productverpakking
etui
Etui van een gouden sierobject met telefoonschijf
Kling
Birkenfeld
uitvoerder
polypropyleen
polyurethaan
schenking
Gent
kop (drinkgerei)
Kop 'Lente'
Borek Sipek ontwierp deze kop met schoteltje 'Lente' voor het Thaise restaurant Siam-I-San, dat verbonden was aan zijn galerie 'Arzenal' in Praag. De Arzenal-collectie, die bestaat uit glas, porselein en ander serviesgoed, werd in 2010 omgedoopt tot de Šípek Shelf Collection. Naast deze kop die naar onder toe versmalt, bestaat er een rechte kop.
Šipek, Bořek
Tsjechië
ontwerper
Arzenal
Praag
Novito
porselein
bruikleen
Berchem
kruk
Kruk van de kaptafel 'Plaza'
In 1981 werd architect Michael Graves door Ettore Sottsass uitgenodigd om deel te nemen aan het designcollectief Memphis. Graves bleef slechts een jaar bij Memphis, maar ontwierp in dat jaar een van de meest spraakmakende ontwerpen van de jaren 1980: de kaptafel ‘Plaza’ met kruk. Het meubel lijkt een mengeling van art deco en Hollywood. De vorm van het meubel doet denken aan een wolkenkrabber en de naam ‘Plaza’ verwijst naar een hotel bij Central Park in New York. Hoewel Plaza luxe uitstraalt, bestaat het meubel uit goedkope materialen. Door goedkope materialen en luxueuze vormen te combineren gaven de ontwerpers van Memphis commentaar op de machtsverhoudingen in de maatschappij. Het exemplaar van Plaza in het museum werd uitgevoerd in 1985 op bestelling van de toenmalige directeur Lieven Daenens.
Graves, Michael
Italië
Memphis
Milaan
esdoornhout
textiel (materiaal)
aankoop
Ruisbroek
Object Stories. Een kijk op de collectie
Memphis 1981-1988. [A'dam]
kaptafel
Plaza
glas (materiaal)
metaal
polycarbonaat
stoel
Stoel uit de eigen woning van de ontwerper
Deze stoel was in gebruik in de eigen woning van Victor Horta in de Amerikastraat in Sint-Gillis, vandaag het Hortamuseum. Ondanks de vele lopende opdrachten begon de architect in 1898 aan de bouw van zijn privéwoning met atelier op twee aanpalende percelen. Zijn florerende architectuurpraktijk stelde hem in staat om zijn creativiteit de vrije loop te laten. Het project was opgevat als een visitekaartje voor zijn vernieuwende architectuur en vormt een van de hoogtepunten van zijn oeuvre. Net als bij andere prestigieuze opdrachten streefde Horta naar een totaalconcept, waarvoor hij de interieurs en meubelen ontwierp. Voor het meubilair hernam hij verschillende vroegere ontwerpen. Zo is deze stoel gelijkaardig aan de stoelen die hij rond 1895 ontwierp voor Hotel Van Eetvelde. De fluwelen bekleding is vermoedelijk origineel. Ook in de collectie van het Museum voor Kunst en Geschiedenis in Brussel wordt een gelijkaardige stoel bewaard.
Horta, Victor
Brussel
weven
onbekend
mahoniehout
wol
Collectie in progress
Decosit
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
Belgian art 1880-1914
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Möbel aus belgiën. Ab Henry van de Velde bis heute.
vaas
Berluze vaas
Vaas in beige of crèmekleurig glas met een laag, bol lichaam, een zeer dunne, lange hals en een uitgaande opening. Alvorens de vaas werd gevormd, werd deze voorzien van rood glaspoeder wat resulteerde in een gespikkeld decor op het lichaam met langgerekte uitlopers op de dunne hals. In combinatie met de bleke ondergrond ontstond het effect van geglazuurd keramiek of aardewerk. Dat effect wordt versterkt door het fabrieksmerk aan de onderzijde dat in blauw email is aangebracht, een gebruikelijke kleur bij het signeren of merken van keramiek. De vaas werd geproduceerd door de firma Val-Saint-Lambert in de afdeling te Jemeppe-sur-Meuse die onder leiding stond van Romain Gevaert. De vormelijke gelijkenis met de uienplant – een bol met daaruit een steel – bezorgde dit type vaas de bijnaam “Oignon de Jemeppe”. Een meer algemene benaming voor deze niet-traditionele typologie is “Berluze”, een naam geïntroduceerd door Daum Frères rond 1900. De vorm kan men situeren binnen de stroming van de art nouveau en is terug te vinden bij verschillende glasproducenten tijdens het eerste kwart van de 20e eeuw. [bekijk ALO-0026]
glasblazen
glasbewerkingstechniek
Val-Saint-Lambert
Jemeppe-sur-Meuse
Permanente collectiepresentatie BELvue
Art Nouveau en Art Deco uit België
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Realisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Gent]
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Réalisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Paris]
Meubelensemble uit de eigen woning van de ontwerper
serveerwagen
Serveerwagen uit de eigen woning van de ontwerper
Gaston Eysselinck, pionier op het gebied van moderne architectuur in België, ontwierp deze serveertafel voor zijn eigen woning in het Miljoenenkwartier in Gent. Hij ontwierp naast vast meubilair ook lichte buismeubels als een van de eerste architecten in België. Daarmee volgde hij het voorbeeld van andere Europese ontwerpers zoals Marcel Breuer. Naar analogie met Duitse voorbeelden ontwierp hij een compleet ensemble om verschillende functies te vervullen en gaf hij de ontwerpen afkortingen en nummers voor modellen. Eysselinck wilde de meubelontwerpen commercialiseren onder de naam FRATSTA (Fabriek voor RATionele STAalmeubelen), maar dat werd geen succes. Deze serveertafel is waarschijnlijk uniek. Het ontwerp combineert verschillende functies: serveerwagen, drankwagen en een bak voor een krant of dergelijke.
Eysselinck, Gaston
FRATSTA
staal (materiaal)
hout
natuurlijk rubber
België
Een meubel is ook een huis
Gelinkt: de collectie netwerkt
Design Made in Belgium. 1900-1994
Biënnale Classic '87
Gaston Eysselinck
Voorstelling meubeluitgaven Boreas
Gaston Eysselinck (1907-1953). Architekt en meubeldesigner
zetel
Deze ‘zitmachine’ heeft een verstelbare rugleuning en maakt gebruik van kogelsteunen als zowel decoratief als structureel element. Het ontwerp illustreert de Oostenrijkse geometrische Jugendstil. Voor het zitvlak en de rugleuning is een (nieuw) gecapitonneerd inlegkussen voorzien. Josef Hoffmann ontwierp deze stoel oorspronkelijk voor het Westend Sanatorium in Purkersdorf nabij Wenen. Het sanatorium was een van de eerste grote opdrachten voor de Wiener Werkstätte, waarvan Hoffmann medeoprichter was in 1903. Het project werd opgevat als een totaalkunstwerk. Hoffmann ontwierp niet alleen het gebouw, maar werkte ook mee aan de interieurinrichting en het meubilair. In dezelfde lijn van deze stoel ontwierp hij ook stoelen voor de eetzaal van het sanatorium. De vierkante openingen in het hout en verstelbare rugleuning maakten van deze stoel een hygiënische en gezonde zitplaats voor de patiënten. Het ontwerp met onder meer vierkante en rechthoekige openingen refereert aan de zogenaamde 'Morris stoel' uit 1866 ontworpen door William Watt en geproduceerd door het Engelse Morris & Co., een toonaangevend exponent van de Arts-and-Craftsbeweging. De zetel werd voor het eerst tentoongesteld op de Wiener Kunstschau in 1908. Dit ontwerp werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden.
