vaas
Blauw-witte vaas
Stockmans, Pieter
Genk
ontwerper
Studio Pieter Stockmans
uitvoerder
porselein
bruikleen
Berchem
theeketel
productverpakking
Hot Bertaa
De theeketel ‘Hot Bertaa’, ontworpen door Philippe Starck, staat bekend als een van de grootste fiasco’s van Alessi. De ketel heeft de vorm van een Vikinghelm of een kogel, doorboord met een buis die het handvat en de tuit vormt. Het water wordt in de ketel gebracht via het brede uiteinde en uitgeschonken met het smalle uiteinde. Schoonheid en poëzie primeerden in dit ontwerp op de functionaliteit. In het eerste ontwerp had Starck een Latijnse spreuk aangebracht om het sacrale en mystieke karakter van het voorwerp te versterken. Ondanks de slechte verkoopcijfers hechtte Alberto Alessi veel belang aan de ketel. Het was voor hem een geslaagd experiment, dat belangrijke inzichten opleverde voor zijn grenstheorie. Daarmee bedoelde hij de grens tussen wat mensen interessant vinden en kopen en wat niet. Het was een bewuste keuze van de designfirma om dicht tegen die grens aan te werken. Alessi beschreef Hot Bertaa als “ons mooiste fiasco”.
Starck, Philippe
Frankrijk
Alessi
Crusinallo
kop (drinkgerei)
Kop 'Bohous'
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Bohous' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
Šipek, Bořek
Tsjechië
Arzenal
Praag
Novito
schoteltje
Schoteltje 'Bohous'
Borek Sipek ontwierp het schoteltje en de kop 'Bohous' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
Kop 'Lente'
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection. Naast deze kop die naar onder toe versmalt, bestaat er een rechte kop.
Schoteltje 'Lente'
Borek Sipek ontwierp het schoteltje en de kop 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection. Naast deze rechte kop, bestaat er een kop die naar onder toe versmalt.
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection.
huishoudelijke apparaten
massageapparaat
77I
Het lichtblauwe massageapparaat van Nova werd geleverd met drie hulpstukken: een trilplaat met punten (oppervlaktebehandeling van het hele lichaam), met noppen (behandeling van cellulitis) en met een borstel (bevordering van de bloedsomloop). Het toestel kon aan- en uitgezet worden door middel van een knop vooraan. In de jaren 1960 kregen gezondheid, welzijn en uiterlijke schoonheid meer en meer aandacht. Een slanke taille, lange benen en een weelderige boezem werden in tijdschriften en reclames als schoonheidsideaal voor de vrouw naar voren geschoven. Er verschenen nieuwe producten en toestellen voor lichaamsverzorging, waaronder massageapparaten.
Nova
Tongeren
polyolefin
polyvinylchloride met weekmaker
schenking
kast
prototype
Prototype van de kast 'K92'
K92 kwam voort uit een privé-opdracht van Hans Debrock en Ann Boute voor hun woning in Lovendegem. Maarten Van Severen richtte er de keuken in, met een aanrecht in blauwe hardsteen, een tafel 'T88W' en een tweezijdige kast op wielen die als roomdivider functioneerde met de woonkamer. De kast, die hij later 'K92' zou noemen, heeft een structuur uit aluminium, die bekleed is met bakeliet. Aan weerskanten zitten deuren in polyester, eveneens bevestigd op een raamwerk van aluminium. De translucentie van die deuren is een terugkerend element in het werk van Maarten Van Severen. Ze laat enkel toe de contouren te onderscheiden van wat zich achter de deuren bevindt. Ook de bekleding met bakeliet is bijzonder: Van Severen hield van de diepte en de meerlagigheid van dit materiaal. Hoewel K92 in 1999 mee onder de hoede kwam van Top-Mouton, is het bij dit ene exemplaar gebleven.
Van Severen, Maarten
aluminium
onverzadigde polyester
glasvezel
metaal
natuurlijk rubber
aankoop
Gent
opdrachtgever
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
Vier beschilderde, cilindervormige vazen
Vanaf 1981 ontwierp Pieter Stockmans cilindervormige vazen, die kenmerkend zouden worden voor zijn oeuvre. Deze vazenreeks valt op door de geschilderde blauwe decors, die eerder uitzonderlijk zijn voor Stockmans werk.
Onbekende kunstschatten uit de Gentse Musea
Vijf vazen uit de reeks 'Bicolore'
Vanaf 1981 ontwierp Pieter Stockmans cilindervormige vazen, die kenmerkend zouden worden voor zijn oeuvre. In het productieproces, waarbij de vazen worden opgebouwd uit verschillende lagen, gaf Pieter Stockmans een grote vrijheid aan zijn medewerkers. Binnen de vastgelegde normen van het ontwerp waren ze vrij om de vormgeving een persoonlijke touch te geven. Op die manier ontstond een gevarieerd assortiment met verschillen in de toepassing van glazuur, de kleur(intensiteit) en de vorm met grillige randen en plooien. Deze vazen zijn aan de binnenkant geglazuurd en aan de buitenkant ongeglazuurd, waardoor de kleurstof aan de rand aan de binnenzijde blauw en aan de buitenzijde grijs is. De reeks droeg om die reden oorspronkelijk de titel 'Bicolore', maar werd later herdoopt tot 'Da Vinci'.
stoel
TTWMC 080116
'The Thread Wrapping Machine Chair' (TTWMC) is deel van een reeks meubels gemaakt met de Thread Wrapping Machine van Zweeds-Chileense ontwerper Anton Alvarez. De machine wikkelt geverfde en gelijmde draden rond stukken hout, metaal en plastic. Alvarez bedient de machine met een voetpedaal en voert onderdelen door de machine. Zo maakt hij meubels zonder schroeven, nagels of andere verbindingsstukken.
