stapelstoel
Stapelbare stoelen '.03' in de vier oorspronkelijke kleuren
De stoel '.03', het bekendste ontwerp van Maarten Van Severen, werd oorspronkelijk op de markt gebracht in deze vier kleuren: zwart, rood, groen en blauw. De stapelbare versie volgde vrijwel meteen op het initiële niet stapelbare ontwerp. De .03 was de industriële vertaling van Maarten Van Severens eerdere stoel 'CN° II' (wat staat voor 'Chair Number Two'). Die heeft dezelfde vorm als de .03 maar bestaat uit een frame in aluminium met een zitting in multiplex, aluminium of met glasvezel versterkt polyester, en werd met de hand gemaakt. De .03 daarentegen heeft een structuur in staal, wat hem behoorlijk zwaar maakt, waarrond een zitting in polyurethaanschuim is gespoten in een mal. De rugleuning veert door middel van bladveren aan weerszijden van het frame. Ook het zitvlak geeft mee omdat het frame zelf geen zitting heeft.
Van Severen, Maarten
Gent
ontwerper
Vitra
Weil am Rhein
uitvoerder
polyurethaan
staal (materiaal)
aluminium
kunststof
schenking
Roeselare
Design Derby Nederland België 1815-2015
Bezeten van Stoelen
Forms From Flanders (Helsinki)
Forms From Flanders (Porto)
100 jaar vormgeving in Vlaanderen. Van Théophile Seyrig tot Maarten Van Severen
Meubelensemble uit de eigen woning van de ontwerper
bureaustoel
NST 8
Gaston Eysselinck, pionier op het gebied van moderne architectuur in België, ontwierp deze bureaustoel voor zijn eigen woning in het Miljoenenkwartier in Gent. Hij ontwierp naast vast meubilair ook lichte buismeubels als een van de eerste architecten in België. Daarmee volgde hij het voorbeeld van andere Europese ontwerpers zoals Marcel Breuer. Naar analogie met Duitse voorbeelden ontwierp hij een compleet ensemble om verschillende functies te vervullen en gaf hij de ontwerpen afkortingen en nummers voor modellen. Eysselinck wilde de meubelontwerpen commercialiseren onder de naam FRATSTA (Fabriek voor RATionele STAalmeubelen), maar dat werd geen succes. Deze bureaustoel werd in 1984 ook heruitgevoerd door Boreas.
Eysselinck, Gaston
verchromen
FRATSTA
beukenhout
bruikleen
België
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
Object Stories. Een kijk op de collectie
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
Gelinkt: de collectie netwerkt
Art Nouveau en Art Deco uit België
Art deco in Sint-Niklaas
Design Made in Belgium. 1900-1994
Voorstelling meubeluitgaven Boreas
Gaston Eysselinck (1907-1953). Architekt en meubeldesigner
Tupperware
stapeldoos
deksel
Drawer Canister 1.6 l
Deze stapelbare opbergdoos heeft een doorzichtig deksel om de inhoud te tonen bij gebruik in schuifladen. Ze is met een druk van de hand te openen en is gemaakt uit polypropyleen, een lichte, harde en goedkope kunststof met goede isolerende eigenschappen. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt. Daar werkte Bob Daenen van 1966 tot 2004 als hoofddesigner en vanaf 2002 als Vice President Innovation Worldwide. Met dit ontwerp wonnen hij en de Deense Erik Herlow Design Studio een Highest Design Quality Award op de Reddot Design Awards 1996.
Daenen, Bob
Aalst
Lillelund, Stig
Hellerup
Olsen, Eskil
Heiberg, Jakob
Erik Herlow Design Studio
spuitgieten
polypropyleen
Collectie in progress
Op mens-en maat. 2e triënnale voor vormgeving
Recente aanwinsten
vaas
Vaas voor één bloem
Vaas voor één bloem in de vorm van een messing houder met daarin een doorzichtige kristallen koker. Op een afgerond driehoekig grondvlak (mogelijk geïnspireerd op de vorm van het logo van Serrurier & Cie) staan drie smalle rechtopstaande steunberen, die onderling verbonden zijn met horizontaal geplaatste cirkels. De aanhechtingspunten zijn geaccentueerd. Over de toeschrijving aan Gustave Serrurier-Bovy bestaat onenigheid. Mogelijk werd deze vaas ontworpen door of in samenwerking met Serruriers zakenpartner René Dulong voor zijn appartement, en ging ze pas later in productie bij Serrurier & Cie. Ze zou goed verkocht zijn tussen 1904 en 1914.
Dulong, René
Serrurier-Bovy, Gustave
Luik (stad)
metaalbewerken
glasblazen
slijpen
Serrurier & Cie
Val-Saint-Lambert
Seraing
messing
kristal (loodglas)
aankoop
Art(s) nouveau(x) belge(s). Van De Velde, Serrurier-Bovy, Hankar & Co.
Collectiepresentatie (situatie 2008)
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
150 jaar kunstnijverheden in België 1830-1980
Belgian art 1880-1914
broodbord
Broodbord van het servies 'Gioconda'
Kristallen broodbordje met zilveren montuur van het befaamde Giocondamodel dat Philippe Wolfers ontwierp voor de Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels modernes te Parijs in 1925. Het montuur heeft het typische siermotief met grote en kleine driehoeken, dat de look van het ensemble bepaalt en gebaseerd is op in elkaar geplaatste tienhoeken. Voor de realisatie van dit prestigeproject voor de Parijse tentoonstelling werkte Wolfers met de beste productiehuizen samen. Het kristal voor glazen en andere serviesonderdelen werd naar zijn ontwerp uitgevoerd door de Cristalleries du Val Saint-Lambert te Seraing. Het Design Museum Gent bezit een hele reeks elementen van het model Gioconda, van meubilair tot tafelservies, zowel in zilver, keramiek als glas. De collectie telt twee van deze bordjes.
Wolfers, Philippe
Brussel
Wolfers Frères
zilver
zoutvat
Zoutvat van het servies 'Gioconda'
Kristallen zoutvat (kopie naar origineel) op zilveren schaaltje van het befaamde Giocondamodel dat Philippe Wolfers ontwierp voor de Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels modernes te Parijs in 1925. Het schaaltje heeft het typische siermotief met grote en kleine driehoeken, dat de look van het ensemble bepaalt en gebaseerd is op in elkaar geplaatste tienhoeken. De grote ronde schotel (modelnr. 7628), waar dit bordje op is gebaseerd, was het eerste stuk dat Wolfers van dit model ontwierp in 1923. Voor de realisatie van dit prestigeproject voor de Parijse tentoonstelling werkte Wolfers met de beste productiehuizen samen. Het kristal voor glazen en andere serviesonderdelen werd naar zijn ontwerp uitgevoerd door de Cristalleries du Val Saint-Lambert te Seraing. Het Design museum Gent bezit een hele reeks elementen van het model Gioconda, van meubilair tot tafelservies, zowel in zilver, keramiek als glas. De collectie telt twee van deze zoutvaatjes.
Drawer Canister 0.7 l low
theepot
Theepot van het servies 'Gioconda'
Deze theepot behoort tot het servies dat deel uitmaakte van de eetkamer die tentoongesteld werd op de internationale ‘Exposition des arts décoratifs et industriels modernes’ in Parijs in 1925. Philippe Wolfers ontwierp de volledige eetkamer, genaamd ‘Gioconda’, waarmee hij verwees naar de opera ‘La Gioconda’ (letterlijk ‘De vrolijke’) van Amilcare Ponchielli. Het gesamtkunstwerk werd ondergebracht in het Belgisch paviljoen, ontworpen door Victor Horta. Het servies bestaat hoofdzakelijk uit zilver, één van de specialiteiten van Wolfers Frères, met grepen en dekselknoppen uit ivoor. Het ontwerp was gebaseerd op een compositie van tienhoeken, waarvan de combinatie een decoratief patroon van driehoeken veroorzaakte. Met deze nieuwe nadruk op geometrie en strakke lijnen situeert het servies zich stilistisch binnen de art deco, hoewel de thematische verwijzing naar de muziek van Amilcare Ponchielli en de conceptie van de eetkamer als gesamtkunstwerk, volledig door Wolfers ontworpen, nog steeds in de lijn van de art nouveau ligt. Het succes van de eetkamer, zowel bij het publiek als bij critici, zorgde ervoor dat het zilverwerk nog tot in de jaren 1950 uitgebreid werd en bestelbaar bleef.
ivoor
legaat
Den Haag
Panorama
Wiener Werkstätte Zilver en Belgisch zilverdesign
Tea for 2
Horta, van Art Nouveau tot Modernisme
Modern Zilver in Europa en de Verenigde Staten, 1880-1940
Kristallen houder van het zoutvat van het servies 'Gioconda'
Kristallen zoutvat (kopie naar origineel), horend bij zilveren schaaltje van het model Gioconda inv.nr. 2008/146 1/2. (Voor meer informatie zie hoofdfiche zoutvat.)
