vaas
Magnolia
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
Wolfers, Philippe
Brussel
ontwerper
metaalbewerken
emailleren
uitvoerder
zilver
emaillak (materiaal)
aankoop
Katagami Style. Paper Stencils and Japonisme
Art Nouveau en Art Deco uit België
Collectiepresentatie (situatie 2008)
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Venezia e la Biennale. I percorsi del gusto.
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
150 jaar kunstnijverheden in België 1830-1980
Belgian art 1880-1914
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Philippe Wolfers. Juwelen; zilver, ivoor, kristal (1858-1929)
Art Nouveau in Belgium and France
Philippe Wolfers 1858-1929 Précurseur de l'Art Nouveau. Statuaire. Exposition rétrospective
sokkel
Twee vazen 'Magnolia'
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
marmer
Object Stories. Een kijk op de collectie
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
Dit is de sokkel die later werd bijgemaakt omdat de originele sokkel verloren is gegaan
Okergele vaas 214
Dit bol okergeel vaasje met smalle korte hals heeft een decor van geometrische zwarte en witte motieven. Het model is opgenomen in de catalogus van de Tegel- en Fayencefabriek Amphora onder het nummer 214.
van der Hoef, Christiaan Johannes
Nederland
vormgieten
schilderen
bakken
glazuren
Tegel- en Fayencefabriek Amphora
Oegstgeest
aardewerk
Gent
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
tegels
wandtegel
Decortegel met bloemmotief
Ornamentdecor met centraal een bloemmotief gevat in een cirkel, uitgevoerd in aristatechniek. Handmatig veelkleurig beschilderd.
onbekend
Toledo (Spanje)
arista
suikerpot
deksel
Suikerpot van het servies 'Tea and Coffee Piazza'
Dit koffie- en theeservies van de Italiaanse architect Aldo Rossi maakt deel uit van Tea and Coffee Piazza, een experimenteel metaproject van Alessi in samenwerking met Alessandro Mendini. Met dit project wilde Alessi een wezenlijke bijdrage leveren aan de geschiedenis van het Italiaanse design, dat vanaf de jaren 1950 een bloeiperiode kende maar stilaan nood had aan vernieuwing. Het project vormde meteen ook de springplank van het experimentele merk 'Officina Alessi'. Elf gerenommeerde architecten, die zich niet eerder met industrieel design hadden beziggehouden, werden uitgenodigd om een thee- en koffieservies te ontwerpen. Ze kregen de opdracht om na te denken over het archetype van het thee- en koffiestel en de relatie tot de architectuur en een nieuwe, actuele vormentaal te ontwikkelen binnen het debat over neo- en postmodernisme. Het idee van de ‘piazza’ (plein) als stedelijke plek van culturele uitwisseling vormde daarbij een belangrijk uitgangspunt. Aldo Rossi vatte de opdracht vrij letterlijk op: hij concipieerde de serviesonderdelen als gebouwen in een stad. De objecten met conische deksels zitten in een glazen kast met een fronton met een klok en een vlag. De deelnemers kregen een grote artistieke vrijheid en werden aangemoedigd om te experimenteren met materialen en technieken. De ontwerpen bleken te complex voor massaproductie en werden uiteindelijk met de hand vervaardigd in een beperkte oplage van 99 genummerde en gesigneerde exemplaren. Rossi zou de koffiekan van deze beperkte editie later echter commercialiseren in een gebruiksvriendelijkere stalen versie. De Tea and Coffee Piazza werd in september 1983 voorgesteld op het ICSID-congres in Milaan. Het project leverde Alessi internationale belangstelling op, kende navolging en droeg in belangrijke mate bij aan de trend van expressieve, postmoderne designobjecten in de jaren 1980. De exclusieve objecten, waarvan de artistieke kwaliteiten veelal primeerden op de functionele eisen, kwamen voornamelijk terecht bij verzamelaars en in museumcollecties. Naast het servies van Aldo Rossi bewaart het museum ook de realisaties van Hans Hollein, Oscar Tusquets Blanca en Richard Meier.