Alvarez, Anton
Stockholm
vervaardiger
hout
draad
beeldhouwwerk
Putto met fruit en bloemen
Deze keramische putto, omringd door kleurrijke bloemen en fruit, maakte deel uit van de inrichting van de stand van de pottenbakkerij Maes uit Sint-Amandsberg op de Gentse Wereldtentoonstelling van 1913. De gebroeders Auguste en Jules Maes deden voor deze inzending beroep op de toen nog jonge en relatief onbekende architect Albert Van huffel. Hij ontwierp als onderdeel van deze stand een fries met vier putti, waaronder deze, in de stijl van de Oostenrijkse beeldhouwer Michael Powolny. Het modelleren werd vervolgens overgelaten aan de beeldhouwer Henry Thiery, en de uitvoering in keramiek werd uiteraard verzorgd door de gebroeders Maes zelf. Met dit werk toonden zij enerzijds dat ze esthetisch mee waren met hun tijd en anderzijds dat ze de expertise en technische vaardigheden bezaten om dergelijke monumentale keramiek te maken. Uiteindelijk ontvingen zij een eervolle vermelding voor hun inzending. Bijna hadden ze dit werk ook kunnen verkopen. In 1913 maakte Van huffel een ontwerp van een betegelde binnenkoer voor het huis van een zekere meneer Leys in Brussel, waarin deze reeks putti geïntegreerd zouden worden. Het is echter onduidelijk of dit project ooit gerealiseerd werd.
Van huffel, Albert
boetseren (vormgeven)
bakken
glazuren
Thiery, Henri
Maes (Sint-Amandsberg)
Sint-Amandsberg
aardewerk
glazuur
gips
rok
bikini
Rokje en bikini in zalmleer
Maarten Van Severen ontwierp drie rokjes, waarvan een in staaldraad, een op basis van een handtas van Delvaux en een in zalmleer. Bij dit laatste rokje hoort een bikini in hetzelfde materiaal. Hij hield van de textuur en de natuurlijke kleurschakeringen van vissenhuid.
Kraner, Birgit
overdracht
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
ligzetel
CHL95
CHL95, wat staat voor 'Chaise Longue 1995', was de eerste van vier ligzetels die Maarten Van Severen ontwierp. Zoals veel van zijn ontwerpen lijkt hij met één pennentrek te zijn getekend. Voor de productie van de zitting in met glasvezel versterkte polyester richtte Van Severen zich tot kunstenaar Philippe Crepain. Omdat die productie een complex technisch proces was, werden er slechts enkele van gemaakt.
Crepain, Philippe
Drongen
Rokje in zalmleer
leer
textiel (materiaal)
Bikini in zalmleer
meubelonderdeel
Houten meubelfragment met bloemen
onbekend
oningeschreven gevonden
meubelbeslag
ladegreep
sleutelplaat
Verzameld meubelbeslag
De vermoedelijke tafelpoot, twee ladegrepen, een sleutelplaat en meubelbeslag worden samen getoond op een vezelplaat. Mogelijk werd dit gebruikt als model.
vezelplaat
schaalmodel
Gipsen masker op houten basis
Het fragment is mogelijk een model voor een meubel of een architecturaal model.
paneel (objectnaam)
Half opengewerkt paneel met bladwerk en druiven
Mogelijk is dit een proefstuk.
fragment
Verzameld snijwerk
Het houten snijwerk van onder meer een (tafel)poot en een sleutelplaat wordt getoond op een vezelplaat. Mogelijk werd dit gebruikt als model.
suikerpot
deksel
Deksel van de suikerpot van het servies 'Diana'
Met het servies 'Diana' beoogde Mosa een modern exportproduct voor gebruik in restaurants. Het servies kende echter niet het verhoopte succes.
Mosa
Maastricht
botervloot
Deksel van botervloot van het servies 'Fuga'
Vanaf 1969 ging Mosa zich volop richten op serviesgoed voor de horeca, en in het bijzonder hotelporselein. De concurrent Koninklijke Sfinx zette in dat jaar namelijk zijn productie van serviesgoed stil, waardoor Mosa vrij spel kreeg op de markt. Het servies 'Fuga', bedoeld voor de restaurantsector, werd echter slechts in een beperkte serie geproduceerd. Het servies werd voor het eerst voorgesteld op de Najaarsbeurs in Utrecht in 1969.
Met Piet Stockmans aan tafel
servies
soepbord
bord (vaatwerk)
boterschaal
asbak
schaal
kom
soepkom
theelicht
kandelaar
pepervat
zoutvat
sauskom
melkkan
eierdopje
koffiekan
theepot
Vorm 200
Voor zijn vertrek bij Mosa in 1989 ontwierp Pieter Stockmans twee herziene versies van het servies 'Diana' uit 1977. Deze serviezen, bedoeld voor de horeca, kregen de namen 'Vorm 100' en 'Vorm 200'.
ledikant
Lichtblauw kinderbed
Dit kinderbed werd beschilderd in een blauwe kleur. Of deze kleur origineel is, is niet duidelijk. De ontwerper Albert Van huffel liet wel meubels in een opvallende kleur te laten vervaardigen. Zo werden de meubels die hij maakte voor de familie Behn te Ninove vermoedelijk in wit en geel vervaardigd. Het museum bewaart ook een (witgeschilderde) wastafel die mogelijk tot eenzelfde ensemble behoorde.
België
kapstok
Kapstok van een kinderslaapkamer met groen
Deze meubels vormen samen een kinderkamer. Samen vormen ze via de kleurvlakken en de combinatie van eerder zware volumes één geheel. Opvallend zijn ook de afgeronde hoeken. Het gebruik van de kleurvlakken doet daarbij denken aan het kleurgebruik bij de Nederlandse kunstbeweging De Stijl, wat bijvoorbeeld Huib Hoste ook toepast in zijn meubelen voor Woning Geerardijn, ook bewaard in het museum.