Hoffmann, Josef
Wenen
Jacob & Josef Kohn
beukenhout
leer
Art Deco - Paris
Bezeten van Stoelen
Collectiepresentatie (situatie 2008)
Stoel met zonnebloemen
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. Terwijl zijn vader zijn historiserende meubelen had bewerkt met lak of vernis Martin, experimenteerde Louis Majorelle met houten inlegwerk met florale voorstellingen. Tegelijk hechtte hij veel belang aan het harmonieuze verband tussen de decoratie en de constructie. De rugleuning van deze stoel is versierd met marqueterie die een bos zonnebloemen en -bladeren verbeeldt. Opvallend zijn de voorpoten die een halve slag zijn gedraaid. De stoel draagt vermoedelijk nog de originele fluwelen bekleding. De meubels van Louis Majorelle werden semi-industrieel vervaardigd in kleine series. Een stoel van hetzelfde model bevindt zich in de collectie van Museum Angewandte Kunst in Frankfurt.
Majorelle, Louis
Nancy
marqueterie
zijde (textiel)
Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Collectiepresentatie 1923
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
Stoel met waterlelies
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. De natuur vormde de belangrijkste inspiratiebron voor de leden van de School van Nancy. Deze stoel valt op door de vergulde waterlelies, een motief dat Majorelle geregeld hernam nadat hij het succesvolle meubelensemble ‘Nénuphar’ had voorgesteld op de Wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Met deze weelderige decoratieve elementen in verguld brons toonde Majorelle zich nog enigszins schatplichtig aan de Lodewijk XV-stijl met zijn rocailles. De moderne productie van het Maison Majorelle was niet langer gericht op individuele opdrachtgevers. De meubels werden op semi-industriële wijze vervaardigd in kleine series. Een gelijkaardige stoel (met een andere zitting) is terug te vinden in de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel.
beeldsnijden
vergulden
canneren
Parijs
notenhout
riet
brons
Art Nouveau-verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Art Nouveau in Belgium and France
Kruk uit het rooksalon van Villa Les Glycines
Aan het einde van zijn leven kreeg de Brusselse art-nouveau-architect Paul Hankar de opdracht om een buitenverblijf met atelier te ontwerpen voor de bevriende kunstenaar en edelsmid Philippe Wolfers. In 1899 had Wolfers samen met zijn broer Max en hun neef Albert een groot perceel gekocht in Terhulpen, waar ze elk een cottage lieten bouwen. Het totaalconcept baadde in een oosterse sfeer, eigen aan het artistieke klimaat van die tijd. Er was een Japanse tuin en Philippe Wolfers’ Villa Les Glycines, wat blauweregen betekent, had overdekte balkons en gestileerde balustrades als een Chinees paviljoen. De japonistische vormgeving manifesteerde zich het sterkst in het interieur van het rooksalon, waarvoor Hankar onder meer deze kruk ontwierp. De geprofileerde houtverbindingen, de gekruiste lederen stroken van de zitting en de combinatie van donkere en lichte houtsoorten zijn kenmerkende oosterse elementen. Voor de opbouw van het meubel toonde Hankar zich ook schatplichtig aan de neo-Vlaamse renaissance van zijn leermeester Hendrik Beyaert en aan het rationalisme van de Franse architect Eugène Emmanuel Viollet-Le-Duc. De oosters geïnspireerde rookkamer stond in contrast met de aanpalende klassiekere vertrekken, ingericht met massieve en gestoffeerde meubelen. Het museum bewaart ook twee stoelen en een kleine tafel uit hetzelfde rooksalon. Over de herkomst van een derde stoel in de collectie bestaat enige onduidelijkheid. Daarnaast omvatte het oorspronkelijke ensemble nog een grote tafel en een zitbank.
Hankar, Paul
bekleden
leerbewerken
eikenhout
opdrachtgever
Art(s) nouveau(x) belge(s). Van De Velde, Serrurier-Bovy, Hankar & Co.
Design derby BE/NL 1815-2015
Design Derby Nederland België 1815-2015
En Belgica, el Art Nouveau 1893–1905
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
magneet
Vier 'O-Magnets'
Richard Hutten ontwierp midden jaren 2000 enkele objecten voor het gadgetmerk Kikkerland. De ‘O-magnets’ hebben een opvallende lus aan het einde waardoor ze eenvoudiger vast te houden zijn, net als in Huttens eerdere ontwerpen 'Domoor' en 'Zzidt-object'. De sterke magneten zijn geschikt voor het ophangen van affiches en verschenen in verschillende kleuren.
Hutten, Richard
Rotterdam
Kikkerland
China
Richard Hutten. 18 jaar spelen
Poltrona di Proust
Alessandro Mendini ontwierp Poltrona di Proust voor de reeks ‘Redesign’ van Studio Alchimia. De term ‘redesign’ slaat op assemblage, hergebruik en decoratie van meubelmodellen. Mendini assembleerde zogenaamde stilemen, terugkerende vormen en tekens uit bestaande ontwerpen, tot een nieuwe ontwerp dat nieuwe betekenissen genereert en het begrip 'originaliteit' bevraagt. Op die manier gaf hij uitdrukking aan de maatschappij van overvloed en snel wisselende trends. Deze postmoderne stoel ontstond toen Mendini textiel wilde ontwerpen geïnspireerd op het oeuvre van de Franse schrijver Marcel Proust. Hij bezocht de plaatsen waar de schrijver verbleven had en verdiepte zich in de wereld die Proust opriep in zijn romans. Dat bracht hem op het idee om een armstoel aan hem op te dragen. Hij beschilderde een kitscherige replica van een 18e-eeuwse stoel met een patroon gebaseerd op een pointillistisch schilderij van Paul Signac. Dat patroon loopt door over de volledige oppervlakte van de stoel, waardoor het volgens Mendini lijkt alsof de stoel oplost in een nevel. Sommigen zien overeenkomsten tussen de vertelstijl van Proust en het (neo-)impressionisme. De (neo-)impressionisten schilderden met onderbroken verfstreken, waardoor je langer moet kijken voor je het tafereel kan vatten. In 'A la recherche du temps perdu' zou Proust zijn personages vormgegegeven hebben op een vergelijkbare fragmentaire manier, die van de lezer tijd vraagt om hun complexe persoonlijkheid te doorgronden.