waterglas
Waterglas van het servies 'Gioconda'
Philippe Wolfers ontwierp voor de Belgische inzending voor de ‘Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes’ te Parijs in 1925 een geometrisch ensemble genaamd ‘Gioconda’ dat bestond uit meubilair en servies in zilver, kristalglas en faience. Het geheel werd gepresenteerd in de luxueus gedecoreerde eetkamer in het Belgische paviljoen naar ontwerp van Victor Horta. Het glasservies van ‘Gioconda’ bestaat uit een wittewijnglas, een rodewijn- of bourgogneglas, een champagnecoupe, een waterglas, een fruitcoupe, een waterkan en een wijnkaraf met bijpassende zilveren onderlegger. De globale vorm van zowel de voet, de steel en de kelk is twaalfhoekig. De glazen steunen op een piramidevormig voetstuk dat uitloopt in een massieve twaalfhoekige steel. De kelken werden getailleerd met brede tongen die aan de rand worden onderbroken door een fries met een geslepen driehoeksmotief. Voor de uitwerking van het complexe servies werd een nieuw slijpsel ontwikkeld bij Val-Saint-Lambert. Het kristalwerk werd ontworpen in de lijn van de rest van het ensemble dat uitging van op elkaar geplaatste tienhoeken. Het Design Museum Gent bezit een reeks elementen van het Gioconda ensemble waaronder zes glazen van het drinkservies (1998-0006_1-2, 1998-0006_2-2, 2011-0032_1-4, 2011-0032_2-4, 2011-0032_3-4, 2011-0032_4-4).
champagneglas
Champagneglas van het servies 'Gioconda'
theeservies
theeketel
komfoor
theelicht
suikerpot
melkkan
dienblad
Messing theeservies
Dit messing theeservies bestaat uit een waterketel op een spirituskomfoor, een theekan op een komfoor, een suikerpot, een melkkan en een dienblad. Met zijn doordachte, constructieve en elegante ontwerpen uit de periode 1896-1910 sluit Jan Eisenloeffel nauw aan bij de nieuwe ontwikkelingen in de vormgeving rond 1900, in Nederland en in andere Europese landen. Eisenloeffel koos voor een duidelijk zichtbare constructie en eerlijk materiaalgebruik in zijn ontwerpen en wenste aldus de kwaliteit van dagelijkse gebruiksvoorwerpen te verbeteren. Hij werd een van de belangrijkste vertegenwoordiger van de zakelijke richting binnen de Nieuwe Kunst. Zijn ontwerpen werden niet alleen in luxueuze materialen zoals zilver uitgevoerd, maar ook in koper. Zowel ambachtelijk gemaakte als machinaal vervaardigde objecten verlieten de ateliers. Eisenloeffel besteedde namelijk veel aandacht aan de inschakeling van de machine voor het vervaardigen van artistiek verantwoorde producten. Deze serviesonderdelen zijn uitgevoerd in messing met een geëmailleerd geometrisch decor. De vorm van de theepot is geïnspireerd op een Japanse sakéketel. De eenvoudige geometrische vormgeving is door Eisenloeffel ontwikkeld met het oog op industriële productie. Het ontwerp dankt zijn kwaliteit vooral aan de vorm en de zorgvuldige afwerking. Kenmerkend zijn de klinknageltjes en gegroepeerde vierkantjes.
Eisenloeffel, Jan
Amsterdam
drijven
Amstelhoek, Tegel- en Aardewerkfabriek Voorheen
emaillak (materiaal)
riet
hout
Tea Journey
Chris Van Der Hoef. Nieuwe kunst en art deco
fruitschaal
Deze vierkante, zilveren schaal is bedoeld voor fruit en gebak. De opstaande rand is uitgewerkt met een geajoureerd klaverbladmotief. Het handvat in ivoor is gevat tussen twee opstaande handvatsteunen van zilver rond een ebbenhouten kern, met op de vier zijden hetzelfde opengewerkt motief. Josef Hoffmann baseerde deze uitvoering van de fruitschaal met gestileerd klaverbladmotief op het model in zilver met lapis lazuli dat rond 1904 door Koloman Moser was ontworpen. De ontwerptekening voor de schaal (alsook die van Koloman Moser) is bewaard in het Wiener Werkstätte-archief in het MAK te Wenen. Uit dat archief blijkt ook dat van dit model slechts vijf exemplaren gemaakt zijn. Op de onderzijde van de schaal zijn de kenmerkende Wiener Werkstätte zilvermerken aangebracht, waaronder het vierkante monogram van ontwerper Josef Hoffmann. Door het moeilijk leesbare ronde meesterteken kon de edelsmid die deze schaal uitvoerde nog niet met zekerheid geïdentificeerd worden.
Hoffmann, Josef
Wenen
stansen (snijden)
Wagner, Josef
Wertnik, Adolf
Wiener Werkstätte
ebbenhout
Silver design in time
Ceci n'est pas une copie
Das Schöne und der Alltag. Moderne vormgeving 1900-1914
transportmiddel
schaalmodel
Schaalmodel van de tram 'HermeLijn'
Enthoven Associates verzorgde de facelift van het front en het interieur van de trams van vervoersmaatschappij De Lijn in Antwerpen en Gent. Dit schaalmodel van het uiteinde van zo'n voertuig werd vermoedelijk gemaakt in functie van het ontwerp van het front. De naam HermeLijn zou gekozen zijn door de Gentse trambestuurders.
Enthoven, Axel
Enthoven Associates Design Consultants
Antwerpen (provincie)
drukken
Bombardier
fenolformaldehyde
papier (vezelproduct)
Enthoven Associates. Design en mobiliteit
huishoudelijke apparaten
strijkijzer
Elektrisch strijkijzer
Strijkijzer met gesloten handvat in lichtgeel hout. Mogelijk is dit het model '5010 Democrat' van de Belgische producent Kalorik. Dat was het goedkoopste toestel uit een reeks toestellen die het bedrijf eind jaren 1940 op de markt bracht.
Kalorik
Gembloux
oningeschreven gevonden
zetel
schrijftafel
lamp
Installation S
'Installation S' is tegelijk een zitmeubel, schrijftafel met stoel, rekje en lamp. Het is opgebouwd uit een stalen structuur waaraan leer en leggers zijn toegevoegd. Er ontstaat een spel van contrasten tussen harde en zachte, strakke en hangende elementen. Ondanks de omvang van het meubel, blijft 'Installation S' verrassend licht en open. Het meubel nodigt uit om vanuit verschillende perspectieven te worden bekeken en gebruikt. Het functioneert zowel als gebruiksmeubel als ruimtelijk object. 'Installation S' maakt deel uit van de reeks 'The Future Primitives', ontworpen voor de Interieur Biënnale van Kortrijk in 2012.
Muller Van Severen
Muller, Fien
Van Severen, Hannes
polyethyleen
leer
glas (materiaal)
Antwerpen (stad)
stoel
First chair
Deze stoel maakt deel uit van 'Installation S', een meubel dat tegelijk een zitmeubel, schrijftafel met stoel, rekje en lamp is. Het is opgebouwd uit een stalen structuur waaraan leer en leggers zijn toegevoegd. Er ontstaat een spel van contrasten tussen harde en zachte, strakke en hangende elementen. Ondanks de omvang van het meubel, blijft 'Installation S' verrassend licht en open. Het meubel nodigt uit om vanuit verschillende perspectieven te worden bekeken en gebruikt. Het functioneert zowel als gebruiksmeubel als ruimtelijk object. 'Installation S' maakt deel uit van de reeks 'The Future Primitives', ontworpen voor de Interieur Biënnale van Kortrijk in 2012.
wafelijzer
Monolux
Cilindervormig wafelijzer met zwarte handvaten. Het toestel werd standaard geleverd met één paar bakvormen. Andere soorten vormen kon men er apart bijkopen. Dit toestel is draaibaar waardoor de wafels gelijkmatig gebakken konden worden. Wellicht maakt dit toestel deel uit van een reeks wafelijzers die op het zelfde moment op de markt gebracht werden door Kalorik: 'Monolux', 'Waflux' en 'Pic Nic'. Allen hebben ze eenzelfde luxueuze vormgeving met bakelieten handvaten en pootjes met decoratieve lijnen.
metaal
broodrooster
Broodrooster
Metalen pop-up broodrooster met zwarte basis en handvaten van Kalorik. Wellicht was dit de eerste pop-up broodrooster die het bedrijf op de markt bracht.
mixer
Novamix MT A
Het Belgische merk Nova lanceert eind jaren 1950 haar Novamix. Deze staafmixer werd in de reclames aangeprezen door de Franse chef-kok Raymond Oliver. Bij aankoop ontving men tevens een receptenboek van de kok. De Novamix wordt gebruikt voor het bereiden van ondere andere soepen, sausen, mayonaises en desserten. Hij werd oorspronkelijk geleverd met een speciale soepring, klopper, menger, snijschroef, beker en muursteun.
Nova
Tongeren
melamineformaldehyde
Golden Sixties. België in de jaren zestig 1958-1973
Dulex
Elektrisch wafelijzer van Nova met zwarte voetjes en handvat. Het wafelijzer hoort in een reeks toestellen die Nova rond 1950 op de markt bracht bestaande uit de Multex, Unilex, Unex, Dulex en Gaufrex.
frituurpan
Frietketel Nova
Elektrische frituurpan, Fritex, van het Belgische merk Nova met deksel. Dit was de eerste frietketel die Nova op de markt bracht.