Stoel van een kinderslaapkamer met groen
poef
Poef van een kinderslaapkamer met groen
Puntig meubelbeslag met tulpen
koperlegering
Set van twee opengewerkte symmetrische sleutelplaten met ramskop en guirlandes
Een van de twee medaillons werd doorsneden door een sleutelgat. Blank gelaten medaillons konden ook gegraveerd worden, bijvoorbeeld met een wapenschild.
Opengewerkt symmetrisch meubelbeslag met ramskop en guirlandes
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat met ramskop en guirlandes
koper
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat
Set van 6 ladetrekkers en 1 sleutelplaat met fijne gravures
Het beslag is versierd met fijne gravures. Mogelijk zitten ook de trekkers die op de plaatjes werden bevestigd nog in de verzameling van het museum.
sierbeslag
Verguld engelenkopje
Sleutelplaat met strik
Sierbeslag
Ladegreep met fijne gravures
Sleutelplaat met fijne gravures
Meubelbeslag met strik
Vermoedelijk zijn dit plaatjes waartussen een ladetrekker werd bevestigd.
staande klok
Staande klok voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn
Voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst te Turijn in 1902 richtte Georges Hobé in het Belgische paviljoen een eetkamer en werkkamer voor een landhuis in. Van de werkkamer, waarin deze klok stond opgesteld, is een ontwerptekening bewaard van Antoine Pompe. Het is echter niet zeker dat hij deze meubels daadwerkelijk ontwierp. Pompe werkte rond 1899-1900 als tekenaar voor Victor Horta en van 1899 tot 1903 voor Hobé. Daarna ging hij aan de slag als zelfstandig architect. De sobere lineaire vormgeving van het meubilair contrasteerde sterk met de ontwerpen van Horta, die ook in Turijn te zien waren. Het museum bewaart ook wandkasten, een zitbank en stoelen van hetzelfde ensemble.
Hobé, Georges
Brussel
eikenhout
brons
emaillak (materiaal)
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
Design Derby Nederland België 1815-2015
En Belgica, el Art Nouveau 1893–1905
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Esposizione d'Arte decorativa moderna
tegels
vloertegel
Veld van decortegels met (1) kruis met klavermotief en (2) kruis met klavermotief met klimmende leeuw
Tegelveld met veelkleurige drooggeperste steengoedvloertegels met 15 tegels met een kruis met klavermotief en 13 tegels met een heraldisch inlegdecor met centraal een klauwende gekroonde leeuw op een schild, waarrond een kruis met klavermotief Deze set tegels werd gerecupereerd uit een huis op de hoek van de Hoogpoort en de Borluutstraat in Gent.
Twee decortegels met geometrisch patroon
Léon De Smet & Cie
Lille (Frankrijk)
Le Carreau de Canteleu
steengoed
wandtegel
Decortegels met bloemen en takjes
Vier tegels met vier verticale stroken waarin bloemen en takjes. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Nederland
schilderen
wit aardewerk
tinglazuur
Deel van decortegel met ruiter
Figuurtegel met centraal een ruiter en een spin als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Decortegels met ranken en roosterwerk
Vier tegels met een diagonaal ornamentdecor met ranken en roosterwerk. Handmatig beschilderd in paars.
Decortegels met rozeveren
Vijf tegels met een diagonaal ornamentdecor met rozeveren of acanthusblad (verzamelnaam). Handmatig beschilderd in paars. Bij dit type decor vormt het grootste hoekmotief meestal het centrale motief bij een tegelveld van vier tegels.
Decortegels met servetster
Vijf tegels met een diagonaal ornamentdecor met servetster. Handmatig beschilderd in blauw. Bij dit type decor vormt het grootste hoekmotief meestal het centrale motief bij een tegelveld van vier tegels.
Decortegels met bloemruitjes
Drie tegels met een ornamentdecor met diagonale lijnen waardoor kwadranten worden gevormd waarin telkens een bloem. Handmatig paars beschilderd in paars.
Decortegels met ruitpatroon en bloemetjes
Drie tegels met een ornamentdecor met diagonale lijnen die fijne blauwe streepruitjes en witte ruitjes waarin bloemetjes vormen. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegel met ruitpatroon en bloemetjes
Decortegels met imitatie schildpad
Drie schildpadtegels, gemaakt door gevormde tegels te voorzien van een laag witbakkende engobe en daarop mangaan- of ijzerhoudende druppels engobe of verf te spatten. Deze tegels werden vaak achter een haardvuur aangebracht. Op de donkere tegels viel de roetaanslag minder op.
spatten
engobe (klei)
Decortegels met ruitpatroon
Drie tegels met een ornamentdecor met diagonale lijnen die kwadranten vormen. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegels met kwartrozet
Drie decortegels met centraal witruimte en een kwartrozet als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
haardtegel
Decortegels met raders
Zes Vlaamse haardtegels die per vier samengevoegd een tandrad vormen, worden radertegels genoemd. Izegem had de 18e eeuw een eigen productie van aardewerktegels, met een aantal typische kenmerken. Izegemse tegelmakers waren bijvoorbeeld bij de eersten om de typische aardetinten aan te vullen met groene accenten (bij de Izegemse radertegels zijn de cirkelvormen meestal groen). Ook waren hun tegels een tikkeltje kleiner dan hun soortgenoten uit andere streken.
Izegem
randtegel
Decortegels met roos
Twee tegels met een ornamentdecor met centraal een roos in een vierkante omlijsting. Randhoek(tegel). Handmatig beschilderd in paars.
haardsteen
Decorstenen met bloemen
Twee tegels met een decor in reliëf voorzien van een dubbele ruit met bloemen telkens gevat in een cirkel.
