kop (drinkgerei)
Polychroom kopje met familiaal tafereel
Dit polychroom, kopje (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en email op het glazuur. Het toont een familiaal tafereel op een veranda met in uitgespaarde cartouches afbeeldingen van vruchten die de vier seizoenen symboliseren.
onbekend
China
ontwerper
vormen
bakken
glazuren
schilderen
uitvoerder
porselein
emaillak (materiaal)
theepot
deksel
Polychrome theepot met figuren in een interieur
Deze theepot (exportporselein) met emailbeschildering op het glazuur is versierd met dames en spelende kinderen in een Chinees interieur, dit alles in uitgespaarde velden.
schoteltje
Schoteltje 102 van het servies 'Seagull'
Dit schoteltje met modelnummer 102 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
Hallin, Frederik August
Kopenhagen
Garde, Fanny
vormgieten
verglazen
vergulden
Bing & Grøndahl
aankoop
Gent
gebakschaal
servies
Gebakschaal 101 van het servies 'Seagull'
Deze ronde gebakschaal met handvatten met modelnummer 101 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
schaal
Bladvormig schaaltje 199 van het servies 'Seagull'
Dit schaaltje in bladvorm met modelnummer 199 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
slakom
Slakom 43 van het servies 'Seagull'
Deze slakom met modelnummer 43 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
japon
Roze japon
Deze comfortabele, roze avondjurk van Yvette Lauwaert is gebaseerd op nachtkleding en heeft een folkloristische inslag. Het kledingstuk heeft een vierkant inzetstuk met een diepe, vierkante halsuitsnijding en een verhoogde taille. Aan het inzetstuk is een lange, geplooide rok gefronst aangehecht en zijn de wijde, gefronselde mouwen recht aangezet. Het vierkante inzetstuk is aan de voorzijde versierd met een paneel in patchwork in fuchsia, lila en paars. Het ontwerp sluit aan bij de vrije street style die in Londen floreerde en de conventies van de Parijse mode doorbrak. De japon maakte deel uit van de collectie van 1976 die op een modeshow in een kunstgalerij in Ronse werd voorgesteld. Het museum bewaart een tweede, gelijkaardige jurk uit diezelfde collectie.
Lauwaert, Yvette
katoen
schenking
Artistieke textielkreaties van Yvette Lauwaert
buste
Buste uit de reeks 'Bureaukraten'
Achiel Pauwels heeft in zijn werk bijzondere aandacht voor humor en fysionomie. Dat resulteerde vanaf 1965 in een aantal reeksen met karikaturale voorstellingen van bureaucraten, generaals, vorstinnen en andere prominente figuren. Kenmerkend zijn de sterke profilering van het gezicht en de kledij, de dynamische houding en de reliëfwerking met licht- en schaduweffecten.
Pauwels, Achiel
aardewerk
Aftocht geblazen - Achiel Pauwels en Luc Verstraete
bord (vaatwerk)
Lunchbord 26 van het servies 'Seagull'
Dit lunchbord met modelnummer 26 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
broodbord
Broodbord 28 A van het servies 'Seagull'
Dit broodbord met modelnummer 28 A behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
tegels
wandtegel
fragment
Decortegel met liefdespaar
Figuurdecor met centraal een liefkozend koppel onder een boom en een spin als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Nederland
wit aardewerk
tinglazuur
vaas
Vaas met smeedijzeren montuur
Glazen vaas, volledig omsloten door een smeedijzeren montuur. Deze vaas werd geproduceerd door Daum Frères, een glasatelier in Nancy dat internationale bekendheid verwierf met innovatieve creaties in art nouveau- en art decostijl. De broers Auguste en Antonin Daum ontwikkelden nieuwe, complexe technieken om glas te kleuren. De vaas behoort tot de zogenaamde 'verreries ferronnées'. Het smeedijzeren frame is eerst vervaardigd en vervolgens is het glas erin geblazen. Op die manier wordt de vorm van het glas volledig bepaald door het frame. In het glas zijn schilfertjes bladgoud verwerkt, die een luxueuze uitstraling geven aan de vaas. Louis Majorelle ontwikkelde deze techniek bij zijn hernieuwde samenwerking met Daum na de Eerste Wereldoorlog. De productie van dit type vaas startte vanaf 1925, al vermeldt de papieren fiche dat deze vaas mogelijk in 1921 werd gemaakt of aangekocht, wat niet overeenkomt met het onderzoek naar de werkelijke productiedatum.
Majorelle, Louis
Frankrijk
Daum Frères
Nancy
glas (materiaal)
smeedijzer
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Gebakschaal op voet 206 van het servies 'Seagull'
Deze gebakschaal op voet met modelnummer 206 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
wandspiegel
Wandspiegel met vergulde lijst
Wandspiegel met vergulde lijst van opengewerkt symmetrisch stucwerk.
hout
gips
spiegelglas
terrine
Terrine 5 van het servies 'Seagull'
Deze terrine met modelnummer 5 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
Vaas met oranje bloem
Bolle vaas met nauwe hals en kraag, opgebouwd uit een laag wit glas met daaroverheen een laag transparant glas. De wand is voorzien van een decor van oranje glasdraden en een opgelegde, gestileerde bloem, eveneens in oranje glas. Dergelijke versieringen met glasdraden ziet met vaak terug bij glasproducenten in Centraal-Europa tijdens periode van de art nouveau (bv. Kralik, Harrach, Loetz, Pallme-König ...).
glasblazen
glasbewerkingstechniek
legaat
Den Haag
Schotel 16 van het servies 'Seagull'
Deze ovale schotel met modelnummer 16 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
Vaas met bamboetakken
Dit Japans vaasje (steengoed) is bedekt met ivoorwit glazuur en versierd met bamboetakken. Bamboe staat symbool voor veerkracht en buigzaamheid bij persoonlijke problemen of uitdagingen.
Japan
steengoed
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
speelgoed (objectnaam)
Combinatie- en breekspel
Voor een tentoonstelling met wedstrijd in Gent ontwierp Albert Van huffel deze blokkentorens die hij zelf combinatie- en breekspelen noemde met 'bloemen, paddenstoelen, figuurtjes (mannekens en vrouwkens)'. Hij ontwierp 6 basistypes (waarvan deze type A en D zijn) met onderdelen die verbonden worden met losse spillen. De onderdelen kunnen zo onderling verwisseld worden, ook met de onderdelen van andere types. Op een van de ontwerpplannen die het museum bewaart, schreef de ontwerper dat er 23 exemplaren werden uitgevoerd. Voor de Brusselse interieurwinkel van Céline Dangotte, waar Van huffel in de periode 1918-1920 ook artistiek directeur was, stelde Van huffel voor om de stukken in een witte kleur naar de interieurzaak te sturen, zodat de werkneemsters ze daar kwalitatief kunnen beschilderen met emailleverf.
Van huffel, Albert
Waterloo
Hands on design. 8ste triënnale voor vormgeving
Collectie in progress
Art Nouveau en Art Deco uit België
tafel
Ronde tafel met beschilderd leder
Deze tafel heeft de kenmerkende rechte en taps toelopende poten van het classicisme of de Louis XVI-stijl. Dergelijk model leefde ook in de empirestijl en nog later verder. De wieltjes zijn een latere toevoeging, wat dan weer wijst op de Louis-Philippe-stijl. Het geheel is gefineerd en bovenop is het tafelblad versierd met canvas dat beschilderd werd met een fijn floraal motief. Een vergelijkbare tafel is terug te vinden in de collectie van Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
zachthout
mahoniehout
canvas
metaal
overdracht
Polychroom ensemble kop en schoteltje
Dit polychroom ensemble, kop en schoteltje (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en goud email op het glazuur. Het toont een familiaal tafereel op een veranda met in uitgespaarde cartouches afbeeldingen van vruchten die de vier seizoenen symboliseren.
Polychroom schoteltje met bloemen
Dit polychroom schoteltje met geribde vorm (Japans exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en email op het glazuur. De combinatie van deze kleuren (techniek) noemt men 'Imari' naar de gelijknamige uitvoerhaven in Japan. De versiering bestaat voornamelijk uit gestileerde bloemen en bloemenranken op de rugzijde.
Polychroom kopje met bloemen
Dit polychroom kopje met geribde vorm (Japans exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en email op het glazuur. De combinatie van deze kleuren (techniek) noemt men 'Imari' naar de gelijknamige uitvoerhaven in Japan. De versiering bestaat voornamelijk uit gestileerde bloemen.
Polychroom kop en schoteltje met bloemen
Dit polychroom ensemble, kop en schoteltje met geribde vorm (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en goud op het glazuur. De combinatie van deze kleuren (techniek) noemt men 'Imari', naar de gelijknamige uitvoerhaven in Japan. De versiering bestaat voornamelijk uit gestileerde bloemen.
Schoteltje Japanse 'Imari'
[Japan eind 19 floraal imari]
Dit polychroom schoteltjeje (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en email op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. Het is heel typische Japansese 'Imari'. De rand en in het plat zijn versierd met gestileerde bloemen.
Kopje Japanse 'Imari'
Dit polychroom kopje (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en goud email op het glazuur. Deze combinatie van kleuren (techniek) noemt men 'Imari'. Het is heel typisch Japanse 'Imari', De buitenzijde is versierd met gestileerde bloemen. In het plat is een bloem geschilderd binnen een blauwe cirkel.
Vaas 'celadon'
In een uitgespaarde cartouche van deze 'celadon' vaas (exportporselein) is een bruin-blauwe schildering aangebracht van een pijnboom met twee ganzen. Tegen de basis en op de rand zijn gestileerde wolken ingegrift onder het glazuur. Er zijn twee handvaten in de vorm van een vis. De vis bleef in China het symbool van rijkdom, overvloed en veel mannelijke nakomelingen. De karper stond symbool voor het slagen in de staatsexamens en het verwerven van een hoge post in de administratie. De twee vissen hier kunnen ook symbool staan voor harmonie en geluk in het huwelijk, omdat men dacht dat vissen steeds zwommen en leefden in koppels. Ook de twee ganzen staan in verband met het huwelijk omdat de gans bekend staat als symbool voor de zin voor orde, regelmaat en gehoorzaamheid. De pijnboom is een taoïstisch motief, steeds groen waardoor hij gekoppeld wordt aan een 'lang leven' en doorzettingsvermogen. Celadon is een blauwgroen glazuur die doet denken aan de kleur van jade en is in China ontstaan in de tiende eeuw. Het werd overgenomen in Korea waar zeer mooie exemplaren werden gemaakt in de Koryo dynastie (918-1392). Chinezen houden niet alleen van jade vanwege zijn esthetische schoonheid, maar ook vanwege wat het vertegenwoordigt met betrekking tot sociale waarde (belangrijk in het 'Confucianisme'). Jade vertegenwoordigt deugden: welwillendheid, rechtvaardigheid, fatsoen, waarheid, geloofwaardigheid, muziek, loyaliteit, hemel ('yang'), aarde ('ying')... .
vat
Ceremonieel vat in wit Ohi Raku aardewerk
Dit vat zonder deksel en met drie uitstaande poten werd gemaakt door Toshiō Ōhi Chozaemon XI, de elfde en jongste Ohi Chozaemon meester. Ohi, een dorp nabij de Japanse stad Kanazawa, bracht sinds 1666 elf generaties Ohi Chozaemon meesters voort die de aardewerkmethode steeds aan hun opvolger doorgaven. De verschillende generaties namen de naam van de eerste keramist Chozaemon over, die de plaatsnaam Ohi aan zijn naam had toegevoegd. Het Ohi aardewerk kwam voort uit het Raku aardewerk, dat traditioneel gebruikt werd voor Japanse theeceremonies. Het is handgemaakt (zonder mechanische pottenbakkersschijf), wordt gebakken op zeer lage temperaturen en kenmerkt zich door monochroom kleurgebruik en ongepolijste oppervlaktes. De eenvoud van de objecten vormt een eerbetoon aan de natuur.
Ōhi Chozaemon XI, Toshio
Kanazawa
keramiek (materiaal)
kom
Kom op standring 'Imari'
Deze gelobde kom ( Japans exportporselein) is beschilderd met koblaltblauw onder het glazuur. Op het glazuur werden er emailkleuren aangebracht, ijzerrood en goud. De combinatie van deze kleuren (techniek) noemt men 'Imari', genoemd naar de gelijknamige uitvoerhaven in Japan. De binnenkant is in het plat versierd met een bloeiende tak terwijl op de rand en de buitenzijde bloemen en bloemenranken geschilderd zijn. Er bestaat ook Chinese 'Imari'. Tijdens de tweede helft van de 17de eeuw kwam er een slinking in de export van porselein tussen China en Europa door sociale onlusten in China. De VOC zocht andere afzetmarkten en vond die in Japan (Japanse 'Imari'). Toen in China de rust was teruggekeerd, haalde China inspiratie uit het zeer populaire Japanse 'Imari' porselein.
Arita
kobalt
schrijfmeubel
Het bureau 'M2' van Luc Vincent voor Bulo uit 1996 speelde in op de opkomst van de computer in kantoren. Het meubel laat toe om een scherm zowel op ooghoogte te plaatsen als op een ideale afstand én haar toebehoren op te bergen. Daarnaast is het mogelijk om aan drie verschillende kanten te zitten. Het werkblad in kunsthars rust op een metalen kader, waarvan de vier voetjes steunen op een kast in zwarte kunststof. De kast kan zowel links als rechts worden geplaatst. De voetplaat, gedecoreerd met prints, steunt op een stalen basis en kan zowel in horizontale als schuine positie worden gebruikt. Verder is het meubel voorzien van een lamp met lampenkap.