Permanente collectiepresentatie BELvue
Toast-or
Elektrische broodrooster van de Belgische producent Nova in metaal met zwart. Zijkanten klappen naar buiten open om brood in te brengen om te roosteren.
koffer (bagage)
Cosmolite
Deze hardshell koffer op wieltjes werd ontworpen door Erik Sijmons, ontwerper bij Samsonite Europe van 1986 tot 2024. Samen met zijn team onderzocht hij gedurende 5 jaar het materiaal en de productiemethode om een zo licht en sterk mogelijke koffer te maken. Samsonite ontwikkelde 'Curv', een polypropyleen composiet, die zowel schokbestendig als licht is. Voor de vorm liet Sijmons zich inspireren door schelpen: de ribben zorgen voor stevigheid en een stijlvol uiterlijk. De 'Cosmolite' reeks won meerdere designprijzen waaronder de Red Dot Design Award in 2010 en behoort tot de bestsellers van Samsonite.
Sijmons, Erik
Oudenaarde
Samsonite
synthetisch rubber
textiel (materiaal)
rubber
Conque
Dikwandige vaas waarvan de bodem start in kleurloos, transparant kristal en naar boven toe verglijdt tot rozig. De wand wordt gekarakteriseerd door drie uitstekende ribben die een sterke torsie beschrijven en eindigen bij de opening met een afgeronde driehoekvorm. De vaas past in de vooruitstrevende kristalproductie van Val-Saint-Lambert in het midden van de jaren 1950. Onder andere geïnspireerd door de beweging en de dynamiek van een vlam, ging men het glas plastischer benaderen en organisch vormgeven. Dat uitte zich in een reeks van getorste objecten, waarvan deze vaas een voorbeeld is. Deze vormgeving had ook gevolgen voor de productieorganisatie. Het traditionele kristalwerk met overvloedig slijpsel was een samenwerking tussen meerdere ambachtslui zoals glasblazers en slijpers. Bij de productie van deze vazen was de glasblazer echter dominant: deze blies een driehoekige beginvorm die vervolgens werd getorst. Het werk van de slijper bleef beperkt tot het afwerken van de onderzijde. Deze manier van werken was niet alleen een uiting van een nieuwe stijlevolutie, maar was ook economisch interessant omdat er minder tijd aan één vaas werd besteed. Met de productie van deze vazen sloot Val-Saint-Lambert aan bij een internationale tendens richting meer organische en getorste vormen. Daarbij onderscheidde het zich echter met de kenmerkende “dégradés” of kleurverglijdingen. De vaas ‘Conque’ verscheen in de bedrijfscatalogi vanaf ca. 1956.
Delvenne, René
ijsschep
Ergologics Ice Scooper
Deze ijsschep uit de 'Ergologics'-reeks heeft een ergonomisch handvat uit polyester en een handgreep uit polyamide, een lichte en sterke kunststof. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt.
Verenigde Staten van Amerika
roestvrij staal
polyamide
onverzadigde polyester
Ice Cream. Een smeltende geschiedenis van ijs
Tupperware transparant
staande klok
Staande klok voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn
Voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst te Turijn in 1902 richtte Georges Hobé in het Belgische paviljoen een eetkamer en werkkamer voor een landhuis in. Van de werkkamer, waarin deze klok stond opgesteld, is een ontwerptekening bewaard van Antoine Pompe. Het is echter niet zeker dat hij deze meubels daadwerkelijk ontwierp. Pompe werkte rond 1899-1900 als tekenaar voor Victor Horta en van 1899 tot 1903 voor Hobé. Daarna ging hij aan de slag als zelfstandig architect. De sobere lineaire vormgeving van het meubilair contrasteerde sterk met de ontwerpen van Horta, die ook in Turijn te zien waren. Het museum bewaart ook wandkasten, een zitbank en stoelen van hetzelfde ensemble.
Hobé, Georges
eikenhout
brons
En Belgica, el Art Nouveau 1893–1905
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Esposizione d'Arte decorativa moderna
Deze ‘zitmachine’ heeft een verstelbare rugleuning en maakt gebruik van kogelsteunen als zowel decoratief als structureel element. Het ontwerp illustreert de Oostenrijkse geometrische Jugendstil. Voor het zitvlak en de rugleuning is een (nieuw) gecapitonneerd inlegkussen voorzien. Het ontwerp met onder meer vierkante en rechthoekige openingen refereert aan de zogenaamde 'Morris stoel' uit 1866 ontworpen door William Watt en geproduceerd door het Engelse Morris & Co., een toonaangevend exponent van de Arts-and-Craftsbeweging. De zetel werd voor het eerst tentoongesteld op de Wiener Kunstschau in 1908. Dit ontwerp werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden.
Jacob & Josef Kohn
Art Deco - Paris
Theepot van het servies 'Flash'
Deze theepot maakt deel uit van het servies ‘Flash’ dat door Dorothy Hafner werd ontworpen voor de Duitse fabrikant Rosenthal, die ervoor bekend stond om hun producten door gerenommeerde kunstenaars te laten ontwerpen. Het servies werd aangeprezen als een typisch voorbeeld van de ‘American way of life’, en werd al snel een iconisch voorbeeld van de vormentaal van de jaren 1980. Volgens Hafner zelf was het lichaam van de theepot geïnspireerd door de autowielen van Fred Flintstone, het deksel door het aerodynamisch design van Flash Gordon, en de tuit en het handvat door de frivole vormen van de rococo. In het maakproces van keramiek ontwierpen mannen traditioneel de vorm van het object, en zorgden vrouwen voor de decoratie ervan. Hafner ging in tegen deze praktijk door zowel de vorm als de beschildering voor haar rekening te nemen. Ze koos hierbij voor veel vlakke zijdes, zodat het handgetekend grafisch ontwerp tot zijn recht kon komen. Haar werk brengt kunst op tafel, en is meer dan functioneel: elk stuk viert een feestje, ook als het niet wordt gebruikt.
Hafner, Dorothy
New York (stad)
Rosenthal
Selb
porselein
Schaalmodel van de zetel 'Capitello'
Het zitmeubel 'Capitello' werd in 1971 ontworpen door Studio65, een befaamd ontwerperscollectief binnen de Italiaanse anti-designbeweging in de jaren 1960. In hun politiek geëngageerde ontwerpen lieten de leden van Studio65 zich inspireren door classicistische architectuur. Typerende elementen zoals tronen, zuilen en kapitelen werden aangewend in een speelse vormentaal verwant aan popart. Met deze deconstructie van architecturale elitesymbolen verzette Studio65 zich tegen de gevestigde waarden en in het bijzonder tegen de starre machtspositie van de industrie. Een foto van rustende toeristen op kapitelen en afgeknotte zuilen op de Akropolis in Athene vormde de concrete inspiratiebron voor 'Capitello'. Deze zetel in de vorm van een afgebroken kapiteel werd ontwikkeld voor een wedstrijd van de chemicaliënproducent DuPont, die zocht naar nieuwe toepassingen van zijn innovatieve materialen. 'Capitello' is volledig opgebouwd uit polyurethaanschuim. De symmetrische krullen van het kapiteel werden gemaakt in dezelfde gietvorm en vervolgens geassembleerd, terwijl de basis uit een blok polyurethaanschuim werd gezaagd. In 1972 werd het opmerkelijke meubel voor het eerst gepresenteerd op de tentoonstelling Eurodomus 4 in Turijn. In de collectie van Design Museum Gent bevindt zich een schaalmodel op schaal 1:5.
Studio 65
Turijn
Design en identiteit. Aspecten van Europees design
Cucumber
Martine Bedin ontwierp de vaas 'Cucumber' voor het designcollectief Memphis. Cucumber maakt deel uit van een reeks handgeschilderde aardewerken objecten met groentenamen als titel, uitgevoerd door Flavia. Objecten uit keramiek, zilver en glas belichaamden voor Memphis ‘het nieuwe vakmanschap’, een term geïntroduceerd door Andrea Branzi. Ze tekenen verzet aan tegen massaproductie en eenheid van vorm. In deze objecten hebben de ontwerpers de grootste vrijheid. De vaas ‘Cucumber’ behoort tot de vijfde Memphiscollectie, waarmee het collectief een nieuwe wending nam. De ontwerpen werden architecturaler en futuristischer als reactie op de alsmaar sneller evoluerende wereld. Het patroon van ‘Cucumber’ is een herinnering aan het beschilderde zwembad van David Hockney in Los Angeles.
Bedin, Martine
Italië
glazuren
Memphis
Milaan
Flavia Montelupo Eno
aardewerk
Ruisbroek
gebakschep
Gebakschep met narcis
Deze gebakschep is versierd met gestileerde narcissen. Het motief is gegraveerd op het schepvlak en wordt in reliëf herhaald op de voor- en achterzijde van de steel. Rond 1900 breidde J.M. van Kempen en Zonen, de grootste zilverfabriek van Nederland, zijn klassieke productie uit met moderne voorwerpen. De anonieme ontwerpen in art-nouveaustijl waren aanvankelijk sterk beïnvloed door internationale, decoratieve tendensen. Traditionele vormen werden versierd met zwierige lijnen en florale ornamenten. Vanaf 1904 maakten de bloemdecoraties plaats voor een strakkere, geometrische vormgeving.
