art Deco en Europe
Suikerpot uit het servies 'Gioconda'
Deze suikerpot behoort tot het servies dat deel uitmaakte van de eetkamer die tentoongesteld werd op de internationale ‘Exposition des arts décoratifs et industriels modernes’ in Parijs in 1925. Philippe Wolfers ontwierp de volledige eetkamer, genaamd ‘Gioconda’, waarmee hij verwees naar de opera ‘La Gioconda’ (letterlijk ‘De vrolijke’) van Amilcare Ponchielli. Het gesamtkunstwerk werd ondergebracht in het Belgisch paviljoen, ontworpen door Victor Horta. Het servies bestaat hoofdzakelijk uit zilver, één van de specialiteiten van Wolfers Frères, met grepen en dekselknoppen uit ivoor. Het ontwerp was gebaseerd op een compositie van tienhoeken, waarvan de combinatie een decoratief patroon van driehoeken veroorzaakte. Met deze nieuwe nadruk op geometrie en strakke lijnen situeert het servies zich stilistisch binnen de art deco, hoewel de thematische verwijzing naar de muziek van Amilcare Ponchielli en de conceptie van de eetkamer als gesamtkunstwerk, volledig door Wolfers ontworpen, nog steeds in de lijn van de art nouveau ligt. Het succes van de eetkamer, zowel bij het publiek als bij critici, zorgde ervoor dat het zilverwerk nog tot in de jaren 1950 uitgebreid werd en bestelbaar bleef.
Lemmens, Jean
Antwerpen (provincie)
paneel (objectnaam)
Fragment van een paneel met ajour maaswerk
Fragment van een paneel met ajour maaswerk met visblaasmotieven. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. Er zijn sporen van vergulding zichtbaar.
hout
Collectiepresentatie 1923
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
Kraantjeskan op komfoor van het servies 'Gioconda'
Deze kraantjeskan op komfoor behoort tot het servies dat deel uitmaakte van de eetkamer die tentoongesteld werd op de internationale ‘Exposition des arts décoratifs et industriels modernes’ in Parijs in 1925. Philippe Wolfers ontwierp de volledige eetkamer, genaamd ‘Gioconda’, waarmee hij verwees naar de opera ‘La Gioconda’ (letterlijk ‘De vrolijke’) van Amilcare Ponchielli. Het gesamtkunstwerk werd ondergebracht in het Belgisch paviljoen, ontworpen door Victor Horta. Het servies bestaat hoofdzakelijk uit zilver, één van de specialiteiten van Wolfers Frères, met grepen en dekselknoppen uit ivoor. Het ontwerp was gebaseerd op een compositie van tienhoeken, waarvan de combinatie een decoratief patroon van driehoeken veroorzaakte. Met deze nieuwe nadruk op geometrie en strakke lijnen situeert het servies zich stilistisch binnen de art deco, hoewel de thematische verwijzing naar de muziek van Amilcare Ponchielli en de conceptie van de eetkamer als gesamtkunstwerk, volledig door Wolfers ontworpen, nog steeds in de lijn van de art nouveau ligt. Het succes van de eetkamer, zowel bij het publiek als bij critici, zorgde ervoor dat het zilverwerk nog tot in de jaren 1950 uitgebreid werd en bestelbaar bleef.
pot
deksel
Sierpot uit Woning Bruxelman
Deze pot met deksel werd ontworpen naar aanleiding van een "tentoonstelling van siergerief" in het Gentse stadhuis. Het museum bewaart verschillende ontwerpen door Albert Van huffel voor de inrichting van de zaal en voor tentoongestelde objecten. Naast sierpotten ontwierp hij ook borduurwerk en zilver (dat door het Gentse huis Bourdon zou worden uitgevoerd). Op foto's van de opstelling zijn daarnaast ook meubels van zijn hand te zien. Ontwerptekeningen tonen sierpotten in verschillende vormen en met verschillende patronen van inlegwerk. Naast deze vorm, werd met zekerheid ook een lagere pot met een spits deksel en fijn inlegwerk uitgevoerd voor de tentoonstelling. Daarnaast verwijzen opschriften op de ontwerptekeningen naar verschillende uitvoeringen van deze sierpot door J. Debeuf. Zo zou een eerste uitvoering gemaakt zijn voor het toenmalige museum in 1916 (mogelijk is dit het tweede exemplaar dat nog steeds in het museum bewaard wordt), een tweede uitvoering in 1924 en een derde in 1925 voor de familie Bruxelman. Voor deze versie werden andere materiaalkeuzes gemaakt: zo werd de ene pot in vol ebbenhout uitgevoerd terwijl de andere pot enkel een ebbenhouten fineer kreeg. De sierpot is te zien op interieurfoto's van de woning van Albert Bruxelman in Ledeberg, zowel op het dressoir in de eetkamer als in een van de slaapkamers. Van huffel ontwierp zowel de woning en het interieur met meubels, als de tuin en de aanpalende kantoren en werkplaatsen van het familiebedrijf. Van huffel werkte voor verschillende opdrachten in de jaren 1920 samen met dit steenkappersbedrijf. Volgens Van huffel kocht Albert Bruxelman de sierpot als geschenk voor zijn echtgenote.
Van huffel, Albert
Gent
Debeuf, Jozef
perenhout
ebbenhout
Namen (stad)
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
Collectie in progress
kaars
Twee kaarsen 'Timotei'
Deze kaarsen hebben de vorm van klassieke kaarsen in een kaarsenhouder, geheel uitgewerkt in roze gekleurd kaarsvet. Ze werden met de hand gegoten in de Finse kaarsenfabriek Juhava, die bekend was om zijn kerkkaarsen. De innovatieve designer Timo Sarpaneva, die voornamelijk met glas werkte, maakte verschillende ontwerpen voor het bedrijf, waaronder de kaarsen 'Timotei' en traditioneel geïnspireerde bolkaarsen.
Sarpaneva, Timo
Juhava
Helsinki
kaarsvet
textiel (materiaal)
Riihimäki
Theepot van het servies 'Gioconda'
Deze theepot behoort tot het servies dat deel uitmaakte van de eetkamer die tentoongesteld werd op de internationale ‘Exposition des arts décoratifs et industriels modernes’ in Parijs in 1925. Philippe Wolfers ontwierp de volledige eetkamer, genaamd ‘Gioconda’, waarmee hij verwees naar de opera ‘La Gioconda’ (letterlijk ‘De vrolijke’) van Amilcare Ponchielli. Het gesamtkunstwerk werd ondergebracht in het Belgisch paviljoen, ontworpen door Victor Horta. Het servies bestaat hoofdzakelijk uit zilver, één van de specialiteiten van Wolfers Frères, met grepen en dekselknoppen uit ivoor. Het ontwerp was gebaseerd op een compositie van tienhoeken, waarvan de combinatie een decoratief patroon van driehoeken veroorzaakte. Met deze nieuwe nadruk op geometrie en strakke lijnen situeert het servies zich stilistisch binnen de art deco, hoewel de thematische verwijzing naar de muziek van Amilcare Ponchielli en de conceptie van de eetkamer als gesamtkunstwerk, volledig door Wolfers ontworpen, nog steeds in de lijn van de art nouveau ligt. Het succes van de eetkamer, zowel bij het publiek als bij critici, zorgde ervoor dat het zilverwerk nog tot in de jaren 1950 uitgebreid werd en bestelbaar bleef.