Antwerpen (provincie)
kacheltegel
Fragmenten van een keramische tegelkachel
Voor de verwarming van voorname huizen werd vanaf de 15e eeuw gebruik gemaakt van tegelkachels (ook wel kachelovens genoemd). Dit zijn kachels opgebouwd uit keramische tegels die langzaam de warmte afgeven. Ze waren tegen een muur gebouwd en werden via een stookgat vanuit een ander vertrek gestookt . Het is een traditie die in de 13e eeuw in Centraal-Europa is ontstaan en zich langzaam heeft verspreid over West-Europa. De kacheltegels waren meestal rijk gedecoreerd. Deze onderdelen werden met de hand, polychroom beschilderd.
Fragment van een keramische tegelkachel, lijsttegel
Zwitserland
Fragment van een keramische tegelkachel, lijsthoektegel
Fragmenten van een keramische tegelkachel, lijsttegels
Vaas in glas met decor van vlinder en bloemen
Licht conische vaas met dikke bodem in transparant, kleurloos glas. Op de wand is een decor aangebracht met een vlinder naast een tak met bladeren en een bloem. Daarboven, juist onder de rand is er een reeks kleine ovalen. De stijl en het materiaalgebruik passen binnen de Scandinavische productie van glaswerk met een monochroom, gegraveerd decor.
glasblazen
blazen (modelleren)
graveren (inkerven)
Zweden
glas (materiaal)
legaat
Den Haag
zetel
Deze ‘zitmachine’ heeft een verstelbare rugleuning en maakt gebruik van kogelsteunen als zowel decoratief als structureel element. Het ontwerp illustreert de Oostenrijkse geometrische Jugendstil. Voor het zitvlak en de rugleuning is een (nieuw) gecapitonneerd inlegkussen voorzien. Josef Hoffmann ontwierp deze stoel oorspronkelijk voor het Westend Sanatorium in Purkersdorf nabij Wenen. Het sanatorium was een van de eerste grote opdrachten voor de Wiener Werkstätte, waarvan Hoffmann medeoprichter was in 1903. Het project werd opgevat als een totaalkunstwerk. Hoffmann ontwierp niet alleen het gebouw, maar werkte ook mee aan de interieurinrichting en het meubilair. In dezelfde lijn van deze stoel ontwierp hij ook stoelen voor de eetzaal van het sanatorium. De vierkante openingen in het hout en verstelbare rugleuning maakten van deze stoel een hygiënische en gezonde zitplaats voor de patiënten. Het ontwerp met onder meer vierkante en rechthoekige openingen refereert aan de zogenaamde 'Morris stoel' uit 1866 ontworpen door William Watt en geproduceerd door het Engelse Morris & Co., een toonaangevend exponent van de Arts-and-Craftsbeweging. De zetel werd voor het eerst tentoongesteld op de Wiener Kunstschau in 1908. Dit ontwerp werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden.
Hoffmann, Josef
Wenen
Jacob & Josef Kohn
beukenhout
Object Stories. Een kijk op de collectie
Art Deco - Paris
Collectie in progress
Bezeten van Stoelen
Gelinkt: de collectie netwerkt
Collectiepresentatie (situatie 2008)
affiche
100 jaar, 100 mensen, 100 objecten
Affiches van tentoonstellingen, georganiseerd door het Design Museum Gent en voorgangers
Vandekerckhove, Piet
Huib Hoste (1881-1957). Architektuur en meubels
25 jaar Pieter De Bruyne meubels
Provinciale prijs keramiek 1980
Keramiek van Achiel Pauwels
Vorm en geometrie in de Oud-Egyptische meubelkunst
BINGO x Grafische Studio
Gotische meubels, meubelfragmenten en textiel uit eigen verzamelingen
Geo Henderick (1879-1957) architectuur
Geo Henderick (1879-1957)
Frank Steyaert
Meubels van Richard Beerman
Siegfried De Buck, juwelen en Frank Steyaert
Artistieke textielcreaties van Yvette Lauwaert
Artistieke textielkreaties van Yvette Lauwaert
Philippe Wolfers (1858-1929) (juwelen; zilverwerk,email, ivoor, kristal, bronzen)
Philippe Wolfers. Juwelen, zilver, ivoor, kristal (1858-1929)
Leerdam Unica. Glas en kristal van Floris Meydam, Sybren Valkema, Richard Meitner, Mieke Groot
Provinciale prijs textielkunst 1979
Glasramen van Armand Blondeel
Keramiek van Carmen Dionyse
Architektuur te Gent. Analyses
Internationale keramiekwedstrijd Faenza 1977. Vier laureaten: Rik Vandewege, Marc Feulien, Denise Cromheecke, Antoine Crul
Internationale Keramiekwedstrijd Faenza 1977: vier Laureaten Rik Vanwege, Marc Feulien, Denise Cromheecke, Antoine Crul
Gaston Eysselinck architekt en meubeldesigner (1907-1953)
Gaston Eysselinck (1907-1953). Architekt en meubeldesigner
Meubelen Emile Veranneman
Meubels Emile Veranneman
In koeien van letters. 50 jaar grafische vormgeving in Vlaanderen
Belgian excellence. 10 designers. 10 pralines
Memphis. Milano 1981-1988
Ranken van goud, bloemen van zijde
Van papier. Jean Decoster, Bernadette Lambrecht, Louise Dolphijn, Bob Matthysen en Gerard 't Hart
Eerste triënnale voor vormgeving in Vlaanderen
Glas uit Finland, van modern tot heden
Piet Stockmans
Juweelkunst in België. Van gotiek tot heden
Meubilair van Paul Hankar (1859-1901)
Het buismeubel tijdens het interbellum
Zsolnay-keramiek uit Hongarije. Historisme, art nouveau en art deco
Legaat Havermans Deel 1 Zilver. Nederland, België, Denemarken.