Rossi, Aldo
Italië
Alessi
Crusinallo
kwarts
Silver design in time
Collectie in progress
Een meubel is ook een huis
Droomburchten & luchtkastelen
kom
Kom met ingekraste bloemen
Deze auberginekleurige kom met vluchtig ingekraste florale motieven werd in de late Edoperiode, wat overeenkomt met de eerste helft van de 19de eeuw, gemaakt door de Japanse keramist Zengoro Hozen, beter bekend als Eiraku Hozen. Hij was de geadopteerde zoon van Zengoro Ryozen en de elfde meester in deze lijn van keramisten. Dit stuk wijkt ietwat af van andere delen van zijn productie en is een voorbeeld van Hozens vindingrijkheid en zin voor experiment. Het zegel op de onderkant van deze kom betekent Eiraku. Hozen was vooral gefascineerd door de keramiek van de Chinese Ming-dynastie en maakte het zijn levensdoel om hun kwaliteit te evenaren. Hij was hierin succesvol en kreeg van Tokugawa, heer van Kishu, de naam en het bijbehorende zegel 'Eiraku', de Japanse uitspraak voor de naam van de Ming-keizer Yung Lo. Door Hozen deze naam te geven, toonde Tokugawa dat zijn werk evenwaardig was aan de Chinese keramiek uit deze periode. Japanse objecten zoals deze kom kwamen tijdens de 19de eeuw via wereldtentoonstellingen en handelaars op de Europese markt terecht en werden gretig verzameld door de door de 'Oriënt' geobsedeerde bourgeoisie.
Hozen, Eiraku
Japan
draaien (pottenbakkerstechniek)
krassen
keramiek (materiaal)
glazuur
buffet
Buffet met beelden
Deze kast bestaat uit een onder- en een bovenstel. De opbouw van de kast met drie deuren boven een lade, boven twee deuren, wijst op een herkomst uit de Zuidelijke Nederlanden. De kast is druk versierd met beelden en figuren. Het snijwerk is geconcentreerd op de voorzijde en toont onder andere een doedelzakspeler, een herder, leeuwenkoppen en gesneden lijsten. Ook deze versiering duidt op eenzelfde herkomst. Hoewel in deze kast 17de-eeuwse materialen werden hergebruikt, werden ook nieuwe delen toegevoegd. Vanaf de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Onder andere naar aanleiding van de natievorming van België is er aandacht voor de eigen (meubel)geschiedenis, waarbij een vijfdeurskast zoals deze een uitdrukking was ven een eigen identiteit. Vergelijkbare kasten zijn te vinden in de collecties van Rubenshuis in Antwerpen en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
Vlaanderen
eikenhout
Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
kast
paneel (objectnaam)
Paneel met centraal portretmedaillon
Massief paneel met vrouwenportret in een centraal medaillon. Het medaillon is omgeven door grotesken. Het paneel vormde vermoedelijk het voorbord van een lade. Op de linker- en rechterachterzijde zijn zwaluwstaartverbindingen zichtbaar. De vier randprofielen werden in verstek samengebracht. Aan de lange zijden werden ze uit het paneel zelf gesneden, terwijl ze aan de korte zijden met nagels aan het paneel bevestigd werden. Een gelijkaardig paneel met een mannenportret in een centraal medaillon uit de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
notenhout
borduurwerk (objectnaam)
meubelstof
Geborduurd fragment
De machinaal geborduurde voorstelling in kettingsteek beeldt gestileerde planten af gevat binnen een ovaal uitgewerkt als fijn smeedwerk. Het textiel lag tussen een geplooid en met katoen gedubbeld ontwerp van Van huffel voor geborduurde gedecoreerde panelen (inv. 4810_ARCHIEF), volgens het opschrift bestemd voor de etalage van een zaak op de Louisalaan in Brussel. De groots uitgewerkte compositie op het ontwerp is stilistisch zeer verwant is aan deze van het borduurwerk. Mogelijk is er een verband tussen beiden .....maar daar zijn geen bewijzen voor. Het museum bewaart ook een tweede gelijkaardig borduurwerk, dat later werd ingelijst. !!!!!! Feit is dat wij de twee borduurfragmenten verwierven het ene via CD het ander van een dochter!!!!!
Van huffel, Albert
weven
borduren
L'Art Décoratif Céline Dangotte
zijde (textiel)
kunstzijde
schenking
salontafel
Salontafel uit reeks 'Amanta'
In 1966 gaf het pas opgerichte bedrijf C&B Italia aan Mario Bellini de opdracht om een innovatief woonkamerensemble te ontwerpen. Bellini creëerde 'Amanta', een modulair meubelsysteem bestaande uit een eenpersoonszetel, een voetbank, een rechthoekig salontafel en een vierkant salontafel. De losse meubelstukken boden talrijke mogelijke opstellingen en waren op die manier toepasbaar in zowat elke woonkamer. De vierkante tafel past perfect in de rechte hoek tussen twee zetels.
Bellini, Mario
versterkt reactiespuitgieten
C&B Italia
thermoharder
glasvezel
Hemelveerdegem
Uit de reserves. Design uit fifties en sixties
stoel
schaalmodel
productverpakking
Schaalmodel van de stoel '.03'
Dit schaalmodel van de .03 maakt deel uit van de miniatuurcollectie van het Vitra Design Museum in het Duitse Weil-am-Rhein.