Timotei
Deze kaars heeft de vorm van een klassieke kaars in een kaarsenhouder, geheel uitgewerkt in roze gekleurd kaarsvet. Ze werd met de hand gegoten in de Finse kaarsenfabriek Juhava, die bekend was om zijn kerkkaarsen. De innovatieve designer Timo Sarpaneva, die voornamelijk met glas werkte, maakte verschillende ontwerpen voor het bedrijf, waaronder de kaarsen 'Timotei' en traditioneel geïnspireerde bolkaarsen.
huishoudelijke apparaten
haardroger
Model 613 205
Deze elektrische haardroger heeft een schakelaar voor warme of koude lucht. De ventilatiegaten in de metalen behuizing zijn zowel functioneel als decoratief en vestigen de aandacht op het AEG-logo. Peter Behrens ontwierp naast apparaten ook het fabrieksgebouw en de publiciteit voor AEG, waardoor hij bekendstaat als het prototype van een industriële ontwerper.
Behrens, Peter
Duitsland
verchromen
AEG
staal (materiaal)
fenolformaldehyde
synthetisch rubber
oningeschreven gevonden
gemberlepel
Gemberlepel met bladwerk
Dit is een zilveren gemberlepel, die samen met de bijbehorende gembervork een zogenaamd gembercouvert vormt. Het werd vervaardigd door J.M. Van Kempen en Zonen, een Nederlandse zilversmederij met koninklijk predicaat, gespecialiseerd in bestek. Gember werd al sinds de 17e eeuw geïmporteerd uit Batavia naar de Nederlanden via de handelskanalen van de VOC. Hoewel de delicatesse dus al langer geliefd was, werd het gespecialiseerde bestek vooral vanaf de jaren 1850 populair. Net zoals gember zelf was het zilveren bestek een statussymbool, maar tegelijk een nuttig gebruiksvoorwerp: met de lepel kon gekonfijte gember namelijk makkelijk uit de siroop gehaald worden. De gemberlepel is gedecoreerd met gegraveerde bladeren en bloemen. Een dubbele stippellijn accentueert de ronde lepelkom en de unieke vorm van de steel. De steelaanzet is ruitvormig. De achterzijde van de gemberlepel is niet gedecoreerd, met uitzondering van een gegraveerde hoofdletter V aan de bodem van de lepelsteel.
J.M. van Kempen en Zonen
Voorschoten
vloerkleed
Ovalen vloerkleed van het model van Woning Behn
Het tapijt is uitgevoerd naar het ontwerp dat Van huffel in 1920 maakte voor de woning van Clément Behn in Ninove. In de florale band rond het raster zijn in twee cirkels de merktekens 'AVH' (naar de ontwerper Albert Van huffel) en 'ADCD' (naar de uitvoerder L'Art Décoratif Céline Dangotte) aangebracht. Het buitenste parelmotief sluit ook aan bij de vaak donkerdere parelaccenten op de meubels die Van huffel ontwierp. Het is overigens niet gebruikelijk dat de ontwerper zijn meubelstukken signeert zoals bij dit tapijt wel het geval is. Het museum bewaart ook een tweede gelijkend tapijt uit het interieur van de familie Lévy.
knopen (textielvervaardiging)
Keuller, H. F.
Hamme
L'Art Décoratif Céline Dangotte
wol
De dolle jaren in België 1920-1930
stalenbundel
Stalenbundel 'negrosco'
Intede
kunststof (tv)
interieur (objectnaam)
Winkelinterieur van L'Art Décoratif Céline Dangotte
Dit winkelinterieur (een vitrinekast, een kastwand met schouw, een kastwand met zitbank en een tafel) werd ontworpen door de Gentse architect Albert Van huffel in opdracht van Céline Dangotte nadat zij in 1912 de interieurzaak van haar overleden moeder overnam. De winkel verhuisde in 1914 naar de Guldenvlieslaan nummer 65 te Brussel, waarvoor dit interieur werd ontworpen. Op hetzelfde moment ontwierp Van huffel ook een nieuw monogram voor de zaak. Het interieur van de winkel was voor Van huffel de eerste omvangrijke opdracht in samenwerking met Dangotte, met wie hij vanaf dan geregeld zal samenwerken. In de periode tussen 1918 en 1920 was hij zelfs artistiek directeur van de zaak en verhuisde Van huffel van Gent naar Brussel. Zijn opdracht voor de Basiliek van Koekelberg vanaf 1920 zorgde er onder andere voor dat de samenwerking minder intens werd. Dangotte zal ook andere ontwerpers rond zich verzamelen, zoals Mabel Elwes en Oscar Van de Voorde. De winkel verkocht meubels (en gehele interieurs), textiel en andere gebruiksvoorwerpen en interieurelementen en stond ook bekend voor het aanbod aan niet-Europese kunst. Het interieur werd ingepast in een bestaand pand. De meubels, bedoeld om het koopwaar uit te stallen, toonden ook de stijl en kwaliteit die klanten konden verwachten bij een bestelling. Waarschijnlijk werden de (vaste) meubels ontworpen als kasten voor textiel. Het winkelinterieur is onvolledig. Zo bewaart het museum bijvoorbeeld enkel de deuren maar geen bijhorende kasten. Er was ook een vierde kast voor de opslag van tapijten in dezelfde ruimte die werd afgesloten met gordijnen. Deze wordt niet bewaard. Van huffel ontwierp mogelijk in 1930 opnieuw een interieur voor de nieuwe winkel aan de Charleroisesteenweg. Het is onduidelijk of het interieur van de vorige winkel aan de Guldenvlieslaan mee verhuisde en werd aangepast.
Beekaert, Alphonse
Weymeersch - De Metsenaere, Gustave
D. La Porte Söhne
Wuppertal (Duitsland)
Albijn, Arthur
Schulze, Emile
Scauflaire, Nicolas
Ysabie, Achilles
Van Hoorebeke, Achille
Louis Herrmann
Dresden
opdrachtgever
meubelonderdeel
49 houten latjes van L'Art Décoratif Céline Dangotte
49 houten latjes (36 kleine, 12 grote en 1 met afwijkende maat) uit het winkelinterieur van L'Art Décoratif Céline Dangotte. Het is onduidelijk waar deze latjes precies onderdeel van uitmaakten.
Eetkamerstoel
Deze stoel hoort bij een ensemble voor een eetkamer met nog vijf stoelen, een tafel, een dressoir en een buffet. De Luikse Gustave Serrurier-Bovy was een van de eerste Belgen die het voordeel van industriële serieproductie benutten om moderne interieurs te maken voor de arbeidersklasse. Hij ontwierp het ensemble in de art-nouveaustijl met een combinatie van gebogen en rechte lijnen en florale decoratie. Tegelijk sluit de vrij massieve stoel aan bij de vernaculaire vormentaal van Serruriers vroege stijl. De rugleuning doet denken aan de vlinderstoel uit 1895. Stoelen van hetzelfde model zouden door architect Jules Brunfaut gebruikt zijn voor de eetkamer van een woning in de Kardinaalstraat in Brussel.