Vincent, Luc
België
Bulo
Mechelen
melamineformaldehyde
natuurlijk rubber
polyolefin
kunststof
vezelplaat
Op mens-en maat. 2e triënnale voor vormgeving
salontafel
Salontafel met marmeren blad uit de eigen woning van de ontwerper
Deze tafel werd ontworpen door Jules Boulez. Hij was vooral bekend als schilder, maar ontwierp ook voor de toegepaste kunsten, zoals wand- en vloertapijten en meubels. Er is moeilijk één stijl te kleven op het oeuvre van Boulez. Hij leefde eerder afgezonderd en bleef in zijn werk (zowel als schilder als ontwerper) op zoek naar nieuwe vormen. Opvallend aan deze tafel is het ronde tafelblad dat op een kubusvormig onderstel steunt. De structuur uit geometrische figuren is zo duidelijk zichtbaar. De toepassing van metaal in meubilair was nieuw in de jaren 1920. Op foto's van Boulezs eigen modernistische woning is deze tafel te zien. Hij liet vanaf 1928 het huis van zijn overleden schoonouders verbouwen.
Boulez, Jules
Oudenaarde
eikenhout
marmer
Versus, architectuur & kunst
Jules Boulez 1889-1960. Huldetentoonstelling.
bijzettafel
Lage tafel met gekrulde poten
Deze lage tafel rust op aan het uiteinde naar binnen gekrulde pootjes. De eenvoudige en elegante lijnen van de tafel zijn kenmerkend voor de meubels uit de Ming-dynastie.
palissanderhout
doos (houder)
Cloissoné doos met landschap en interieur
Deze cloisonné doos ('emaille de Canton') is gemaakt voor de export naar Europa. Het smaltwerk op koper is polychroom met levendige kleuren in email beschilderd. De opstand is versierd met een rivierlandschap, aangebracht in cartouches. Het deksel toont een interieur, een veranda met huis, met rondom langs de rand een vleermuis fries, symbool van geluk. Cloisonné werd geïntroduceerd in China tijdens de Mongoolse overheersing ('Yuan' dynastie). Deze kwamen hiermee in contact door hun veroveringen van gebieden in het Nabije Oosten. Als tegenhanger van de delicate kunst uit de Chinese 'Song' periode probeerden de Mongoolse overheersers nieuwe stijlen in de kunst te introduceren waaronder cloisonné. Ondanks de enorme scheepsladingen van Chinees porselein die eeuwenlang in Europa zijn binnen gevoerd, is het opmerkelijk dat er bijna geen andere vormen van kunst zijn binnengekomen. Cloisonné bereikte Europa pas vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw en dan nog in beperkte hoeveelheden. Canton was een belangrijke handelsplaats in China tijdens de 'Qing'-dynastie.
polijsten
Canton (China)
koper
Vaasje
Dit polychroom vaasje (exportporselein) toont een zittende vrouwenfiguur in een tuin met bloemenranken en een vlinder.
Blauwwitte theepot met vissers
Deze zeshoekige, blauwwitte theepot (exportporselein) is beschilderd met kobaltblauw onder het glazuur. De romp is versierd met een landschap met vissers. De bovenrand is versierd met een visgraatmotief.
Theepot met karpers
Deze theepot (exportporselein) is versierd met karpers en plantjes. De beschildering werd voornamelijk uitgevoerd met roze email (= 'Famille Rose'). Vissen zijn in China het symbool voor rijkdom en overvloed. De zwemmende karpers staan voor het slagen in het staatsexamen en het verwerven van een hoge post in de administratie. Daar men dacht dat vissen in paren leefden en zwommen werd de vis het embleem van harmonie en geluk in het huwelijk. De rand is versierd met servetwerk.
touw (materiaal)
Inrichting Chinees Salon
Theepot 'Yixing' met bamboemotief
Bij deze theepot (export 'Yixing'-aardewerk) zijn zowel het lichaam, de tuit en de handvatten in de vorm van bamboe. Daarnaast is het lichaam versierd met een fijn patroon van ingesneden bamboebladeren, wat het geheel een sculpturaal karakter geeft. Bamboe staat symbool voor veerkracht en buigzaamheid bij persoonlijke problemen of uitdagingen. De theepot is gemaakt van ongeglazuurd donkerbruin steengoed en werd aan het begin van de 18e eeuw vervaardigd in de Chinese stad Yixing. Het 'Yixing' steengoed werd gemaakt van 'tuhao' (purper zand), een gemakkelijk te bewerken kleisoort die gewonnen werd in de bergen rond Yixing. Vanaf de zeventiende eeuw werd er veel geproduceerd voor de export. In Europa kende dit steengoed een enorm succes. Theepotten en andere benodigdheden voor de theeceremonie waren veelgevraagde exportproducten.
Yixing (Jiangsu)
modelleren (mal)
boetseren (vormgeven)
snijden
krassen
Tea Journey
Twee vaasjes 'Imari'
Dit vaasje (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en goud op het glazuur. De combinatie van deze kleuren(techniek) noemt men 'Imari'. De versiering bestaat uit bloemen(takken) met daarop een krekel. In de Chinese cultuur werd de krekel beschouwd als één van de heilige dieren. Ze symboliseren onder andere liefde, een lang leven, een edel karakter, wijsheid, vruchtbaarheid en rijkdom.
Polychroom schoteltje met familiaal tafereel
Dit polychroom schoteltje (exportporselein) is beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en goud email op het glazuur. Het toont een familiaal tafereel op een veranda met in uitgespaarde cartouches afbeeldingen van vruchten die de vier seizoenen symboliseren.
Bord 'blauwwit' met figuren en een 'Nien hao'
De centrale afbeelding van dit bord in onderglazuurblauw (exportporselein), bestaat uit een tafereel met twee figuren in een Chinees interieur. De randdecoratie is versierd met servetwerk en figuren in uitgespaarde cartouches. Op de rand van de rug zijn afbeeldingen van de acht kostbaarheden aangebracht: 'het juweel', 'de twee boeken', 'het alsemblad' en 'de gouden munt'. Deze staan respectievelijk voor huwelijksgeluk, de studie, genezende kracht en rijkdom. Daarbij is in een dubbele cirkel het 'Nien hao' (het regeringsmerk) van Keizer Kangxi aangebracht. Bij het bestijgen van de troon nam de Chinese keizer een nieuwe naam aan. Deze bestond meestal uit zes lettertekens en werd in blauw onder het glazuur aangebracht. Dit bord werd gekopieerd naar een vroeg achttiende eeuws voorbeeld als eerbetoon voor de glorierijke periode van keizer Kangxi.
voetenbank
Voetenbank in Louis XVI-stijl
Kenmerkend voor de classicistische of Louis XVI-stijl waarin deze vergulde voetenbank werd vervaardigd zijn de gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels. De bekleding werd vernieuwd.
textiel (materiaal)
Gestalte/Grafische vormgeving: Collect & show
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
Deze twee vaasjes (exportporselein) zijn beschilderd met onderglazuurblauw, ijzerrood en goud op het glazuur. De combinatie van deze kleuren(techniek) noemt men 'Imari'. De versiering bestaat uit bloemen(takken) met daarop een krekel. In de Chinese cultuur werd de krekel beschouwd als één van de heilige dieren. Ze symboliseren onder andere liefde, een lang leven, een edel karakter, wijsheid, vruchtbaarheid en rijkdom.
barkruk
Barkruk uit de reeks 'Birillo'
Onder het voetstuk, dat karakteristiek is voor de reeks 'Birillo', bevinden zich rollen die 360° kunnen draaien. Tot de reeks behoren ook een tafel en een bureaustoel.
Colombo, Joe Cesare
Italië
Zanotta
Milaan
roestvrij staal
onverzadigde polyester
glasvezel
leer
polyurethaan
polyvinylchloride met weekmaker
Brussel
Van bakeliet tot composiet / design met nieuwe materialen
stoel
schaalmodel
productverpakking
Schaalmodel van de stoel '.03'
Dit schaalmodel van de .03 maakt deel uit van de miniatuurcollectie van het Vitra Design Museum in het Duitse Weil-am-Rhein.
Van Severen, Maarten
Vitra
Weil am Rhein
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
Vaas in glas met rode en oranje tinten, volledig omvat door een smeedijzeren montuur, opgebouwd uit vier ovalen en met pootjes onderaan. De vaas behoort tot de zogenaamde 'verreries ferronnées'. Het smeedijzeren frame is eerst vervaardigd en vervolgens is het glas erin geblazen. Op die manier wordt de vorm van het glas volledig bepaald door het frame. In het glas zijn schilfertjes bladgoud verwerkt, die een luxueuze uitstraling geven aan de vaas. Louis Majorelle ontwikkelde deze techniek bij zijn hernieuwde samenwerking met Daum na de Eerste Wereldoorlog. Veel Franse glasproducenten zoals Schneider, Müller of Delatte.
blazen (modelleren)
smeden (metaalvorming)
bladgoud
ligbank
Royal
Nathalie Du Pasquier ontwierp de ligbank ‘Royal’ voor het designcollectief Memphis, waarvan ze medeoprichter was. Haar eclectische en levendige designs voor tapijten, laminaten en meubels droegen in sterke mate bij aan de zeer herkenbare Memphisstijl. In de periode dat Du Pasquier de ligbank ontwierp, dacht het collectief al na over commerciële uitbreiding. Memphis wilde objecten maken die beter zouden verkopen. Daartoe werden de ontwerpen soberder en klassieker. Royal vormde echter een uitzondering. De mix van drukke patronen en het gebruik van goedkope materialen maakte het meubel niet beter verkoopbaar. Met vroegere ontwerpen voor ligbanken streefde Memphis ernaar om het idee van de ligbank of zetel als visitekaartje en toonbeeld van welvaart te doorbreken. De spot met de hoge sociale status van het meubel zit wellicht ook vervat in de titel ‘Royal’.
Du Pasquier, Nathalie
Memphis
polyethyleentereftalaat
Collectiepresentatie (situatie 2008)
Memphis. Milano 1981-1988
Memphis 1981-1988. [A'dam]
bierpul
Bierpul op voet in transparant, kleurloos glas met tinnen deksel met porseleinen plaatje
Een bierpul op ingesnoerde voet in transparant, kleurloos glas met een balustervormig lichaam dat is voorzien van regelmatig olijfslijpsel op drie niveaus. Een rond, glad aangezet handvat met C-vorm. Het scharnierend, tinnen deksel is gemonteerd op het handvat en heeft een duimrust die is gedecoreerd als een kwast of knoop. Het hoge deksel is opgebouwd uit een brede koepel met daarop een tweede, kleinere koepel. De brede koepel is voorzien van een renaissancistisch geïnspireerd reliëfdecor van parels, rolwerk, arabesken en bloemen. In deze koepel ziet men duidelijk drie naden van de mal of matrijs. De tweede, kleinere koepel is voorzien van regelmatige ribbels en wordt bekroond door een ingewerkt, bol, porseleinen plaatje met een kleurenafbeelding van vijf rode aardbeien met groen lofwerk tegen een donkere achtergrond.
glastechniek
persen
tin (materiaal)
Schotel 15 van het servies 'Seagull'
Deze ovale schotel met modelnummer 15 behoort tot het servies 'Seagull' met gouden randjes. De serviesonderdelen zijn klassiek van vorm, maar het decor sluit aan bij een nieuw thema dat de art nouveau aanboorde, met name de natuur. Op een dégradé blauwe achtergrond zweeft een zeemeeuw door het luchtruim, zeepaardjes fungeren als handvatten van schalen en kommen. Het model van het servies, met schubbenmotief in reliëf, dateert uit de jaren 1880 en is van Frederik August Hallin. Het decor met de zeemeeuw is van de hand van Fanny Garde en dateert van 1895. Vanaf de jaren 1950 was het servies in één op tien Deense huishoudens te vinden, waardoor het werd bestempeld als het 'nationale Deense servies'. Er bestaat ook een versie zonder gouden randje.
nachttafel
Nachttafel bij het bed 'Lullaby Due'
Deze nachttafel maakt deel uit van een slaapkamerensemble samen met het bed 'Lullaby Due' en de kaptafel met geïntegreerde stoel 'Dilly Dally'. Het ensemble getuigt van Luigi Massoni's zoektocht naar nieuwe, vrije manieren om leefkamers, in dit geval een slaapkamer, in te richten. Door het ronde bed op wieltjes in het midden van de kamer op te stellen, ontstaat er meer opbergplaats langs de muren. Ook de nachttafel en de kaptafel met stoel zijn uitgerust met wieltjes en kunnen gemakkelijk in de ruimte bewegen. De meubelen zijn uitgewerkt in multiplex, kunststof en kunstleer. Hun ronde vormen en opvallende roze kleur zijn eigen aan pop-esthetiek van de jaren 1960 en geven het ensemble een sensueel karakter.