Mendini, Alessandro
schilderen
Studio Alchimia
polyethyleentereftalaat
Hands on design. 8ste triënnale voor vormgeving
25 Edities biënnale Interieur
Heroes
De beurs van Jodocus Vijdt
Bureau 95
kledingweefsel
fragment
Fragment van een kledingweefsel
Het kledingweefsel komt uit de verzameling van de Gentse kunstschilder Frans Coppejans, die na zijn overlijden in 1947 werd geveild. Dit fragment werd in 1992-1994 samengevoegd met twee andere fragmenten van het versneden kledingweefsel en op een drager gemonteerd tijdens de cursus Textielrestauratie aan het Textielinstituut in de Voskenslaan in Gent.
Drie samengevoegde fragmenten van een kledingweefsel
Frankrijk
bestek
vork
mes (culinair gereedschap)
koffielepel
mokkalepel
Starck with IPI
Het Franse bedrijf International Plastic Industries maakt sinds 1985 serviezen uit kunststof voor vliegtuigen, treinen en cruiseschepen. Philippe Starck ontwierp vanaf 2003 verschillende serviezen voor het bedrijf, waaronder dit vliegtuigbestek uit polystyreen voor Air France. Die lichte en sterke kunststof is uitstekend geschikt voor gebruik in vliegtuigen, waar de lading zo licht mogelijk moet zijn.
Starck, Philippe
International Plastic Industries
Chilleurs-aux-Bois
polystyreen
Hemelveerdegem
Tupperware
pot
deksel
Midi Canister Set
Deze pot voor droge voeding heeft een stevig accordeondeksel dat af te sluiten is met een druk in het midden. Zo is het eenvoudiger en sneller in gebruik dan het klassieke Tupperwaredeksel. Ze is gemaakt uit polyethyleen, een lichte, sterke en isolerende kunststof. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt. James Swett leidde het Amerikaanse Product Research and Development team van Tupperware vanaf 1957 en werd later Vice President van Market Research. Samen met zijn team ontwierp hij de meeste producten van Tupperware in de jaren 1960 en 1970.
Swett, James
New York
Croyle, Jack
spuitgieten
Aalst
polyethyleen
No Design to Waste. Out to Sea? The Plastic Garbage Project
schrijfmachine
koffer (bagage)
Brother Electric 5513
Draagbare, elektronische schrijfmachine in een draagkoffer van Brother. Deze Japanse fabrikant van naaimachines begon in de jaren 1960 met de productie van schrijfmachines. Dit toestel had een interne koeling.
Brother
Japan
polyvinylchloride met weekmaker
acrylonitrilbutadieënstyreen
synthetisch rubber
polyamide
balpen
O-pen
Voor het Nederlandse postbedrijf TNT maakte Richard Hutten een balpen met zijn kenmerkende oor. Zo is de dop eenvoudiger in gebruik, net als bij de oren in Huttens eerdere ontwerpen 'Domoor' en 'Zzidt-object'. Hutten ontwierp in 2008 voor het postbedrijf ook een 'postzegelboekje' ter gelegenheid van de 75ste Boekenweek.
TNT post
Nederland
styreenkunststof
mengkraan
Axor Starckx
De producent van badkamer- en keukenkranen Hansgrohe lanceerde het merk ‘Axor’ om nieuwe collecties te ontwikkelen samen met bekende designers. Philippe Starck ontwierp meerdere collecties, waaronder een reeks wastafelkranen met een watervalstraal. De brede vierkante plaat lijkt boven de wastafel te zweven en wordt bediend door een kruisgreep die de temperatuur en waterdruk regelt. De minimalistische ontwerpen dienen volgens Starck om de schoonheid van water te respecteren en het rituele belang te benadrukken.
Hansgrohe
Duitsland
chroom
kunststof (tv)
karton
Anderlecht
servies
schoteltje
dessertbord
soepbord
bord (vaatwerk)
Porseleinen servies
Het servies werd uitgebracht onder licentie van de Franse modeontwerper Pierre Cardin.
Porcelaine Lafarge & Cie
Limoges
Brugge
handelaar
Gestalte/Grafische vormgeving: Collect & show
soepterrine
Soepterrine met decor 'Etruria'
Deze soepterrine is bedrukt met een decor van weelderige bloemen en een rand versierd met kronkelende takken en blaadjes. Het patroon, 'Etruria' genaamd, is aangebracht in zogenaamd vloeiblauw, een techniek waarbij de inkt licht uitvloeit en zo een waterige, enigszins wazige uitstraling creëert. De verschillende kleurschakeringen geven het decor extra diepte en dynamiek. Deze techniek was vooral populair in de tweede helft van de 19de eeuw. Dit exemplaar werd vervaardigd door de faïencemanufactuur Société Céramique uit Maastricht. Oorspronkelijk hoorde er ook nog een keramieken lepel bij.
Société Céramique
Maastricht
vormen
bakken
transferdruk
glazuren
faïence fine
schaal
Wonderlier Bowl
De 'Wonderlier Bowl' was een van de eerste Tupperware producten en de lancering van het kenmerkende lucht- en waterdichte deksel. Earl Tupper baseerde zich op de afsluiting van verfpotten en gebruikte polyethyleen, een lichte, flexibele en isolerende kunststof. De stapelbare kommen hielden voedsel langer vers in de toen nieuwe koelkasten en blijven een vaste waarde in het gamma van het bedrijf. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt.
Tupper, Earl
Upton (Massachusetts)
huishoudelijke apparaten
scheerapparaat
Philishave HP 1122
Driekops zwart met wit scheerapparaat 'Philishave' van Philips met borsteltje in de originele bewaardoos.
Philips
melamineformaldehyde
polyolefin
oningeschreven gevonden
wafelijzer
Monolux
Cilindervormig wafelijzer met zwarte handvaten. Het toestel werd standaard geleverd met één paar bakvormen. Andere soorten vormen kon men er apart bijkopen. Dit toestel is draaibaar waardoor de wafels gelijkmatig gebakken konden worden. Wellicht maakt dit toestel deel uit van een reeks wafelijzers die op het zelfde moment op de markt gebracht werden door Kalorik: 'Monolux', 'Waflux' en 'Pic Nic'. Allen hebben ze eenzelfde luxueuze vormgeving met bakelieten handvaten en pootjes met decoratieve lijnen.
Kalorik
fenolformaldehyde
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
frituurpan
Frietketel Nova
Elektrische frituurpan, Fritex, van het Belgische merk Nova met deksel. Dit was de eerste frietketel die Nova op de markt bracht.