Serrurier-Bovy, Gustave
Luik (stad)
mahoniehout
leer
Meigem
Stoel met bloemenmarqueterie en masker
Deze stoel met vernieuwde bekleding is onderdeel van een set van twee gelijkaardige stoelen in het museum. Deze stoelen in de collectie zijn versierd met een bloemenmarqueterie, onderbroken door een masker in de kapregel van de rugleuning. Opvallend zijn ook de voorpoten met klauw-en-balvoeten, een aan Chinese meubels ontleend motief, dat ook vaak te zien is bij Engelse meubels uit de 18de eeuw. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Rijksmuseum Amsterdam, het Kunstmuseum Den Haag en Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg.
Noordelijke Nederlanden
inleggen
beukenhout
notenhout
tafel
Tafel met inlegwerk van het model van Hotel Renkin
Deze tafel werd ontworpen door de art-nouveau-architect Paul Hankar voor de woning van de bankier en wapenhandelaar Henri Renkin in de Wetstraat in Brussel. Hankar had een reputatie opgebouwd met de realisatie van kleine burgerwoningen en winkels en als coördinator van de binneninrichting van het Koloniënpaleis in Tervuren in 1897. In de laatste jaren van zijn leven, tussen 1897 en 1901, gaven bevriende zakenlui en kunstenaars hem de opdracht om luxueuze herenhuizen te bouwen. Hankar ontwierp niet alleen het gebouw, maar ook de interieurafwerking en het meubilair. Deze tafel is echter niet het originele exemplaar uit Hotel Renkin, maar een kopie die gemaakt werd voor zijn eigen woning in Sint-Gillis. De meubelen die Paul Hankar in de vroege jaren 1890 voor zijn eigen woonst ontwierp, leunden nog sterk aan bij de neo-Vlaamse renaissance van zijn leermeester Hendrik Beyaert. In de jaren daarna ontwikkelde Hankar een sobere vorm van art nouveau, die sterk beïnvloed werd door het japonisme. De tafel getuigt duidelijk van die invloed, vooral in de verbindingen van de tafelpoten met horizontale en verticale spijlen. Het tafelblad werd ingelegd met gele en groene tegeltjes in onyx, een materiaal dat ook Victor Horta aanwendde voor het interieur van Hotel van Eetvelde.
Hankar, Paul
onyx
Art(s) nouveau(x) belge(s). Van De Velde, Serrurier-Bovy, Hankar & Co.
Paul Hankar
Brussel, kruispunt van culturen
Le Japonisme. [Tokyo]
Le Japonisme. [Paris]
Möbel aus belgiën. Ab Henry van de Velde bis heute.
Tentoonstelling art nouveau. Openbaar kunstbezit
kaptafel
Plaza
In 1981 werd architect Michael Graves door Ettore Sottsass uitgenodigd om deel te nemen aan het designcollectief Memphis. Graves bleef slechts een jaar bij Memphis, maar ontwierp in dat jaar een van de meest spraakmakende ontwerpen van de jaren 1980: de kaptafel ‘Plaza’ met kruk. Het meubel lijkt een mengeling van art deco en Hollywood. De vorm van het meubel doet denken aan een wolkenkrabber en de naam ‘Plaza’ verwijst naar een hotel bij Central Park in New York. Hoewel Plaza luxe uitstraalt, bestaat het meubel uit goedkope materialen. Door goedkope materialen en luxueuze vormen te combineren gaven de ontwerpers van Memphis commentaar op de machtsverhoudingen in de maatschappij. Het exemplaar van Plaza in het museum werd uitgevoerd in 1985 op bestelling van de toenmalige directeur Lieven Daenens.
Graves, Michael
Italië
Memphis
Milaan
esdoornhout
glas (materiaal)
polycarbonaat
Ruisbroek
Memphis 1981-1988. [A'dam]
Stoel uit de eigen woning van de ontwerper
Deze stoel was in gebruik in de eigen woning van Victor Horta in de Amerikastraat in Sint-Gillis, vandaag het Hortamuseum. Ondanks de vele lopende opdrachten begon de architect in 1898 aan de bouw van zijn privéwoning met atelier op twee aanpalende percelen. Zijn florerende architectuurpraktijk stelde hem in staat om zijn creativiteit de vrije loop te laten. Het project was opgevat als een visitekaartje voor zijn vernieuwende architectuur en vormt een van de hoogtepunten van zijn oeuvre. Net als bij andere prestigieuze opdrachten streefde Horta naar een totaalconcept, waarvoor hij de interieurs en meubelen ontwierp. Voor het meubilair hernam hij verschillende vroegere ontwerpen. Zo is deze stoel gelijkaardig aan de stoelen die hij rond 1895 ontwierp voor Hotel Van Eetvelde. De fluwelen bekleding is vermoedelijk origineel. Ook in de collectie van het Museum voor Kunst en Geschiedenis in Brussel wordt een gelijkaardige stoel bewaard.
Horta, Victor
Decosit
Stoel met zonnebloemen
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. Terwijl zijn vader zijn historiserende meubelen had bewerkt met lak of vernis Martin, experimenteerde Louis Majorelle met houten inlegwerk met florale voorstellingen. Tegelijk hechtte hij veel belang aan het harmonieuze verband tussen de decoratie en de constructie. De rugleuning van deze stoel is versierd met marqueterie die een bos zonnebloemen en -bladeren verbeeldt. Opvallend zijn de voorpoten die een halve slag zijn gedraaid. De stoel draagt vermoedelijk nog de originele fluwelen bekleding. De meubels van Louis Majorelle werden semi-industrieel vervaardigd in kleine series. Een stoel van hetzelfde model bevindt zich in de collectie van Museum Angewandte Kunst in Frankfurt.
Majorelle, Louis
Nancy
marqueterie
Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Stoel met waterlelies
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. De natuur vormde de belangrijkste inspiratiebron voor de leden van de School van Nancy. Deze stoel valt op door de vergulde waterlelies, een motief dat Majorelle geregeld hernam nadat hij het succesvolle meubelensemble ‘Nénuphar’ had voorgesteld op de Wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Met deze weelderige decoratieve elementen in verguld brons toonde Majorelle zich nog enigszins schatplichtig aan de Lodewijk XV-stijl met zijn rocailles. De moderne productie van het Maison Majorelle was niet langer gericht op individuele opdrachtgevers. De meubels werden op semi-industriële wijze vervaardigd in kleine series. Een gelijkaardige stoel (met een andere zitting) is terug te vinden in de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel.
beeldsnijden
vergulden
canneren
riet
brons
Art Nouveau-verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Kruk uit het rooksalon van Villa Les Glycines
Aan het einde van zijn leven kreeg de Brusselse art-nouveau-architect Paul Hankar de opdracht om een buitenverblijf met atelier te ontwerpen voor de bevriende kunstenaar en edelsmid Philippe Wolfers. In 1899 had Wolfers samen met zijn broer Max en hun neef Albert een groot perceel gekocht in Terhulpen, waar ze elk een cottage lieten bouwen. Het totaalconcept baadde in een oosterse sfeer, eigen aan het artistieke klimaat van die tijd. Er was een Japanse tuin en Philippe Wolfers’ Villa Les Glycines, wat blauweregen betekent, had overdekte balkons en gestileerde balustrades als een Chinees paviljoen. De japonistische vormgeving manifesteerde zich het sterkst in het interieur van het rooksalon, waarvoor Hankar onder meer deze kruk ontwierp. De geprofileerde houtverbindingen, de gekruiste lederen stroken van de zitting en de combinatie van donkere en lichte houtsoorten zijn kenmerkende oosterse elementen. Voor de opbouw van het meubel toonde Hankar zich ook schatplichtig aan de neo-Vlaamse renaissance van zijn leermeester Hendrik Beyaert en aan het rationalisme van de Franse architect Eugène Emmanuel Viollet-Le-Duc. De oosters geïnspireerde rookkamer stond in contrast met de aanpalende klassiekere vertrekken, ingericht met massieve en gestoffeerde meubelen. Het museum bewaart ook twee stoelen en een kleine tafel uit hetzelfde rooksalon. Over de herkomst van een derde stoel in de collectie bestaat enige onduidelijkheid. Daarnaast omvatte het oorspronkelijke ensemble nog een grote tafel en een zitbank.