Massoni, Luigi
Poltrona Frau
Opwijk
Toiletpot 'Famille Rose' met bloemen
Deze polychrome nachtemmer (exportporselein) op een standring is beschilderd met emailkleuren: groen, dieproze, blauw, geel en ijzerrood. Zowel het deksel als de buitenzijde van de pot is versierd met zwierige bloementakken met pioenrozen en andere bloemen. De beschildering werd voornamelijk uitgevoerd met roze email (= 'Famille Rose'). Opmerkelijk is dat op vlak van van de vormgeving en gebruik hier een duidelijke Europese invloed te bespeuren valt.
meubelstof
armstoel
Bekleding van de zitting van een armstoel
Deze zijde bekleedde de zitting van één van de vier armstoelen met ovalen rug in het museum. Een detailfoto van de stoelen vóór deze opnieuw werden bekleed in 1976 bevestigt dit. Gezien de stijl en de techniek van het borduurwerk kan het om de originele bekleding van het meubel gaan. Het weefsel is geborduurd met symmetrisch met elkaar verslingerde takken, hier en daar met bloemen bezet. De versiering werd aangebracht op een ondertekening. Het weefsel werd vermoedelijk in China vervaardigd. Dergelijke patronen waren tussen 1760 en 1780 zeer geliefd in Europa. Het weefsel van de rugleuning van dezelfde stoel wordt nu ook in het museum bewaard.
borduren
zijde (textiel)
Decortegel met koe
Dierendecor met een koe gevat in een kwadraat en een palmethoek in spaartechniek als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
huishoudelijke apparaten
wasmachine
Miniwash 2000 GT
De 'Miniwash 2000 GT' is de eerste miniwash die door Nova zelf ontwikkeld en geproduceerd werd. Het is een compacte wasmachine met een capaciteit van twee kilogram. Een miniwash werd gebruikt om een kleinere hoeveelheid kledij (max. twee kg) in een kortere tijdspanne te wassen. Dit toestel dient langs de bovenkant gevuld te worden en kan op verschillende standen worden gezet, van 2 tot 10 minuten. Binnenin bevindt zich een uitneembare kunststof trommel. Bij gebruik diende men de Miniwash in een badkuip of wasbekken te plaatsen en te vullen met water. Het toestel heeft een thermische beveiliging waardoor de motor uitvalt bij oververhitting.
Nova
Tongeren
Stoel van het model 'Silex' uit Villa L'Aube
De Luikse Gustave Serrurier-Bovy was een van de eerste Belgische ontwerpers die het voordeel van industriële serieproductie benutten om moderne interieurs te maken voor de arbeidersklasse. Daarmee bood hij een antwoord op het ideaal van de Arts-and-Craftsbeweging dat kunst voor iedereen toegankelijk moest zijn. De meubellijn ‘Silex’ is daar een goed voorbeeld van. Een eerste versie van de reeks werd gemaakt in 1904 voor het kasteel van La Cheyrelle, maar een jaar later startte de serieproductie. De goedkope en degelijke meubelen werden voornamelijk gebruik in bedienden- en kinderkamers. Zo deed deze stoel dienst in een van de slaapkamers van de dienstmeisjes in Villa L’Aube, de eigen woning van Serrurier-Bovy. De demonteerbare Silex-meubelen kenmerken zich door een heldere constructie in populier, een goedkope houtsoort. De meubelen bestaan in verschillende varianten, met vierkante of, zoals bij deze stoel, ronde sluitringen. Om de meubels te versieren, werden de schroeven en sluitringen geschilderd en konden eenvoudige motieven met sjablonen worden aangebracht.
Serrurier-Bovy, Gustave
Luik (stad)
Serrurier-Bovy
populierenhout
ijzer
Vorst
Art(s) nouveau(x) belge(s). Van De Velde, Serrurier-Bovy, Hankar & Co.
vruchtenpers
HD 2003
Deze zachtgroene vruchtenpers behoort tot de 'Philips by Alessi'-lijn voor keukengerei. In dezelfde lijn verschenen ook een broodrooster, koffiezettoestel en waterkoker. Al de toestellen hebben zachte kleuren en ronde vormen. Het project werd uitgevoerd in overleg met Alessandro Mendini en de ontwerpers van het Philips Corporate Design team, onder leiding van Stefano Marzano. Het opzet was om het experimentele design en vakmanschap van Alessi te combineren met de hoogontwikkelde technologie van Philips. De lijn zette Philips op de kaart als een bedrijf dat het ontwerp van het product hoog aanschreef en toonde de mogelijkheden van een samenwerking tussen beide bedrijven. Men vond het belangrijk dat de objecten persoonlijk en menselijk aanvoelden, aangezien de keuken al te zeer een geautomatiseerde en functionele wereld was geworden. In alle ontwerpen werd gelet op duurzaamheid, efficiëntie, betrouwbaarheid en de 'warmte' van het ontwerp. De vruchtenpers bestaat uit een perskegel, zeef en motorgedeelte. Het snoer kan in het toestel opgeborgen worden.
Mendini, Alessandro
Marzano, Stefano
Alessi
Crusinallo
Philips
Eindhoven (Noord-Brabant)
acrylonitrilbutadieënstyreen
styreenacrylonitril
polypropyleen
siliconenrubber
karton
bruikleen
Berchem
zetel
London Papardelle
Ron Arad is een ontwerper en architect die bekend staat om zijn experimentele, industriële ontwerpen met een duidelijke focus op vorm en materiaal. De Papardelle stoel, die haar naam ontleent aan de gelijkvormige platte pastasoort, is vervaardigd uit geweven brons. Opmerkelijk is dat het brons, door het te weven, benaderd wordt als textiel, waardoor het een onverwachte soepelheid krijgt. De golvende, beweeglijke vormen van de stoel staan in contrast met het rigide en harde karakter van het materiaal. Het flexibele gaas aan de voet van de zetel kan zich tot enkele meters lang als tapijt uitstrekken, ofwel juist tot voetsteun opgerold worden.
Arad, Ron
weven
The Gallery Mourmans
Knokke
brons
Object Stories. Een kijk op de collectie
Gelinkt: de collectie netwerkt
stalenboek
kloskant (objectnaam)
Stalenboekje met Mechelse kloskant voor uitvoer
Dit stalenboekje geeft een overzicht van een zending kant verstuurd door een handelsonderneming voor import van en export naar overzeese gebieden, geleid door François Van Aelbroeck en zijn schoonbroer François-Louis Leirens (geassocieerd van 1817 tot 1836). Het museum verwierf de boekjes via diens kleinzoon, Léon Leirens, die tussen 1913 en 1931 algemeen voorzitter en voorzitter van de aankoopcommissie van het museum was. Dit boekje behoort tot een reeks van veertien gelijkaardige boekjes, gedateerd tussen 1820 en 1829, met fragmenten van kant. Bij elk staal is een volgnummer, de hoogte en de prijs genoteerd. Informatie over de vertrekhaven (Amsterdam of Le Havre), vertrekdatum, de bestemming (in Amerika: steden als New York, Havanna en Rio de Janeiro worden vermeld), de bestemmeling, de bemiddelaar, de rederij, het schip en de kapitein ervan is in wisselende mate vermeld. Op de kaft staat ook de code opgetekend die op de betreffende kisten werd aangebracht. De smalle stalen zijn van verschillende breedtes. De kanten zijn goed gemaakt maar de draad is van slechte kwaliteit. De stroken waren overwegend voor randafwerking bedoeld en vertonen de typische patronen van die tijd met een grond met kleine gestrooide motiefjes en langs de rand grotere bloemmotieven..
Zuidelijke Nederlanden
kloskant (techniek)
papier (vezelproduct)
vlas
Bloemen in kant
wandbespanning
borduurwerk (objectnaam)
Fragment van een wandbespanning
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. De gele fragmenten zijn afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel waren van wandbespanningen. Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstrakte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde.
Elwes, Mabel
L'Art Décoratif Céline Dangotte
kunstvezel (tv)
gordijn
Fragment van een wandbespanning, later vermaakt tot een gordijnfragment (?) door het bevestigen van ophangringen
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. De gele fragmenten zijn vermoedelijk afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel zouden geweest zijn van wandbespanningen. Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstrakte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde.
Buste van Leopold I van België
Deze buste van Leopold I van België is van lage kwaliteit en werd vermoedelijk op grote schaal geproduceerd aan de hand van een mal. De verf waarmee het stuk ooit was opgesmukt, is verbleekt en afgebladderd. Goedkope reproducties van de koninklijke familie waren tijdens de 19de eeuw populaire items in het burgerlijke interieur. Voor een kleine investering konden de bewoners zo hun vaderlandsliefde en steun voor het jonge België tonen aan vrienden en familie die op bezoek kwamen.
gieten
was
verf
kant (naaldwerk)
Staalboekje van Mechelse en Rijsselse kant voor uitvoer
Dit stalenboekje geeft een overzicht van een zending kant verstuurd door een handelsonderneming voor import van en export naar overzeese gebieden, geleid door François Van Aelbroeck en zijn schoonbroer François-Louis Leirens (geassocieerd van 1817 tot 1836). Het museum verwierf de boekjes via diens kleinzoon, Léon Leirens, die tussen 1913 en 1931 algemeen voorzitter en voorzitter van de aankoopcommissie van het museum was. Dit boekje behoort tot een reeks van veertien gelijkaardige boekjes, gedateerd tussen 1820 en 1829, met fragmenten van kant. Een Vlaamse kanthandelaar hield hierin staaltjes bij van zijn verzendingen. Bij elk staal is een volgnummer, de hoogte en de prijs genoteerd. Informatie over de vertrekhaven (Amsterdam of Le Havre), vertrekdatum, de bestemming (in Amerika: steden als New York, Havanna en Rio de Janeiro worden vermeld), de bestemmeling, de bemiddelaar, de rederij, het schip en de kapitein ervan is in wisselende mate vermeld. Op de kaft staat ook de code opgetekend die op de betreffende kisten werd aangebracht. Enkele stalen komen in meerdere van de boekjes voor. De stalen zijn meestal Mechelse en Rijselse kant, daarnaast zijn er enkele witte kanten van het Franse Le Puy en fragmenten van doorgestopte machinale tulle. Het zijn smalle fragmenten van stroken overwegend voor randafwerking en van wisselende breedte. De kanten zijn goed gemaakt maar de draad is van slechte kwaliteit. Zij vertonen de typische patronen van die tijd met een grond met kleine gestrooide motiefjes en langs de rand grotere bloemmotieven.
kantwerken
Dit stalenboekje geeft een overzicht van een zending kant verstuurd door een handelsonderneming voor import van en export naar overzeese gebieden, geleid door François Van Aelbroeck en zijn schoonbroer François-Louis Leirens (geassocieerd van 1817 tot 1836). Het museum verwierf de boekjes via diens kleinzoon, Léon Leirens, die tussen 1913 en 1931 algemeen voorzitter en voorzitter van de aankoopcommissie van het museum was. Dit boekje behoort tot een reeks van veertien gelijkaardige boekjes, gedateerd tussen 1820 en 1829, met fragmenten van kant. Bij elk staal is een volgnummer, de hoogte en de prijs genoteerd. Informatie over de vertrekhaven (Amsterdam of Le Havre), vertrekdatum, de bestemming (in Amerika: steden als New York, Havanna en Rio de Janeiro worden vermeld), de bestemmeling, de bemiddelaar, de rederij, het schip en de kapitein ervan is in wisselende mate vermeld. Op de kaft staat ook de code opgetekend die op de betreffende kisten werd aangebracht. De smalle stalen Mechelse kant zijn van verschillende breedtes. De kanten zijn goed gemaakt maar de draad is van slechte kwaliteit. De stroken waren voor randafwerking bedoeld en vertonen de typische patronen van die tijd met een grond met kleine gestrooide motiefjes en langs de rand grotere bloemmotieven.
Gordijnfragment
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. De gele fragmenten zijn vermoedelijk afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel zouden geweest zijn van wandbespanningen. Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstrakte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde. Opmerkelijk: plaatselijk is de ondertekening voor het borduurwerk zichtbaar door de sleet van het borduurgaren.
wol
250 jaar architecten van de Academie Gent
handelaar
Cloisonné vaas met ornamenteel handvat
Hexagonale balustervormige vaas gedecoreerd met bladwerk en een geometrisch patroon van lijnen. Het handvat heeft de vorm van een dier of mythisch wezen. Deze vaas werd vermoedelijk vervaardigd in Japan. Bij de opening van het museum in 1923 in Hotel de Coninck stonden de vazen, zoals te zien op een zaalzichtfoto, opgesteld in de collectiepresentatie. De zalen waren ingericht volgens verschillende stijlperiodes en geografische regio’s. In een van deze zalen werden objecten uit China en Japan samengebracht. De presentatie omvatte onder meer ivoorsnijwerk, bronzen en aardewerken voorwerpen (waaronder deze vazen), geborduurde panelen en porselein. Blikvangers waren een Japanse wapenuitrusting met bijhorend samoeraiharnas en een vergulde Boeddha. Aan de muren hingen Japanse prenten, terwijl vitrines kleinere objecten toonden. Samen bood de zaal een gevarieerd beeld van de esthetiek en het vakmanschap van de Oost-Aziatische kunst.
cloisonné
Collectiepresentatie 1923
tafellamp
Nesso
In 1965 ontwierpen Giancarlo Mattioli en zijn collectief Gruppo Architetti Urbanisti Città Nuova de paddestoelvormige tafellamp 'Nesso'. Het futuristische ontwerp won de eerste prijs op de Studio Artemide/Domus-wedstrijd in Milaan.