Van Severen, Maarten
Vitra
Weil am Rhein
kunststof
hout
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
Jansky
De stoel 'Jansky' is een van de eerste ontwerpen van Bořek Šípek voor het Italiaanse bedrijf Driade. Het meubel in esdoorn en staal getuigt van Šípeks aandacht voor ambachtelijke materialen en technieken. Het ontwerp, dat verschillende varianten kent, valt op door de gebogen rug die eindigt in twee handgrepen. Zoals vaak in zijn ontwerpen primeerde de verbeelding boven de functionaliteit: de stoelen zitten niet bijster comfortabel. Jansky was in productie tot midden jaren 1990.
Šipek, Bořek
Driade
esdoornhout
staal (materiaal)
's-Hertogenbosch
fragment
Fragment van de bekleding voor de rugleuning van een stoel of een zitbank
Het museum bewaart een zeer gelijkend borduurwerk dat oorspronkelijk een stoel heeft bekleed. De eerste ontwerptekeningen van deze stoel zijn te dateren in 1916 voor het rooksalon van de woning van César Hynderickx in Gent. Hetzelfde jaar kreeg Albert Van huffel de opdracht om de gehele woning te ontwerpen. Het meubel (met ander borduurwerk) werd in 1918 tentoongesteld in 'L'Art de la Maison' van galerij Giroux, toen in samenwerking met de interieurzaak L'Art Décoratif Céline Dangotte. Albert Van huffel hergebruikte zijn eerdere ontwerpen voor de tentoonstelling. De stoel sluit met de zwarte (parel)accenten aan bij Van huffels andere meubelontwerpen. Bijzonder bij de uitvoering van het hier besproken borduurwerk is de ovale omlijsting rond het centrale motief.
vouwstoel
Plia
Giancarlo Piretti ontwierp de vouwstoel 'Plia' als vaste medewerker van Anonima Castelli. Hij ontwikkelde een baanbrekend vouwmechanisme, waarbij de gebruikelijke zes scharnieren plaatsmaakten voor twee scharnieren met drie segmenten. Hierdoor is de stoel in gevouwen toestand uitzonderlijk plat. De opengeklapte stoelen laten zich dan weer gemakkelijk stapelen. Na de lancering op de Salone del Mobile in Milaan in 1969 kende de stoel al snel een grote populariteit. De lichte en compacte constructie met afgeronde hoeken en het gebruik van glanzende stalen buizen en doorschijnend plastic gaven de stoel een aantrekkelijk, modern uitzicht. In 1973 werd het ontwerp bekroond met de Duitse designprijs Gute Form. Dit exemplaar heeft een zitting en rugleuning in grijze, doorschijnende kunststof.
Piretti, Giancarlo
Anonima Castelli
Bologna
polyolefin
oningeschreven gevonden
Decortegel met gevleugelde amor (?) op zeewezen
Tafereeldecor met centraal een gevleugelde amor(?) rijdend op een hippocampus (kruising paard/vis) en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
tinglazuur
Decortegel met hert
Dierendecor met centraal een hert gevat in een aigrettekrans en een aigrette als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
wit aardewerk
Vaas met bloemen
Deze aardewerken vaas met twee oren is afgewerkt met een art deco-patroon van gestileerde bloemen in reliëf en een dikke glazuurlaag in grijs-, blauw- en paarstinten. De vaas werd vervaardigd door de pottenbakkerij Maes uit Sint-Amandsberg, onder leiding van Charles Maes en zijn zonen August en Jules Maes. Zij produceerden zowel typisch Vlaams aardewerk met felle kleuren en ingekraste decoraties als meer innovatieve kunstkeramiek met een modernere vormgeving en soberdere glazuren. Deze vaas is een mooi voorbeeld van die laatste categorie.
Maes (Sint-Amandsberg)
Sint-Amandsberg
boetseren (vormgeven)
Deze peervormige koperen vaas heeft een reliëfdecor van gestileerde vegetatieve ornamenten. De vaas met modelnummer 50 10 159 komt voor in de catalogus van Daalderop uit 1929 en was slechts enkele jaren in productie. Mogelijk is het een ontwerp van Meine Huisenga, de belangrijkste ontwerper bij Daalderop in die periode. De gebruikte koperlegering werd aangeduid als niëllo koper.
Huisenga, Meine
Den Haag
Daalderop
Tiel
koper
legaat
Vaas met fruittrossen
Deze vaas werd vervaardigd door het keramiekbedrijf L. Hjorth in Rønne op het Deense eiland Bornholm. De bekervormige vaas met bruine en groene glazuur is versierd met gestileerde fruittrossen en afhangende bladeren. Onderaan bevindt zich het merk in de vorm van een hert, dat het bedrijf sinds 1927 gebruikte. Het Deense woord voor hert is namelijk 'hjort'. De vaas is opgenomen in de bedrijfscatalogus van 1935. De vaasvorm met nummer 86 en een gelijkaardige decoratie met vruchten kwamen echter al voor in de catalogus van 1930.