J.M. van Kempen en Zonen
Voorschoten
Bon Appetit: aan tafel bij onze voorouders
Gebakschep met plant
Deze gebakschep is op het schepvlak gedecoreerd met een gegraveerde compositie van een centrale plant en flankerende bladeren. De sierlijke lijnen gaan over in ajourwerk aan de onderste rand van de schep. De steel is getorst en loopt uit in een opengewerkt handvat met een gevlochten motief. Rond 1900 breidde J.M. van Kempen zijn klassieke productie uit met moderne voorwerpen in art-nouveaustijl, geïnspireerd door internationale decoratieve tendensen. Vanaf 1904 maakten de florale ornamenten en zwierige lijnen plaats voor een strakkere, geometrische vormgeving. De decoratie van deze gebakschep vertoont al een zekere symmetrie.
fruitschep
Fruitschep met iris
De lepelbak van deze fruitschep is opengewerkt met een gestileerd irismotief en zweepslaglijnen. Ook de steel is versierd met zweepslagmotieven in ajourwerk. Vanaf circa 1895 bracht de firma C.J. Begeer als een van de eerste in Nederland zilverwerk in art-nouveaustijl op de markt. Onder leiding van Cornelis L.J. Begeer werden moderne producten ontworpen met aan de natuur ontleende motieven, geïnspireerd door internationale tendensen. In 1904 verliet hij het bedrijf en liet hij de artistieke leiding over aan zijn halfbroer Carel J.A. Begeer, die een apart atelier oprichtte voor modern zilverwerk. Fruitscheps werden gebruikt voor het opscheppen van nat fruit, zoals gewassen aardbeien, frambozen, bramen en bessen. Ze worden daarom ook 'natfruitscheppen' genoemd.
Koninklijke Utrechtse Fabriek van Zilverwerken C.J. Begeer
Utrecht (stad)
De vergulde lepelbak van deze fruitschep is opengewerkt met een gestileerd irismotief en zweepslaglijnen. Ook de steel is versierd met zweepslagmotieven in ajourwerk. Vanaf circa 1895 bracht de firma C.J. Begeer als een van de eerste in Nederland zilverwerk in art-nouveaustijl op de markt. Onder leiding van Cornelis L.J. Begeer werden moderne producten ontworpen met aan de natuur ontleende motieven, geïnspireerd door internationale tendensen. In 1904 verliet hij het bedrijf en liet hij de artistieke leiding over aan zijn halfbroer Carel J.A. Begeer, die een apart atelier oprichtte voor modern zilverwerk. Fruitscheppen werden gebruikt voor het opscheppen van nat fruit, zoals gewassen aardbeien, frambozen, bramen en bessen. Ze worden daarom ook 'natfruitscheppen' genoemd.
sleutelplaat
Sleutelplaat met twee vogels en bloemenkrans
onbekend
koperlegering
Sleutelplaat met opengewerkte rocaille
gieten
meubelbeslag
Meubelbeslag met portretmedaillon
paneel (objectnaam)
Paneel met maaswerk
Massief paneel met gevlamd maaswerk versierd met rozetten. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. De opbouw van het paneel vertoont gelijkenissen met een ander paneel in de collectie van het museum.
beeldsnijden
Gotische meubels, meubelfragmenten en textiel uit eigen verzamelingen
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
deurknop
Kleine deurknop van een kast
Deze deurknop was samen met een grotere deurknop en een scharnier op een houten drager bevestigd. In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard. Mogelijk werden de stukken aangekocht naar aanleiding van een tentoonstelling van siergerief in het Gentse stadhuis in 1916.
De Meyer, Richard
koper
scharnier
Scharnier van een kast
Dit scharnier was samen met twee deurknoppen op een houten drager bevestigd. In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard. Mogelijk werden de stukken aangekocht naar aanleiding van een tentoonstelling van siergerief in het Gentse stadhuis in 1916.
deurbeslag
Paneel met deurbeslag
Het geheel bestaat uit 6 verschillende deurhengsels en een grote slotplaat. De onderdelen (mogelijk modellen) zijn vastgemaakt op een plank, waarop een visitekaartje was vastgemaakt waarop de naam 'Ach François Mathieu' lijkt te staan. Het beslag was al vastgemaakt op de plank voor het door het museum werd verworven. Vermoedelijk werd het beslag ontworpen en uitgevoerd door de Gentse kunstsmid Achiel Carolus François. Hij was leraar aan de Gentse Sint-Lucasschool en werkte vaak samen met Isidoor Blancquaert, tevens kunstsmid en leraar aan Sint-Lucas. François was daarbij de uitvoerder van Blancquaerts ontwerpen. François maakte onder meer een waterput voor de Wereldtontoonstelling in 1913 en een gedeelte van de afsluiting rond de Sint-Baafskathedraal, beide te Gent. Hij maakte ook door de art nouveau en arts-and-crafts beïnvloede deurklinken, scharnieren, een kapstok en een trapleuning in Sint-Lucas Gent. Na de Eerste Wereldoorlog werkte hij verder in moderne stijlen zoals de art deco en neostijlen.
François, Achiel Carolus
smeden (metaalvorming)
ijzer
karton
Paneel met 'De lucht'
Massief paneel met een allegorische voorstelling van één van de vier elementen: de lucht.
fruithout
Opengewerkt meubelbeslag met twee vrouwen
tegels
wandtegel
Decortegel met ooievaar
Dierendecor met centraal een ooievaar gevat in een kwadraat met palmethoek in spaartechniek. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Nederland
bakken
schilderen
wit aardewerk
tinglazuur
Decortegel met draak
Figuurdecor in reliëf met centraal een gekroonde draak. Willem Delsaux was een Belgische landschapschilder, graficus en keramist. In 1907 vestigde hij zich in Bouffioulx en startte er een pottenbakkerij. Hij paste de oude technieken en versiermethoden uit de streek toe op eigen creaties. Delsaux was ook leraar aan de Université du Travail in Charleroi waar hij decoratieve kunsten, tekenen, schilderen en keramiek onderwees.
Delsaux, Willem
Bouffioulx
steengoed
zoutglazuur
Sleutelplaat van een deur met gaper
De opengewerkte mond van de mascaron is het sleutelgat. Dergelijke maskers met een gapende mond worden ook 'gapers' genoemd en waren veelvoorkomend in de 17de eeuw.
Sleutelplaat met zes druiventrossen en bladwerk
Decortegel met zeemeerman op zeewezen
Tafereeldecor met centraal een zeemeerman of Triton rijdend op een zeewezen en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Decortegel met zeewezen
Tafereeldecor met centraal een zeewezen (of walvis) en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Twee fruitscheppen met iris
De lepelbak van deze fruitscheps is opengewerkt met een gestileerd irismotief en zweepslaglijnen. Ook de steel is versierd met zweepslagmotieven in ajourwerk. Vanaf circa 1895 bracht de firma C.J. Begeer als een van de eerste in Nederland zilverwerk in art-nouveaustijl op de markt. Onder leiding van Cornelis L.J. Begeer werden moderne producten ontworpen met aan de natuur ontleende motieven, geïnspireerd door internationale tendensen. In 1904 verliet hij het bedrijf en liet hij de artistieke leiding over aan zijn halfbroer Carel J.A. Begeer, die een apart atelier oprichtte voor modern zilverwerk. Fruitscheps werden gebruikt voor het opscheppen van nat fruit, zoals gewassen aardbeien, frambozen, bramen en bessen. Ze worden daarom ook 'natfruitscheppen' genoemd.
De vergulde lepelbakken van deze fruitscheppen zijn opengewerkt met een gestileerd irismotief en zweepslaglijnen. Ook de steel is versierd met zweepslagmotieven in ajourwerk. Vanaf circa 1895 bracht de firma C.J. Begeer als een van de eerste in Nederland zilverwerk in art-nouveaustijl op de markt. Onder leiding van Cornelis L.J. Begeer werden moderne producten ontworpen met aan de natuur ontleende motieven, geïnspireerd door internationale tendensen. In 1904 verliet hij het bedrijf en liet hij de artistieke leiding over aan zijn halfbroer Carel J.A. Begeer, die een apart atelier oprichtte voor modern zilverwerk. Fruitscheppen werden gebruikt voor het opscheppen van nat fruit, zoals gewassen aardbeien, frambozen, bramen en bessen. Ze worden daarom ook 'natfruitscheppen' genoemd.
kruk
Kruk van de kaptafel 'Plaza'
In 1981 werd architect Michael Graves door Ettore Sottsass uitgenodigd om deel te nemen aan het designcollectief Memphis. Graves bleef slechts een jaar bij Memphis, maar ontwierp in dat jaar een van de meest spraakmakende ontwerpen van de jaren 1980: de kaptafel ‘Plaza’ met kruk. Het meubel lijkt een mengeling van art deco en Hollywood. De vorm van het meubel doet denken aan een wolkenkrabber en de naam ‘Plaza’ verwijst naar een hotel bij Central Park in New York. Hoewel Plaza luxe uitstraalt, bestaat het meubel uit goedkope materialen. Door goedkope materialen en luxueuze vormen te combineren gaven de ontwerpers van Memphis commentaar op de machtsverhoudingen in de maatschappij. Het exemplaar van Plaza in het museum werd uitgevoerd in 1985 op bestelling van de toenmalige directeur Lieven Daenens.