Mattioli, Giancarlo
Gruppo Architetti Urbanisti Città Nuova
Artemide
Hemelveerdegem
Stalenboekje met Mechelse en Rijselse kloskant voor uitvoer
Dit stalenboekje geeft een overzicht van een zending kant verstuurd door een handelsonderneming voor import van en export naar overzeese gebieden, geleid door François Van Aelbroeck en zijn schoonbroer François-Louis Leirens (geassocieerd van 1817 tot 1836). Het museum verwierf de boekjes via diens kleinzoon, Léon Leirens, die tussen 1913 en 1931 algemeen voorzitter en voorzitter van de aankoopcommissie van het museum was. Dit boekje behoort tot een reeks van veertien gelijkaardige boekjes, gedateerd tussen 1820 en 1829, met fragmenten van kant. Bij elk staal is een volgnummer, de hoogte en de prijs genoteerd. Informatie over de vertrekhaven (Amsterdam of Le Havre), vertrekdatum, de bestemming (in Amerika: steden als New York, Havanna en Rio de Janeiro worden vermeld), de bestemmeling, de bemiddelaar, de rederij, het schip en de kapitein ervan is in wisselende mate vermeld. Op de kaft staat ook de code opgetekend die op de betreffende kisten werd aangebracht De smalle stalen Mechelse en Rijselse kant zijn van verschillende breedtes. De kanten zijn goed gemaakt maar de draad is van slechte kwaliteit. De stroken waren overwegend voor randafwerking bedoeld en vertonen de typische patronen van die tijd met een grond met kleine gestrooide motiefjes en langs de rand grotere bloemmotieven.
Dit borduurwerk maakt deel uit van ensemble van een tiental fragmenten. Volgens de schenkster Céline Dangotte zijn het overblijfsels van de aankleding van een boudoir met meubels in geïncrusteerd gepolijst citroenhout. Nog volgens haar, waren de gele fragmenten afkomstig van gordijnen, terwijl de grijze onderdeel waren van wandbespanningen. Volgens haar waren ze ontworpen door Oscar Van de Voorde en uitgevoerd door L’Art Décoratif Céline Dangotte in 1910. De Brusselse interieurzaak droeg deze naam evenwel pas vanaf 1912, toen Céline Dangotte de zaak van haar moeder Léopoldine Coppieters na diens overlijden verder zette. Op stilistische gronden dienen deze fragmenten aan Mabel Elwes toegeschreven te worden. De onderverdeling van de sierstroken door rasters en de quasi-abstracte motieven in de vakken zijn terug te vinden op borduurwerk dat zeker door haar ontworpen is. Deze strakke vormgeving was beïnvloed door haar opleiding in Zurich aan de Kunstgewerbeschule bij Jules De Praetere. De kunstenares paste die vooral in haar beginjaren toe naast een andere meer door volkskunst beïnvloede vormgeving met meer herkenbare gestileerde planten en dieren. Architect en meubelontwerper Oscar Van de Voorde en Mabel Elwes werkten tweemaal samen. Op de Wereldtentoonstelling te Brussel in 1910 presenteerde hij een ‘moderne cottage’. Voor de binneninrichting hiervan zorgde Leopoldine Coppieters voor ontwerpers, waaronder Mabel Elwes die een deel van de wandversiering en het borduurwerk voor haar rekening nam. Voor de Wereldtentoonstelling van Gent in 1913 ontwierp Van De Voorde onder andere het ‘Huis Van den Burgemeester’. L’Art Décoratif Céline Dangotte nam de interieurinrichting op zich. Mabel Elwes was hierbij in grote mate zo niet volledig verantwoordelijk voor het slaapkamerensemble. Het is niet duidelijk tot welke textiele aankleding dit fragment behoorde.
Cloisonné vaas met ornamentele handvaten
Hexagonale balustervormige vaas gedecoreerd met bladwerk en een geometrisch patroon van lijnen. De handvaten hebben de vorm van een dier of mythisch wezen. Deze vaas werd vermoedelijk vervaardigd in Japan. Bij de opening van het museum in 1923 in Hotel de Coninck stonden de vazen, zoals te zien op een zaalzichtfoto, opgesteld in de collectiepresentatie. De zalen waren ingericht volgens verschillende stijlperiodes en geografische regio’s. In een van deze zalen werden objecten uit China en Japan samengebracht. De presentatie omvatte onder meer ivoorsnijwerk, bronzen en aardewerken voorwerpen (waaronder deze vazen), geborduurde panelen en porselein. Blikvangers waren een Japanse wapenuitrusting met bijhorend samoeraiharnas en een vergulde Boeddha. Aan de muren hingen Japanse prenten, terwijl vitrines kleinere objecten toonden. Samen bood de zaal een gevarieerd beeld van de esthetiek en het vakmanschap van de Oost-Aziatische kunst.
lamp
Neon
Deze lamp maakt deel uit van de 'Neon'-reeks van Muller Van Severen. De lamp bestaat uit lichtlijnen in glas die als een soort slinger in de ruimte worden geplaatst. De eerste 'Neon'-werken werden voor het eerst getoond in 2014 tijdens de tentoonstelling New York bij Valerie Traan Gallery in Antwerpen. De reeks bouwt voort op de techniek van neonlicht zoals die traditioneel wordt gebruikt voor lichtreclame en in clubs. In tegenstelling tot klassieke neonverlichting is 'Neon' vervaardigd uit glas en volgt ze een vaste vorm. Daardoor is ze niet buigzaam en kwetsbaar.
Muller Van Severen
Evergem
Van Severen, Hannes
Muller, Fien
lijst (interieurinrichting)
Lijst met geprofileerde robbellijsten
Deze zeventiende-eeuwse lijst bestaat uit geprofileerde robbellijsten in ebbenhout, gecombineerd met roodgekleurd schildpadfineer en fijn beeninlegwerk. De constructie wijst erop dat het om een hervormde lijst gaat, die oorspronkelijk groter moet zijn geweest.
ebbenhout
schildpadschelp
fles
B293 Roman bottle
Deze fles werd gemaakt van algen die gekweekt werden in een laboratorium. De Nederlandse ontwerpers Eric Klarenbeek en Maartje Dros werkten samen met verschillende wetenschappelijke instituten zoals Atelier LUMA om een methode te ontwikkelen om bioplastics te creëren uit algen. Algen nemen namelijk CO2 op en zetten het om in zuurstof. Een afvalproduct dat daarbij wordt geproduceerd is een zetmeel dat gebruikt kan worden als grondstof om allerlei objecten te 3D-printen. Dit proces heeft dus een positieve impact op het milieu, in tegenstelling tot traditioneel plastic. Deze reeks werd gemaakt op basis van de algen uit de Rhône, die de CO2-uitstoot van de omliggende fabrieken opnamen. Ook de vormen van de objecten zijn gebaseerd op de lokale cultuur: ze zijn gemaakt naar een 3D-scan van Romeins archeologisch glas dat in Zuid-Frankrijk werd gevonden.
Studio Klarenbeek & Dros
Arles
Klarenbeek, Eric
Dros, Maartje
extrusion 3-D printing
Atelier Luma
Zaandam
karaf
AC01 Arles caraffe
Deze karaf werd gemaakt van algen die gekweekt werden in een laboratorium. De Nederlandse ontwerpers Eric Klarenbeek en Maartje Dros werkten samen met verschillende wetenschappelijke instituten zoals Atelier LUMA om een methode te ontwikkelen om bioplastics te creëren uit algen. Algen nemen namelijk CO2 op en zetten het om in zuurstof. Een afvalproduct dat daarbij wordt geproduceerd is een zetmeel dat gebruikt kan worden als grondstof om allerlei objecten te 3D-printen. Dit proces heeft dus een positieve impact op het milieu, in tegenstelling tot traditioneel plastic. Deze reeks werd gemaakt op basis van de algen uit de Rhône, die de CO2-uitstoot van de omliggende fabrieken opnamen. Ook de vormen van de objecten zijn gebaseerd op de lokale cultuur: ze zijn gemaakt naar een 3D-scan van Romeins archeologisch glas dat in Zuid-Frankrijk werd gevonden.
drinkbeker
AB01 Arles Beachcup L
Deze beker werd gemaakt van algen die gekweekt werden in een laboratorium. De Nederlandse ontwerpers Eric Klarenbeek en Maartje Dros werkten samen met verschillende wetenschappelijke instituten zoals Atelier LUMA om een methode te ontwikkelen om bioplastics te creëren uit algen. Algen nemen namelijk CO2 op en zetten het om in zuurstof. Een afvalproduct dat daarbij wordt geproduceerd is een zetmeel dat gebruikt kan worden als grondstof om allerlei objecten te 3D-printen. Dit proces heeft dus een positieve impact op het milieu, in tegenstelling tot traditioneel plastic. Deze reeks werd gemaakt op basis van de algen uit de Rhône, die de CO2-uitstoot van de omliggende fabrieken opnamen. Ook de vormen van de objecten zijn gebaseerd op de lokale cultuur: ze zijn gemaakt naar een 3D-scan van Romeins archeologisch glas dat in Zuid-Frankrijk werd gevonden.
AB02 Arles Beachcup S
koffiekan
Koffiekan van het servies 'Tête-à-tête'
Pieter Stockmans ontwierp het koffieservies 'Tête-à-tête' ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Mosa in 1983. Hij gebruikte daarbij reeds accenten in kobaltblauw, die kenmerkend zouden worden voor zijn latere studiocreaties. Het prestigeproject resulteerde in een sober servies met cilindrische vormen voor huishoudelijk gebruik.
Stockmans, Pieter
Genk
Mosa
Maastricht
Meer dan één
Armstoel met dubbele plantenslingers
Deze armstoelen ontwierp Albert Van huffel in 1919, het jaar voor hij zich toelegde op het ontwerp van de Basiliek van Koekelberg. Op een ontwerptekening voor de woning van de familie van Christian Pfister zijn de stoelen te zien, bedoeld voor het salonensemble. De ontwerptekening voor de stoelen werd zowel aan de familie Pfister als aan de familie Behn voorgelegd. Voor beide families ontwierp Van huffel enkele vertrekken in 1919. Op overgeleverde foto's van de woning Behn in Ninove is eenzelfde stoel te zien in een muzieksalon. Vermoedelijk werden de stoelen van Pfister teruggenomen door de interieurzaak L'Art Décoratif Céline Dangotte na ontevredenheid van de klant. Mogelijk zijn het deze exemplaren die in de collectie van het museum terecht zijn gekomen. Zoals in andere meubelontwerpen van Van huffel werd ook deze stoel versierd met donkere (parel)accenten. In 1914 ontwierp Van huffel voor de herenkledingzaak 'Tienrien' gelijkaardige meubels. De rugleuning was toen versierd met enkele in plaats van dubbele plantenslingers. De vormgeving van de stoelen sluit daarnaast ook aan bij de ontwerpen van onder meer Duitse en Weense tijdgenoten.
canneren
riet
notenhout
Gele bijzettafel
Deze bijzettafel met twee niveaus ontwierp Albert Van huffel in 1919. De ontwerptekeningen voor de tafel werden zowel aan de familie Pfister als aan de familie Behn voorgelegd. Voor beide families ontwierp Van huffel enkele vertrekken in dat jaar. Het is niet met zekerheid te zeggen vanwaar deze salontafel afkomstig is. Op overgeleverde foto's van de woning Behn in Ninove is de tafel te zien in een muzieksalon. Vermoedelijk werd het tafeltje van Pfister, daar bedoeld als theetafel, teruggenomen door de interieurzaak L'Art Décoratif Céline Dangotte na ontevredenheid van de klant. Mogelijk is het dit exemplaar dat in de collectie van het museum terecht is gekomen. Het ontwerp van het tafeltje is vermoedelijk gebaseerd op eigen nog vroegere ontwerpen. Zoals in andere meubelontwerpen van Van huffel werd ook deze tafel versierd met donkere accenten. De lineaire vormgeving van het tafeltje sluit daarnaast ook aan bij de ontwerpen van onder meer Duitse en Weense tijdgenoten. Vanaf 1920, een jaar na de opdrachten voor Pfister en Behn, zal Albert Van huffel zich toeleggen op het ontwerp van de Basiliek van Koekelberg.
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
Design Derby Nederland België 1815-2015
Art Deco
Brussel 1920-1940. Avant garde architectuur.
Möbel aus belgiën. Ab Henry van de Velde bis heute.
Stoel uit de eetkamer van Woning Geerardijn
In 1927 ontwierp Huib Hoste een woning en de aanpalende drukkerij Excelsior voor de familie Geerardijn in Sint-Andries, Brugge. Het museum bewaart naast een schrijftafel, deze eet- en woonkamermeubels van de woning. Het ensemble bestaat uit een eettafel, zes stoelen, twee armstoelen, een sofa, een zitbank voor in de hal, een salontafel en een kast. De meubels zijn opgebouwd uit verschillende verbonden vlakken en volumes, beschilderd in felle kleuren. De meubels tonen de invloed van de Nederlandse kunstbeweging De Stijl op Hostes werk. Hoste verbleef lange tijd in Nederland, waar hij de beweging leerde kennen, hoewel hij zelf nooit officieel lid was. Zelf zal hij hun ideeën wel minder radicaal toepassen. De meubels hebben een eigen, massieve, karakter en werden functioneel vormgegeven in de daarvoor bestemde ruimtes. In de jaren 1930, onder invloed van de internationale ontwikkelingen, zullen ook Hostes meubelontwerpen lichter worden en evolueren naar de industriële productie van stalen buismeubelen. Naast zijn architectonisch oeuvre maakte Huib Hoste ook tientallen interieurs, niet enkel als onderdeel van zijn architectuuropdrachten, maar ook als aanpassing van bestaande ruimtes.