L. Hjorth
Rønne
zandsteengoed
Deense keramiek uit eigen collectie
gordijn
Fragment van borduurwerk voor een gordijn
Het onafgewerkte borduurwerk heeft een strak gestileerd floraal patroon. Dit fragment is quasi identiek aan het borduurwerk gebruikt op gordijnen voor een saloninterieur, ontworpen door Mabel Elwes voor L'Art Décoratif Céline Dangotte. Mogelijk was het fragment ook voor dit interieur bedoeld. Het ensemble werd tentoongesteld op het Salon des Arts Décoratifs du Cinquantenaire (onderdeel van het Salon Triennal) in 1914. Op de stand werd een volledig interieur van een salon tentoongesteld (glas-in-loodpanelen, gordijnen, tapijt, meubilair, behang...). Een paneel van een glas-in-loodraam van dit salon is terug te vinden in de collectie van het museum. De geëxposeerde schrijftafel wordt vandaag in het Cooper-Hewitt, Smithonsian Design Museum bewaard.
Elwes, Mabel
België
halfzijde
Saint-Aygulf
stalenboek
Stalenboek met verfrecepten voor textieldruk
In dit boek zijn stalen gekleefd ter illustratie van met de hand geschreven recepten voor drukpasta’s en verfbaden. Enkele titels van bereidingen zijn: “Bleu de France n° 4 / Puce au bois / Nuance Cachou / Rouge résiste / Essai de réserve orange” enz. De coloristen, die deze recepten bereidden, bekleedden in de drukkerijen een sleutelpositie. Hun inbreng was zeer belangrijk voor het succes van het bedrijf. Hun receptenverzamelingen dienden geheim te blijven en werden met zorg bewaard. Blijkbaar is dit schrift samengesteld door een zeer bekwame colorist, die goed op de hoogte was van de ontwikkelingen in de chemie en die zijn bevindingen over zijn experimenten zeer zorgvuldig noteerde. Er werden ook heel wat verschillende kleurstoffen verwerkt in dit bedrijf. Het drukwerk van de fragmenten zelf die de recepten illustreren is slecht verzorgd. Zij werden immers enkel aangemaakt om het kleureffect van de recepten uit te testen. De stalen bieden een bonte afwisseling: effen, met geometrische patronen als strepen, bolletjes, ruiten, zigzag- en golflijntjes, met patronen voor sierboorden, met bloemenpatronen, met motieven ontleend aan de toen populaire kasjmiersjaals, en zelfs met tafereeltjes met personages in 17de-eeuwse kledij in neobarokke omlijstingen of met chinoiserie. Deze laatste voorstellingen sluiten helemaal aan bij de vlucht uit de eigen realiteit van de romantiek. De herkomst van dit stalenboek uit de bibliotheek van Rouen en de verwijzing in het schrift naar de fabriek voor textielkleurstoffen van Charles Besselièvre in Maromme (in de buurt van Rouen) wijst er vermoedelijk op dat het uit een bedrijf in die streek afkomstig is. De Franse stad Rouen en haar omgeving was in de eerste helft van de 19de eeuw een belangrijk centrum voor textieldruk. Men produceerde er goederen van een gemiddelde kwaliteit. Deze waren vaak bestemd voor goedkopere kledingstoffen maar ook voor stoffen voor bedgordijnen en wandbekleding, die gretig werden toegepast in rijkere boerderijen. Dit boek was eigendom van Henry van de Velde, de veelzijdige ontwerper die zich in zijn lange leven (1863-1957) meermaals toelegde op de vormgeving van textiel. Hij ontwierp ook een tweetal patronen voor bedrukte stoffen. Van één ervan, gedecoreerd met een rozetmotief, bezit het museum een groot fragment. Mogelijk putte Van de Velde voor die ontwerpen uit dit coloristenboek.