Nova
Tongeren
Golden Sixties. België in de jaren zestig 1958-1973
Cosmolite
Deze hardshell koffer op wieltjes werd ontworpen door Erik Sijmons, ontwerper bij Samsonite Europe van 1986 tot 2024. Samen met zijn team onderzocht hij gedurende 5 jaar het materiaal en de productiemethode om een zo licht en sterk mogelijke koffer te maken. Samsonite ontwikkelde 'Curv', een polypropyleen composiet, die zowel schokbestendig als licht is. Voor de vorm liet Sijmons zich inspireren door schelpen: de ribben zorgen voor stevigheid en een stijlvol uiterlijk. De 'Cosmolite' reeks won meerdere designprijzen waaronder de Red Dot Design Award in 2010 en behoort tot de bestsellers van Samsonite.
Sijmons, Erik
Oudenaarde
Samsonite
kunststof
rubber
aluminium
kamerscherm
Bamboe kamerscherm met drie Bourgondische figuren
Vanaf de 17de eeuw werden oosterse vouwschermen naar Europa gebracht, waar ze al snel ook werden geproduceerd. Dit scherm is versierd met een figuur in middeleeuwse klederdracht op elk van de drie schermen. Zo is het kamerscherm zowel oosters als middeleeuws geïnspireerd. Vanaf de tweede helft van de 19de eeuw werden naast rustieke meubels met een imitatie van bijvoorbeeld boomtakken ook meubels vervaardigd met (een illusie van) bamboe. Deze meubels werden eerst gebruikt als tuinmeubels, in wintertuinen en in serres, maar geleidelijk aan in het hele interieur. Deze meubels passen binnen het kader van het 19de-eeuwse gedachtengoed waarin het "exotische" van bijvoorbeeld Azië werd geromantiseerd, mede mogelijk gemaakt door de kolonisatie en de wereldtentoonstellingen. Nog in de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen zoals de gotiek, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen.
bamboe
papier (vezelproduct)
tafel
Tafel voor vier personen uit het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank
De interieurarchitect Christophe Gevers richtte tijdens de jaren 1960-1970 verschillende Brusselse restaurants in. Deze interieurelementen ontwierp hij voor het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. Het driesterrenrestaurant met selfservice, zo'n 2700 m² groot, bevond zich op verdieping -2 van het gebouw en bestond uit vijf restauratiezones, elk met hun eigen sfeer maar allemaal opgevat in warme materialen en kleuren. Structuren en sculpturen in hout, bamboe, staal en natuursteen bakenden de zones af. Daarnaast waren er de 'free flow' buffetzone, een cafetaria met zit- en staanplaatsen, een salon en een vestiaire met gestileerde stalen bomen. Volgens het bestek van het interieurproject waren er in totaal 129 tafels, waarvan 93 voor vier personen en 36 voor zes personen. Het metalen U-profiel dat in het blad paste diende voor kruiden en om schuivende borden tegen te houden. De tafels werden gecombineerd met stapelstoelen van het model 'DSS-N-1 S' van Eames voor Herman Miller in vier kleuren, die niet mee verworven werden voor de collectie. Op foto's en volgens het bestek lijkt het textiel van de stoelen in de restauratiezone met de plantenbakken met boompjes een oranjerode kleur ('CM Crimson') te hebben gehad.
Gevers, Christophe
Ohain
Tafel voor zes personen uit het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank
bureautafel
Bureautafel door Fortuna
Deze bureautafel heeft een opklapbaar blad links en een uitschuifbaar blad rechts boven de lades. Het bureau werd uitgevoerd door het Gentse bedrijf Fortuna. George Verbeke werd in 1914 eigenaar van het atelier dat hij van zijn broer Charles overnam, die ook een Gents meubelatelier leidde. Na de Tweede Wereldoorlog werd de naam veranderd naar Braun-Fortuna en brachten ze voornamelijk bureaumeubelen op de markt. Het bedrijf zal blijven bestaan tot de jaren 1970. Fortuna vervaardigde eigen ontwerpen, verzorgde volledige interieurs en verdeelde meubels van andere producenten. Met bureaumeubels ontworpen door de architect Jean Hebbelynck behaalden ze een zilveren medaille op de Internationale Tentoonstelling van Decoratieve en Industriële Kunsten van 1925 in Parijs. De stijl 'art deco' zal later zijn naam danken aan deze tentoonstelling. Vanaf 1951 organiseerde Braun-Fortuna zich met andere Gentse meubelontwerpers en -uitvoerders in de coöperatieve "Het Gentse Meubel". Braun-Fortuna nam ook met betaalbare kwalitatieve meubels deel aan de 'Nationale Salons voor het Modern Sociaal Meubel', vanaf 1955 georganiseerd door het toenmalige museum.
Fortuna
stofzuiger
Dustette
Mosterdgele handstofzuiger van Hoover. Het zuigstuk en de stofzak kunnen van het metalen motorgedeelte verwijderd worden. De schakelaar bevindt zich op het zwarte handvat. De stofzuiger bevindt zich in de originele verpakking. Bij latere handstofzuigers van Hoover heeft het motorgedeelte een plastic behuizing en dient men een papieren wegwerpzak in de stoffen stofzuigerzak aan te brengen.
Hoover
Verenigd Koninkrijk
thermoharder
ijzer
23 houten modellen voor meubels en deuren
Verschillende fragmenten voor interieurlijsten, profielen. Mogelijk gaat dit over modelfragmenten. Deze fragmenten zijn mogelijk afkomstig uit het atelier van het Gentse meubelbedrijf van de familie Kint. Het bedrijf, dat vermoedelijk in 1880 werd opgericht door Edouard Kint, werd later overgenomen door zijn zonen. Ze vervaardigden zowel verzorgde meubels als volledige interieurs in klassieke neostijlen of moderne stijlen. De meeste meubels die het museum bewaart, werden vermoedelijk vervaardigd onder leiding van Jean Kint. Onder zijn leiding telde het bedrijf op zijn hoogtepunt een vijftigtal werknemers. De meubels werden onder meer uitgevoerd naar ontwerpen in modelboeken. Toen het bedrijf in de jaren 1960 stopte, zou werkmateriaal uit het atelier zijn overgebracht naar het museum.
