tas (houder)
Paarse tas met fuchsia's
De tas met een afgeronde basis heeft een omgeslagen flap en een lang draagkoord. De flap heeft een kralenrandje en een versiering met gestileerde fuchsia’s in een symmetrische compositie. Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk voor jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Als motieven gebruikt ze natuurelementen zoals bloemen, vogels, vlinders in min of meer gestileerde versies. Aan de binnenzijde van het accessoire zijn er sporen van rode zegellak. Op tas inv.nr. 4320 (met zelfde herkomst en context) was met vergelijkbare lak een briefje bevestigd. Dit was bedrukt met een heraldische leeuw tussen de letters D en R boven het cijfer ‘2.
Elwes, Mabel
ontwerper
weven
borduren
L'Art Décoratif Céline Dangotte
Brussel
uitvoerder
zijde (textiel)
glas (materiaal)
metaal
hout
schenking
Sint-Genesius-Rode
vaas
IKEA PS Jonsberg
Hella Jongerius ontwierp in 2005 vier keramieken vazen voor IKEA. De vazen hebben dezelfde klassieke vorm (en naam), maar zijn elk met verschillende keramische technieken en decoraties vervaardigd. Deze verwijzen naar vier verschillende oorden: Afrika, Azië, de Sovjet-Unie en Europa. Jongerius’ ambitie met dit project was de ambachtelijke toets van keramiek te behouden in een massaproduct. Dat kan enkel aan betaalbare prijzen als de productie en distributie gebeuren in grote hoeveelheden. IKEA lanceerde in 1995 de 'PS' (Post Scriptum) collectie waarbij het bedrijf aan designers vroeg om een betaalbaar en kwaliteitsvol product te maken. De meer experimentele en hippe reeks was een aanvulling op het reguliere aanbod. Voor de collectie uit 2006 werden ontwerpers uitgedaagd om te experimenteren met nieuwe materialen, technieken en werkwijzen.
Jongerius, Hella
Nederland
gieten
schilderen
IKEA
China
aardewerk
Sint-Denijs-Westrem
stoel
Jansky
De stoel 'Jansky' is een van de eerste ontwerpen van Bořek Šípek voor het Italiaanse bedrijf Driade. Het meubel in esdoorn en staal getuigt van Šípeks aandacht voor ambachtelijke materialen en technieken. Het ontwerp, dat verschillende varianten kent, valt op door de gebogen rug die eindigt in twee handgrepen. Zoals vaak in zijn ontwerpen primeerde de verbeelding boven de functionaliteit: de stoelen zitten niet bijster comfortabel. Jansky was in productie tot midden jaren 1990.
Šipek, Bořek
lakken
Driade
Italië
esdoornhout
staal (materiaal)
's-Hertogenbosch
cache-pot
Orchidées
Deze cache-pot is uitgevoerd in gegoten steengoed met een polychroom geglazuurde voorstelling van orchideëen in half-reliëf op een donkergroene fond. Het object is gesigneerd met "Ph. Wolfers" en "E. Muller". Tijdens de wereldtentoonstelling van 1897 in Brussel legde Louis Müller contact met Philippe Wolfers, die hem de toestemming gaf om van een aantal van zijn bronzen bloempotontwerpen replica's in steengoed te maken. Het Virginia Museum of Fine Art bezit een gelijkaardige cachepot, met feller kleurcontrast. Verschillende bronzen exemplaren van dit model, uitgevoerd door J. Petermann Fondeur, zijn in privécollecties bewaard.