drukken
Rouen
papier (vezelproduct)
katoen
Verbindingen. Een eigenzinnige keuze van 100 textiele objecten uit de eigen collectie
Vaas in tweelagig glas met geëtst bloemendecor
Vaas op ronde voet vanwaar het lichaam start met een bolle onderkant die zich verderzet met een cilindrisch gedeelte dat uiteindelijk overgaat in een verbredende, bolle rand. De vaas is opgebouwd uit twee lagen glas: een lichtroze, gevlekte, doorschijnende binnenlaag en een donkerpaarse, transparante buitenlaag. Door middel van de etstechniek werd de buitenlaag op zo'n manier met zuur weggehaald dat een gestileerd bloemmotief werd verkregen dat schatplichtig is aan de art déco. Dubbellagig glas dat van een decor wordt voorzien door de buitenste laag deels te verwijderen, wordt ook wel cameoglas genoemd. De vaas is op de bovenkant van de voet getekend met "Le Verre Français". Le Verre Français was een tweede, meer commerciële productielijn van de Franse firma Verrerie Schneider en richtte zich op een breder publiek dan de eerste productielijn van hoogwaardig kunstglas. De productielijn werd opgericht in 1918 en vanaf 1921 werd er ook geëtst cameoglas in het aanbod opgenomen. In 1929 kreeg de productielijn echter zware klappen door de beurskrach en in 1932 werd de productielijn definitief gesloten.
etsen (inbijten)
blazen (modelleren)
glasblazen
Schneider, Charles
Frankrijk
glas (materiaal)
cameoglas
japon
Meisjesjurk
Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen.
Sint-Genesius-Rode
vloerkleed
Ovalen vloerkleed van het model van Woning Behn
Het tapijt is uitgevoerd naar het ontwerp dat Van huffel in 1920 maakte voor de woning van Clément Behn in Ninove.” In de florale band rond het raster zijn in twee cirkels de merktekens 'AVH' (naar de ontwerper Albert Van huffel) en 'ADCD' (naar de uitvoerder L'Art Décoratif Céline Dangotte) aangebracht. Het buitenste parelmotief sluit ook aan bij de vaak donkerdere parelaccenten op de meubels die Van huffel ontwierp. Het is overigens niet gebruikelijk dat de ontwerper zijn meubelstukken signeert zoals bij dit tapijt wel het geval is. Het museum bewaart ook een tweede gelijkend tapijt uit het interieur van de familie Lévy.
knopen (textielvervaardiging)
Keuller, H. F.
Hamme
wol
De dolle jaren in België 1920-1930
250 jaar architecten van de Academie Gent
sigarettenhouder
Sigarettenvaasje uit de reeks 'Tricorne'
In dit kristallen vaasje kon men sigaretten presenteren. Het maakt deel uit van de serie objecten getiteld 'Tricorne' geproduceerd door Val Saint Lambert vanaf 1956. De serie omvatte naast deze sigarettenhouder ook diverse asbakken, kandelaars, kannetjes en schalen. Tricorne - letterlijk te vertalen als "drie hoorns" - is duidelijk geïnspireerd op de afgeronde, gelijkzijdige driehoek, die de basis vormt voor elk object. De titel 'Tricorne' herinnert eveneens aan de driekantige steek uit de 18de eeuw. De van oorsprong Duitse Amerikaan en modernist Peter Müller-Munk stond in voor het ontwerp. Naar eigen zeggen kreeg hij de opdracht nadat hij zich tijdens een diner minachtend uitliet over de producten van Val Saint Lambert. Met een Amerikaanse ontwerper onder de arm hoopte het bedrijf haar positie op de internationale en vooral Amerikaanse markt te versterken.
Müller-Munk, Peter
Val-Saint-Lambert
deurknop
Kleine deurknop van een kast
De Meyer, Richard
scharnier
Scharnier van een kast
sleutelplaat
Sleutelplaat van het model van de eetkamer van Woning Pfister
Albert Van huffel ontwierp deze sleutelplaten voor de eetkamer van de heer Christian Pfister in Brussel. Op de ontwerptekening wordt koper als bedoeld materiaal vermeld om zo zwart te oxideren. Hier is sprake van een set van vijf sleutelplaten in twee verschillende maten. Onder het sleutelgat zou een ring als trekker worden voorzien. In het museum wordt ook een achtste sleutelplaat bewaard uit dezelfde set.
koperlegering
opdrachtgever
olielamp
staander
Olielamp of snotneus
De koperen olielamp, die snotneus wordt genoemd, heeft een ronde gewelfde en verzwaarde voet, een ronde schacht met daarop een ronde houder met tuitstuk en een ophangoog. In de ronde houder past een tweede houder, het oliereservoir met tuit. Dit bakje heeft een deksel. Aan de bovenrand van de buitenste houder bevindt zich een ketting met pennetje om het lontje te verschuiven tijdens het branden. Deze olielampen kregen de bijnaam snotneus vanwege hun constante druppelen.
bijzettafel
Bijzettafel met inlegwerk van bloemen
Deze bijzettafel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. Terwijl zijn vader zijn historiserende meubelen bewerkte met lak of vernis Martin, experimenteerde Louis Majorelle met houten inlegwerk met florale voorstellingen. Tegelijk hechtte hij veel belang aan het harmonieuze verband tussen de decoratie en de constructie. Deze bijzettafel bestaat uit twee tafelbladen, waarvan het bovenste is afgewerkt met marqueterie, en heeft elegante poten.