Kint
15 houten modellen voor meubels en deuren
Verschillende fragmenten voor meubels en deuren. Mogelijk gaat dit over modelfragmenten. Deze fragmenten zijn mogelijk afkomstig uit het atelier van het Gentse meubelbedrijf van de familie Kint. Het bedrijf, dat vermoedelijk in 1880 werd opgericht door Edouard Kint, werd later overgenomen door zijn zonen. Ze vervaardigden zowel verzorgde meubels als volledige interieurs in klassieke neostijlen of moderne stijlen. De meeste meubels die het museum bewaart, werden vermoedelijk vervaardigd onder leiding van Jean Kint. Onder zijn leiding telde het bedrijf op zijn hoogtepunt een vijftigtal werknemers. De meubels werden onder meer uitgevoerd naar ontwerpen in modelboeken. Toen het bedrijf in de jaren 1960 stopte, zou werkmateriaal uit het atelier zijn overgebracht naar het museum.
scharnier
onderdeel
15 houten scharnieren voor meubels en deuren
deurplaat
sleutelplaat
23 houten modellen voor sleutel- en deurkrukplaten voor meubels en deuren
afdekplaatje
gordijnophouder
21 houten modellen voor meubels en interieur
Verschillende onderdelen zoals gordijnringen en afdekplaatjes. Mogelijk gaat dit over modelfragmenten. Deze fragmenten zijn mogelijk afkomstig uit het atelier van het Gentse meubelbedrijf van de familie Kint. Het bedrijf, dat vermoedelijk in 1880 werd opgericht door Edouard Kint, werd later overgenomen door zijn zonen. Ze vervaardigden zowel verzorgde meubels als volledige interieurs in klassieke neostijlen of moderne stijlen. De meeste meubels die het museum bewaart, werden vermoedelijk vervaardigd onder leiding van Jean Kint. Onder zijn leiding telde het bedrijf op zijn hoogtepunt een vijftigtal werknemers. De meubels werden onder meer uitgevoerd naar ontwerpen in modelboeken. Toen het bedrijf in de jaren 1960 stopte, zou werkmateriaal uit het atelier zijn overgebracht naar het museum.
15 houten modellen vermoedelijk voor uiteindes van gordijnstokken
Verschillende fragmenten, vermoedelijk voor uiteindes van gordijnstokken. Mogelijk gaat dit over modelfragmenten. Deze fragmenten zijn mogelijk afkomstig uit het atelier van het Gentse meubelbedrijf van de familie Kint. Het bedrijf, dat vermoedelijk in 1880 werd opgericht door Edouard Kint, werd later overgenomen door zijn zonen. Ze vervaardigden zowel verzorgde meubels als volledige interieurs in klassieke neostijlen of moderne stijlen. De meeste meubels die het museum bewaart, werden vermoedelijk vervaardigd onder leiding van Jean Kint. Onder zijn leiding telde het bedrijf op zijn hoogtepunt een vijftigtal werknemers. De meubels werden onder meer uitgevoerd naar ontwerpen in modelboeken. Toen het bedrijf in de jaren 1960 stopte, zou werkmateriaal uit het atelier zijn overgebracht naar het museum.
suikerpot
Decorator Sugar
Deze suikerpot met schenktuit is gemaakt uit polypropyleen, een lichte, harde en goedkope kunststof. Met de drukknop kan het deksel luchtdicht worden afgesloten om de inhoud te beschermen tegen geuren of vochtigheid. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt. Daar werkte Bob Daenen van 1966 tot 2004 als hoofddesigner en vanaf 2002 als Vice President Innovation Worldwide.
Daenen, Bob
melkkan
Decorator Creamer
Deze melkkan met schenktuit is gemaakt uit polypropyleen, een lichte, harde en goedkope kunststof. Met de drukknop kan het deksel luchtdicht worden afgesloten om de inhoud te beschermen tegen geuren of vochtigheid. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt. Daar werkte Bob Daenen van 1966 tot 2004 als hoofddesigner en vanaf 2002 als Vice President Innovation Worldwide.
beeldhouwwerk
prototype
Artefacts of a New History
'Artefacts of a New History' is een essenhouten kist met negen ge-3D-printe porseleinen objecten. Vanuit een vijf jaar durend onderzoeksproject naar de kwaliteiten van keramisch 3D-printen maakte Unfold negen vormstudies als eindpunt. Het zijn prototypes om te kijken welke vormen mogelijk zijn met een 3D-printer. Daaruit bleek dat ontwerpen met complexe draagstructuren lichter en steviger zijn dan die met dunne wanden, wat tegengesteld is aan traditionele keramiekproductie. De collectie werd geïnspireerd door onder meer artefacten in natuurhistorische musea, tekeningen van de zoöloog Ernst Haeckel, microscoopfoto's van cellen, gotische architectuur en vliegtuigonderdelen. De objecten hebben passende diameters zodat ze op elkaar geplaatst kunnen worden om nieuwe vormen te creëren. De Belgische ontwerpstudio Unfold onderzoekt de veranderende rol van de ontwerper in een digitaliserende wereld en de combinatie van ambachtelijke processen met hoogtechnologische productiemethodes.
Unfold
Antwerpen (stad)
Verbruggen, Dries
Warnier, Claire
3D-printen
essenhout
Colors, etc.
Kleureyck. Van Eycks kleuren in design
Collectible (2020)
Designer van het jaar (2017)
koffiekan
Koffiekan van het koffieservies ter gelegenheid van de tentoonstelling 'Piet(er) Stockmans. Een meesterlijk dilemma. Design in porselein'
Dit koffieservies werd gemaakt ter gelegenheid van de tentoonstelling 'Piet(er) Stockmans. Een meesterlijk dilemma. Design in porselein' in Design Museum Gent. De gelimiteerde editie telt vijftig genummerde en gesigneerde exemplaren. Bij aankoop ontving men een gratis catalogus.
Stockmans, Pieter
Genk
Studio Pieter Stockmans
Piet(er) Stockmans. Een meesterlijk dilemma. Design in porselein
Melkkan van het koffieservies ter gelegenheid van de tentoonstelling 'Piet(er) Stockmans. Een meesterlijk dilemma. Design in porselein'
tegels
wandtegel
paneel (objectnaam)
Tegelveld met vogelkooi
Tegelveld gevormd door 36 rechthoekige en vierkante decortegels met centraal een cylindervormige vogelkooi met kanarie en florale randtegels bovenaan. De tegels zijn voorzien van ossenkop hoekmotieven, wat bij de in Nederland gemaakte exemplaren van dit type niet voorkomt, en handmatig veelkleurig beschilderd.
Desvres
aardewerk
tinglazuur
ligzetel
Heruitgave van LZ5
Deze chaise longue is een heruitgave van de ligzetel LZ5 die Eysselinck ontwierp voor zijn eigen woning. Ook de kleine bureaustoel 'NST 8' met één voorpoot werd toen heruitgegeven. De bekleding van deze ligzetel werd vernieuwd.
Boreas
Stuhl aus Stahl
transportmiddel
dummy
Dummy van de voorkant van de bus 'Magiq'
Magiq was de opvolger van de bus Futura uit 1979, beide voor opdrachtgever Bova.