Graves, Michael
esdoornhout
Memphis 1981-1988. [A'dam]
kaptafel
Plaza
polycarbonaat
Decortegel met bloem
Ornamentdecor met centraal een bloemmotief gevat in een cirkel, uitgevoerd in aristatechniek. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Toledo (Spanje)
arista
sgabello
Vergulde en gepolychromeerde sgabello
De sgabello was een gebruikelijk type pronkstoel in 16de-eeuws Italië. Dit 19de-eeuws exemplaar is voorzien van stucwerk, gepolychromeerd en verguld. De V-vormige rugleuning en de twee ondersteunende wangen zijn versierd met bladwerk, voluten, fruitmanden, maskers, adelaars en kariatiden. Bovenaan wordt een wapenschild geflankeerd door sirenen. De zitting is op de voor- en achterwang genageld met vier smeedijzeren nagels. De rugleuning wordt gevormd door een raamwerk met versierde regels, waartussen twee gebogen planken in een groef zijn ingepast. Deze sgabello is een kopie van een 16de-eeuwse sgabello die wordt bewaard in Musée des Arts Décoratifs in Parijs en die afkomstig zou zijn uit het Dogenpaleis in Venetië.
vergulden
notenhout
Le temps des sirènes
Van Sirenen en Meerminnen.
Collectiepresentatie 1923
Eenpersoonszetel
Deze zetel is ontworpen door Florence Knoll Bassett, de echtgenote en zakenpartner van Hans Knoll die in 1938 de firma Knoll oprichtte. De twee exemplaren in de collectie van het museum zijn afkomstig uit het hoofdkantoor van het Gentse textielbedrijf Union Cotonnière (UCO) in Ledeberg, ook gekend als de UCO-toren. Het modernistische kantoorgebouw werd in 1958 gebouwd naar ontwerp van de Keulse architect Theodor Kelter. Het kantoorgebouw was een prestigeproject dat de internationale ambities van het bedrijf benadrukte. Voor de interieurinrichting deed UCO beroep op firma's als Stéphane Jasinski, Adolphe Dangotte en Knoll International. Knoll leverde onder meer deze eenpersoonszetels voor de ontspanningsruimte van het personeel. Driepersoonszetels van hetzelfde model stonden in de bar en de leeszaal.
Knoll Bassett, Florence
Knoll International
licentiegever
De Coene
Kortrijk
natuurlijk rubber
polyolefin
Knoll au Louvre.
franje
Franje in rood en geel
Passement is een verzamelterm voor afwerkingstextielen als kwasten, koorden, franjes, galonnen, gordijnophouders enzoverder. Deze randversieringen werden en worden toegepast bij interieur en kleding, zelfs bij vervoermiddelen en dieren. Bijzonder is dat bij het realiseren van een passement vaak verschillende textieltechnieken tezamen worden aangewend zoals wikkelen, vlechten, knopen, weven, naaldwerk. Het vervaardigen van passementen was arbeidsintensief en ingewikkeld en dat vertaalde zich in de kostprijs. Deze garneersels waren dan ook van groot belang voor het uiteindelijk uitzicht van het gestoffeerde voorwerp door de rijkelijke en kleurige uitstraling die ze er aan verleenden. Franjes werden ruim aangewend bij textiele aankleding van het interieur. Zij vonden een plaats aan over- en bedgordijnen, aan tafelkleden en bij zitmeubelen aan de onderrand van zitting en arm- en rugleuning.
weven
naaldwerk (techniek)
zijde (textiel)
Renaissance en barok. Textilia uit eigen bezit
galon (objectnaam)
Witte galon
Passement is een verzamelterm voor afwerkingstextielen als kwasten, koorden, franjes, galonnen, gordijnophouders enzoverder. Deze randversieringen werden en worden toegepast bij interieur en kleding, zelfs bij vervoermiddelen en dieren. Bijzonder is dat bij het realiseren van een passement vaak verschillende textieltechnieken tezamen worden aangewend zoals wikkelen, vlechten, knopen, weven, naaldwerk. Het vervaardigen van passementen was arbeidsintensief en ingewikkeld en dat vertaalde zich in de kostprijs. Deze garneersels waren dan ook van groot belang voor het uiteindelijk uitzicht van het gestoffeerde voorwerp door de rijkelijke en kleurige uitstraling die ze er aan verleenden. Galonnen vonden een plaats op wandbespanningen en aan randen van gordijnen, kussens, meubelbekledingen (waar ze de spijkers, waarmee de weefsels waren bevestigd, verstopten) en bij kledij zowel modieus als beroep- of ambtgerelateerd zoals van dienstpersoneel, geestelijken, magistraten, militairen.
vlas
hennep
Effilé met macramé rok
Een effilé is een passement met een geweven kop en inslag die al dan niet gesneden lussen vormt. In elke gaap wordt een enkele inslag gelegd. Passement is een verzamelterm voor afwerkingstextielen als kwasten, koorden, franjes, galonnen, gordijnophouders enzoverder. Deze randversieringen werden en worden toegepast bij interieur en kleding, zelfs bij vervoermiddelen en dieren. Bijzonder is dat bij het realiseren van een passement vaak verschillende textieltechnieken tezamen worden aangewend zoals wikkelen, vlechten, knopen, weven, naaldwerk. Het vervaardigen van passementen was arbeidsintensief en ingewikkeld en dat vertaalde zich in de kostprijs. Deze garneersels waren dan ook van groot belang voor het uiteindelijk uitzicht van het gestoffeerde voorwerp door de rijkelijke en kleurige uitstraling die ze er aan verleenden. Franjes werden ruim aangewend bij textiele aankleding van het interieur. Zij vonden een plaats aan over- en bedgordijnen, aan tafelkleden en bij zitmeubelen aan de onderrand van zitting en arm- en rugleuning.
macrameeën
Verbindingen. Een eigenzinnige keuze van 100 textiele objecten uit de eigen collectie
Effilé in geel en rood met kaartweefselrand
wikkelen
Sleutelplaat met rocaille
Galon met bladerrank
Picto
De Duitse ontwerpers Burkhard Schmitz en Franz Biggel beoogden met 'Picto' een duurzaam en ecologisch ontwerp. De bureaustoel is opgebouwd uit een beperkt aantal recycleerbare grondstoffen. De zitting in polypropyleen en de aluminiumonderdelen zijn vrij van zware metalen. De losse overtrek bestaat uit wol en het rugkussen uit katoen.
Schmitz, Burkhard
Duitsland
Biggel, Franz
Wilkhahn
Bad Mûnder am Deister
multiplex
wol
Sleutelplaat met opengewerkt bladwerk
Deze verticaal georiënteerde sleutelplaat was bevestigd op een (kast)deur.
kabinet
Paneel met Apulische herder
Paneel met een voorstelling van een Apulische herder die in een olijfboom verandert nadat hij met nimfen spotte. Deze afbeelding is afkomstig uit een serie prenten van de hand van Antonio Tempesta uit 1606, ter illustratie van Ovidius' Metamorfosen. Het paneel is mogelijk afkomstig van een vermoedelijk 17de-eeuwse Antwerpse kunstkast, waarvan ook het gelijkaardige paneel met een voorstelling van Apollo en Cyparissus uit de collectie van het museum zou zijn.
zachthout
Deurknop van een kast
Deze deurknop was samen met een kleinere deurknop en een scharnier op een houten drager bevestigd. In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard. Mogelijk werden de stukken aangekocht naar aanleiding van een tentoonstelling van siergerief in het Gentse stadhuis in 1916.
kolom
kast
Zuil met rozetten
Massieve zuil die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een kast. De zuil is aan elke zijde versierd met rozetten.
schilderij (objectnaam)
interieurstuk
Salon in het buitenverblijf van Fernand Scribe
Armand Heins schilderde dit salon in het kasteel van Bottelaere, het buitenverblijf van kunstschilder, verzamelaar en mecenas Fernand Scribe. Net als zijn woning aan het Prudens Van Duyseplein in Gent was het buitengoed van Scribe een artistieke ontmoetingsplek aan het einde van de 19e eeuw. Scribe nodigde er geregeld vrienden uit om gesprekken te voeren, in de tuin te wandelen en zijn kasteel te bewonderen, dat hij inrichtte met meubels en objecten uit zijn kunstcollectie. In dit salon zijn onder meer een canapé in Lodewijk XVI-stijl en enkele directoirestoelen te zien. De vrienden Heins en Scribe waren nauw betrokken bij de oprichting van het museum. Scribe stelde als stichter en voorzitter van het aankoopcomité Heins aan als eerste conservator.
Heins, Armand
olieverf
Armand Heins: etser, lithograaf en drukker. De technische wereld van een kunstenaar.
tafelkast
Tafelkast met bolpoten
Deze Noord-Nederlandse tafelkast karakteriseert ten volle de barok uit de late 17de eeuw. Kussens (de geprofileerde panelen op de deuren) en kolommen vormen een fraai afwisselend reliëf in de bovenkast. Het decoratieve aspect wordt nog verhoogd door het gebruik van luxematerialen zoals ebbenhout en palissander en de geprofileerde kroonlijst. De onderkast vertoont een constructie die refereert aan de 17de-eeuwse bolpoottafels met verbonden poten. Hoewel in deze kast 17de-eeuwse materialen werden hergebruikt, is de kast vermoedelijk in de 19de eeuw samengesteld. Het hergebruik van de materialen is bijvoorbeeld te zien aan oude nagelgaten. Een vergelijkbaar meubel is te vinden in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam. In 1980 baseerde Pieter De Bruyne de zwart, wit en blauw gelakte kast 'Hommage aan mijn vader' op deze kast die hij had opgemeten in 1965. Hij ontwierp de kast met een gelijkaardige centrale kolom.