Renaissance en barok. Textilia uit eigen bezit
Luc De Blok. Keramiek
Hedendaagse meubelvormgeving in België
Auditorium 't Pand, Onderbergen, Gent; Het Egyptische Meubel, Geschiedenis en Theorie; Lezing door Pieter De Bruyne
Ploegstoffen
Veertien ontwerpen voor Weverij De Ploeg
Fire
Café Noir
Legaat N.F. Havermans
Legaat Havermans deel 2. Zilver
ijslepel
IJslepel met roggenhuidpatroon
Deze ijslepel heeft een japonistische vormgeving met imitatie van twijgen en roggenhuid. De lepelbak is achteraan glad en verguld, net als de greep. De lepel draagt het meesterteken van Wolfers en het winkeliersmerk van de Antwerpse juwelier-zilversmid Josephus Joannes Goemans.
Wolfers, Philippe
metaalbewerken
vergulden
Louis Wolfers Père et Fils
zilver
handelaar
Art Nouveau schatten
opscheplepel
IJsdienlepel met roggenhuidpatroon
Deze ijsdienlepel heeft een japonistische vormgeving met imitatie van twijgen en roggenhuid. De lepelbak is achteraan glad en verguld, net als de greep. De lepel draagt het meesterteken van Wolfers en het winkeliersmerk van de Antwerpse juwelier-zilversmid Josephus Joannes Goemans.
lepel
Lepel van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
Dit koffie- en theeservies van de Italiaanse architect Aldo Rossi maakt deel uit van Tea and Coffee Piazza, een experimenteel metaproject van Alessi in samenwerking met Alessandro Mendini. Met dit project wilde Alessi een wezenlijke bijdrage leveren aan de geschiedenis van het Italiaanse design, dat vanaf de jaren 1950 een bloeiperiode kende maar stilaan nood had aan vernieuwing. Het project vormde meteen ook de springplank van het experimentele merk 'Officina Alessi'. Elf gerenommeerde architecten, die zich niet eerder met industrieel design hadden beziggehouden, werden uitgenodigd om een thee- en koffieservies te ontwerpen. Ze kregen de opdracht om na te denken over het archetype van het thee- en koffiestel en de relatie tot de architectuur en een nieuwe, actuele vormentaal te ontwikkelen binnen het debat over neo- en postmodernisme. Het idee van de ‘piazza’ (plein) als stedelijke plek van culturele uitwisseling vormde daarbij een belangrijk uitgangspunt. Aldo Rossi vatte de opdracht vrij letterlijk op: hij concipieerde de serviesonderdelen als gebouwen in een stad. De objecten met conische deksels zitten in een glazen kast met een fronton met een klok en een vlag. De deelnemers kregen een grote artistieke vrijheid en werden aangemoedigd om te experimenteren met materialen en technieken. De ontwerpen bleken te complex voor massaproductie en werden uiteindelijk met de hand vervaardigd in een beperkte oplage van 99 genummerde en gesigneerde exemplaren. Rossi zou de koffiekan van deze beperkte editie later echter commercialiseren in een gebruiksvriendelijkere stalen versie. De Tea and Coffee Piazza werd in september 1983 voorgesteld op het ICSID-congres in Milaan. Het project leverde Alessi internationale belangstelling op, kende navolging en droeg in belangrijke mate bij aan de trend van expressieve, postmoderne designobjecten in de jaren 1980. De exclusieve objecten, waarvan de artistieke kwaliteiten veelal primeerden op de functionele eisen, kwamen voornamelijk terecht bij verzamelaars en in museumcollecties. Naast het servies van Aldo Rossi bewaart het museum ook de realisaties van Hans Hollein, Oscar Tusquets Blanca en Richard Meier.
Rossi, Aldo
Italië
Silver design in time
Een meubel is ook een huis
Droomburchten & luchtkastelen
Suikerpot van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
kwarts
Melkkan van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
Theepot van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
Koffiekan van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
gebakschep
Gebakschep met narcis
Deze gebakschep is versierd met gestileerde narcissen. Het motief is gegraveerd op het schepvlak en wordt in reliëf herhaald op de voor- en achterzijde van de steel. Rond 1900 breidde J.M. van Kempen en Zonen, de grootste zilverfabriek van Nederland, zijn klassieke productie uit met moderne voorwerpen. De anonieme ontwerpen in art-nouveaustijl waren aanvankelijk sterk beïnvloed door internationale, decoratieve tendensen. Traditionele vormen werden versierd met zwierige lijnen en florale ornamenten. Vanaf 1904 maakten de bloemdecoraties plaats voor een strakkere, geometrische vormgeving.
J.M. van Kempen en Zonen
Voorschoten
Bon Appetit: aan tafel bij onze voorouders
Vaas met garnalen
Deze porseleinen vaas van Kato Kaisuke Masaharu werd vermoedelijk gebakken in de oven van Shinano in het Japanse Seto. Het is echter niet uitgesloten dat de vaas vervaardigd werd door een van zijn zonen, Tokudaburo Masanobu, die dezelfde signatuur gebruikte. Die signatuur bestaat uit de Chinese tekens voor 'lente' en 'bloemen'. De vaas met een uitstaande voet en twee kleine handvaten is geschilderd in oudroze en mosterdgeel. De binnenzijde van de hals is geglazuurd. In de uitlopers van het gele vlak zijn ornamenten gegrift. Twee garnalen in hoogreliëf versieren de voorzijde van de vaas.