Hoste, Huib
beukenhout
Ensembles
La couleur constructive
Art Deco Belgique 1920-1940 (Villeneuve-d'Asq)
Kop van het servies 'Tête-à-tête'
melkkan
Melkkan van het servies 'Tête-à-tête'
suikerpot
Suikerpot van het servies 'Tête-à-tête'
Schoteltje van het servies 'Tête-à-tête'
dienblad
Dienblad van het servies 'Tête-à-tête'
Fragment van borduurwerk voor een gordijn
Dit borduurwerk heeft een strak gestileerd floraal patroon. Het fragment is quasi identiek aan het borduurwerk gebruikt op gordijnen voor een saloninterieur, ontworpen door Mabel Elwes voor L'Art Décoratif Céline Dangotte. Mogelijk was het fragment ook voor dit interieur bedoeld. Het ensemble werd tentoongesteld op het Salon des Arts Décoratifs du Cinquantenaire (onderdeel van het Salon Triennal) in 1914. Op de stand werd een volledig interieur van een salon tentoongesteld (glas-in-loodpanelen, gordijnen, tapijt, meubilair, behang...). Een paneel van een glas-in-loodraam van dit salon wordt ook bewaard in de collectie van het museum. De geëxposeerde schrijftafel wordt vandaag in het Cooper Hewitt, Smithonsian Design Museum bewaard in New York, net als een borduurfragment dat zeer gelijkend is aan dit. Op beide objecten zijn verschillende stikselgaatjes te zien, onder andere in het hart van de ronde bloemen. Vermoedelijk getuigen deze van het gebruik van garen van een andere kleur of kwaliteit dat is vergaan. De sporen aan de onderrand van het fragment kunnen te maken hebben met het vastnaaien van de strook op een andere stof.
Saint-Aygulf
Fragment van geborduurde meubelstof
De machinaal geborduurde voorstelling in kettingsteek beeldt gestileerde planten af binnen een ovaal dat werd uitgewerkt als fijn smeedwerk. Het textiel zat tussen een geplooid en met katoen gedubbeld ontwerp van Albert Van huffel voor met borduurwerk gedecoreerde panelen dat ook in het museum wordt bewaard. Volgens het opschrift was dit ontwerp bestemd voor een etalage van een zaak op de Louizalaan in Brussel. De compositie op het ontwerp is stilistisch verwant aan deze van dit borduurwerk. Het museum bewaart ook een tweede gelijkaardig borduurwerk, dat later werd ingelijst.
botermesje
P'tit noir
Deze eenvoudige pattattenscheller werd ontworpen in opdracht van Peter Goossens voor het Hof van Cleve, een restaurant met drie Michelin sterren in Kruishoutem. De 'P'tit noir' werd hier gebruikt als botermesje. De 'pattattenscheller' is een aardappelmesje dat wordt gebruikt in de keuken en zo dicht mogelijk komt bij het uitzicht en de kwaliteit van een Herder-mesje. Dit populaire mesje gebruikte de moeder van Van Loocke in de keuken en staat voor het begin van de interesse van Antoine Van Loocke in het ontwerpen van messen. In het begin gebruikte hij ook de naam 'molenmesje', wat tot een conflict leidde met de fabrikant van de originele molenmesjes. Zo kwam de ontwerper op de naam 'pattattenscheller' uit, een woord dat voor hem de lading dekt. Het zijn de eerste eigen messen die Antoine Van Loocke maakte en dit vanaf 1998 tot op het eind van zijn carrière. Het lemmet is meestal vervaardigd uit gerecupereerd materiaal dat de ontwerper vindt op rommelmarkten, containerparken of dat hij in bulk opkoopt. De heften worden uit zeer verschillende hergebruikte materialen gemaakt, zoals hoorn, ivoor, hout, metaal en composietmaterialen. Het mesje zit verpakt in een zakje uit 'Zaans Bord', gemaakt in de laatste papiermolen ('De Schoolmeester') van Europa aan de Zaan in Zaandam die enkel werkt wanneer er licht én wind is. Zaans Bord is recuperatiepapier gemaakt uit lompen.
Van Loocke, Antoine
Melle
stock removal
zagen
draaien (draaibank)
schuren
Knifeforging
koolstofstaal
strook
Strook borduurwerk van zijde
Op deze lange strook is een gestileerde rank afgebeeld met ovalen en blaadjes aan een golvende lijn. Een quasi identiek randmotief staat op een ontwerptekening van Albert Van huffel voor een etalagepaneel van een zaak op de Louisalaan, ook bewaard in het museum. De golvende lijn is een terugkerend motief bij Van huffel als randafwerking of verticaal accent op bijvoorbeeld reclamekaartjes of meubels die hij ontwierp. Een strook met hetzelfde motief in een andere kleur bevindt zich in een privéverzameling in de Verenigde Staten.
Fragment van bekleding voor de rugleuning van een stoel of een zitbank
Het museum bewaart een zeer gelijkend borduurwerk dat oorspronkelijk een stoel heeft bekleed. De eerste ontwerptekeningen van deze stoel zijn te dateren in 1916 voor het rooksalon van de woning van César Hynderickx in Gent. Hetzelfde jaar kreeg Albert Van huffel de opdracht om de gehele woning te ontwerpen. Het meubel (met ander borduurwerk) werd in 1918 tentoongesteld in 'L'Art de la Maison' van galerij Giroux, toen in samenwerking met de interieurzaak L'Art Décoratif Céline Dangotte. Albert Van huffel hergebruikte zijn eerdere ontwerpen voor de tentoonstelling. De stoel sluit met de zwarte (parel)accenten aan bij Van huffels andere meubelontwerpen. Bijzonder bij de uitvoering van het hier besproken borduurwerk is de ovale omlijsting (aan de rand) rond het centrale motief.
koffiekop
Koffiekop van het model 'Astrid'
Pieter Stockmans ontwierp deze koffiekop met bijhorend schoteltje in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. De kop en het schoteltje van het model 'Astrid' werden versierd met verschillende decors. De kop vormde de basis voor de koffiekop 'Sonja', die hij kort daarna ontwierp. Die rechte, stapelbare kop in dikker hotelporselein was een van de grootste succesproducten van Mosa.
Schoteltje van het model 'Astrid'
Pieter Stockmans ontwierp dit schoteltje met bijhorende koffiekop in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. De kop en het schoteltje van het model 'Astrid' werden versierd met verschillende decors. De kop vormde de basis voor de koffiekop 'Sonja', die hij kort daarna ontwierp. Die rechte, stapelbare kop in dikker hotelporselein was een van de grootste succesproducten van Mosa.
tapisserie
Wandtapijt van het werk 'BIG BRAIN GUINEA PIG'
Victor Verhelsts 'Big Brain Guinea Pig' overstijgt artistieke grenzen door naadloos de digitale en analoge werelden met elkaar te vermengen. Dit tweeledig werk, gepresenteerd als een NFT en als een tapijt, nodigt de toeschouwer uit om over de intersectie van die twee werelden na te denken. De NFT vertegenwoordigt de innovatieve dimensie, waarin de scherpte van het digitale beeld bewaard blijft, terwijl het tapijt een tastbare, getextureerde laag toevoegt. De thematiek ontleent figuratieve en grafische elementen aan de computertechnologie, aan de populaire cultuur waarmee de kunstenaar zich omringt en aan de architectuur. 'Big Brain Guinea Pig', onderdeel van de reeks 'Toxic Hawaii', getuigt van Verhelsts meesterschap over verschillende media en het samenbrengen van traditionele ontwerptechnieken met recente technologische ontwikkelingen.
Verhelst, Victor
Textilia
Waarschoot
Antwerpen (stad)
hanglamp
Sunne
Met 'Sunne' wil de Nederlandse ontwerper Marjan van Aubel zonne-energie duurzaam beschikbaar maken voor iedereen. Het ontwerp brengt de zon op een tastbare manier binnen in de woning. Het zonnepaneel, dat bij voorkeur wordt opgehangen aan het raam, zorgt voor licht in drie standen: 'Sunrise' (roze-blauw), 'Sunne' (geel) en 'Sunset' (oranje). De vorm van de lamp is geïnspireerd op een horizon of op meerdere zonnen of cirkels naast elkaar, en heeft als doel rustgevend te zijn. In 2023 nam The New York Times Sunne op in een overzicht van 'design classics of the future'. Van Aubel wil echter niet alleen ontwerper zijn, ze neemt ook een actieve rol op in het debat over de transitie van fossiele naar hernieuwbare energie en duurzame technologieën.
van Aubel, Marjan
Amsterdam
anodiseren
aluminium
polymethylmethacrylaat
staal (materiaal)
Lissabon
In 1951 ontwierp de naoorlogse architect Willy Van Der Meeren een reeks meubels met de naam 'O.M.' voor de Vilvoordse meubelfabrikant Tubax. De vormentaal van deze reeks zou typerend worden voor de jaren vijftig. Naast deze C1 stoel bevatte de O.M.- reeks onder andere ook een zeteltje, een bijzettafel (in de kenmerkende fifties boomerangvorm) en een eettafel, een wandrekje, een buffetkast, een garderobe, bedden en een draailamp. Het meubilair was verkrijgbaar in een verscheidenheid aan kleuren en natuurhoutsoorten, gelakt of soms bekleed, en kon in variabele combinaties samengesteld worden. Deze C1-stoel is uitgevoerd in staal en rood gelakt hout. Van der Meeren was een van de eersten in België die staal opnieuw als nadrukkelijk constructief element gebruikte in meubelontwerpen. Zijn meubelen vielen op door de heldere constructie, het vrolijke kleurgebruik en de inventieve toepassing van goedkope materialen en industriële constructietechnieken. Daarmee beantwoordden zijn ontwerpen aan de idealen van ‘het modern sociaal meubel’, dat gepromoot werd binnen het naoorlogse debat over ‘goed wonen’. Van der Meeren toonde bijvoorbeeld ontwerpen op de 'Nationale Salons voor Modern Sociaal Meubel in het toenmalige museum. Deze stoel was bijvoorbeeld in 1957 te zien op de stand van Tubax tijdens het derde salon.
Van der Meeren, Willy
lakken
Tubax
Vilvoorde
multiplex
Tervuren
Willy Van Der Meeren: wonen en building
Design Made in Belgium. 1900-1994
15 tussen '50 en '70
Buisstoel met veersysteem
Deze stoel, uitgevoerd door de Belgische Usines Annoye, was in het bezit van Gaston Eysselinck. Eysselinck, pionier op het gebied van moderne architectuur in België, ontwierp buismeubels voor zijn eigen woning in het Miljoenenkwartier in Gent. Daarmee volgde hij het voorbeeld van andere Europese ontwerpers zoals Marcel Breuer of deze door Usines Annoye. Annoye adverteerde met moderne stalen buismeubels. Omdat de stoel werd uitgevoerd in stalen buizen met een kleine diameter, zorgt de veer achteraan voor de stabiliteit. Bij een variatie op hetzelfde model ondersteunen twee halfcirkelvormige buizen het zitvlak aan de zijkant. Bij de Annoye-stoelen is de stoffering van de rug-en zitvlakken geplaatst tussen het buisframe, dit in tegenstelling tot modellen van andere uitvoerders.
Anciennes Usines Annoye
Chastre
Art deco in Sint-Niklaas
Biënnale Classic '87
buffet
Buffet met beelden
Deze kast bestaat uit een onder- en een bovenstel. De opbouw van de kast met drie deuren boven een lade, boven twee deuren, wijst op een herkomst uit de Zuidelijke Nederlanden. De kast is druk versierd met beelden en figuren. Het snijwerk is geconcentreerd op de voorzijde en toont onder andere een doedelzakspeler, een herder, leeuwenkoppen en gesneden lijsten. Ook deze versiering duidt op eenzelfde herkomst. Hoewel in deze kast 17de-eeuwse materialen werden hergebruikt, werden ook nieuwe delen toegevoegd. Vanaf de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Onder andere naar aanleiding van de natievorming van België is er aandacht voor de eigen (meubel)geschiedenis, waarbij een vijfdeurskast zoals deze een uitdrukking was ven een eigen identiteit. Vergelijkbare kasten zijn te vinden in de collecties van Rubenshuis in Antwerpen en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
Vlaanderen
Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Meubelensemble uit de eigen woning van de ontwerper
stapelstoel
STS 20
De modernistische architect Gaston Eysselinck ontwierp deze eetkamerstoel voor zijn eigen woning in het Miljoenenkwartier in Gent. Binnen deze vrij traditionele wijk eiste het gebouw in functionele stijl de aandacht op. Eysselinck hechtte veel belang aan de samenhang tussen architectuur, interieurinrichting en meubilair. Als een van de eerste architecten in België ontwierp hij lichte, achterpootloze buismeubelen. Daarbij liet hij zich inspireren door de baanbrekende creaties van onder meer Mart Stam en Marcel Breuer. In de eerste meubelcatalogi van toonaangevende fabrikanten als Thonet en Desta werd weinig aandacht besteed aan stapelbare stoelen. In dat opzicht was de STS 20 van Eysselinck een origineel ontwerp. Terwijl een gewone stapelstoel ver uit elkaar staande achterpoten heeft, wordt het onderstel van deze stoel bij het stapelen over de rugleuning getild. Van dit model bestaat weliswaar ook een niet-stapelbare versie. Eysselinck wilde de meubelontwerpen voor zijn eigen woning commercialiseren onder de naam FRATSTA (Fabriek voor RATionele STAalmeubelen), maar dat werd geen succes. In een atelier van zijn schoonvader, de juwelier Theofiel Defauw, werden slechts enkele exemplaren vervaardigd.