Noordelijke Nederlanden
palissanderhout
De Gouden Eeuw Revisited: een curieuze collectie uit de Nederlanden
Asymmetrische sleutelplaat met roos en zonnebloemen
Opengewerkte symmetrische sleutelplaat met bloemen en een gapend gezicht bovenaan
Getorste smalle zuil
Massieve getorste zuil die vermoedelijk deel uitmaakte van een afsluiting. Opmerkelijk zijn de gestempelde rozetten in de schubben.
ligbank
Royal
Nathalie Du Pasquier ontwierp de ligbank ‘Royal’ voor het designcollectief Memphis, waarvan ze medeoprichter was. Haar eclectische en levendige designs voor tapijten, laminaten en meubels droegen in sterke mate bij aan de zeer herkenbare Memphisstijl. In de periode dat Du Pasquier de ligbank ontwierp, dacht het collectief al na over commerciële uitbreiding. Memphis wilde objecten maken die beter zouden verkopen. Daartoe werden de ontwerpen soberder en klassieker. Royal vormde echter een uitzondering. De mix van drukke patronen en het gebruik van goedkope materialen maakte het meubel niet beter verkoopbaar. Met vroegere ontwerpen voor ligbanken streefde Memphis ernaar om het idee van de ligbank of zetel als visitekaartje en toonbeeld van welvaart te doorbreken. De spot met de hoge sociale status van het meubel zit wellicht ook vervat in de titel ‘Royal’.
Du Pasquier, Nathalie
vezelplaat
polyethyleentereftalaat
Memphis. Milano 1981-1988
opklapbare tafel
Opklapbare tafel door het atelier Pauwels-D'hondt
Deze opklapbare tafel is versierd met (ajour) snijwerk. Er worden twee pelikanen afgebeeld. Deze vogel staat symbool voor Christus' offerdood en verrijzenis. Aan de zijkanten is de tafel versierd met ajour maaswerk. De tafel is afkomstig uit het Gentse atelier van Petrus Pauwels. Het museum bewaart ook nog andere neogotische meubels uit het atelier. Petrus Pauwels richtte het atelier op in 1887 als werkhuis voor meubels en beeldhouwwerk, met de nadruk op kerkmeubilair. Pauwels overleed in 1896, waarna de werkleider Albert-Jozef Sinaeve trouwde met zijn weduwe Maria-Amelia D'hondt en het atelier Sinaeve-D'hondt werd. In 1914 werd de werkplaats overgelaten onder dezelfde naam. Het werkhuis had opdrachten over heel Vlaanderen en Brussel. Zo zorgden ze bijvoorbeeld mee voor het beeldhouwwerk aan de Gentse Sint-Baafskathedraal of het Sint-Pietersstation. De meubels in de collectie van het museum waren in gebruik in de Gentse woning van Rosa en Maria Pauwels, dochters van Petrus Pauwels. Het atelier was nauw verbonden met de Sint-Lucasscholen. Zo werkten er bijvoorbeeld verschillende leerjongens in het atelier en was Petrus' zoon, Pierre Pauwels, leraar in Gent en Doornik. Net zoals de scholen, volgde het atelier ook de opvattingen van de neogotiek volgens Jean-Baptiste Bethune, die op zijn beurt de neogotiek van de Engelse Pugin in België introduceerde. Deze 'Gothic Revival' steunde op een onderbouwd onderzoek naar de (lokale) gotische traditie naast een katholieke ideologie. In de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Kenmerken van de neogotische stijl zijn bijvoorbeeld de briefpanelen aan de wieg of het ajour maaswerk op de rugleuning van enkele stoelen. De met textiel beklede stoelen gaan dan weer terug op de in de 17de eeuw populaire Spaanse mansstoelen met onder meer de uitgesproken stoffeernagels. De meeste van de meubels en de objecten in deze verzameling zijn ook versierd met (een patroon van) rozetten.
Pauwels, Petrus
Galon met fluweelpatroon
Galon in wit, blauw en goud
Deze galon is mogelijk van het type lézarde: een galon van klein formaat met ingeweven apprêts die gebruikt werd om nagels en naden te verbergen. Passement is een verzamelterm voor afwerkingstextielen als kwasten, koorden, franjes, galonnen, gordijnophouders enzoverder. Deze randversieringen werden en worden toegepast bij interieur en kleding, zelfs bij vervoermiddelen en dieren. Bijzonder is dat bij het realiseren van een passement vaak verschillende textieltechnieken tezamen worden aangewend zoals wikkelen, vlechten, knopen, weven, naaldwerk. Het vervaardigen van passementen was arbeidsintensief en ingewikkeld en dat vertaalde zich in de kostprijs. Deze garneersels waren dan ook van groot belang voor het uiteindelijk uitzicht van het gestoffeerde voorwerp door de rijkelijke en kleurige uitstraling die ze er aan verleenden. Galonnen vonden een plaats op wandbespanningen en aan randen van gordijnen, kussens, meubelbekledingen en bij kledij zowel modieus als beroep- of ambtgerelateerd zoals van dienstpersoneel, geestelijken, magistraten, militairen.
gouddraad
Decortegel met gevleugelde amor op zeewezen
Tafereeldecor met centraal vermoedelijk een gevleugelde amor rijdend op een hippocampus (kruising paard/vis) en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Wijnrode galon met rocailles en planten
Decortegel met konijn
Dierendecor met een konijn gevat in een kwadraat en een palmethoek in spaartechniek als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegel met koe
Dierendecor met een koe gevat in een kwadraat en een palmethoek in spaartechniek als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Inventum broodrooster met snoer
Elektrisch openklapbare broodrooster waarvan de behuizing een skeletstructuur heeft van de Nederlandse firma Inventum, model nr. 288.
Inventum
De Bilt
Bahia Denim Stool
Deze kruk is gemaakt uit reststromen denim van de mode-industrie vermengd met hars. Het materiaal bootst het uiterlijk van marmer na en de naam ‘Bahia Denim’ verwijst naar een granietsoort uit de Braziliaanse deelstaat Bahia met een marineblauwe kleur. De kruk maakte deel uit van het afstudeerproject 'Material Illusions' aan Central Saint Martins London van de Duits-Nieuw-Zeelandse ontwerper Sophie Rowley. Daarin onderzocht ze de complexe relatie tussen mens en natuur en imiteerde ze met afval uit het dagelijkse leven natuurlijke patronen en vormen.
Rowley, Sophie
Londen
hars
katoen
Design Fest Gent
Colors, etc.
Kleureyck. Van Eycks kleuren in design
Collectible (2019)
Poème Brut
schap
Shelve 2
De Brusselse galerie Maniera vroeg aan de Nederlandse architect Anne Holtrop om meubels te ontwerpen. Hij ontwierp een kamerscherm, bureau en enkele schappen beschilderd met de binnenkant van gesteenten. Geïnspireerd op de stenenverzameling van de Franse filosoof en socioloog Roger Caillois in diens boek 'Stenen' koos Holtrop fragmenten van de binnenkant van agaat, jaspis en onyx. Die motieven werden geschilderd op multiplex door Sylvie Van der Kelen van het Brusselse Institut Supérieur de Peinture Van Der Kelen-Logelain. Daar wordt sinds 1882 lesgegeven aan decoratieve schilders in onder meer marmer- en houtimitatie.
Holtrop, Anne
Maniera
Van der Kelen, Sylvie
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Decortegel met hert
Dierendecor met centraal een hert gevat in een aigrettekrans en een aigrette als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Cilindervormige vaas op voet
Deze sobere, moderne art-decovaas werd ontworpen in het zogenaamde 'atelier de fantaisie' van het Waalse keramiekbedrijf Boch Keramis, onder leiding van Charles Catteau. Het is voorlopig onduidelijk of Catteau de vaas zelf ontwierp, dan wel een van zijn ontwerpers, waaronder vanaf 1937 Raymond Chevalier. Het ontwerp met geabstraheerde empiremotieven behoorde tot een goedkopere productielijn van het bedrijf, vergelijkbaar met Luxval bij glasproducent Val-Saint-Lambert.
Chevalier, Raymond
La Louvière
Catteau, Charles Crépin Nicolas
vormgieten
Boch Frères Keramis
faïence
glazuur
Cilindervormige vaas in houder
Symmetrische sleutelplaat met meermannen
Fragment van een paneel met ajour maaswerk
Fragment van een paneel met ajour maaswerk met visblaasmotieven. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. Er zijn sporen van vergulding zichtbaar.
kan
Les Lys
Deze bronzen modelkan werd gegoten naar het model van keramiek voor de schenkkan 'Les Lys'. Het unieke exemplaar in kristal werd in 1897 door de Cristalleries du Val Saint-Lambert te Seraing vervaardigd (bewaarplaats onbekend). Er zijn maximaal twaalf exemplaren van hetzelfde model in brons gemaakt, waarvan ontwerper Philippe Wolfers er een in zijn persoonlijke verzameling bewaarde.
polijsten
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Oog in Oog
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Realisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Gent]
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Réalisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Paris]
Belgická secese : Wallonie-Bruxelles 1893-1905
Torino 1902. Le Arti Decorative Internationali del Nuovo Secolo
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Van Art Nouveau tot Art Déco. Philippe en Marcel Wolfers
Da Arte Nova à Arte Déco. Philippe et Marcel Wolfers
Philippe Wolfers. Juwelen, zilver, ivoor, kristal (1858-1929)
Philippe Wolfers 1858-1929 Précurseur de l'Art Nouveau. Statuaire. Exposition rétrospective
sokkel
Vaas 'Magnolia'
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Dit vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
plique-à-jour
marmer
Katagami Style. Paper Stencils and Japonisme
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Venezia e la Biennale. I percorsi del gusto.