Kato Kaisuke Masaharu
Japan
Shinano
Seto
Paneel met pelikaan
Massief paneel met een pelikaan. Deze vogel staat ook symbool voor Christus' offerdood en verrijzenis. Vanwege deze iconografie is dit paneel mogelijk onderdeel geweest van een sacristiekast of een ander meubel in een kerk of klooster.
beeldsnijden
Vide-poche met nachtvlinders
Koperen vide-poche met gedreven en geciseleerd decor van nachtvlinders. De vier nachtvlinders zijn symmetrisch rondom de kom geplaatst, waarbij de vleugels elkaar overlappen.
Thiénot, Charles Eugène
drijven
ciseleren
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
Paneel met centraal portretmedaillon
Massief paneel met een portret in een centraal medaillon van laurierbladeren. Het medaillon is omgeven door guirlandes. De zijkanten van de rugzijde van het paneel zijn afgeschuind. Twee gelijkaardige panelen in de collectie van het museum met een centraal portretmedaillon en een cartouche zijn vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
Eetkamerstoel
Deze stoel hoort bij een ensemble voor een eetkamer met nog vijf stoelen, een tafel, een dressoir en een buffet. De Luikse Gustave Serrurier-Bovy was een van de eerste Belgen die het voordeel van industriële serieproductie benutten om moderne interieurs te maken voor de arbeidersklasse. Hij ontwierp het ensemble in de art-nouveaustijl met een combinatie van gebogen en rechte lijnen en florale decoratie. Tegelijk sluit de vrij massieve stoel aan bij de vernaculaire vormentaal van Serruriers vroege stijl. De rugleuning doet denken aan de vlinderstoel uit 1895. Stoelen van hetzelfde model zouden door architect Jules Brunfaut gebruikt zijn voor de eetkamer van een woning in de Kardinaalstraat in Brussel.
Serrurier-Bovy, Gustave
Luik (stad)
notenhout
Meigem
Art(s) nouveau(x) belge(s). Van De Velde, Serrurier-Bovy, Hankar & Co.
sokkel
Magnolia
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
plique-à-jour
marmer
Katagami Style. Paper Stencils and Japonisme
Art Nouveau en Art Deco uit België
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Venezia e la Biennale. I percorsi del gusto.
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
150 jaar kunstnijverheden in België 1830-1980
Belgian art 1880-1914
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Art Nouveau in Belgium and France
Philippe Wolfers 1858-1929 Précurseur de l'Art Nouveau. Statuaire. Exposition rétrospective
Bambou
De wand en het deksel van de theepot zijn uitgevoerd in gehamerd zilver met een decor van bamboeblaadjes, braamtakken en kruipende insecten. Op de vouwwaaier aan de voorzijde zijn de eigenaarsinitialen GC gegraveerd. De conische kan heeft een bolle bodem die tussen de gebogen bamboestengels van het onderstel past. Dit is de enige bekende theepot van het model 'Bambou' en een van de zeldzame 'grotere' voorwerpen die Philippe Wolfers in een duidelijk japoniserende stijl ontwierp. Het museum bezit ook de ontwerptekening voor de thee- en melkkannetjes 'Bambou'. In tegenstelling tot het kleurrijke ontwerp, dat een uitvoering in verguld zilver met niëllo en email kan doen vermoeden, is de kleine theepot volledig in zilver uitgevoerd. De touwtjes rond de aan elkaar gesjorde bamboestengels zijn in de gerealiseerde versie sterker benadrukt.
gieten
dierlijk materiaal
New York
Japonisme: from Falize to Fabergé
Tea for 2
borduurwerk (objectnaam)
wandbespanning
Fragment van een wandbespanning
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. De gele fragmenten zijn vermoedelijk afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel zouden geweest zijn van wandbespanningen. Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstrakte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde.
Elwes, Mabel
weven
borduren
L'Art Décoratif Céline Dangotte
katoen
kunstvezel (tv)
Twee vazen 'Magnolia'
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
emailleren
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
Dit is de sokkel die later werd bijgemaakt omdat de originele sokkel verloren is gegaan
Deze ‘zitmachine’ heeft een verstelbare rugleuning en maakt gebruik van kogelsteunen als zowel decoratief als structureel element. Het ontwerp illustreert de Oostenrijkse geometrische Jugendstil. Voor het zitvlak en de rugleuning is een (nieuw) gecapitonneerd inlegkussen voorzien. Het ontwerp met onder meer vierkante en rechthoekige openingen refereert aan de zogenaamde 'Morris stoel' uit 1866 ontworpen door William Watt en geproduceerd door het Engelse Morris & Co., een toonaangevend exponent van de Arts-and-Craftsbeweging. De zetel werd voor het eerst tentoongesteld op de Wiener Kunstschau in 1908. Dit ontwerp werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden.
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. De gele fragmenten zijn afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel waren van wandbespanningen. Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstrakte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde.
gordijn
Gordijnfragment
Het gordijnfragment werd toegeschreven aan Oscar Van de Voorde door Céline Dangotte, maar is vermoedelijk van de hand van Mabel Elwes. De motieven zijn immers typerend voor Elwes. Op al haar geborduurde werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen. Dit object is mogelijk een van de fragmenten van een of meerdere gordijnen die werden geëxposeerd op l’Exposition universelle et internationale de Bruxelles in 1910 of de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913, aangezien Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes op beide tentoonstellingen samenwerkten.
Van de Voorde, Oscar
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. Wolfers leerde de techniek bij de emailvirtuoos Louis Houillon. Vensteremail, ook wel plique-à-jour genoemd, was een complexe renaissancetechniek die in het midden van de 19e eeuw werd herontdekt en rond 1900 een nieuw hoogtepunt beleefde. De coupes zijn een van de weinige overgebleven voorbeelden van deze technische en esthetische hoogstandjes uit het oeuvre van Wolfers. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd. De andere sokkel is verloren gegaan. Design Museum Gent vervaardigde een kopie gemaakt uit Zellaan, waarbij de bewaarde sokkel werd gebruikt als mal.
wol
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. De gele fragmenten zijn afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel waren van wandbespanningen. . Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstrakte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde.