bekleden
leerbewerken
En Belgica, el Art Nouveau 1893–1905
galon (objectnaam)
Galon met bladerrank
Passement is een verzamelterm voor afwerkingstextielen als kwasten, koorden, franjes, galonnen, gordijnophouders enzoverder. Deze randversieringen werden en worden toegepast bij interieur en kleding, zelfs bij vervoermiddelen en dieren. Bijzonder is dat bij het realiseren van een passement vaak verschillende textieltechnieken tezamen worden aangewend zoals wikkelen, vlechten, knopen, weven, naaldwerk. Het vervaardigen van passementen was arbeidsintensief en ingewikkeld en dat vertaalde zich in de kostprijs. Deze garneersels waren dan ook van groot belang voor het uiteindelijk uitzicht van het gestoffeerde voorwerp door de rijkelijke en kleurige uitstraling die ze er aan verleenden. Galonnen vonden een plaats op wandbespanningen en aan randen van gordijnen, kussens, meubelbekledingen (waar ze de spijkers, waarmee de weefsels waren bevestigd, verstopten) en bij kledij zowel modieus als beroep- of ambtgerelateerd zoals van dienstpersoneel, geestelijken, magistraten, militairen.
Renaissance en barok. Textilia uit eigen bezit
armstoel
zetel
Armstoel met rugleuning 'en médaillon'
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil en cabriolet' genoemd door de gekromde rug. Deze stoelen dienden voor dagelijks gebruik, terwijl de armstoelen 'à la reine' langs de muren van de vertrekken werden geplaatst als decoratie. De ovalen rugleuning ('en médaillon') is kenmerkend voor de Louis XVI-stijl, net zoals de rechte gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels en de armleuningen. De stoel is fijn versierd met bijvoorbeeld een gesculpteerde vlechtlijst op de regels en gesneden rozetten. De bekleding is vernieuwd en onder de bekleding heeft de stoel een rieten zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het voormalige Museum Ridder Smidt Van Gelder in Antwerpen en Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
Dijon
meubelstof
Fragment van geborduurde meubelstof
De machinaal geborduurde voorstelling in kettingsteek beeldt gestileerde planten af binnen een ovaal dat werd uitgewerkt als fijn smeedwerk. Het textiel zat tussen een geplooid en met katoen gedubbeld ontwerp van Albert Van huffel voor met borduurwerk gedecoreerde panelen dat ook in het museum wordt bewaard. Volgens het opschrift was dit ontwerp bestemd voor een etalage van een zaak op de Louizalaan in Brussel. De compositie op het ontwerp is stilistisch verwant aan deze van dit borduurwerk. Het museum bewaart ook een tweede gelijkaardig borduurwerk, dat later werd ingelijst.
borduren
jurk
Meisjesjurk
Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Deze jurk droeg een etiket met het logo van de winkel l' Art Décoratif Céline Dangotte. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen. Deze jurk, met machinaal (met de hand bediend) kettingsteekborduurwerk, is een goed voorbeeld van kleding zoals gepromoot door de reformbeweging. Deze wilde een alternatief bieden voor de beklemmende, overladen mode waaraan ook meisjes toen onderworpen waren.
Elwes, Mabel
Sint-Genesius-Rode
boek (objectnaam)
Genesis
Het boek 'Genesis', een bibliofiele uitgave in een kartonnen kaft, werd vervaardigd in een oplage van 25 exemplaren. Het boek bevat een inleiding, technische gegevens en zeven beschilderde, porseleinen plaatjes. De beschilderingen, die naar de schepping verwijzen, zijn allemaal verschillend en maken elk boek uniek.
Stockmans, Pieter
Genk
papier (vezelproduct)
porselein
Hasselt
dressoir
Dressoir uit Woning Bruxelman
Dit dressoir maakte onderdeel uit van een eetkamerensemble dat Albert Van huffel ontwierp voor de woning van Albert Bruxelman in Ledeberg. De architect ontwierp zowel de woning en het interieur met meubels, als de tuin en de aanpalende kantoren en werkplaatsen van het familiebedrijf. Van huffel werkte voor verschillende opdrachten in de jaren 1920 samen met dit steenkappersbedrijf. In zijn ontwerp maakte Van huffel gebruik van rijke materialen en geometrische vormen, waarbij de driehoek vaak terugkeert, zo ook in het vloertapijt van de eetkamer dat ook in het museum bewaard wordt. Het dressoir was, samen met de armstoelen in dit ensemble, ook te zien in 1926 op de toonstelling van de vereniging 'Kunst en Kennis', waarvan Van huffel stichtend lid was.
Coromandel-lakwerk
prototype
Prototype van de zetel 'F88'
F88 behoort tot de eerste reeks van ontwerpen die Maarten Van Severen produceerde in eigen beheer. Opvallend aan dit eerste exemplaar is de geperforeerde transportband die gebruikt is voor de rug. Het exemplaar werd gemaakt naar aanleiding van het project 'Linen, a touch of class' op de textielbeurs Decosit in 1988. Maarten Van Severen, William Phlips en Sven Use waren daar gevraagd tien tronen te ontwerpen waarin de stoffen van een selectie textielbedrijven een prominente rol konden spelen. De stof voor dit zeteltje werd ontworpen door Marc Van Hoe, maar het is niet duidelijk door welk bedrijf ze werd gemaakt. Er was op Decosit nog een tweede exemplaar van F88 te zien, met een ander weefsel voor de zitting, dat vermoedelijk niet meer bestaat. In het definitieve ontwerp kreeg de zitting een effen stoffering, in textiel of leer.