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Art Nouveau in Belgium and France
schoteltje
Schoteltje van het servies 'Fantasy'
Met Fantasy beoogde Pieter Stockmans een vernieuwend servies, dat de traditionele functies van de verschillende serviesonderdelen oversteeg. De drie standaardmaten van een klassiek servies leggen functionele beperkingen op aan de gebruiker. Daarom bedacht Stockmans een uitgebreide, mathematische reeks. De ronde kommen en schalen met verschillende afmetingen zijn multifunctioneel, onderling combineerbaar en gemakkelijk te stapelen. De borden en schoteltjes kunnen dienen als deksel. Pieter Stockmans liet zich daarbij inspireren door het werk van de Deense ontwerper Grethe Meyer. Daarnaast omvat het servies 'Fantasy' een koffieservies.
Stockmans, Pieter
Genk
Mosa
Maastricht
Met Piet Stockmans aan tafel
Piet Stockmans. 1400°. Installationen und industrielle Objekte aus Porzellan
bureautafel
Bureautafel uit de Weense Postsparkasse
Deze bureautafel werd ontworpen voor de kantoren van de Postsparkasse in Wenen. Otto Wagner ontwierp niet alleen het gebouw, maar ook de interieurinrichting en het meubilair. Wagner was een toonaangevend architect van de Wiener Secession, de belangrijkste Arts-and-craftsbeweging in Oostenrijk. Hij gaf onder meer les aan Josef Hoffmann en Joseph Olbrich. Het gesamtkunstwerk van de Postsparkasse was een van Wagners modernste realisaties. In zijn ontwerpen streefde hij naar een eenheid van functionaliteit en schoonheid. Het schrijfmeubel in hout en aluminium met vernieuwd schrijfblad werd later zwart geverfd (oorspronkelijk was het grijs). Het meubel werd in serie uitgevoerd door Gebrüder Thonet, het bedrijf van de Duits-Oostenrijkse Michael Thonet, en werd ook via hun verkoopscatalogus aangeboden.
Wagner, Otto
beitsen
Gebrüder Thonet
vilt
Vienne 1880-1938. L'apocalypse joyeuse
Vienna 1900: Art, Architecture & Design
Otto Wagner Vienna 1841-1918: Designs for Architecture
lepel
Lepel van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
Dit koffie- en theeservies van de Italiaanse architect Aldo Rossi maakt deel uit van Tea and Coffee Piazza, een experimenteel metaproject van Alessi in samenwerking met Alessandro Mendini. Met dit project wilde Alessi een wezenlijke bijdrage leveren aan de geschiedenis van het Italiaanse design, dat vanaf de jaren 1950 een bloeiperiode kende maar stilaan nood had aan vernieuwing. Het project vormde meteen ook de springplank van het experimentele merk 'Officina Alessi'. Elf gerenommeerde architecten, die zich niet eerder met industrieel design hadden beziggehouden, werden uitgenodigd om een thee- en koffieservies te ontwerpen. Ze kregen de opdracht om na te denken over het archetype van het thee- en koffiestel en de relatie tot de architectuur en een nieuwe, actuele vormentaal te ontwikkelen binnen het debat over neo- en postmodernisme. Het idee van de ‘piazza’ (plein) als stedelijke plek van culturele uitwisseling vormde daarbij een belangrijk uitgangspunt. Aldo Rossi vatte de opdracht vrij letterlijk op: hij concipieerde de serviesonderdelen als gebouwen in een stad. De objecten met conische deksels zitten in een glazen kast met een fronton met een klok en een vlag. De deelnemers kregen een grote artistieke vrijheid en werden aangemoedigd om te experimenteren met materialen en technieken. De ontwerpen bleken te complex voor massaproductie en werden uiteindelijk met de hand vervaardigd in een beperkte oplage van 99 genummerde en gesigneerde exemplaren. Rossi zou de koffiekan van deze beperkte editie later echter commercialiseren in een gebruiksvriendelijkere stalen versie. De Tea and Coffee Piazza werd in september 1983 voorgesteld op het ICSID-congres in Milaan. Het project leverde Alessi internationale belangstelling op, kende navolging en droeg in belangrijke mate bij aan de trend van expressieve, postmoderne designobjecten in de jaren 1980. De exclusieve objecten, waarvan de artistieke kwaliteiten veelal primeerden op de functionele eisen, kwamen voornamelijk terecht bij verzamelaars en in museumcollecties. Naast het servies van Aldo Rossi bewaart het museum ook de realisaties van Hans Hollein, Oscar Tusquets Blanca en Richard Meier.
Rossi, Aldo
Alessi
Crusinallo
Een meubel is ook een huis
Droomburchten & luchtkastelen
Suikerpot van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
kwarts
Melkkan van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
Theepot van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
koffiekan
Koffiekan van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
Twee vazen 'Magnolia'
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. Wolfers leerde de techniek bij de emailvirtuoos Louis Houillon. Vensteremail, ook wel plique-à-jour genoemd, was een complexe renaissancetechniek die in het midden van de 19e eeuw werd herontdekt en rond 1900 een nieuw hoogtepunt beleefde. De coupes zijn een van de weinige overgebleven voorbeelden van deze technische en esthetische hoogstandjes uit het oeuvre van Wolfers. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd. De andere sokkel is verloren gegaan. Het museum vervaardigde een kopie gemaakt uit Zellaan, waarbij de bewaarde sokkel werd gebruikt als mal.
emailleren
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
Poltrona di Proust
Alessandro Mendini ontwierp Poltrona di Proust voor de reeks ‘Redesign’ van Studio Alchimia. De term ‘redesign’ slaat op assemblage, hergebruik en decoratie van meubelmodellen. Mendini assembleerde zogenaamde stilemen, terugkerende vormen en tekens uit bestaande ontwerpen, tot een nieuwe ontwerp dat nieuwe betekenissen genereert en het begrip 'originaliteit' bevraagt. Op die manier gaf hij uitdrukking aan de maatschappij van overvloed en snel wisselende trends. Deze postmoderne stoel ontstond toen Mendini textiel wilde ontwerpen geïnspireerd op het oeuvre van de Franse schrijver Marcel Proust. Hij bezocht de plaatsen waar de schrijver verbleven had en verdiepte zich in de wereld die Proust opriep in zijn romans. Dat bracht hem op het idee om een armstoel aan hem op te dragen. Hij beschilderde een kitscherige replica van een 18e-eeuwse stoel met een patroon gebaseerd op een pointillistisch schilderij van Paul Signac. Dat patroon loopt door over de volledige oppervlakte van de stoel, waardoor het volgens Mendini lijkt alsof de stoel oplost in een nevel. Sommigen zien overeenkomsten tussen de vertelstijl van Proust en het (neo-)impressionisme. De (neo-)impressionisten schilderden met onderbroken verfstreken, waardoor je langer moet kijken voor je het tafereel kan vatten. In 'A la recherche du temps perdu' zou Proust zijn personages vormgegegeven hebben op een vergelijkbare fragmentaire manier, die van de lezer tijd vraagt om hun complexe persoonlijkheid te doorgronden.
Mendini, Alessandro
Studio Alchimia
Hands on design. 8ste triënnale voor vormgeving
25 Edities biënnale Interieur
Heroes
De beurs van Jodocus Vijdt
Bureau 95
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. De sokkel van dit vaasje is verloren gegaan. Het museum vervaardigde een kopie gemaakt uit Zellaan, waarbij de bewaarde sokkel werd gebruikt als mal.
sierbord (vaatwerk)
Sierbord
Dit sierbord werd vervaardigd door Finch in het kelderatelier van Henry van de Velde in diens villa ‘Bloemenwerf’. Het bruingeglazuurde steengoed is versierd met een decor van sierlijke lijnen in lichtgele engobe. Het lijnenpatroon bestaat uit drie S-vormige tekens die wentelen om een denkbeeldig middelpunt. De drie motieven zijn verbonden in het centrum. Tussen elk S-teken bevindt zich een stip. Dit patroon herinnert aan het oud-Germaanse zonnewiel.
Finch, Alfred William
Forges
vormen
engoberen
verglazen
Céramique Art Nouveau
Alfred William Finch 1854-1930
cache-pot
Orchidées
Deze cache-pot is uitgevoerd in gegoten steengoed met een polychroom geglazuurde voorstelling van orchideëen in half-reliëf op een donkergroene fond. Het object is gesigneerd met 'Ph. Wolfers' en 'E. Muller'. Tijdens de wereldtentoonstelling van 1897 in Brussel legde Louis Müller contact met Philippe Wolfers, die hem de toestemming gaf om van een aantal van zijn bronzen bloempotontwerpen replica's in steengoed te maken. Het Virginia Museum of Fine Art bezit een gelijkaardige cachepot, met feller kleurcontrast. Verschillende bronzen exemplaren van dit model, uitgevoerd door J. Petermann Fondeur, zijn in privécollecties bewaard.