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Dit vaasje staat op een nagemaakte ronde sokkel in zellaan, onderaan verbredend en geprofileerd.
kunststof
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. Nog volgens haar, waren de gele fragmenten afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel waren van wandbespanningen. Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstracte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers, waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde.
Vaas 'Magnolia'
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Dit vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. Wolfers leerde de techniek bij de emailvirtuoos Louis Houillon. Vensteremail, ook wel plique-à-jour genoemd, was een complexe renaissancetechniek die in het midden van de 19e eeuw werd herontdekt en rond 1900 een nieuw hoogtepunt beleefde. De coupes zijn een van de weinige overgebleven voorbeelden van deze technische en esthetische hoogstandjes uit het oeuvre van Wolfers. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd. De andere sokkel is verloren gegaan. Het museum vervaardigde een kopie gemaakt uit Zellaan, waarbij de bewaarde sokkel werd gebruikt als mal.
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. De sokkel van dit vaasje is verloren gegaan. Het museum vervaardigde een kopie gemaakt uit Zellaan, waarbij de bewaarde sokkel werd gebruikt als mal.
sierbord (vaatwerk)
Sierbord
Sierbord van bruin geglazuurd steengoed met in het plat een decor van sierlijke lijnen uitgevoerd in lichtgele engobe. Het lijnenpatroon bestaat uit drie S-vormige tekens die wentelen om een denkbeeldig middelpunt. De drie motieven zijn verbonden in het centrum. Tussen elk S-teken bevindt zich een stip. Dit patroon herinnert aan het oud-Germaanse zonnewiel.
Finch, Alfred William
Forges
vormen
engoberen
verglazen
Céramique Art Nouveau
Alfred William Finch 1854-1930
kookpot
onderdeel
Kookpot uit de reeks 'Vitalic'
De bodem van deze kookpot is opgebouwd uit vijf lagen die zorgen voor een gelijkmatige hitteverspreiding en een goed behoud van de hitte (en bijgevolg ook voor energiebesparing). Vitalic heeft een 'watersluiting' waardoor je met minder zout en water kan koken en de voedingsstoffen beter worden bewaard. Hiervoor moet de knop op het deksel eerst open worden gezet (bij hoog vuur) en weer worden gesloten van zodra het dekselventiel begint te fluiten. Ook is er een 'uitwasemstand' en een 'afgietstand', die men verkrijgt door het deksel in gesloten stand 180 graden te draaien, waardoor een kier ontstaat. Bij het afgieten bieden de dekselgrepen bescherming voor de duimen. Het deksel kan daarbij ook een ietsje scheef op de pan worden gezet. Het deksel kan zelfs rechtop worden gezet in het handvat van de pan als men wil mengen of roeren. De maatvoering aan de binnenkant is door middel van laserprinting aangebracht.
Enthoven, Axel
Enthoven Associates Design Consultants
Antwerpen (stad)
Tupperware
roestvrij staal
Enthoven Associates. Design en mobiliteit
das
Das uit de reeks 'Touch objects'
In de jaren 1970 ontwierp Yvette Lauwaert een twintigtal dassen met de titel 'Touch objects'. De dassen kenmerken zich door speelse kleuren, vormen en structuren, die uitnodigen om ze aan te raken. Met deze ontwerpen hekelde Lauwaert de keurigheid en voornaamheid die met het dragen van een das worden geassocieerd. Voor de voorzijde van dit exemplaar gebruikte ze de stof 'Bauhaus', een ontwerp uit 1972 van de Britse zussen Susan Collier en Sarah Campbell voor het Londense woonwarenhuis Liberty. 'Bauhaus' is geïnspireerd op het wandtapijt 'Schlitzgobelin Rot-Grün' uit 1928 van Gunta Stölzl, een belangrijke medewerker van het weefatelier van Bauhaus. De grillige vorm van de voorzijde van de das volgt deels het patroon van de stof. De rest van de das is in oranje vilt. Deze das werd vermoedelijk gemaakt voor museumdirecteur Lieven Daenens naar aanleiding van de tentoonstelling 'Artistieke textielcreaties van Yvette Lauwaert' (1979) in het Museum voor Sierkunst.
Lauwaert, Yvette
Collier, Susan
Verenigd Koninkrijk
Campbell, Sarah
zeefdrukken
vervilten
Liberty & Co.
Londen
tafelgerei (objectnaam)
Schaal van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de houtsoort op de onderkant van de schaal geeft het antwoord op de vraag 'wat?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Verboom, Sep
Pucallpa
Muñoz Blas, Arsenio
draaien (draaibank)
CiteIndigena
cumaru
Belgian design: generous nature
Vaas van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het handwerk op de onderkant van de vaas geeft het antwoord op de vraag 'hoe?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Kommetje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het samenwerkingsverband op de onderkant van het kommetje geeft het antwoord op de vraag 'wie?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
pot
Potje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de plaats van productie op de onderkant van het potje geeft het antwoord op de vraag 'waar?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
gordijnstof
lap
Cretonne nr. 15
Deze lap gordijnstof in linnenbinding vertoont een rasterpatroon van vierkante vlakken met verticale, onregelmatige strepen. De kleurencombinatie bestaat uit oranje, geel en verschillende tinten blauw. Patroon nr.: 36/0810/2
Landuyt, Octave
Textieldrukkerij-Stoomweverij ‘De Nijverheid NV’
Enschede
Kunstenaars ontwerpen voor textiel
tafelkast
Tafelkast met bolpoten
Deze Noord-Nederlandse tafelkast karakteriseert ten volle de barok uit de late 17de eeuw. Kussens (de geprofileerde panelen op de deuren) en kolommen vormen een fraai afwisselend reliëf in de bovenkast. Het decoratieve aspect wordt nog verhoogd door het gebruik van luxematerialen zoals ebbenhout en palissander en de geprofileerde kroonlijst. De onderkast vertoont een constructie die refereert aan de 17de-eeuwse bolpoottafels met verbonden poten. Hoewel in deze kast 17de-eeuwse materialen werden hergebruikt, is de kast vermoedelijk in de 19de eeuw samengesteld. Het hergebruik van de materialen is bijvoorbeeld te zien aan oude nagelgaten. Een vergelijkbaar meubel is te vinden in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam. In 1980 baseerde Pieter De Bruyne de zwart, wit en blauw gelakte kast 'Hommage aan mijn vader' op deze kast die hij had opgemeten in 1965. Hij ontwierp de kast met een gelijkaardige centrale kolom.