Van Severen, Maarten
Van Hoe, Marc
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
Vaas 210 met palmetten
Slanke vaas op kleine uitstaande voet van het model 210. Op een roomwitte faiencebasis is een geometrisch decor met gestileerde palmetten aangebracht in bruin, donkergeel en zwart. De decoratie is geconcentreerd op de hals en de voet. In het Rijksmuseum bevinden zich twee vazen van hetzelfde model in een andere kleurstelling.
van der Hoef, Christiaan Johannes
Amsterdam
vormgieten
schilderen
bakken
verglazen
glazuren
Tegel- en Fayencefabriek Amphora
Oegstgeest
faïence
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
bord (vaatwerk)
Bord 'Imari' met bloemen
Dit bord (exportporselein) is beschilderd met kobaltblauw onder het glazuur en emailkleuren ijzerrood en goud op het glazuur. De combinatie van deze kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. In het plat bestaat de versiering uit bloemen en bamboe. De ronding is versierd met servetwerk en bloemen afgewisseld met uitgespaarde cartouches met lotusbloemen. De rand is beschilderd met bloemenranken. Het is heel typische Chinese 'Imari', deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd, haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
China
vormen
ornament
Atlant
Massieve atlant die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een Vlaamse buffetkast. Ook de rugzijde is versierd. Een gelijkaardige vrouwelijke kariatide in de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
Bord 'Famille Rose' met tuin en twee fazanten
De centrale afbeelding van dit polychroom bord van Chinees porselein, bestaat uit rotsen, bloemen en takken waarop twee fazanten zitten. Tijdens de Chinese Oudheid was de fazant verbonden met de donder in de vroege lente en met regen. Vanaf de keizertijd werd de fazant één van de 'Twaalf Symbolen van Keizerlijk Gezag'. De fazant bleef zeer populair, als gunstig voorteken en als symbool van schoonheid. De randdecoratie bestaat uit bloemen op een achtergrond met spiralen en uitgespaarde cartouches met daarin bloemen. De hoofdkleur is roze email, aangebracht op het glazuur. De borden behoren tot de 'Famille Rose'. Dit porselein werd vervaardigd voor de Europese markt. In de zeventiende eeuw werd in Europa een nieuwe emailkleur ontwikkeld: het paarse email. Dit email werd verder op punt gezet en ontwikkeld, in Duitsland, tot een roze email. Het werd ingevoerd in China door de Jezuïeten rond 1720. In China kon de toepassing ervan pas volledig gecontroleerd uitgevoerd worden rond 1730: de geboorte van het zogenaamde ‘Famille Rose’.
Inrichting Chinees Salon
Dit bord (exportporselein) is beschilderd met kobaltblauw onder het glazuur en emailkleuren ijzerrood en goud op het glazuur. Deze combinatie van deze kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. In het plat bestaat de versiering uit bloemen en bloeiende takken. Op de rand in cartouches zijn bloemen afgewisseld met servetwerk. Het is heel typische Chinese 'Imari', deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd , haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
schaal
Schotel 'Imari' met vissersdorp
Deze schotel (exportporselein) is beschilderd met kobaltblauw onder het glazuur en emailkleuren ijzerrood en goud op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. In het plat is een vissersdorp afgebeeld. De binnenrand is onderverdeeld in panelen, waarin blauw geschilderde bamboe en pijnboomtakken, die afgewisseld worden met rood en goud beschilderde panelen waarin een feniks en gestileerde wolken zijn afgebeeld. Deze typische vorm van decoratie werd ontleend aan het zogenaamde blauwwit 'Kraakporselein' uit de late Wanli-periode. De buitenzijde is versierd met blauw geschilderde gestileerde bloemenranken. De Chinese feniks, een fabeldier, ook bekend als 'Fenghuang', wordt beschouwd als de belichaming van alle vogels, een voorteken dat harmonie voorspelt en een symbool van hoge deugd, voorspoed, vrede en geluk. De borden zijn heel typische Chinese 'Imari'. Deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd , haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
OER, de wortels van Vlaanderen
Vaas met deksel type 'Famille Rose'
Deze vaas met deksel behoort tot een kaststel (exportporselein) en is beschilderd met bruin glazuur en polychroom email, type 'Famille Rose'. De versiering bestaat uit bladvormige cartouches, gevuld met kleurrijke bloementakken, uitgespaard tegen een bruine achtergrond. Kaststellen of 'garnituren' kwamen in de tweede helft van de zeventiende eeuw in de mode. Normaal gezien bestaat een kaststel uit drie vazen met deksel en twee bekervormige vazen. De vorm van zowel de vazen met deksel als de bekers zijn Chinees van oorsprong. Toen zij in Europa werden ingevoerd, werden ze vooral geplaatst op de kroonlijst van kasten of op de schoorsteenlijsten.
Bekervormige vaas type 'Famille Rose'
Twee vazen 'Famille Rose' met deksel en bloemen
Deze twee polychrome vazen (exportporselein) zijn weelderig versierd met bamboe, bloemen en bloemenranken. De rand is versierd met cartouches waarin bloemen en planten zijn geschilderd. De hoofdkleur is roze email, aangebracht op het glazuur. Dit porselein werd vervaardigd voor de Europese markt. In de zeventiende eeuw werd een nieuwe emailkleur ontwikkeld in Europa: het paarse email. Dit email werd verder op punt gezet en ontwikkeld, in Duitsland, tot een roze email. Het werd ingevoerd in China door de Jezuïeten rond 1720. In China kon de toepassing ervan pas volledig gecontroleerd uitgevoerd worden rond 1730: de geboorte van het zogenaamde ‘Famille Rose’.
sierbord (vaatwerk)
Bord polychroom email met liefdestafereel
Het plat van dit polychroom bord (exportporselein) met onderglazuurblauw en goudemail toont een kleurrijk tafereel van een jongeman en twee elegante jonge dames op een terras van een paviljoen met uitzicht op een gestileerde tuin. Één van de dames wordt een bloem aangereikt, in de hoop haar te verleiden. De rand van het bord is versierd met bloementakken, vlinders en grillig gevormde vakjes met spiraal motieven en bloementakjes. De vlinders staan symbool voor de liefde. Het thema is hoogstwaarschijnlijk gebaseerd op een verhaal uit de Chinese romanliteratuur.
Bord 'Famille Rose' met bloemen en vlinders
De centrale afbeelding van dit polychrome bord bestaat uit pioenrozen, bloeiende takken en twee vlinders. Op de binnenrand zien we uitgespaarde cartouches met bloemen afgewisseld met servetwerk. De randdecoratie bestaat uit bloemenranken. De hoofdkleur is roze email, aangebracht op het glazuur. De borden behoren tot het 'Famille Rose'. Dit porselein werd vervaardigd voor de Europese markt (exportporselein). In de zeventiende eeuw werd in Nederland een nieuwe emailkleur ontwikkeld: het paarse email. Dit email werd verder op punt gezet en ontwikkeld, in Duitsland, tot een roze email. Het werd ingevoerd in China door de Jezuïeten rond 1720. In China kon de toepassing ervan pas volledig gecontroleerd uitgevoerd worden rond 1730: de geboorte van het zogenaamde ‘Famille Rose’. De symboliek van een vlinderpaar is een onverbreekbare liefde. Terwijl de pioenroos staat voor liefde, affectie, rijkdom en geluk.
Gelobd bord 'Blauw en wit' met bloemen
Dit gelobd bord (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw. In het plat zijn bloemen, zoals pioenen en prunus, in Chinese stijl geschilderd. De binnenrand bestaat uit een versiering van servetwerk. Op de brede liggende grillige rand zijn bloemenranken en gestileerde wolken aangebracht. De bloemenranken worden afgewisseld met 'sapeek' (een geldstuk die het symbool is van rijkdom). De pioen is het embleem van de lente (bloeit in de derde maand in de maankalender) en staat symbool voor liefde, affectie, rijkdom en geluk. De prunus is de bloem van de eerste maand van het jaar, wanneer het vaak nog sneeuwde, dus van de winter. Hierdoor staat de Chinese pruimbloesem voor doorzettingsvermogen en volharding. Het 'verstrijken van de tijd', de transformatie van de natuur bij de overgang van de seizoenen, toont zeker in de Chinese cultuur de 'vergankelijkheid'. Bloemen en planten zijn binnen deze veranderingen de meest opvallende elementen. Daardoor zijn ze in de Chinese kunsten een vaak gekozen onderdeel om de transformatie van de seizoenen plastisch voor te stellen.