Emile Müller & Cie
Ivry-sur-Seine
Art Nouveau schatten
servies
bord (vaatwerk)
schaal
kop (drinkgerei)
theekop
Fantasy
Met Fantasy beoogde Pieter Stockmans een vernieuwend servies dat de traditionele functies van de verschillende serviesonderdelen oversteeg. De drie standaardmaten van een klassiek servies leggen functionele beperkingen op aan de gebruiker. Daarom bedacht Stockmans een uitgebreide, mathematische reeks. De ronde kommen en schalen met verschillende afmetingen zijn multifunctioneel, onderling combineerbaar en gemakkelijk te stapelen. De borden en schoteltjes kunnen dienen als deksel. Pieter Stockmans liet zich daarbij inspireren door het werk van de Deense ontwerper Grethe Meyer. Reeds in 1973 ontwierp Stockmans een reeks van tien schalen met toenemende grootte volgens dezelfde principes. Daarnaast omvat het servies 'Fantasy' een koffieservies.
meerdere
Meer dan één
opscheplepel
Scheplepel
De binnenin vergulde lepelbak is vormgegeven als een knol waaruit een stengel groeit, die dienst doet als lepelsteel. In de lus gevormd door de verstrengelde stengel met bladeren ontluikt een exotische bloem. Het bronzen model van de lepelsteel bevindt zich in het Fonds Wolfers van DIVA in Antwerpen.
Vaas 210 met palmetten
Slanke vaas op kleine uitstaande voet van het model 210. Op een roomwitte faiencebasis is een geometrisch decor met gestileerde palmetten aangebracht in bruin, donkergeel en zwart. De decoratie is geconcentreerd op de hals en de voet. In het Rijksmuseum bevinden zich twee vazen van hetzelfde model in een andere kleurstelling.
van der Hoef, Christiaan Johannes
Tegel- en Fayencefabriek Amphora
Oegstgeest
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
zitbank (meubilair)
Zitbankje uit fotostudio Claerhout
Dit bankje werd gebruikt als decorstuk in de fotostudio van Gustaaf Claerhout te Deinze. Verschillende generaties van de familie Claerhout waren actief als fotografen in de streek rond Gent. De rechte gecanneleerde poten en stijlen gaan zichtbaar over in de regels in gedecoreerde verbindingshuizen. Hoewel de zitbank teruggaat op voorbeelden uit de 18de eeuw, werden dit exemplaar waarschijnlijk vervaardigd in de tweede helft van de 20ste eeuw. Vanaf de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen.
Studio Claerhout - Kroniek van een fotografengeslacht
La Vigne
Léon Provins maakte koperwerk met fruit-, bloemen- en plantenmotieven. Deze bolvormige vaas met titel 'La Vigne' of 'de wijnrank' heeft een druiventros en druivenblad als versiering. Het werd in 1925 aangekocht op het 'Deuxième salon d'art décoratif' in het museum. Provins toonde er ook ander koperwerk van zijn hand. Het gaat om vier vazen, met als titels 'Les Marguerites', 'Le Gui', 'Les Noisettes' en 'Les Pavots', en nog een lantaarn. Het drijven van het koper zorgt voor het reliëf. Dit soort koperwerk wordt ook dinanderie genoemd, verwijzend naar de stad Dinant die sinds de 13de eeuw een rijke traditie van koper- en messingbewerking kent.
Provins, Léon
Ath
Deuxième salon d'art décoratif
wijnglas
Wittewijnglas van het servies 'Gioconda'
kruik
Sierkruik met druiventros
Deze aardewerken kruik met handvat is uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van blauwzwarte over groene lopende glazuren. Uit het handvat in de vorm van een tak van een druivelaar groeit een twijg die over de buik van de kruik loopt en eindigt in een druiventros in halfreliëf op de voorzijde van het object. Langs de andere zijde van het handvat groeit een twijgje met zes bladeren.
Maes (Sint-Amandsberg)
Sint-Amandsberg
Ch. En A. & J. Maes
Kop met bamboe, rotsen en krekels
Deze kop in Chinees porselein is beschilderd met onderglazuur blauw en goud op het glazuur met in het plat planten, bamboe (staat voor een veerkrachtig karakter), bloemen, grillige rotsen en twee krekels in ijzerrood onder het glazuur. In de Chinese cultuur werd de krekel beschouwd als één van de heilige dieren. Ze symboliseren onder andere liefde, een lang leven, een edel karakter, wijsheid, vruchtbaarheid en rijkdom.
China
Inrichting Chinees Salon
koffie- en theeservies
Theeservies
Dit theeservies voor één persoon bestaat uit een waterketel, een theepot en een melkkan in verzilverd metaal. Op de buik staat een wapenschildje. Het hengsel van de waterketel is omwonden met riet. Een uitgebreidere versie van dit servies in zilver was te zien op de tentoonstelling 'Henry van de Velde. Passie. Functie. Schoonheid' (Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis, Brussel, 2013).
Dresser, Christopher
verzilveren
graveren (inkerven)
Hukin & Heath
Birmingham
tinwerk
München
Vaas met herderstasje
Deze goudgele vaas is versierd met een decor van herderstasje, gras en vlinders, afgewerkt met sterk reflecterende metaalglansglazuren. Het motief van het herderstasje is in donkerder geel en enigszins groene tinten naturalistisch uitgewerkt. Het modelnummer is 60 en het decor werd aangeduid met de letter J. De vaas stamt uit de vroege periode van de firma St. Lukas, toen de decors nog naturalistisch waren naar ontwerp van G.J.D. Offermans zelf. Het etiket van de oude museumopstelling dateert deze vaas in 1910. Museum Boijmans van Beuningen te Rotterdam bezit een identieke vaas, die 1913 gedateerd wordt.
Offermans, Gerardus J.D.
Kunstaardewerkfabriek St. Lukas
Bordeauxwijnglas van het servies 'Gioconda'
mengkraan
productverpakking
Axor Starckx
De producent van badkamer- en keukenkranen Hansgrohe lanceerde het merk ‘Axor’ om nieuwe collecties te ontwikkelen samen met bekende designers. Philippe Starck ontwierp meerdere collecties, waaronder een reeks wastafelkranen met een watervalstraal. De brede vierkante plaat lijkt boven de wastafel te zweven en wordt bediend door een kruisgreep die de temperatuur en waterdruk regelt. De minimalistische ontwerpen dienen volgens Starck om de schoonheid van water te respecteren en het rituele belang te benadrukken.
Starck, Philippe
Parijs
Hansgrohe
Anderlecht
architecturaal element
interieurelement
onderdeel
deur
deurkruk
venster
trap
leuning
plafond
haard
tegel
balustrade
sluitsteen
Architectuur- en interieurelementen van Woning Ter Vaart
Deze architectuur- en interieurelementen zijn afkomstig uit Woning Ter Vaart in Wondelgem. In 1896-1897 bouwde Paul Hankar deze cottage met art-nouveau-invloeden in opdracht van de landschapsschilder Georges Buysse. De woning met atelier bood een wijd uitzicht op het kanaal Gent-Terneuzen, dat een belangrijke inspiratiebron zou worden voor de kunstenaar. Hankar realiseerde in die periode verscheidene landhuizen, waaronder ook de Villa Les Glycines voor Philippe Wolfers in Terhulpen. Voor de Woning Ter Vaart, ook bekend als Cottage Buysse, ontwierp de architect eveneens de interieurs. Hij voorzag stijlvolle cassettenplafonds en mahoniehouten lijsten. De schouw in de woonkamer was bekleed met blauw geglazuurde bakstenen en bekroond met een langgerekte vitrinekast. De natuurstenen trap was voorzien van gestileerde leuningen in smeedijzer. De interieurontwerpen van Hankar vormden een harmonieus geheel met het meubilair dat door zijn Luikse collega Gustave Serrurier-Bovy werd aangeleverd. Op het moment van deze samenwerking waren beide ontwerpers ook betrokken bij de interieurinrichting van het Koloniënpaleis in Tervuren. In 1985-1986 besloot de nieuwe eigenaar, een Amerikaans chemiebedrijf, om de cottage te slopen. Verscheidene architectuur- en interieurelementen werden geschonken aan het museum.
Hankar, Paul
grenenhout
pitch pine
baksteen
smeedijzer
natuursteen
opdrachtgever
#Collectievissen in monumenten
Paul Hankar
Sierkruik met hagedis
Kleine sierkruik met korte hals en twee ronde oortjes is uitgevoerd in witbakkend steengoed met beige glazuur. De kruik is aan beide zijden versierd met een gekleefd tinnen laagreliëf van een kronkelende hagedis tussen bladeren. De kruik is ontworpen als een sierobject en was niet bestemd voor het schenken van drank. De oortjes zijn te klein om makkelijk te hanteren, de halsopening is te klein om drank in te gieten en de decoratie laat een alledaags gebruik niet toe.
draaien (pottenbakkerstechniek)
Ravissante Revelaties
Deze aardewerken kruik met handvat is uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van mauve en groene lopende glazuren. Uit het handvat in de vorm van een tak van een druivelaar groeit een twijg die over de buik van de kruik loopt en eindigt in een druiventros in halfreliëf op de voorzijde van het object. Langs de andere zijde van het handvat groeit een twijgje met zes bladeren.