Enthoven, Axel
Enthoven Associates Design Consultants
Bova
Enthoven Associates. Design en mobiliteit
kookpot
Kookpot uit de reeks 'Vitalic'
De bodem van deze kookpot is opgebouwd uit vijf lagen die zorgen voor een gelijkmatige hitteverspreiding en een goed behoud van de hitte (en bijgevolg ook voor energiebesparing). Vitalic heeft een 'watersluiting' waardoor je met minder zout en water kan koken en de voedingsstoffen beter worden bewaard. Hiervoor moet de knop op het deksel eerst open worden gezet (bij hoog vuur) en weer worden gesloten van zodra het dekselventiel begint te fluiten. Ook is er een 'uitwasemstand' en een 'afgietstand', die men verkrijgt door het deksel in gesloten stand 180 graden te draaien, waardoor een kier ontstaat. Bij het afgieten bieden de dekselgrepen bescherming voor de duimen. Het deksel kan daarbij ook een ietsje scheef op de pan worden gezet. Het deksel kan zelfs rechtop worden gezet in het handvat van de pan als men wil mengen of roeren. De maatvoering aan de binnenkant is door middel van laserprinting aangebracht.
roestvrij staal
studie
Studie van een kookpot
MDF
Studie van een kookpot uit de reeks 'Cosmo'
Chefline
Korea
pan
Studie van een pan
Handvaten voor meerdere reeksen kookpotten van Axel Enthoven
Het gaat onder meer over handvaten voor de reeksen 'Vitalic' voor Tupperware, 'Cosmo' en 'Nana' voor het Zuid-Koreaanse Chefline, en Cybernox voor Sitram. Op twee onderdelen wordt verwezen naar 'Berrod' of 'Berrod Centre' als vermoedelijke maar verder onbekende opdrachtgever.
Sitram
Prototype van de tafel 'FT04'
Maarten Van Severen speelde sinds midden jaren 1990 met de idee om een vouwtafel te ontwerpen, wat klopte met zijn liefde voor meubels die makkelijk verplaatsbaar en transporteerbaar zijn. In 2004 kwam hij tot dit prototype, waarvan de naam staat voor 'Folding Table 2004', maar dat nooit in productie ging. Het dunne tafelblad en de stand van de poten doen ietwat denken aan zijn eerdere ontwerp AT92, met het verschil dat deze poten per twee kunnen ingeklapt worden in daarvoor bestemde uitsparingen. De kern van het blad is een honingraatpaneel uit polyethylene. Daarrond zit een laag met glasvezel versterkte polyesterhars.
Van Severen, Maarten
Lievens, Halewijn
Eeckels, Armand
onverzadigde polyester
kleerhaak
Kleerhaak voor jassen uit de hoofdzetel van de Generale Bank
Deze kleerhaak is afkomstig uit de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. De interieurarchitect en meubelontwerper Jules Wabbes ontwierp voor dat gebouw de grote inkomhallen, de lokettenzaal, de kofferzaal en de twee directieverdiepingen. Het was zijn laatste grote project.
Wabbes, Jules
Deurplaat uit de hoofdzetel van de Generale Bank
Deze deurplaat is afkomstig uit de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. De interieurarchitect en meubelontwerper Jules Wabbes ontwierp voor dat gebouw de grote inkomhallen, de lokettenzaal, de kofferzaal en de twee directieverdiepingen. Het was zijn laatste grote project. Dit object hoort vermoedelijk bij de deurknop met het nummer 2015-0147_20-23.
General Decoration
uitgever
koper
hanglamp
Hanglamp uit de kinderkamer van Woning Clement
Dit slaapkamerensemble door de architect en ontwerper Jozef De Bruycker werd ingepast in een bestaande art-decowoning van de familie Antoon Clement. De Bruycker ontwierp wel de gehele woning ernaast: de woning van de broer Daniël Clement. Daniël zou de slaapkamer als geschenk aan zijn nichtje laten maken hebben. In de tuin van deze aanpalende woningen was de familiezaak: Meubelfabriek Clement. De al dan niet ingemaakte meubels in de kinderkamer vormen één plastisch geheel met de ruimte. Zo is het raam, de deur en het plafond in dezelfde felle kleurvlakken geschilderd als de meubels en is het geheel een compositie van verschillende, vrij zware volumes. Ook het interieur van de woning en dokterspraktijk 'De Ooievaar' uit 1935 in Oostende, één van De Bruyckers bekendste bouwwerken, werd ontworpen met dezelfde kleurvlakken en volumes. Opvallend bij de meubels van deze slaapkamer zijn ook de afgeronde hoeken bij de stoel en de bedden en de aluminium (beschermings-) boord aan de onderkant van de bedden. De Bruycker zal, net zoals vele van zijn tijdgenoten, ook (in mindere mate) stalen buismeubels ontwerpen of incorporeren in zijn ontworpen woningen. De Bruycker begon zijn carrière als een architect in de traditionele stijlen, maar zal in de jaren 1920 steeds modernere visies nastreven. Als directeur van de meubelfabriek 'Het Binnenhuis' werkte hij met Huib Hoste en Victor Servranckx mee mee aan de uitvoering van het bureau-fumoir dat op de internationale tentoonstelling voor moderne toegepaste en industriële kunsten van 1925 in Parijs een gouden medaille wint. Deze opdracht brengt de architect in rechtstreeks contact met moderne ontwerpen en ontwerpers. Het gebruik van de kleurvlakken doet daarbij denken aan het kleurgebruik bij de Nederlandse kunstbeweging De Stijl, wat Huib Hoste ook toepast in zijn meubelen voor Woning Geerardijn, ook bewaard in het museum. De Bruycker en Hoste waren daarnaast ook beide actief na WOI bij de wederopbouw in West-Vlaanderen. Het schrijnwerkersbedrijf uit Roeselare van Sylvère Rabau voerde mogelijk deze meubels uit voor Woning Clement. Volgens Rabau werden ontwerpen van De Bruycker maar in één exemplaar uitgevoerd.
Izegem
U-Line HA228
Deze hanglamp behoort tot de verlichtingslijn 'U-Line' die Maarten Van Severen ontwierp voor Light. Het verhaal gaat dat hij zich voor de maat van het u-profiel inspireerde op de poten van zijn tafel 'T88'. In het u-profiel passen twee TL-lampjes van 28 watt van het type 'T5'. Dit exemplaar van HA228 werd bewaard in het atelier van Maarten Van Severen zelf. Volgens de informatie op de originele verpakking zou het om een prototype gaan ('prototype 0.I.').