Twee schotels 'Imari' met vissersdorp
Deze twee schotels (exportporselein) zijn beschilderd met kobaltblauw onder het glazuur en emailkleuren ijzerrood en goud op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. In het plat is een vissersdorp afgebeeld. De binnenrand is onderverdeeld in panelen waarin blauw geschilderde takken die afgewisseld worden met rood en goud beschilderde panelen waarin een feniks en gestileerde wolken zijn afgebeeld. Deze typische vorm van decoratie werd ontleend aan het zogenaamde blauwwit 'Kraakporselein' uit de late Wanli-periode. De buitenzijde is versierd met blauw geschilderde gestileerde bloemenranken. De Chinese feniks, een fabeldier, ook bekend als 'Fenghuang', wordt beschouwd als de belichaming van alle vogels, een voorteken dat harmonie voorspelt en een symbool van hoge deugd, voorspoed, vrede en geluk. De borden zijn heel typische Chinese 'Imari'. Deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd , haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
Bord met bloemen
Bij dit polychroom beschilderd bord (exportporselein) vormen twee vazen met bloemen en vruchten het centrale thema van de decoratie. Op de grillig versierde rand staan gestileerde wolken afgewisseld met bloemenranken.
Deze schotel (exportporselein) is beschilderd met kobaltblauw onder het glazuur en emailkleuren ijzerrood en goud op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. In het plat is een vissersdorp afgebeeld. De binnenrand is onderverdeeld in panelen waarin blauw geschilderde takken die afgewisseld worden met rood en goud beschilderde panelen waarin een feniks en gestileerde wolken zijn afgebeeld. Deze typische vorm van decoratie werd ontleend aan het zogenaamde blauwwit 'Kraakporselein' uit de late Wanli-periode. De buitenzijde is versierd met blauw geschilderde gestileerde bloemenranken. De Chinese feniks, een fabeldier, ook bekend als 'Fenghuang', wordt beschouwd als de belichaming van alle vogels, een voorteken dat harmonie voorspelt en een symbool van hoge deugd, voorspoed, vrede en geluk. De borden zijn heel typische Chinese 'Imari'. Deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd , haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
Twee borden polychroom email met liefdestafereel
Het plat van deze twee polychrome borden (exportporselein) met onderglazuurblauw en goudemail toont een kleurrijk tafereel van een jongeman en twee elegante jonge dames op een terras van een paviljoen met uitzicht op een gestileerde tuin. Één van de dames wordt een bloem aangereikt, in de hoop haar te verleiden. De rand van het bord is versierd met bloementakken, vlinders en grillig gevormde vakjes met spiraal motieven en bloementakjes. De vlinders staan symbool voor de liefde. Het thema is hoogstwaarschijnlijk gebaseerd op een verhaal uit de Chinese romanliteratuur.
Magnolia
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
kom
Vide-poche met nachtvlinders
Koperen vide-poche met gedreven en geciseleerd decor van nachtvlinders. De vier nachtvlinders zijn symmetrisch rondom de kom geplaatst, waarbij de vleugels elkaar overlappen.
Thiénot, Charles Eugène
Frankrijk
drijven
ciseleren
Kom met Chinese draak
Deze geglazuurde kom van Bernard Moore heeft een Chinees geïnspireerd decor in rood op een witte achtergrond. De binnenzijde is op de bodem versierd met een grote Chinese draak en rondom, onder de rand, is een patroon van wolken en golven aangebracht. De buitenwand is eveneens versierd met wolken en golven. Bernard Moore, die in 1905 een eigen atelier opende in Stoke-on-Trent, was bekend om zijn 'flambé' glazuren, geïnspireerd door Chinees porselein.
Moore, Bernard
Stoke-on-Trent
aardewerk
Vaas met veelkleurig glazuur en goudaccenten
De hals en de band boven de standring hebben een lichtblauwe craquelé glazuur en donkerblauwe toetsen (hals) of boogjes gehoogd met goud (onderrand). Het lichaam van de vaas is groen craquelé geglazuurd met als versiering lichtblauwe toetsen omgeven door donkerblauwe krullen met gouden hoogsels.
Metthey, André
Asnières-sur-Seine
draaien (pottenbakkerstechniek)
Des Céramiques Sublimes
Bij dit polychroom beschilderd bord (exportporselein) vormen twee bloemenvazen het centrale thema van de decoratie. Op de grillig versierde rand staan gestileerde wolken afgewisseld met bloemenranken.
Bij deze twee polychroom beschilderde borden (exportporselein) vormen twee bloemenvazen het centrale thema van de decoratie. Op de grillig versierde rand staan gestileerde wolken afgewisseld met bloemenranken.
Vaas met deksel, 'Famille Rose', met bloemen en bloemenranken
Deze polychrome vaas 'Famille Rose' (exportporselein) is weelderig versierd met bamboe, bloemen en bloemenranken. De rand is versierd met cartouches waarin bloemen en planten zijn geschilderd. De hoofdkleur is roze email, aangebracht op het glazuur. Dit porselein werd vervaardigd voor de Europese markt. In de zeventiende eeuw werd een nieuwe emailkleur ontwikkeld in Europa: het paarse email. Dit email werd verder op punt gezet en ontwikkeld, in Duitsland, tot een roze email. Het werd ingevoerd in China door de Jezuïeten rond 1720. In China kon de toepassing ervan pas volledig gecontroleerd uitgevoerd worden rond 1730: de geboorte van het zogenaamde ‘Famille Rose’.
Deze vaas behoort tot een kaststel (exportporselein) en is beschilderd met bruin glazuur en polychroom email, type 'Famille Rose'. De versiering bestaat uit bladvormige cartouches, gevuld met kleurrijke bloementakken, uitgespaard tegen een bruine achtergrond. Kaststellen of 'garnituren' kwamen in de tweede helft van de zeventiende eeuw in de mode. Normaal gezien bestaat een kaststel uit drie vazen met deksel en twee bekervormige vazen. De vorm van zowel de vazen met deksel als de bekers zijn Chinees van oorsprong. Toen zij in Europa werden ingevoerd, werden ze vooral geplaatst op de kroonlijst van kasten of op de schoorsteenlijsten.