Wolfers, Philippe
vormgieten
glazuren
verglazen
Emile Müller & Cie
Ivry-sur-Seine
steengoed
aankoop
Art Nouveau schatten
Collectiepresentatie (situatie 2008)
Céramique Art Nouveau
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Realisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Gent]
Paris-Bruxelles Bruxelles-Paris. Réalisme - impressionnisme - symbolisme - art nouveau. [Paris]
Philippe und Marcel Wolfers. Art Nouveau und Art Déco aus Brüssel
Les feux de l'Art Nouveau. (België) Diverse musea uit Japan
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Philippe Wolfers. Juwelen, zilver, ivoor, kristal (1858-1929)
Philippe Wolfers 1858-1929 Précurseur de l'Art Nouveau. Statuaire. Exposition rétrospective
mes (culinair gereedschap)
Mes van het bestek 'Hybrid Cutlery'
Van Severen, Maarten
When Objects Work
keramiek (materiaal)
Maarten Van Severen & Co. Het Wilde Ding
lepel
Lepel van het bestek 'Hybrid Cutlery'
lakwerk
lak
productverpakking
Doos van het betek 'Hybrid Cutlery'
ook certificaat aanwezig
papier (vezelproduct)
Vaas van het model 'Albi' met vissen en algen
Deze grote vaas van het model 'Albi' is gedecoreerd met rode vissen en algen. Het vlakke, naturalistische decor getuigt van een duidelijke inspiratie uit Japanse prenten. Rond de eeuwwisseling deed de Manufacture nationale de Sèvres, gesticht in het midden van de 18e eeuw, inspanningen om haar productie te moderniseren. Eén van de strategieën daarbij was de introductie van Japans geïnspireerde decoraties, toegepast door verschillende medewerkers, onder wie de schilders Henri Lambert en Horace Bieuville. De vaas figureerde onder het nummer 145 op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent en stond in de vestibule van de conferentiezaal van het Franse paviljoen. Uit erkentelijkheid schonk de Franse regering de vaas aan de stad Gent.
Bieuville, Horace
Frankrijk
bakken
Manufacture nationale de Sèvres
Sèvres
porselein
Object Stories. Een kijk op de collectie
Gent in weelde herboren: Wereldtentoonstelling 1913
Europa 1900. Schilderijen tekeningen beeldhouwwerken juwelen.
sleutelplaat
Sleutelplaat van het model van de eetkamer van Woning Pfister
Albert Van huffel ontwierp deze sleutelplaten voor de eetkamer van de heer Christian Pfister in Brussel. Op de ontwerptekening wordt koper als bedoeld materiaal vermeld om zo zwart te oxideren. Hier is sprake van een set van vijf sleutelplaten in twee verschillende maten. Onder het sleutelgat zou een ring als trekker worden voorzien. In het museum wordt ook een achtste sleutelplaat bewaard uit dezelfde set.
Van huffel, Albert
België
hameren
persen
tin
onbekend
opdrachtgever
Zeven sleutelplaten van het model van de eetkamer van Woning Pfister
hanglamp
luchter (verlichtingsmiddel)
Deze messingen hanglamp, een vroeg voorbeeld van een elektrische hanglamp, werd ontworpen door Josef Hoffmann. Vanuit de ronde plafondplaat hangen drie kettingen af. De kettingen houden de ronde conische lampenkap op en worden halfweg onderbroken door telkens twee ovale bollen. De kettingen zijn bevestigd aan de kap door middel van spiraalvormige ornamenten. De lampenkap is tussen de aanhechtingspunten van de kettingen opengewerkt met een enkele strook gestileerde motieven. Aan de kap hangt een geel, zijden rokje om de lampen aan het zicht te onttrekken. De kettingen waren oorspronkelijk veel langer en de ovale bollen waren evenredig verdeeld over de lengte van de ketting. De lamp werd vervaardigd in oktober 1909 door de Wiener Werkstätte, en draagt het modelnummer M 1238. Vermoedelijk gaat het om een uniek exemplaar. De lamp heeft geen uitgewerkt ophangsysteem, waardoor een productie op grotere schaal onwaarschijnlijk lijkt. Wellicht hing de lampenkamp op aan een knoop in het snoer van de elektriciteitstoevoer. Ook het modelboek van de Wiener Werkstätte, bewaard in het MAK in Wenen, lijkt met de vermelding “1 Stk” te suggereren dat er slechts één exemplaar van de lamp is gemaakt. Het model werd dus wellicht niet verhandeld in de winkel die de coöperatie in 1917 opende in de Kärntnerstrasse 32 in Wenen. Toch hing de lamp daar hoogstwaarschijnlijk op, want bij het faillissement in 1932 kocht Josephine Grasel (geboren Podboy), een kunstenares van de Wiener Werkstätte, hem samen met enkele andere voorwerpen.