Light
U-Line HA221
Deze hanglamp behoort tot de verlichtingslijn 'U-Line' die Maarten Van Severen ontwierp voor Light. Het verhaal gaat dat hij zich voor de maat van het u-profiel inspireerde op de poten van zijn tafel 'T88'. In het u-profiel passen twee TL-lampjes van 21 watt van het type 'T5'. Dit exemplaar werd bewaard in het atelier van Maarten Van Severen zelf.
sanitaire installatie
Wastafel uit kantoorgebouw Mercator
Deze wastafel maakte deel uit van de toiletruimtes van het kantoorgebouw van verzekeringsbedrijf Mercator aan de Desguinlei in Antwerpen. Maarten Van Severen richtte in dit gebouw in 1998 meerdere vertrekken in, namelijk de ontvangstruimtes en de kunstgalerie op het gelijkvloers en de verdieping met de directiekantoren. De wastafels pasten in een ruimte met glazen wanden in zachte tinten blauw, groen en geel.
bureaulamp
U-Line BA11A
Deze bureaulamp was, samen met de staande versie uit dezelfde reeks 'U-Line', het eerste resultaat van de samenwerking tussen Maarten Van Severen en het Belgische bedrijf Light. De ontwerpen werden voorgesteld op de Biënnale Interieur in Kortrijk in 1996. Een eenvoudig u-profiel bepaalt de hele verschijning van het ontwerp. Het bevat een TL-lampje van het type 'T2' van 11 watt. Het verhaal gaat dat de ontwerpwedstrijd van producent Sylvania om dit nieuwe lampje te promoten de aanleiding was voor het ontstaan van U-Line. Het koude licht van de neonlamp was daarbij een gedurfde keuze. Voor deze lampen ontwikkelde Light ook een nieuw type kogelscharnier. Sinds 2012 was BA11A enkele jaren in productie bij het Zweedse bedrijf Wästberg, maar dan met ledlampen. Dit exemplaar van Light komt uit het atelier van Maarten Van Severen zelf.
bureaustoel
Studie van het onderstel van de bureaustoel '.04'
De stoel '.04' is een afgeleide op wieltjes van Maarten Van Severens bekendste stoel '.03'. De vorm van de zitting, die hier ontbreekt, werd ervoor licht aangepast: ze is breder, de ronding ter hoogte van de knieën ontbreekt en er zit een extra knik in de rugleuning. Van de .04 bestaat eveneens een hogere versie om te gebruiken aan een balie.
Vitra
Basel (Zwitserland)
Studie van de stervormige poot van de bureaustoel '.04'
multiplex
staande lamp
U-Line ST11A
Deze staande lamp was, samen met de bureaulamp uit dezelfde reeks 'U-Line', het eerste resultaat van de samenwerking tussen Maarten Van Severen en het Belgische bedrijf Light. De ontwerpen werden voorgesteld op de Biënnale Interieur in Kortrijk in 1996. Een eenvoudig u-profiel bepaalt de hele verschijning van het ontwerp. Het bevat een TL-lampje van het type 'T2' van 11 watt. Het verhaal gaat dat de ontwerpwedstrijd van producent Sylvania om dit nieuwe lampje te promoten de aanleiding was voor het ontstaan van U-Line. Het koude licht van de neonlamp was daarbij een gedurfde keuze. Voor deze lampen ontwikkelde Light ook een nieuw type kogelscharnier. Sinds 2012 was deze lamp enkele jaren in productie bij het Zweedse bedrijf Wästberg, maar dan met ledlampen. Dit exemplaar van Light komt uit het atelier van Maarten Van Severen zelf.
Onderdeel van het frame van de zetel 'LC93B'
Twee zittingen van de stoel 'CN° II' in polyester
In 1994 ontwierp Maarten Van Severen deze versie van de stoel 'CN° II', die tot dan toe enkel met een zitting in multiplex of aluminium bestond. De zitting in met glasvezel versterkte polyester was te verkrijgen in wit of zwart. Deze versie van het ontwerp is zeldzamer dan de andere twee. Van de stoel met een zitting in witte polyester is vermoedelijk slechts één exemplaar bewaard.
Crepain, Philippe
glasvezel
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
De stoel .03 van Maarten Van Severen. De geboorte van een designicoon
Prototype van de zetel 'F88'
F88 behoort tot de eerste reeks van ontwerpen die Maarten Van Severen produceerde in eigen beheer. Opvallend aan dit eerste exemplaar is de geperforeerde transportband die gebruikt is voor de rug. Het exemplaar werd gemaakt naar aanleiding van het project 'Linen, a touch of class' op de textielbeurs Decosit in 1988. Maarten Van Severen, William Phlips en Sven Use waren daar gevraagd tien tronen te ontwerpen waarin de stoffen van een selectie textielbedrijven een prominente rol konden spelen. De stof voor dit zeteltje werd ontworpen door Marc Van Hoe, maar het is niet duidelijk door welk bedrijf ze werd gemaakt. Er was op Decosit nog een tweede exemplaar van F88 te zien, met een ander weefsel voor de zitting, dat vermoedelijk niet meer bestaat. In het definitieve ontwerp kreeg de zitting een effen stoffering, in textiel of leer.
Van Hoe, Marc
U-Line CL11
De bureaulamp 'CL11', waarbij de letters C en L mogelijk verwijzen naar 'clamp' oftewel 'klem', werd samen met de BA11 en de ST11A door Light gelanceerd op de Biënnale Interieur in Kortrijk van 1996. Ze is minder bekend dan die andere twee lampen en werd vermoedelijk ook minder verkocht. Ze verschilt van de andere doordat ze geen ronde voet heeft, maar wordt vastgeklemd aan het tafelblad. Archief Gent bewaart een studie van dit model met een flexibele arm (vergelijkbaar met een doucheslang). Meubelbedrijf Bulo zou de combinatie hebben gepromoot van de CL11 met het bureaumeubel 'M2', dat zich ook in de collectie van het museum bevindt.
ladyshave
Lady Braun elegance 2
Olijfgroen epileertoestel van Braun. Het toestel werd ontworpen door Roland Ullmann, die voornamelijk scheerapparaten vormgaf voor het bedrijf.
Ullmann, Roland
Braun
elastomeer
U-line HA135
Deze hanglamp behoort tot de verlichtingslijn 'U-Line' die Maarten Van Severen ontwierp voor Light. Het verhaal gaat dat hij zich voor de maat van het u-profiel inspireerde op de poten van zijn tafel 'T88'. In het u-profiel past een TL-lampje van 35 watt van het type 'T5'. Van dit ontwerp bestaat een latere versie in transparante kunststof (HATR of HA135 translucide).
logo
Logo-object voor 'Antwerp-Tax'
Paul Ibou, die in de vroege jaren 1960 startte als zelfstandig grafisch ontwerper, speelde een voortrekkersrol in de ontwikkeling van een duidelijke visuele identiteit of huisstijl voor bedrijven en organisaties. Hij ontwierp onder meer dit logo voor het Antwerpse taxibedrijf 'Antwerp-Tax'. Om zijn klanten te overtuigen van zijn ontwerp maakte Ibou gebruik van driedimensionale voorstellingen van logo's. Deze logo-objecten maken deel uit van zijn logotheek, die door Design Museum Gent wordt bewaard.