Deze vaas met behoort tot een kaststel (exportporselein) en is beschilderd met bruin glazuur en polychroom email, type 'Famille Rose'. De versiering bestaat uit bladvormige cartouches, gevuld met kleurrijke bloementakken, uitgespaard tegen een bruine achtergrond. Kaststellen of 'garnituren' kwamen in de tweede helft van de zeventiende eeuw in de mode. Normaal gezien bestaat een kaststel uit drie vazen met deksel en twee bekervormige vazen. De vorm van zowel de vazen met deksel als de bekers zijn Chinees van oorsprong. Toen zij in Europa werden ingevoerd, werden ze vooral geplaatst op de kroonlijst van kasten of op de schoorsteenlijsten.
kaststel
Kaststel met bruin glazuur en bloemen
Dit kaststel (exportporselein) bestaat uit twee vazen met deksel en drie bekervormige vazen. De beschildering is uitgevoerd met bruin glazuur en polychroom email, type 'Famille Rose'. De versiering bestaat uit bladvormige cartouches, gevuld met kleurrijke bloementakken, uitgespaard tegen een bruine achtergrond. Kaststellen of 'garnituren' kwamen in de tweede helft van de zeventiende eeuw in de mode. Normaal gezien bestaat een kaststel uit drie vazen met deksel en twee bekervormige vazen. De vorm van zowel de vazen met deksel als de bekers zijn Chinees van oorsprong. Toen zij in Europa werden ingevoerd, werden ze vooral geplaatst op de kroonlijst van kasten of op de schoorsteenlijsten.
kabinet
Paneel met Apulische herder
Paneel met een voorstelling van een Apulische herder die in een olijfboom verandert nadat hij met nimfen spotte. Deze afbeelding is afkomstig uit een serie prenten van de hand van Antonio Tempesta uit 1606, ter illustratie van Ovidius' Metamorfosen. Het paneel is mogelijk afkomstig van een vermoedelijk 17de-eeuwse Antwerpse kunstkast, waarvan ook het gelijkaardige paneel met een voorstelling van Apollo en Cyparissus uit de collectie van het museum zou zijn.
Antwerpen (stad)
zachthout
Vrouwelijke kariatide
Massieve vrouwelijke kariatide die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een Vlaamse buffetkast. Ook de rugzijde is versierd. Een gelijkaardige mannelijke kariatide in de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
kolom
kast
Zuil met rozetten
Massieve zuil die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een kast. De zuil is aan elke zijde versierd met rozetten.
Gotische meubels, meubelfragmenten en textiel uit eigen verzamelingen
Kom 'Imari' op standring met bloemen en grillige rotsen
Deze kom (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw en ijzerrood op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. De versiering van de buitenzijde stelt een miniatuurtuin voor met bloemen en grillige rotsen. De binnenrand wordt afgewisseld met servetwerk en bloemenranken in uitgespaarde cartouches. In het plat van de kom is een bloem geschilderd. Het is heel typische Chinese 'Imari', deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De V.O.C zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd, haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari'.
soepkom
Soepkom met deksel en bloemen
Deze soepkom (exportporselein) is beschilderd met ijzerrood en goud op het glazuur. De versiering bestaat uit bloemen en bloemenranken. De handvatten hebben de vorm van drakenkoppen. Eetserviezen kwamen in Europa pas laat in gebruik. Toen het Chinees porselein aan het begin van de zeventiende eeuw in grote hoeveelheden werd ingevoerd, ging men het vlug als eet- en drinkgerei gebruiken.
Vaas met deksel 'Famille Rose' met bloemen en bloemenranken
Theepot 'Yixing' met bamboemotief
Bij deze theepot (export 'Yixing'-aardewerk) zijn zowel het lichaam, de tuit en de handvatten in de vorm van bamboe. Daarnaast is het lichaam versierd met een fijn patroon van ingesneden bamboebladeren, wat het geheel een sculpturaal karakter geeft. Bamboe staat symbool voor veerkracht en buigzaamheid bij persoonlijke problemen of uitdagingen. De theepot is gemaakt van ongeglazuurd donkerbruin steengoed en werd aan het begin van de 18e eeuw vervaardigd in de Chinese stad Yixing. Het 'Yixing' steengoed werd gemaakt van 'tuhao' (purper zand), een gemakkelijk te bewerken kleisoort die gewonnen werd in de bergen rond Yixing. Vanaf de zeventiende eeuw werd er veel geproduceerd voor de export. In Europa kende dit steengoed een enorm succes. Theepotten en andere benodigdheden voor de theeceremonie waren veelgevraagde exportproducten.
Yixing (Jiangsu)
modelleren (mal)
boetseren (vormgeven)
snijden
krassen
steengoed
Tea Journey
Twee 'Imari' kommen op standring met bloemen en grillige rotsen
Deze kommen (exportporselein) zijn beschilderd met onderglazuurblauw en ijzerrood op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. De versiering van de buitenzijde stelt een miniatuurtuin voor met bloemen en grillige rotsen. De binnenrand wordt afgewisseld met servetwerk en bloemenranken in uitgespaarde cartouches. In het plat van de kommen is een bloem geschilderd. Het is heel typische Chinese 'Imari', deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd, haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari'.
Theepot 'Imari' met bloemen
Deze theepot met geribde vorm (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw en ijzerrood en goud op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. De versiering bestaat een tuinterras met bloemen. Op de schouder zijn gestileerde wolken in reliëf aangebracht. Het is heel typische Chinese 'Imari', deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De V.O.C zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd, haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
scheerbekken
Scheerbekken 'Imari'
Dit scheerbekken (Japans 'Imari' exportporselein), is beschilderd met kobaltblauw onder en ijzerrood en goudkleurig email op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. Dit scheerbekken heeft een dikke scherf en een brede liggende rand met een uitsnijding voor de hals en daartegenover twee perforaties (specifiek voor de Japanse scheerbekkens). Deze perforaties zijn bedoeld voor een koordje of een riempje dat dan ook om de hals werd geknoopt. Op die manier werd het scheerbekken goed op zijn plaats gehouden. In het plat is het scheerbekken versierd met een kar en bloeiende takken. Op de brede rand bestaat de beschildering uit een Japans landschap met een rivier, bergen, paviljoenen, bomen en figuren .Op de keerzijde bloemenranken. Scheerbekkens in aardewerk, tin en zelfs zilver waren in het Westen rond de zeventiende eeuw zeer populair. Er bestaat ook Chinese 'Imari'. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export van porselein tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd, haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
Japan
Cloisonné vaas met ornamenteel handvat
Hexagonale balustervormige vaas gedecoreerd met bladwerk en een geometrisch patroon van lijnen. Het handvat heeft de vorm van een dier of mythisch wezen. Deze vaas werd vermoedelijk vervaardigd in Japan. Bij de opening van het museum in 1923 in Hotel de Coninck stonden de vazen, zoals te zien op een zaalzichtfoto, opgesteld in de collectiepresentatie. De zalen waren ingericht volgens verschillende stijlperiodes en geografische regio’s. In een van deze zalen werden objecten uit China en Japan samengebracht. De presentatie omvatte onder meer ivoorsnijwerk, bronzen en aardewerken voorwerpen (waaronder deze vazen), geborduurde panelen en porselein. Blikvangers waren een Japanse wapenuitrusting met bijhorend samoeraiharnas en een vergulde Boeddha. Aan de muren hingen Japanse prenten, terwijl vitrines kleinere objecten toonden. Samen bood de zaal een gevarieerd beeld van de esthetiek en het vakmanschap van de Oost-Aziatische kunst.
cloisonné
Sierbord met irissen
Sierbord met een symmetrisch decor van lichtpaarse irissen. De centrale iris wordt geflankeerd door twee afhangende irissen die de ronding van het bord volgen. Het wandbord werd beschilderd door de plateelschilder Christiaan Johannes Lanooy, die tussen 1900 en 1906 werkte voor Plateelbakkerij Zuid-Holland.