Eysselinck, Gaston
FRATSTA
briefopener
Briefopener met maretak
Deze briefopener heeft een lang, taps toelopend lemmet van ivoor. Het handvat is vormgegeven als een maretaktak met twee bladeren in groen emaille, gevat in zilver. De gestileerde plantvormen en de vloeiende lijnen zijn kenmerkend voor de vormentaal van de Art Nouveau, waarin motieven uit de natuur een belangrijke inspiratiebron vormden. De briefopener werd vervaardigd door de Weense smid Georg Adam Scheid, die voorwerpen maakte met zilver en email. Hij werd benoemd tot ridder in de Orde van Frans Jozef.
emailleren
Scheid, George Adam
Wenen
ivoor
zilver
Het Bureau
Stoel met bloemenmarqueterie en masker
Deze stoel met vernieuwde bekleding is onderdeel van een set van twee gelijkaardige stoelen in het museum. Deze stoelen in de collectie zijn versierd met een bloemenmarqueterie, onderbroken door een masker in de kapregel van de rugleuning. Opvallend zijn ook de voorpoten met klauw-en-balvoeten, een aan Chinese meubels ontleend motief, dat ook vaak te zien is bij Engelse meubels uit de 18de eeuw. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Rijksmuseum Amsterdam, het Kunstmuseum Den Haag en Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg.
Noordelijke Nederlanden
inleggen
Armstoel met rugleuning 'en médaillon'
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil en cabriolet' genoemd door de gekromde rug. Deze stoelen dienden voor dagelijks gebruik, terwijl de armstoelen 'à la reine' langs de muren van de vertrekken werden geplaatst als decoratie. De ovalen rugleuning ('en médaillon') is kenmerkend voor de Louis XVI-stijl, net zoals de rechte gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels en de armleuningen. De stoel is fijn versierd met bijvoorbeeld een gesculpteerde vlechtlijst op de regels en gesneden rozetten. De bekleding is vernieuwd en onder de bekleding heeft de stoel een rieten zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het voormalige Museum Ridder Smidt Van Gelder in Antwerpen en Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
Dijon
sierbord (vaatwerk)
Sierbord met irissen
Sierbord met een symmetrisch decor van lichtpaarse irissen. De centrale iris wordt geflankeerd door twee afhangende irissen die de ronding van het bord volgen. Het wandbord werd beschilderd door de plateelschilder Christiaan Johannes Lanooy, die tussen 1900 en 1906 werkte voor Plateelbakkerij Zuid-Holland.
Lanooy, Christiaan Johannes
Gouda
Plateelbakkerij Zuid-Holland
Art Nouveau schatten
Stoel met bosvruchten
Deze stoel werd ontworpen door Paul-Alexandre Dumas, een Parijse leerling van Louis Majorelle. Over de productie van Dumas en zijn atelier is weinig geweten. Vermoedelijk produceerde hij tussen 1900 en 1906 meubels als opvolger van de bronsgieterij La Maison Barbedienne. Deze stoel was een meer eigentijdse, door de art nouveau geïnspireerde uitvoering van de gekende 18de-eeuwse rococovormen, zoals de gekromde poten vooraan.
Dumas, Paul-Alexandre
Parijs
Art Nouveau-verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
strijkijzer
Elektrisch strijkijzer 'Type 224/II'
Dit elektrisch strijkijzer heeft een houten handvat dat uitloopt in een puntige voorkant.
Grossag
Duitsland
Stoel met zonnebloemen
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. Terwijl zijn vader zijn historiserende meubelen had bewerkt met lak of vernis Martin, experimenteerde Louis Majorelle met houten inlegwerk met florale voorstellingen. Tegelijk hechtte hij veel belang aan het harmonieuze verband tussen de decoratie en de constructie. De rugleuning van deze stoel is versierd met marqueterie die een bos zonnebloemen en -bladeren verbeeldt. Opvallend zijn de voorpoten die een halve slag zijn gedraaid. De stoel draagt vermoedelijk nog de originele fluwelen bekleding. De meubels van Louis Majorelle werden semi-industrieel vervaardigd in kleine series. Een stoel van hetzelfde model bevindt zich in de collectie van Museum Angewandte Kunst in Frankfurt.
marqueterie
Stoel met waterlelies
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. De natuur vormde de belangrijkste inspiratiebron voor de leden van de School van Nancy. Deze stoel valt op door de vergulde waterlelies, een motief dat Majorelle geregeld hernam nadat hij het succesvolle meubelensemble ‘Nénuphar’ had voorgesteld op de Wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Met deze weelderige decoratieve elementen in verguld brons toonde Majorelle zich nog enigszins schatplichtig aan de Lodewijk XV-stijl met zijn rocailles. De moderne productie van het Maison Majorelle was niet langer gericht op individuele opdrachtgevers. De meubels werden op semi-industriële wijze vervaardigd in kleine series. Een gelijkaardige stoel (met een andere zitting) is terug te vinden in de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel.
beeldsnijden
Art Nouveau in Belgium and France
Bord in 'Famille Verte' met vogels en bloemen
Dit bord (exportporselein) is veelkleurig versierd met overwegend groen, ijzerrood en zwart op het glazuur. Centraal in het plat zijn er bloeiende bloemenranken en takken waarop fazanten rusten. Op de binnenrand van het bord gras met bloemen die afwisselen met cartouches met bloemen. De achterzijde van het bord is op de rand ook met bloemen en ranken versierd. Omdat de dominante kleur van het email groen is, behoort dit bord tot het zogenaamde 'Famille Verte'.
kaptafel
Plaza
In 1981 werd architect Michael Graves door Ettore Sottsass uitgenodigd om deel te nemen aan het designcollectief Memphis. Graves bleef slechts een jaar bij Memphis, maar ontwierp in dat jaar een van de meest spraakmakende ontwerpen van de jaren 1980: de kaptafel ‘Plaza’ met kruk. Het meubel lijkt een mengeling van art deco en Hollywood. De vorm van het meubel doet denken aan een wolkenkrabber en de naam ‘Plaza’ verwijst naar een hotel bij Central Park in New York. Hoewel Plaza luxe uitstraalt, bestaat het meubel uit goedkope materialen. Door goedkope materialen en luxueuze vormen te combineren gaven de ontwerpers van Memphis commentaar op de machtsverhoudingen in de maatschappij. Het exemplaar van Plaza in het museum werd uitgevoerd in 1985 op bestelling van de toenmalige directeur Lieven Daenens.
Graves, Michael
esdoornhout
polycarbonaat
Ruisbroek
sgabello
Vergulde en gepolychromeerde sgabello
De sgabello was een gebruikelijk type pronkstoel in 16de-eeuws Italië. Dit 19de-eeuws exemplaar is voorzien van stucwerk, gepolychromeerd en verguld. De V-vormige rugleuning en de twee ondersteunende wangen zijn versierd met bladwerk, voluten, fruitmanden, maskers, adelaars en kariatiden. Bovenaan wordt een wapenschild geflankeerd door sirenen. De zitting is op de voor- en achterwang genageld met vier smeedijzeren nagels. De rugleuning wordt gevormd door een raamwerk met versierde regels, waartussen twee gebogen planken in een groef zijn ingepast. Deze sgabello is een kopie van een 16de-eeuwse sgabello die wordt bewaard in Musée des Arts Décoratifs in Parijs en die afkomstig zou zijn uit het Dogenpaleis in Venetië.
Le temps des sirènes
Van Sirenen en Meerminnen.
tafelkast
Tafelkast met bolpoten
Deze Noord-Nederlandse tafelkast karakteriseert ten volle de barok uit de late 17de eeuw. Kussens (de geprofileerde panelen op de deuren) en kolommen vormen een fraai afwisselend reliëf in de bovenkast. Het decoratieve aspect wordt nog verhoogd door het gebruik van luxematerialen zoals ebbenhout en palissander en de geprofileerde kroonlijst. De onderkast vertoont een constructie die refereert aan de 17de-eeuwse bolpoottafels met verbonden poten. Hoewel in deze kast 17de-eeuwse materialen werden hergebruikt, is de kast vermoedelijk in de 19de eeuw samengesteld. Het hergebruik van de materialen is bijvoorbeeld te zien aan oude nagelgaten. Een vergelijkbaar meubel is te vinden in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam. In 1980 baseerde Pieter De Bruyne de zwart, wit en blauw gelakte kast 'Hommage aan mijn vader' op deze kast die hij had opgemeten in 1965. Hij ontwierp de kast met een gelijkaardige centrale kolom.
De Gouden Eeuw Revisited: een curieuze collectie uit de Nederlanden
das
Das uit de reeks 'Touch objects'
In de jaren 1970 ontwierp Yvette Lauwaert een twintigtal dassen met de titel 'Touch objects'. De dassen kenmerken zich door speelse kleuren, vormen en structuren, die uitnodigen om ze aan te raken. Met deze ontwerpen hekelde Lauwaert de keurigheid en voornaamheid die met het dragen van een das worden geassocieerd. Voor dit exemplaar gebruikte ze de stof 'Bauhaus', een ontwerp uit 1972 van de Britse zussen Susan Collier en Sarah Campbell voor het Londense woonwarenhuis Liberty. 'Bauhaus' is geïnspireerd op het wandtapijt 'Schlitzgobelin Rot-Grün' uit 1928 van Gunta Stölzl, een belangrijke medewerker van het weefatelier van Bauhaus.
Collier, Susan
Verenigd Koninkrijk
Campbell, Sarah
zeefdrukken
Liberty & Co.
Londen
mand
Ovalen mandje
Ovalen mandje met gebogen hengsel in opaline glas met een rood gemarmerd, onyx-achtig decor. Bovenop het hengsel een bloempje in kleurloos glas. De wand is voorzien van een verguld reliëfdecor van bloesems en vogels. Dergelijk glaswerk werd door Legras & Cie gepresenteerd op de Wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs waarvoor het een “grand prix” ontving. Gelijkaardig glaswerk werd eveneens geproduceerd door de Cristallerie de Sèvres.
Legras, François Théodore
Saint-Denis (Parijs)
Legras & Cie
Cristallerie de Sèvres
Sèvres
vervaardiger
Cilindervormige vaas op voet
Deze sobere, moderne art-decovaas werd ontworpen in het zogenaamde 'atelier de fantaisie' van het Waalse keramiekbedrijf Boch Keramis, onder leiding van Charles Catteau. Het is voorlopig onduidelijk of Catteau de vaas zelf ontwierp, dan wel een van zijn ontwerpers, waaronder vanaf 1937 Raymond Chevalier. Het ontwerp met geabstraheerde empiremotieven behoorde tot een goedkopere productielijn van het bedrijf, vergelijkbaar met Luxval bij glasproducent Val-Saint-Lambert.
Chevalier, Raymond
La Louvière
Catteau, Charles Crépin Nicolas
Boch Frères Keramis
faïence
glazuur
Cilindervormige vaas in houder
SCC02 Roman cup
SCC03 Roman cup
SCC04 Roman cup
B331 Roman bottle
luchter (verlichtingsmiddel)
Luchter uit het salon van Villa L'Aube
Deze elektrische luchter werd ontworpen voor het salon van Villa L’Aube, de woning van Gustave Serrurier-Bovy in Cointe, Luik. De dubbele cirkelvormige armatuur in koper en messing is versierd met kastanjebladeren, een motief dat meermaals terugkeerde in dit interieur. Samen met de geometrische vierkante ornamenten weerspiegelt dit ontwerp Serrurier-Bovy’s vernieuwende visie, waarin de naturalistische vormentaal van de art nouveau wordt gecombineerd met een strakkere, gestileerde vormgeving onder invloed van ontwerpers uit Darmstadt en Wenen. De lichtbron wordt aan het zicht onttrokken door een geplooide volant van witte stof met een rood biesje, afgestemd op de kleuren van het salon.
metaalbewerken
Serrurier & Cie
messing
stof (textiel)
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Realisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Gent]
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Réalisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Paris]
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
kniestoel
Variable balans
In 1979 nodigde de Noorse uitvinder Hans Christian Mengshoel de ontwerpers Peter Opsvik, Svein Gusrud en Oddvin Rykken uit om ontwerpen te maken op basis van zijn gepatenteerde zitconcept 'Balans'. Mengshoel beoogde daarmee een ergonomische kniestoel die de belasting van de ruggengraat van de zittende persoon vermindert door een deel van het gewicht over te dragen op de knieën en de benen. Geïnspireerd door 'Balans' en door de theorie van de Deense arts A.C. Mandal ontwikkelde Peter Opsvik de stoel 'Variable balans'. Deze zacht schommelende kniestoel, die voor het eerst werd voorgesteld op de Furniture Fair in Kopenhagen in 1979, is nog steeds in productie.