Hoffmann, Josef
Wenen
Wiener Werkstätte
messing
Antwerpen (stad)
kom
Kommetje in gevlamd steengoed
Dit kommetje op een kleine standring in geglazuurd steengoed is het werk van Auguste Delaherche. De decoratie bestaat uit een gevlamd glazuur in bruin- en grijstinten op een ondergrond van bruin- en blauwtinten. Delaherche was een van de belangrijkste vernieuwers van de Franse keramiek aan het einde van de 19e eeuw. Hij tilde de productie van steengoed naar een hoger niveau en was steeds op zoek naar nieuwe glazuren. Zijn experimenten leidden tot de ontdekking van gevlamd steengoed, waarmee hij een grote invloed uitoefende op andere art nouveau-keramisten.
Delaherche, Auguste
Armentières
Gent
Des Céramiques Sublimes
De Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst
Collectiepresentatie in Academie, 1903-1921
kniestoel
Variable balans
In 1979 nodigde de Noorse uitvinder Hans Christian Mengshoel de ontwerpers Peter Opsvik, Svein Gusrud en Oddvin Rykken uit om ontwerpen te maken op basis van zijn gepatenteerde zitconcept 'Balans'. Mengshoel beoogde daarmee een ergonomische kniestoel die de belasting van de ruggengraat van de zittende persoon vermindert door een deel van het gewicht over te dragen op de knieën en de benen. Geïnspireerd door 'Balans' en door de theorie van de Deense arts A.C. Mandal ontwikkelde Peter Opsvik de stoel 'Variable balans'. Deze zacht schommelende kniestoel, die voor het eerst werd voorgesteld op de Furniture Fair in Kopenhagen in 1979, is nog steeds in productie.
Opsvik, Peter
Noorwegen
Stokke
Skodje
multiplex
beukenhout
textiel (materiaal)
polyurethaan
Oslo
drinkglas
wijnglas
Wittewijnglas van het servies 'Gioconda'
Philippe Wolfers ontwierp voor de Belgische inzending voor de ‘Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes’ te Parijs in 1925 een geometrisch ensemble genaamd ‘Gioconda’ dat bestond uit meubilair en servies in zilver, kristalglas en faience. Het geheel werd gepresenteerd in de luxueus gedecoreerde eetkamer in het Belgische paviljoen naar ontwerp van Victor Horta. Het glasservies van ‘Gioconda’ bestaat uit een een bordeauxwijnglas, een wittewijnglas, , een bourgognewijnglas, een portglas, een champagnecoupe, een likeurglas, een waterglas, een waterkan en een wijnkaraf met bijpassende zilveren onderlegger. De globale vorm van zowel de voet, de steel en de kelk is twaalfhoekig. De glazen steunen op een piramidevormig voetstuk dat uitloopt in een massieve twaalfhoekige steel. De kelken werden getailleerd met brede tongen die aan de rand worden onderbroken door een fries met een geslepen driehoeksmotief. Voor de uitwerking van het complexe servies werd een nieuw slijpsel ontwikkeld bij Val-Saint-Lambert. Het kristalwerk werd ontworpen in de lijn van de rest van het ensemble dat uitging van op elkaar geplaatste tienhoeken. Het Design Museum Gent bezit een reeks elementen van het Gioconda ensemble waaronder zes glazen van het drinkservies.