Majorelle, Louis
Nancy
Collectiepresentatie 1923
Stoel nr. 14
In 1856 was Michael Thonet met zijn bedrijf Gebrüder Thonet erin geslaagd zijn methode om hout te buigen te patenteren. De veertien stoelen in de verkoopscatalogus van 1859 waren in essentie identiek van vorm. De stoel nummer 14 was de eenvoudigste en zal een van de meest verkochte stoelen ooit worden waardoor hij ook de bijnaam 'consumenten-stoel' kreeg. De stoel wordt gezien als een vroeg voorbeeld van industrieel design, dat uit een klein aantal gestandaardiseerde onderdelen bestaat. Midden jaren 1870 werden ontwerpen met zogenaamde verbindingsarmen toegevoegd aan de catalogen van Thonet. Deze elementen tussen de zitting en de stijlen van de rugleuning zijn ook hier te zien. Deze latere aanvulling kon aan de ontwerpen worden toegevoegd wanneer de kopers dit wensten en vergrootte de stabiliteit van de verbindingen aanzienlijk.
Thonet, Michael
Wenen
Gebrüder Thonet
riet
huishoudelijke apparaten
strijkijzer
Kolenstrijkijzer
IJzeren kolenstrijkijzer met houten handvat. Zogenaamd schoorsteenmodel waarbij het bovenblad (inclusief schoorsteen), door middel van de scharnieras achteraan, kan openklappen om het ijzer te vullen. Achteraan is er een klepje om de opening voor de blaasbalg af te sluiten.
metaal
ijzer
kandelaar
Kandelaar met iris
Deze bronzen kandelaar heeft de vorm van een naturalistische iris, waarvan drie bladeren naar beneden buigen en dienst doen als pootjes.
Van Strydonck, Leopold
brons
Antwerpen (provincie)
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
Design Derby Nederland België 1815-2015
speelgoed (objectnaam)
Combinatie- en breekspel
Voor een tentoonstelling met wedstrijd in Gent ontwierp Albert Van huffel deze blokkentorens die hij zelf combinatie- en breekspelen noemde met "bloemen, paddenstoelen, figuurtjes (mannekens en vrouwkens)". Hij ontwierp 6 basistypes (waarvan deze type A en D zijn) met onderdelen die verbonden worden met losse spillen. De onderdelen kunnen zo onderling verwisseld worden, ook met de onderdelen van andere types. Op een van de ontwerpplannen die het museum bewaart, schreef de ontwerper dat er 23 exemplaren werden uitgevoerd. Voor de Brusselse interieurwinkel van Céline Dangotte, waar Van huffel in de periode 1918-1920 ook artistiek directeur was, stelde Van huffel voor om de stukken in een witte kleur naar de interieurzaak te sturen, zodat de werkneemsters ze daar kwalitatief kunnen beschilderen met emailleverf.
Waterloo
Hands on design. 8ste triënnale voor vormgeving
Rond bijzettafeltje met ontdubbelde poten
Deze bijzettafel met twee niveaus ontwierp Albert Van huffel in 1914 voor de diplomaat Jean Casulli die toen in Brussel verbleef. In 1918 hergebruikt Van huffel het ontwerp op de tentoonstelling 'L'Art de la Maison' in galerie Georges Giroux, waar hij ook andere ontwerpen herneemt, zoals twee stoelen met een voetenbankje en een hoog rooktafeltje die hij tekende voor de woning van C. Hynderijckx te Gent. De afwerking met zwarte (parel)accenten en een golvende band aan de tafelrand komt ook in andere meubelontwerpen van Van huffel terug. De lineaire vormgeving van het tafeltje sluit daarnaast ook aan bij de ontwerpen van onder meer Duitse en Weense tijdgenoten. Het museum bewaart nog een tweede versie van deze tafel, die uitgewerkt werd in andere materialen.
mahoniehout
Spaces - Interior design evolution
Tervuren en de Belgische avantgarde
Vrouwenzaken-zakenvrouwen
Vaas met decor 'pauw'
Deze cilindervormige vaas is versierd met het polychrome decor 'pauw'. De vaas heeft een geribbelde uitlopende hals en een brede, uitstulpende rand net boven de voet. Het decor bestaat uit gestileerde blauwe pauwenveren op een rode achtergrond, vergezeld van gele gestileerde florale motieven op de crèmekleurige hals. De voet is groen. De vaas behoorde waarschijnlijk tot een set van twee, die wellicht nog uitgebreid was met twee of meer dekselpullen, om een kaststel te vormen. De Mesdag Collectie in Den Haag bezit een compleet kaststel met hetzelfde decor, bestaande uit twee vazen en drie pullen, dat in 1902 op de Internationale Tentoonstelling voor Moderne Decoratieve Kunsten van Turijn heeft gestaan.