Lanooy, Christiaan Johannes
Gouda
Plateelbakkerij Zuid-Holland
Art Nouveau schatten
Deze theepot (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw en ijzerrood en goud op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. De versiering bestaat uit bloemen. Het is heel typische Chinese 'Imari', deze is ontstaan uit de economische concurrentie tussen China en Japan. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De V.O.C zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd, haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
Vaas met herderstasje
Deze goudgele vaas is versierd met een decor van herderstasje, gras en vlinders, afgewerkt met sterk reflecterende metaalglansglazuren. Het motief van het herderstasje is in donkerder geel en enigszins groene tinten naturalistisch uitgewerkt. Het modelnummer is 60 en het decor werd aangeduid met de letter J. De vaas stamt uit de vroege periode van de firma St. Lukas, toen de decors nog naturalistisch waren naar ontwerp van G.J.D. Offermans zelf. Het etiket van de oude museumopstelling dateert deze vaas in 1910. Museum Boijmans van Beuningen te Rotterdam bezit een identieke vaas, die 1913 gedateerd wordt.
Offermans, Gerardus J.D.
Utrecht (stad)
Kunstaardewerkfabriek St. Lukas
siervaas
Vaas met chrysanten
Deze grote glazen vaas versierd met chrysanten werd ontworpen door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé, een sleutelfiguur van de School van Nancy. De natuur vormde de belangrijkste inspiratiebron voor zijn ontwerpen in art nouveaustijl. Naast kunstenaar was Gallé een respectabel plantkundige. Hij was lid van verschillende Franse en buitenlandse botanische verenigingen en onderhield wetenschappelijke correspondenties. In 1896 vroeg Oswald de Kerchove de Denterghem, voorzitter van de Société Royale d'Agriculture et de Botanique de Gand, aan Gallé om te zetelen in de jury van de vijfjaarlijkse Floraliën in Gent. Uit erkentelijkheid schonk de glaskunstenaar deze vaas aan de vereniging. Ze deed dat jaar dienst als hoofdprijs voor de tentoonstelling van chrysanten, sierplanten en orchideeën en werd gewonnen door secretaris Ernest Fierens. Op het doorschijnend groene glas is met email de bloemenversiering aangebracht met hoofdzakelijk witte en rode accenten. De tekening werd eerst in bruine verf op het glas geschilderd, waarna het email werd aangebracht dat op een lagere temperatuur in de oven gebakken werd. Deze techniek wordt ook voor geëmailleerd aardewerk gebruikt. Rond de hals van de vaas en de bloemen zijn toetsen goud zichtbaar. Vijf imitatiesierstenen, ingewerkt op de bolle basis van de vaas, vormen het hart van rozig-rode chrysanten. Rondom de rand ervan zijn kleine blaadjes ingekerfd. Gallé bracht voor zijn 'émaux-bijoux' enkele lagen transparant email aan op een dun laagje bladmetaal. Zo ontstonden imitatiegemmen waarmee allerlei glazen objecten versierd konden worden. Dit model werd door Gallé meermaals uitgevoerd en versierd met verschillende soorten bloemen. Een ander opvallend voorbeeld is de grote kristallen pronkvaas in een zilveren montuur van Fabergé die rond 1896 aan Groothertog Sergei Alexandrovich van Rusland (1857-1905) werd geschonken.
Gallé, Emile
blazen (modelleren)
etsen (inbijten)
overdracht
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Realisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Gent]
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Réalisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Paris]
Tentoonstelling 1900
kruik
Sierkruik met druiventros
Deze aardewerken kruik met handvat is uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van mauve en groene lopende glazuren. Uit het handvat in de vorm van een tak van een druivelaar groeit een twijg die over de buik van de kruik loopt en eindigt in een druiventros in halfreliëf op de voorzijde van het object. Langs de andere zijde van het handvat groeit een twijgje met zes bladeren.
Maes (Sint-Amandsberg)
Sint-Amandsberg
Ravissante Revelaties
Ch. En A. & J. Maes
Cloisonné vaas met ornamentele handvaten
Hexagonale balustervormige vaas gedecoreerd met bladwerk en een geometrisch patroon van lijnen. De handvaten hebben de vorm van een dier of mythisch wezen. Deze vaas werd vermoedelijk vervaardigd in Japan. Bij de opening van het museum in 1923 in Hotel de Coninck stonden de vazen, zoals te zien op een zaalzichtfoto, opgesteld in de collectiepresentatie. De zalen waren ingericht volgens verschillende stijlperiodes en geografische regio’s. In een van deze zalen werden objecten uit China en Japan samengebracht. De presentatie omvatte onder meer ivoorsnijwerk, bronzen en aardewerken voorwerpen (waaronder deze vazen), geborduurde panelen en porselein. Blikvangers waren een Japanse wapenuitrusting met bijhorend samoeraiharnas en een vergulde Boeddha. Aan de muren hingen Japanse prenten, terwijl vitrines kleinere objecten toonden. Samen bood de zaal een gevarieerd beeld van de esthetiek en het vakmanschap van de Oost-Aziatische kunst.
gordijn
borduurwerk (objectnaam)
Geborduurd gordijn
Het gordijn maakte deel uit van een gemeubelde stand gepresenteerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte op de Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes van Parijs in 1925. De gordijnen en kussens waren ontworpen door Mabel Elwes naast meubels door Albert Van huffel en Dangotte zelf en tinnen objecten door Antoine Pompe. Mabel Elwes vertegenwoordigde de interieurzaak op verschillende tentoonstellingen, waarvan deze de laatste is. De kunstenaar woonde op dat moment reeds in de Verenigde Staten. Volgens Dangotte was het decor van het gordijn geïnspireerd op Rwandees vlechtwerk. Zij verkocht ook dergelijk vlechtwerk in haar zaak en schreef het voorwoord voor de publicatie van E. Coart 'Les Arts Congolais, Vannerie et Tissage' dat in 1926 werd uitgebracht met steun van 'L'Union des Femmes Coloniales'. Dangotte waardeerde de Afrikaanse kunst sterk en beschouwde ze als een heel waardevolle inspiratiebron voor de Westerse kunst. Het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren bewaart een vergelijkbaar gordijn. Mogelijk waren de beide panelen eerder aan elkaar genaaid.
Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes
muurlamp
Messingen muurlamp uit de hoofdzetel van het Gemeentekrediet
Deze muurlamp was in gebruik op de directieverdieping van de hoofdzetel van het Gemeentekrediet in de Pachecolaan in Brussel. Ze is opgebouwd uit vijf rechthoekige bladen met afgeronde hoeken. Ze was te verkrijgen in gegoten brons met verschillende afmetingen. Latere modellen, zoals dit exemplaar, werden uitgevoerd in messing. Dit object is nog steeds in productie bij General Decoration, het bedrijf dat Jules Wabbes zelf oprichtte in 1969. [info Benoît: IB-0005 De productfiche van General Decoration op de R-schijf (R:\Design Museum\01_Beeld_en_Filmmateriaal\03_Collectiemappen\IB-0005\3_documentatie\Jules Wabbes_General Decoration_catalogus.pdf) toont niet onze lamp, maar een eerdere uitvoering in gegoten brons. Ons exemplaar bestaat uit vijf gebogen messing platen en wordt vandaag nog steeds door GD verkocht als “5 Band Wall Lamp”. Deze bijkomende productinformatie is toegevoegd aan de map.]
Wabbes, Jules
General Decoration
uitgever
messing
thermoharder