Opsvik, Peter
Noorwegen
Stokke
Skodje
Oslo
vouwstoel
Vouwstoel uit reeks 'Pippa'
Rena Dumas was een invloedrijke Frans-Amerikaans interieurarchitect en ontwerper, bekend om haar verfijnde en tijdloze ontwerpen. De Pippa-stoel maakt deel uit van een collectie opvouwbaar meubilair ontworpen door Dumas bij Hermès. Het ontwerp vertrekt vanuit de fascinatie voor het principe van vouwen: open is het object mooi en functioneel, gesloten verdwijnt het discreet uit het zicht. De Pippa-collectie sluit aan bij Hermès’ traditie in lederbewerking en objectontwerp, zoals ook zadels, meubels, reisobjecten, etc.
Dumas, Rena
Hermès International
perenhout
kruk
Mickville
Dit meubel van Philippe Starck kan zowel als kruk als als bijzettafel worden gebruikt. Het ontwerp is opvouwbaar en bestaat uit een eenvoudige constructie: een rond vlak rust op drie slanke poten, terwijl een opstaande ringvormige lus tegelijk als rugleuning of als handgreep fungeert.
Starck, Philippe
Driade
paneel (objectnaam)
kabinet
Paneel met Apulische herder
Paneel met een voorstelling van een Apulische herder die in een olijfboom verandert nadat hij met nimfen spotte. Deze afbeelding is afkomstig uit een serie prenten van de hand van Antonio Tempesta uit 1606, ter illustratie van Ovidius' Metamorfosen. Het paneel is mogelijk afkomstig van een vermoedelijk 17de-eeuwse Antwerpse kunstkast, waarvan ook het gelijkaardige paneel met een voorstelling van Apollo en Cyparissus uit de collectie van het museum zou zijn.
Tupperware
Freeze-N-Stor
Deze stapelbare diepvriesdoos dient om ijs of restjes van maaltijden in een diepvries te bewaren. Ze is gemaakt uit polyethyleen, een lichte, sterke en isolerende kunststof. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt.
Verenigde Staten van Amerika
spuitgieten
Aalst
polyethyleen
One_Shot.MGX
Het vouwbare krukje ‘One Shot’ werd ontworpen door de Franse industrieel ontwerper Patrick Jouin voor het Belgische 3D-printbedrijf Materialise. Het bestaat uit twaalf poten die samenkomen rond een centrale cilinder. Door het handvat bovenaan in te drukken ontvouwt het krukje zich in één beweging. Jouin maakte het ontwerp met behulp van selectief lasersinteren, een techniek waarbij een laser polyamidepoeder laag per laag liet samensmelten tot een geheel. Hierdoor ontstond het volledige object in één stap, zonder montage of nabewerking. Het project maakte deel uit van het label ‘.MGX’, waarmee Materialise internationale ontwerpers uitnodigde om nieuwe 3D-printtechnieken te gebruiken voor meubels en verlichting.
Jouin, Patrick
3D-printen
Materialise
Leuven (Vlaams-Brabant)
polyamide
broodrooster
Inventum broodrooster met snoer
Elektrisch openklapbare broodrooster waarvan de behuizing een skeletstructuur heeft van de Nederlandse firma Inventum, model nr. 288.
Inventum
De Bilt
fenolformaldehyde
oningeschreven gevonden
Pack N Freeze
Deze doos is gemaakt voor gebruik in de diepvries. Ze is gemaakt uit polyethyleen, een lichte, sterke kunststof met goede isolerende eigenschappen. De afgeronde hoeken zorgen voor een vrije luchtcirculatie in de diepvries waardoor de inhoud gelijkmatig wordt ingevroren. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt.
Swett, James
Tupperware transparant
kapstok
Kapstok met paraplubak
In 1856 slaagde Michael Thonet met zijn bedrijf Gebrüder Thonet erin zijn methode om hout te buigen te patenteren. Het museum bewaart onder andere een schommelstoel en de caféstoel nr. 14. Ook kapstokken met of zonder paraplubak kenden een grote verspreiding. De afdruipbak onder de paraplustaander ontbreekt.
Gebrüder Thonet
Loppem
schommelstoel
Schommelstoel nr. 1
Met dit ontwerp was de Duits-Oostenrijkse Michael Thonet de eerste die een schommelstoel uit gebogen hout op de markt bracht. Het bedrijf Gebrüder Thonet toonde de stoel in 1862 op de Wereldtentoonstelling in Londen. In 1856 was Thonet erin geslaagd een patent te bemachtigen op de machinale productie van gebogen hout. Het bedrijf probeerde met ontwerpen zoals deze een gegoede middenklasse aan te spreken. Net als de Thonet caféstoel nr. 14 uit 1859, blijft de schommelstoel tot op heden een iconisch en geliefd meubel.
buigen
100 jaar, 100 mensen, 100 objecten
warmwaterkruik
beddenwarmer
Tinnen warmwaterkruik
Deze tinnen warmwaterkruik heeft de vorm van een afgeplatte, bolle fles. Door de goede warmtegeleiding van tin werden dergelijke kruiken veelvuldig gebruikt om bedden te verwarmen. Ze werden gevuld met warm water en waren in verschillende vormen in gebruik in West-Europa tot het begin van de 20e eeuw. Er bestaan ook koperen, aardewerken, glazen of houten exemplaren. Alternatieven voor de warmwaterkruik waren een op de kachel verwarmde steen gewikkeld in een doek of een panvormige beddenwarmer.
tingieten
solderen
Stapelbaar plantentafeltje
Deze drie tafeltjes zijn licht en dus makkelijk verplaatsbaar. Door middel van de gaatjes in de tafelbladen en de pinnetjes onder de poten van de twee kleinere tafels, kunnen ze worden gestapeld zonder te verschuiven. Het geheel werd ontworpen als plantenstaander voor de woning van de familie Behn in Ninove. De onderste tafel is licht aangepast tegenover de ontwerptekening en heeft geen tweede blad tussen de poten. Vermoedelijk werden de tafels van Behn teruggenomen door de interieurzaak L'Art Décoratif Céline Dangotte omdat de klant liever een ander meubel wou. Mogelijk zijn het deze exemplaren die in de collectie van het museum terecht zijn gekomen. De gekrulde pootjes van de tafels refereren aan de 18de-eeuwse rococo die hier modern werd toegepast. De golvende boord onder het tafelblad en de zwarte kleur onderaan de poten komt in meerdere ontwerpen van Albert Van huffel terug.
commode
Commode met symmetrisch snijwerk
Deze commode of ladekast met gewelfde voorkant en fijne, gebogen pootjes is opgebouwd als een rococomeubel, terwijl het snijwerk dat de indeling van de kast benadrukt, aansluit bij het classicisme. Het blank gelaten hout en het fijne snijwerk zijn kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'.
Luchter Sac à Perles
Deze luster is opgebouwd uit verschillende geledingen. Het cirkelvormige ophangelement, versierd met bladornamenten, is door middel van vier gebogen stangen verbonden met een eerste kroonring. Op deze ring bevinden zich acht uitstaande gestileerde palmetten die ontspringen uit Mercuriuskopjes. De bovenkroon is via vier gebogen stangen verbonden met een grotere onderkroon. Deze bestaat uit een dubbele ring met ajourwerk en bevat twaalf kaarshouders in de vorm van een hoorn. Tussen de kaarshouders staan twaalf uitstaande gestileerde palmetten. Slingers van glas verbinden de boven- en onderkroon met elkaar en lopen ook tussen de palmetten.
slijpen
Bijzettafel met inlegwerk van bloemen
Deze bijzettafel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. Terwijl zijn vader zijn historiserende meubelen bewerkte met lak of vernis Martin, experimenteerde Louis Majorelle met houten inlegwerk met florale voorstellingen. Tegelijk hechtte hij veel belang aan het harmonieuze verband tussen de decoratie en de constructie. Deze bijzettafel bestaat uit twee tafelbladen, waarvan het bovenste is afgewerkt met marqueterie, en heeft elegante poten.
Deze drie tafeltjes zijn licht en dus makkelijk verplaatsbaar. Door middel van de gaatjes in de tafelbladen en de pinnetjes onder de poten van de twee kleinere tafels, kunnen ze worden gestapeld zonder te verschuiven. Het geheel werd ontworpen als plantenstaander voor de woning van de familie Behn in Ninove. De onderste tafel is licht aangepast tegenover de ontwerptekening en heeft geen tweede blad tussen de poten. Vermoedelijk werden de tafels van Behn teruggenomen door de interieurzaak L'Art Décoratif Céline Dangotte omdat de klant liever een ander meubel wou. Mogelijk zijn het deze exemplaren die in de collectie van het museum terecht zijn gekomen. De gekrulde pootjes van de tafels refereren aan de 18de-eeuwse rococo die hier modern werd toegepast. De golvende boord onder het tafelblad komt in meerdere ontwerpen van Albert Van huffel terug.
Stapelbaar tafeltje
lessenaar
Lessenaar van hout en metaal
Dit type bureautafel was wijdverspreid als lessenaar in verschillende Belgische scholen. Willy Van Der Meeren ontwierp deze lessenaar voor Tubax, het Vilvoordse meubelbedrijf waarmee hij sinds 1951 samenwerkte. Van der Meeren was een van de eersten in België die staal opnieuw als nadrukkelijk constructief element gebruikte in meubelontwerpen. Zijn meubelen vielen op door de heldere constructie, het vrolijke kleurgebruik en de inventieve toepassing van goedkope materialen en industriële constructietechnieken. Daarmee beantwoordden zijn ontwerpen aan de idealen van ‘het modern sociaal meubel’, dat gepromoot werd binnen het naoorlogse debat over ‘goed wonen’. Het originele ontwerp van Willy Van der Meeren werd door Tubax later aangepast: vanuit de vier hoeksteunen vertrekken bijkomende steunen voor het onderste tafelblad. Het ontwerp van de lessenaar en/of de latere aanpassing was mogelijk in samenwerking met Eric Lemesre. Lemesre werkte net als Van der Meeren voor Tubax en engageerde zich met de organisatie Formes Nouvelles eveneens voor modern en betaalbaar Belgisch design. Het museum bewaart ook twee gelijkaardige bureaus met een grotere afmeting.
Lemesre, Eric
Uit de reserves. Design uit fifties en sixties
Vaasje met ranken
Kleine steengoed vaas met afgeschuinde hoeken en verbredende halsopening. Het oppervlak is bruingevlekt geglazuurd. Op de vier wanden is een gestileerd symmetrisch krullend rankenmotief aangebracht in groen. Het vaasje is aangekocht in mei 1913, hoogstwaarschijnlijk op de Wereldtentoonstelling in Gent. De museuminventaris van 1923 vermeldt 'Märkische Kunst Keramiken Vordamm' als vervaardiger. Waarschijnlijk is hiermee 'Velten Vordamm' bedoeld. Gelijkaardige stukken in de kunsthandel worden vermeld met het originele kleefetiket waarop de tekst 'Märkische Kunstkeramiken Vordamm' staat. Deze worden meestal als art deco bestempeld. Gezien de aankoopdatum van deze vaas bestond deze decoratiestijl reeds voor 1920.
Velten Vordamm Steingutfabrik
Velten
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
Kruk uit het rooksalon van Villa Les Glycines
Aan het einde van zijn leven kreeg de Brusselse art-nouveau-architect Paul Hankar de opdracht om een buitenverblijf met atelier te ontwerpen voor de bevriende kunstenaar en edelsmid Philippe Wolfers. In 1899 had Wolfers samen met zijn broer Max en hun neef Albert een groot perceel gekocht in Terhulpen, waar ze elk een cottage lieten bouwen. Het totaalconcept baadde in een oosterse sfeer, eigen aan het artistieke klimaat van die tijd. Er was een Japanse tuin en Philippe Wolfers’ Villa Les Glycines, wat blauweregen betekent, had overdekte balkons en gestileerde balustrades als een Chinees paviljoen. De japonistische vormgeving manifesteerde zich het sterkst in het interieur van het rooksalon, waarvoor Hankar onder meer deze kruk ontwierp. De geprofileerde houtverbindingen, de gekruiste lederen stroken van de zitting en de combinatie van donkere en lichte houtsoorten zijn kenmerkende oosterse elementen. Voor de opbouw van het meubel toonde Hankar zich ook schatplichtig aan de neo-Vlaamse renaissance van zijn leermeester Hendrik Beyaert en aan het rationalisme van de Franse architect Eugène Emmanuel Viollet-Le-Duc. De oosters geïnspireerde rookkamer stond in contrast met de aanpalende klassiekere vertrekken, ingericht met massieve en gestoffeerde meubelen. Het museum bewaart ook twee stoelen en een kleine tafel uit hetzelfde rooksalon. Over de herkomst van een derde stoel in de collectie bestaat enige onduidelijkheid. Daarnaast omvatte het oorspronkelijke ensemble nog een grote tafel en een zitbank.
Hankar, Paul
bekleden
leerbewerken
hardhout
opdrachtgever
En Belgica, el Art Nouveau 1893–1905
linnenkast
Linnenkast van het echtpaar Lévy
De linnenkast hoort bij een slaapkamerensemble dat in 1923 door het Brusselse echtpaar Lévy werd besteld bij L'Art Décoratif Céline Dangotte. Het slaapkamerensemble in geboend en gevlekt mahoniehout, bestaat uit een bed, een kleerkast, een linnenkast, een kaptafel en twee nachttafels. Mogelijk zijn de meubelen en bijhorende textielontwerpen het werk van Mabel Elwes. Dit ensemble is iets minder verfijnd uitgewerkt dan andere ontwerpen van Van huffel en de geborduurde motieven keren terug in het oeuvre van Elwes. Zowel Elwes als Van huffel waren tewerkgesteld bij L'Art Décoratif Céline Dangotte en werkten voor verschillende projecten samen. Bijgevolg is het niet altijd even duidelijk wie wat ontwierp. Het ontwerp van de slaapkamermeubels vertoont ook sterke gelijkenissen met het slaapkamerensemble dat L'Art Décoratif Céline Dangotte toonde in 1913 op de Wereldtentoonstelling van Gent in het 'Huis van de Burgemeester'. Toen werkte Van huffel nog niet samen met L'Art Décoratif, maar door zijn aanwezigheid op de Wereldtentoonstelling komt hij vermoedelijk wel in contact met Céline Dangotte.