Colenbrander, Theodoor Christiaan Adriaan
verglazen
Rozenburg
Amsterdam
kabinet
Paneel met Apulische herder
Paneel met een voorstelling van een Apulische herder die in een olijfboom verandert nadat hij met nimfen spotte. Deze afbeelding is afkomstig uit een serie prenten van de hand van Antonio Tempesta uit 1606, ter illustratie van Ovidius' Metamorfosen. Het paneel is mogelijk afkomstig van een vermoedelijk 17de-eeuwse Antwerpse kunstkast, waarvan ook het gelijkaardige paneel met een voorstelling van Apollo en Cyparissus uit de collectie van het museum zou zijn.
Antwerpen (stad)
ebbenhout
zachthout
kolom
Zuil met rozetten
Massieve zuil die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een kast. De zuil is aan elke zijde versierd met rozetten.
Gotische meubels, meubelfragmenten en textiel uit eigen verzamelingen
Dit borduurwerk heeft een strak gestileerd floraal patroon. Het fragment is quasi identiek aan het borduurwerk gebruikt op gordijnen voor een saloninterieur, ontworpen door Mabel Elwes voor L'Art Décoratif Céline Dangotte. Mogelijk was het fragment ook voor dit interieur bedoeld. Het ensemble werd tentoongesteld op het Salon des Arts Décoratifs du Cinquantenaire (onderdeel van het Salon Triennal) in 1914. Op de stand werd een volledig interieur van een salon tentoongesteld (glas-in-loodpanelen, gordijnen, tapijt, meubilair, behang...). Een paneel van een glas-in-loodraam van dit salon is terug te vinden in de collectie van het museum. De geëxposeerde schrijftafel wordt vandaag in het Cooper-Hewitt, Smithonsian Design Museum bewaard, net als een borduurfragment dat zeer gelijkend is aan dit. Op het object zijn verschillende stikselgaatjes te zien, onder andere in het hart van de ronde bloemen. Vermoedelijk getuigen deze van het gebruik van garen van een andere kleur of kwaliteit dat is vergaan. De sporen aan de onderrand kunnen te maken hebben met het vastnaaien van de strook op een andere stof.
dienblad
Schaaltje met vrouwenhoofd
Dit messing schaaltje voor visitekaartjes of juwelen wordt gevormd door een grote wolk, die geblazen wordt door het vrouwenhoofd aan de rand van het schaaltje. Het schaaltje zou ook als asbak gebruikt kunnen zijn.
H.W.H.
Duitsland
messing
meubelonderdeel
Twee leeuwenklauwen
De klauwen kunnen als ornament aan poten dienen.
kookpot
onderdeel
Kookpot uit de reeks 'Vitalic'
De bodem van deze kookpot is opgebouwd uit vijf lagen die zorgen voor een gelijkmatige hitteverspreiding en een goed behoud van de hitte (en bijgevolg ook voor energiebesparing). Vitalic heeft een 'watersluiting' waardoor je met minder zout en water kan koken en de voedingsstoffen beter worden bewaard. Hiervoor moet de knop op het deksel eerst open worden gezet (bij hoog vuur) en weer worden gesloten van zodra het dekselventiel begint te fluiten. Ook is er een 'uitwasemstand' en een 'afgietstand', die men verkrijgt door het deksel in gesloten stand 180 graden te draaien, waardoor een kier ontstaat. Bij het afgieten bieden de dekselgrepen bescherming voor de duimen. Het deksel kan daarbij ook een ietsje scheef op de pan worden gezet. Het deksel kan zelfs rechtop worden gezet in het handvat van de pan als men wil mengen of roeren. De maatvoering aan de binnenkant is door middel van laserprinting aangebracht.
Enthoven, Axel
Enthoven Associates Design Consultants
Tupperware
roestvrij staal
Enthoven Associates. Design en mobiliteit
waterkoker
Deze elektrische waterketel met modelnummer 3607 is achtzijdig en staat op een ronde, platte voet. De waterketel heeft een schuin toelopend achtzijdige bovenkant omzoomd door een parelrand en wordt afgesloten met lichtgewelfd rond deksel. De knop van het deksel is uitgevoerd in hout, het beugelhandvat is met riet omwonden. Behrens ontwierp een bolvormig, ovaal en achthoekig model. Er bestonden drie maten van dit laatste model; deze ketel is de grootste maat, namellijk 1,75 liter. Peter Behrens ontwierp vanaf 1907, als artistiek adviseur, diverse huishoudelijke apparaten, een logo en het gebouw voor de Duitse producent AEG. Deze waterketel heeft nog de traditionele vorm van een niet-elektrische theepot, maar was een van de eerste toestellen waarin het verwarmingselement zich in de ketel bevond. Behrens waterketel is een van de vroegste industrieel vormgegeven huishoudelijke apparaten en bevindt zich in diverse kunst- en designmusea over de hele wereld.