Noordelijke Nederlanden
De Gouden Eeuw Revisited: een curieuze collectie uit de Nederlanden
Collectiepresentatie 1923
warmwaterkruik
beddenwarmer
Tinnen warmwaterkruik
Deze tinnen warmwaterkruik heeft de vorm van een afgeplatte, bolle fles. Door de goede warmtegeleiding van tin werden dergelijke kruiken veelvuldig gebruikt om bedden te verwarmen. Ze werden gevuld met warm water en waren in verschillende vormen in gebruik in West-Europa tot het begin van de 20e eeuw. Er bestaan ook koperen, aardewerken, glazen of houten exemplaren. Alternatieven voor de warmwaterkruik waren een op de kachel verwarmde steen gewikkeld in een doek of een panvormige beddenwarmer.
solderen
polijsten
tin
Polychroom bord met pauwen en bloemen
De centrale afbeelding van dit polychroom bord in porselein is een pauwenpaar afgebeeld in een tuin met bloemen. De pauw stond in het oude China symbool voor vernieuwing en oplettendheid. De randdecoratie bestaat uit bloemboeketten en cartouches met servetwerk. De hoofdkleur is roze email, aangebracht op het glazuur. Het bord behoort dus tot de 'Famille Rose'. Dit porselein werd vervaardigd voor de Europese markt (exportporselein). In de zeventiende eeuw werd in Nederland een nieuwe emailkleur ontwikkeld: het paarse email. Dit email werd verder op punt gezet en ontwikkeld, in Duitsland, tot een roze email. Het werd ingevoerd in China door de jezuïeten rond 1720. In China kon de toepassing ervan pas volledig gecontroleerd uitgevoerd worden rond 1730: de geboorte van het zogenaamde ‘Famille Rose’.
China
buffet
Buffet met beelden
Deze kast bestaat uit een onder- en een bovenstel. De opbouw van de kast met drie deuren boven een lade, boven twee deuren, wijst op een herkomst uit de Zuidelijke Nederlanden. De kast is druk versierd met beelden en figuren. Het snijwerk is geconcentreerd op de voorzijde en toont onder andere een doedelzakspeler, een herder, leeuwenkoppen en gesneden lijsten. Ook deze versiering duidt op eenzelfde herkomst. Hoewel in deze kast 17de-eeuwse materialen werden hergebruikt, werden ook nieuwe delen toegevoegd. Vanaf de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Onder andere naar aanleiding van de natievorming van België is er aandacht voor de eigen (meubel)geschiedenis, waarbij een vijfdeurskast zoals deze een uitdrukking was ven een eigen identiteit. Vergelijkbare kasten zijn te vinden in de collecties van Rubenshuis in Antwerpen en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
Vlaanderen
Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
eettafel
Tafel uit de eetkamer van Woning Geerardijn
In 1927 ontwierp Huib Hoste een woning en de aanpalende drukkerij Excelsior voor de familie Geerardijn in Sint-Andries, Brugge. Het museum bewaart naast een schrijftafel, deze eet- en woonkamermeubels van de woning. Het ensemble bestaat uit een eettafel, zes stoelen, twee armstoelen, een sofa, een zitbank voor in de hal, een salontafel en een kast. Deze tafel is te vergroten door het tafelblad aan twee kanten uit te schuiven. De meubels zijn opgebouwd uit verschillende verbonden vlakken en volumes, beschilderd in felle kleuren. De meubels tonen de invloed van de Nederlandse kunstbeweging De Stijl op Hostes werk. Hoste verbleef lange tijd in Nederland, waar hij de beweging leerde kennen, hoewel hij zelf nooit officieel lid was. Zelf zal hij hun ideeën wel minder radicaal toepassen. De meubels hebben een eigen, massieve, karakter en werden functioneel vormgegeven in de daarvoor bestemde ruimtes. In de jaren 1930, onder invloed van de internationale ontwikkelingen, zullen ook Hostes meubelontwerpen lichter worden en evolueren naar de industriële productie van stalen buismeubelen. Naast zijn architectonisch oeuvre maakte Huib Hoste ook tientallen interieurs, niet enkel als onderdeel van zijn architectuuropdrachten, maar ook als aanpassing van bestaande ruimtes.
Hoste, Huib
zachthout
Ensembles
Modernisme: Belgische abstracte kunst en Europa (1912-1930)
Art deco in Sint-Niklaas
Art Deco Belgique 1920-1940 (Villeneuve-d'Asq)
Möbel aus belgiën. Ab Henry van de Velde bis heute.
inktstel
Inktstel
Eenvoudig tinnen inktstel met één inkthouder en een schaalvormig gedeelte voor het neerleggen van een pen. Het dekseltje van de inkthouder ontbreekt.
Het Bureau