Claviers
Armstoel 'Fledermaus'
In 1907 opende in Wenen het Cabaret Fledermaus. Elk onderdeel, van het interieur tot de programmaboekjes, werd onder handen genomen door de Wiener Werkstätte, waarvan Josef Hoffmann in 1903 medeoprichter was. Deze armstoel, geschilderd in zwart en wit, was er te zien. Een set van meubels werd als variatie op deze stoel op de markt gebracht als het 'Fledermaus'-ensemble (modelnummer 728). De stoel werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden. Ook de grootste concurrent van Kohn, Gebrüder Thonet, bracht variaties op de meubels op de markt. Door de geometrische lijnen en de bollen aangebracht op de verbindingspunten is de stoel een mooi voorbeeld van de moderne Weense stijl. De zitting is herbekleed met Hoffmann-textiel.
Hoffmann, Josef
Jacob & Josef Kohn
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Poltrona di Proust
Alessandro Mendini ontwierp Poltrona di Proust voor de reeks ‘Redesign’ van Studio Alchimia. De term ‘redesign’ slaat op assemblage, hergebruik en decoratie van meubelmodellen. Mendini assembleerde zogenaamde stilemen, terugkerende vormen en tekens uit bestaande ontwerpen, tot een nieuwe ontwerp dat nieuwe betekenissen genereert en het begrip 'originaliteit' bevraagt. Op die manier gaf hij uitdrukking aan de maatschappij van overvloed en snel wisselende trends. Deze postmoderne stoel ontstond toen Mendini textiel wilde ontwerpen geïnspireerd op het oeuvre van de Franse schrijver Marcel Proust. Hij bezocht de plaatsen waar de schrijver verbleven had en verdiepte zich in de wereld die Proust opriep in zijn romans. Dat bracht hem op het idee om een armstoel aan hem op te dragen. Hij beschilderde een kitscherige replica van een 18e-eeuwse stoel met een patroon gebaseerd op een pointillistisch schilderij van Paul Signac. Dat patroon loopt door over de volledige oppervlakte van de stoel, waardoor het volgens Mendini lijkt alsof de stoel oplost in een nevel. Sommigen zien overeenkomsten tussen de vertelstijl van Proust en het (neo-)impressionisme. De (neo-)impressionisten schilderden met onderbroken verfstreken, waardoor je langer moet kijken voor je het tafereel kan vatten. In 'A la recherche du temps perdu' zou Proust zijn personages vormgegegeven hebben op een vergelijkbare fragmentaire manier, die van de lezer tijd vraagt om hun complexe persoonlijkheid te doorgronden.
Studio Alchimia
25 Edities biënnale Interieur
Heroes
De beurs van Jodocus Vijdt
Bureau 95
Eenzit uit de reeks 'Parallel Bar'
Deze zetel is ontworpen door Florence Knoll Bassett, de echtgenote en zakenpartner van Hans Knoll die in 1938 de firma Knoll oprichtte. Het exemplaar in de collectie van Design Museum Gent is afkomstig uit het hoofdkantoor van het Gentse textielbedrijf Union Cotonnière (UCO) in Ledeberg, ook gekend als de UCO-toren. Het modernistische kantoorgebouw werd in 1958 gebouwd naar ontwerp van de Keulse architect Theodor Kelter. Het kantoorgebouw was een prestigeproject dat de internationale ambities van het bedrijf benadrukte. Voor de interieurinrichting deed UCO beroep op firma's als Stéphane Jasinski, Adolphe Dangotte en Knoll International. Voor het ontwerp van de zitmeubels met vierhoekige metalen staven uit de serie 'Parallel Bar' werd Florence Knoll geïnspireerd door de ontwerpen van Ludwig Mies van der Rohe.
Knoll Bassett, Florence
verchromen
Knoll International
licentiegever
De Coene
Kortrijk
Ledeberg (Gent)
kandelaar
Kandelaber
Over deze twee kandelabers bestaat er veel onduidelijkheid. Twee artikels uit Le Patriote Illustré (1932 en 1949) vermelden dat ze in bezit waren van "prins Lobkowitz". Het artikel uit 1949 brengt deze vermelding in verband met de laatste bisschop van Gent onder het Ancien Régime, maar hiervoor is voorlopig geen bevestigend bronnenmateriaal teruggevonden. Het blijft daarom onduidelijk of de artikels naar deze bisschop verwijzen of naar een andere persoon uit de familie Lobkowitz. Bovendien zijn er geen verdere bronnen teruggevonden die bevestigen dat de kandelabers daadwerkelijk tot het bezit van de familie Lobkowitz hebben behoord. Stilistisch vertonen de kandelabers kenmerken van zowel het classicisme (Lodewijk XVI) als de empirestijl. Een datering in het classicisme is verenigbaar met een mogelijke band met de bisschop, die overleed in 1795. Een latere datering in de empireperiode maakt die herkomst dan weer minder waarschijnlijk. De kandelabers zijn bovendien niet volledig oorspronkelijk bewaard. Deze kandelaber heeft namelijk in de kaarsenhouders drupschoteltjes die waarschijnlijk niet origineel zijn in empirestijl.
goud
Folder
‘Folder’ vertrekt vanuit de logica van origami: een eenvoudige vorm die ontstaat door te vouwen in plaats van te construeren. De stoel is gemaakt uit een polypropyleenplaat die wordt gesneden en geplooid tot een stevige zitstructuur. Het materiaal heeft een papierachtig karakter, waardoor het verwijst naar de papieren oorsprong van de origamitechniek.
schöning, stefan
Antwerpen (provincie)
Polyline
Over deze twee kandelabers bestaat er veel onduidelijkheid. Twee artikels uit Le Patriote Illustré (1932 en 1949) vermelden dat ze in bezit waren van "prins Lobkowitz". Het artikel uit 1949 brengt deze vermelding in verband met de laatste bisschop van Gent onder het Ancien Régime, maar hiervoor is voorlopig geen bevestigend bronnenmateriaal teruggevonden. Het blijft daarom onduidelijk of de artikels naar deze bisschop verwijzen of naar een andere persoon uit de familie Lobkowitz. Bovendien zijn er geen verdere bronnen teruggevonden die bevestigen dat de kandelabers daadwerkelijk tot het bezit van de familie Lobkowitz hebben behoord. Stilistisch vertonen de kandelabers kenmerken van zowel het classicisme (Lodewijk XVI) als de empirestijl. Een datering in het classicisme is verenigbaar met een mogelijke band met de bisschop, die overleed in 1795. Een latere datering in de empireperiode maakt die herkomst dan weer minder waarschijnlijk. De kandelabers zijn bovendien niet volledig oorspronkelijk bewaard. Deze kandelaber heeft namelijk centraal een kaarsenhouder in empirestijl die niet origineel is en er ontbreken drupschoteltjes.
Les Guirlandes
Gaston Woedstad was een belangrijke figuur in het streven naar de herleving van de Vlaamse tapisseriekunst. In 1920 richtte hij in Ledeberg een eigen 'Vakschool voor Textielkunst' op en een daaraan verbonden atelier voor tapijtwerk. Hier werden kopieën, historisch geïnspireerde en nieuwe ontwerpen geweven. Zelf ontwierp hij dit wandtapijt in een verfijnde Art-Decovormgeving met een geometrisch-hoekige stilering. Een donkerblauw veld met contrasterende kleine rechthoeken en vierkanten omlijst een grote ovaal met zicht op een waterpartij. Hier domineert een tak met afhangende witte bloemenslingers. Opvallend is dat delen hiervan en van de rietstengels onderaan, speels tot over de ‘lijst’ groeien. Het tapijt werd aangekocht naar aanleiding van 'Deuxième Salon des Arts Décoratifs' dat in 1925 doorging in het toenmalige museum.
Woedstad, Gaston
legwerk (techniek)
De dolle jaren in België 1920-1930
L'Art Deco en Europe
Deuxième salon d'art décoratif
Ball Chair
De Belgische textielontwerpers Eric Chevalier en Anne Masson werken sinds 2006 samen. Ze verkennen textiel op een experimentele manier, vaak door interdisciplinair en op verschillende schalen te werken, van materiaal tot afgewerkt product. In 2002 had Anne Masson voor Studio Edelkoort kleine gebruiksvoorwerpen omwikkeld met touw door een gyroscopische beweging. Eric Chevalier inspireerde zich hierop door vanaf 2004 afgedankte stoelen te omwikkelen met resten draad van vorige projecten. De verloren gegane zitting wordt zo vervangen door draad. Chevalier maakte in de daaropvolgende 15 jaar een veertigtal exemplaren van de 'Ball Chair'. Het idee van hergebruik, recuperatie en ambachtelijke productie zijn constanten in het werk van Chevalier-Masson.
Chevalier-Masson
Masson, Anne
Chevalier, Eric
Plia
Giancarlo Piretti ontwierp de vouwstoel 'Plia' als vaste medewerker van Anonima Castelli. Hij ontwikkelde een baanbrekend vouwmechanisme, waarbij de gebruikelijke zes scharnieren plaatsmaakten voor twee scharnieren met drie segmenten. Hierdoor is de stoel in gevouwen toestand uitzonderlijk plat. De opengeklapte stoelen laten zich dan weer gemakkelijk stapelen. Na de lancering op de Salone del Mobile in Milaan in 1969 kende de stoel al snel een grote populariteit. De lichte en compacte constructie met afgeronde hoeken en het gebruik van glanzende stalen buizen en doorschijnend plastic gaven de stoel een aantrekkelijk, modern uitzicht. In 1973 werd het ontwerp bekroond met de Duitse designprijs Gute Form. Dit exemplaar heeft een zitting en rugleuning in grijze, doorschijnende kunststof.
Piretti, Giancarlo
Anonima Castelli
Bologna
Cirkante Tafel
De Cirkante Tafel van Bob Vanden Berghe is een vierkante tafel die je kan openklappen tot een achthoekige, 'ronde' tafel. Het is het bekendste meubel van Van Den Berghe-Pauvers, een Gents familiebedrijf dat eigentijds en kwalitatief meubilair fabriceerde voor de middenklasse en zo een belangrijke rol had gespeeld in de beweging van het 'sociaal meubel'. De tafel bleef in productie tot aan de sluiting van de firma in 2011.
Vanden Berghe, Bob
Van Den Berghe-Pauvers
De jaren '70
lantaarn (verlichtingsmiddel)
zonnepaneel
Nomad
'Nomad' werd ontworpen voor verschillende redenen: als alternatief voor onveilige petroleumlampen voor gezinnen die leven zonder elektriciteit, als noodverlichting bij humanitaire of natuurlijke rampen en als flexibele tuinverlichting op zonne-energie. Tijdens het ontwerpproces had Belgisch ontwerper Alain Gilles aandacht voor de stevigheid (schokbestendig) en bruikbaarheid (op een tafel, opgehangen of draagbaar). De lamp wordt bediend door een drukknop en geeft 6 uur licht na opladen. De combinatie van sociale en ecologische drijfveren in het ontwerpproces zorgde voor een bekroning met meerdere designprijzen in België (Henry van de Velde label 2012) , Hong Kong (Design for Asia Golden Award 2012) en de Verenigde Staten (Green Dot Award 2013).
Gilles, Alain
O'SUN
Hong Kong
polyvinylchloride
prototype
Prototype van de zetel 'F88'
F88 behoort tot de eerste reeks van ontwerpen die Maarten Van Severen produceerde in eigen beheer. Opvallend aan dit eerste exemplaar is de geperforeerde transportband die gebruikt is voor de rug. Het exemplaar werd gemaakt naar aanleiding van het project 'Linen, a touch of class' op de textielbeurs Decosit in 1988. Maarten Van Severen, William Phlips en Sven Use waren daar gevraagd tien tronen te ontwerpen waarin de stoffen van een selectie textielbedrijven een prominente rol konden spelen. De stof voor dit zeteltje werd ontworpen door Marc Van Hoe, maar het is niet duidelijk door welk bedrijf ze werd gemaakt. Er was op Decosit nog een tweede exemplaar van F88 te zien, met een ander weefsel voor de zitting, dat vermoedelijk niet meer bestaat. In het definitieve ontwerp kreeg de zitting een effen stoffering, in textiel of leer.
Van Hoe, Marc
TTWMC 080116
'The Thread Wrapping Machine Chair' (TTWMC) is deel van een reeks meubels gemaakt met de Thread Wrapping Machine van Zweeds-Chileense ontwerper Anton Alvarez. De machine wikkelt geverfde en gelijmde draden rond stukken hout, metaal en plastic. Alvarez bedient de machine met een voetpedaal en voert onderdelen door de machine. Zo maakt hij meubels zonder schroeven, nagels of andere verbindingsstukken.
Alvarez, Anton
Stockholm
draad