Ibou, Paul
Antwerpen (provincie)
Zandhoven
telefoon
Grillo
De compacte, opklapbare telefoon 'Grillo' is een revolutionair ontwerp uit de jaren 1960. Het is een van de eerste telefoons waarbij de kiesschijf geïntegreerd is in de hoorn. Om die reden wordt het toestel gezien als een voorloper van de mobiele telefoon en de klaptelefoon. De gebruiker draait niet langer een nummer, maar gebruikt druktoetsen om de kiesschijf te bedienen. Innovatief is ook het ontgrendelingssysteem. De telefoon opent zich automatisch wanneer hij wordt opgetild. Enkel in open toestand is de telefoon geactiveerd en kan de gebruiker bellen. In plaats van een bel heeft de telefoon een zoemer, die geïntegreerd is in de stekkerbehuizing. Aan het zoemende geluid dankt het toestel de naam 'Grillo', het Italiaanse woord voor krekel. Het ontwerp won de Compasso d'Oro in 1967.
Zanuso, Marco
Sapper, Richard
Siemens
La nef des fous
koffiezetapparaat
HD 5103
Dit compacte koffiezetapparaat is het eerste dat door Philips op de markt werd gebracht. Het water uit het reservoir loopt door een pijp aan de onderkant van het apparaat om op te warmen voor het door de filter loopt. Het warmte-element zorgt zo dat tegelijkertijd het water en de warmhoudplaat van de kan efficiënt worden opgewarmd. De bovenkant van de filter kan na het koffiezetten gebruikt worden als deksel van de kan.
Eindhoven (Noord-Brabant)
koffiemolen
HM 3240 B
Deze elektrische koffiemolen heeft een deksel dat omgekeerd gebruikt kan worden om de bonen of gemalen koffie te verplaatsen. Deze molen heeft een ronddraaiend dubbel mes, waardoor de koffie gemalen wordt voor filterkoffie en niet voor de fijnere espresso. Het is een vernieuwde versie van de eerdere HM 3240, met een andere drukknop en een kleiner logo.
vloertegel
Zes plavuizen met ingeperst gestileerd bloempatroon.
Zes vierkante tegels met gestileerd bloempatroon. Deze fabrieksdallen met anti-slippatroon werden vaak gebruikt in onder meer industriegebouwen, koetsdoorritten, paardenstallen, voorpaden en kasteelterrassen. Vanaf 1860 tot 1940 waren ze heel populair als slijtvaste, vorstbestendige en hygiënische vloerbetegeling voor zwaardere toepassingen. Deze tegels in bulk werden aangetroffen in de kelder van Hotel De Coninck.
koffiekop
Koffiekop en schoteltje van het model 'Astrid'
Pieter Stockmans ontwierp de koffiekop en het schoteltje in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. De kop en het schoteltje van het model 'Astrid' werden versierd met verschillende decors. De kop vormde de basis voor de koffiekop 'Sonja', die hij kort daarna ontwierp. Die rechte, stapelbare kop in dikker hotelporselein was een van de grootste succesproducten van Mosa.
Mosa
Koffiekop van het model 'Astrid'
Pieter Stockmans ontwierp deze koffiekop met bijhorend schoteltje in het begin van zijn loopbaan als industrieel ontwerper bij Mosa. Aanvankelijk werkte Stockmans als modelleerder onder de leiding van ontwerper Edmond Bellefroid, maar hij creëerde al snel zelf prototypes. De kop en het schoteltje van het model 'Astrid' werden versierd met verschillende decors. De kop vormde de basis voor de koffiekop 'Sonja', die hij kort daarna ontwierp. Die rechte, stapelbare kop in dikker hotelporselein was een van de grootste succesproducten van Mosa.
bak
Plantenbak met boompjes uit het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank
De interieurarchitect Christophe Gevers richtte tijdens de jaren 1960-1970 verschillende Brusselse restaurants in. Deze interieurelementen ontwierp hij voor het personeelsrestaurant van de hoofdzetel van de Generale Bank aan de Warandeberg in Brussel. Het driesterrenrestaurant met selfservice, zo'n 2700 m² groot, bevond zich op verdieping -2 van het gebouw en bestond uit vijf restauratiezones, elk met hun eigen sfeer maar allemaal opgevat in warme materialen en kleuren. Structuren en sculpturen in hout, bamboe, staal en natuursteen bakenden de zones af. Daarnaast waren er de 'free flow' buffetzone, een cafetaria met zit- en staanplaatsen, een salon en een vestiaire met gestileerde stalen bomen. De plantenbak bestaat uit tien aan elkaar geschroefde stalen platen. In het bovenste deel ligt een houten plank waarin kokers met verlichting en een groep boompjes werden gemonteerd. De bak vormde een hoek met een identiek maar nog langer exemplaar (dat niet verworven werd voor de collectie), ongeveer in het midden van het restaurant. Samen vormden ze een halfopen restauratiezone waarin tafels voor vier en tafels voor zes personen stonden opgesteld. Volgens het bestek van het interieurproject was de compositie met de boompjes een ontwerp van de firma Etablissements Van Den Broucke.
Etablissements Van Den Broucke
klei
Veld van decortegels met (1) kruis met klavermotief en (2) kruis met klavermotief met klimmende leeuw
Tegelveld met veelkleurige drooggeperste steengoedvloertegels met 15 tegels met een kruis met klavermotief en 13 tegels met een heraldisch inlegdecor met centraal een klauwende gekroonde leeuw op een schild, waarrond een kruis met klavermotief Deze set tegels werd gerecupereerd uit een huis op de hoek van de Hoogpoort en de Borluutstraat in Gent.
Twee decortegels met geometrisch patroon
Léon De Smet & Cie
Lille (Frankrijk)
Le Carreau de Canteleu
steengoed
Deel van decortegel met ruiter
Figuurtegel met centraal een ruiter en een spin als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Decortegels met ranken en roosterwerk
Vier tegels met een diagonaal ornamentdecor met ranken en roosterwerk. Handmatig beschilderd in paars.
wit aardewerk
Decortegels met rozeveren
Vijf tegels met een diagonaal ornamentdecor met rozeveren of acanthusblad (verzamelnaam). Handmatig beschilderd in paars. Bij dit type decor vormt het grootste hoekmotief meestal het centrale motief bij een tegelveld van vier tegels.
Decortegels met servetster
Vijf tegels met een diagonaal ornamentdecor met servetster. Handmatig beschilderd in blauw. Bij dit type decor vormt het grootste hoekmotief meestal het centrale motief bij een tegelveld van vier tegels.
Decortegels met imitatie schildpad
Drie schildpadtegels, gemaakt door gevormde tegels te voorzien van een laag witbakkende engobe en daarop mangaan- of ijzerhoudende druppels engobe of verf te spatten. Deze tegels werden vaak achter een haardvuur aangebracht. Op de donkere tegels viel de roetaanslag minder op.
spatten
engobe (klei)
Decortegels met ruitpatroon
Drie tegels met een ornamentdecor met diagonale lijnen die kwadranten vormen. Handmatig veelkleurig beschilderd.
randtegel
Decortegels met roos
Twee tegels met een ornamentdecor met centraal een roos in een vierkante omlijsting. Randhoek(tegel). Handmatig beschilderd in paars.