Behrens, Peter
Berlijn
vernikkelen
AEG
München
On display. Designing the shop experience
Japoniserende rode vaas
Deze rood geglazuurde vaas heeft een bolronde buik, een cilindrische hals en twee vierkante oren aangezet aan de hals en eindigend op de buik. Het model en de kleur zijn zeer japoniserend en verraden de voorliefde van Christopher Dresser voor de Japanse vormentaal. Dit ontwerp van Dresser is in verschillende varianten uitgevoerd. Het Victoria and Albert Museum in Londen bezit een een identieke vaas met rood glazuur op de hals en de oren dat overloopt in blauwe glazuren op de buik vervaardigd bij William Ault Pottery en dateert het ontwerp 1892-1896.
Dresser, Christopher
Londen
vormen
William Ault Pottery
Swadlincote
Tervuren
Gelinkt: de collectie netwerkt
Kom met vlinder
Deze halfronde grijswitte kom is uitgewerkt in pâte de verre met rode kleuraccenten. Rondom zijn drie vlinders met gespreide vleugels in reliëf aangebracht in groengele kleurschakeringen. Het gaat hier om een vlinder uit het Actias-geslacht, uit de familie van de nachtpauwogen. Mogelijk betreft het een Actias Isis of een Actias Maenas. Stilistisch balanceren de vormgeving en decoratie op de rand van art nouveau naar art deco.Gabriël Argy-Rousseau stelde zijn eerste pâte de verre creaties tentoon in 1914 op de ‘Exposition du Salon des Artistes Français’ en oogstte al snel succes. Vanaf 1917 worden zijn aan de natuur ontleende motieven meer uitgelengd onder invloed van de Japanse kunst. Het museum verwierf deze kom in 1920, maar wellicht is het stuk al vroeger vervaardigd aangezien de nachtvlinder erg naturalistisch is weergegeven.
Argy-Rousseau, Gabriël
Sèvres
pâte de verre
Ravissante Revelaties
Deurknop van een kast
Dit borduurwerk heeft een strak gestileerd floraal patroon. Het fragment is quasi identiek aan het borduurwerk gebruikt op gordijnen voor een saloninterieur, ontworpen door Mabel Elwes voor L'Art Décoratif Céline Dangotte. Mogelijk was het fragment ook voor dit interieur bedoeld. Het ensemble werd tentoongesteld op het Salon des Arts Décoratifs du Cinquantenaire (onderdeel van het Salon Triennal) in 1914. Op de stand werd een volledig interieur van een salon tentoongesteld (glas-in-loodpanelen, gordijnen, tapijt, meubilair, behang...). Een paneel van een glas-in-loodraam van dit salon is terug te vinden in de collectie van het museum. De geëxposeerde schrijftafel wordt vandaag in het Cooper-Hewitt, Smithonsian Design Museum bewaard, net als een borduurfragment dat zeer gelijkend is aan dit. Op beide objecten zijn verschillende stikselgaatjes te zien, onder andere in het hart van de ronde bloemen. Vermoedelijk getuigen deze van het gebruik van garen van een andere kleur of kwaliteit dat is vergaan. De sporen aan de onderrand kunnen te maken hebben met het vastnaaien van de strook op een andere stof.
Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen. Het voorwerp is een goed voorbeeld van kleding zoals gepromoot door de reformbeweging. Deze wilde een alternatief bieden voor de beklemmende, overladen mode waaraan ook meisjes toen onderworpen waren.
yoghurtketel
Yoghourt-maker
De ronde, volautomatische yoghurtbereider, type 552, is geschikt voor het bereiden van twee liter yoghurt. Het toestel heeft een gele kunststof onderzijde en een doorzichtig kunststof deksel. De negen yoghurtpotjes bestaan uit glas met een wit kunststof deksel. Nova kocht een deel van de apparaten aan bij andere bedrijven en verkocht deze onder het Nova-merk, waaronder de yoghurtmakers. Ze zijn te herkennen aan het typenummer dat begint met 5.
Nova
Tongeren
polystyreen
acrylonitrilbutadieënstyreen
polyvinylchloride met weekmaker
natuurlijk rubber