Val-Saint-Lambert
Seraing
kristal (loodglas)
Bourgognewijnglas van het servies 'Gioconda'
slijpen
Wittewijnglas en bourgognewijnglas van het servies 'Gioconda'
beeldje
Beeldje van een danseres
Dit beeldje van een danseres werd ontworpen door Michael Powolny, die pas het keramiekbedrijf Wiener Keramik had opgericht. In samenwerking met de Wiener Werkstätte ging Wiener Keramik op zoek naar vernieuwing binnen de jugendstil. Van dit geglazuurde beeldje bestaan verschillende uitvoeringen in kleur en in zwart-wit, zoals dit exemplaar. De vrouw leunt met het bovenlichaam achterover terwijl ze een stap voorwaarts zet met het linkerbeen. Met haar rechterhand houdt ze een geometrisch versierd deel van haar jurk of stola op. Met haar linkerarm houdt ze het andere eind van het versierde deel achter haar rug. De borst is half ontbloot door de beweging. De golvende haren zijn zijdelings opgebold en opgestoken. Het geheel staat op een rechthoekig sokkeltje.
Powolny, Michael
Wiener Keramik
zandsteengoed
handelaar
schoteltje
Schoteltje van het servies 'Tête-à-tête'
Pieter Stockmans ontwierp het koffieservies 'Tête-à-tête' ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Mosa in 1983. Hij gebruikte daarbij reeds accenten in kobaltblauw, die kenmerkend zouden worden voor zijn latere studiocreaties. Het prestigeproject resulteerde in een sober servies met cilindrische vormen voor huishoudelijk gebruik.
Stockmans, Pieter
Genk
Mosa
Maastricht
Meer dan één
Dit kommetje op een kleine standring in geglazuurd steengoed is het werk van Auguste Delaherche. De decoratie bestaat uit een dégradé gevlamd glazuur in bruin- en roodtinten en blauw-zwarte glazuur aan de binnenkant. Delaherche was een van de belangrijkste vernieuwers van de Franse keramiek aan het einde van de 19e eeuw. Hij tilde de productie van steengoed naar een hoger niveau en was steeds op zoek naar nieuwe glazuren. Zijn experimenten leidden tot de ontdekking van gevlamd steengoed, waarmee hij een grote invloed uitoefende op andere art nouveau-keramisten.
Magnolia
Kleine zilveren vaas met kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van het vaasje is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
metaalbewerken
emailleren
zilver
emaillak (materiaal)
Katagami Style. Paper Stencils and Japonisme
Art Nouveau en Art Deco uit België
De dynastie Wolfers. Meesters in zilver
Van Belle époque tot art nouveau. Belgisch zilver 1868-1914.
Uit de reserves. Aspecten van de art nouveau-verzameling
Venezia e la Biennale. I percorsi del gusto.
Art Nouveau België. Europalia 80 / België 150
150 jaar kunstnijverheden in België 1830-1980
Belgian art 1880-1914
Art Nouveau in Belgium and France
Wemmel
Scandinavisch design uit eigen collectie
broodbord
Broodbord van het servies 'Gioconda'
Kristallen broodbordje met zilveren montuur van het befaamde Giocondamodel dat Philippe Wolfers ontwierp voor de Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels modernes te Parijs in 1925. Het montuur heeft het typische siermotief met grote en kleine driehoeken, dat de look van het ensemble bepaalt en gebaseerd is op in elkaar geplaatste tienhoeken. Voor de realisatie van dit prestigeproject voor de Parijse tentoonstelling werkte Wolfers met de beste productiehuizen samen. Het kristal voor glazen en andere serviesonderdelen werd naar zijn ontwerp uitgevoerd door de Cristalleries du Val Saint-Lambert te Seraing. Het Design Museum Gent bezit een hele reeks elementen van het model Gioconda, van meubilair tot tafelservies, zowel in zilver, keramiek als glas. De collectie telt twee van deze bordjes.
Wolfers Frères
Design Derby: Nederland - België (1815-2015)
Design derby BE/NL 1815-2015
Design Derby Nederland België 1815-2015
zoutvat
Zoutvat van het servies 'Gioconda'
Kristallen zoutvat (kopie naar origineel) op zilveren schaaltje van het befaamde Giocondamodel dat Philippe Wolfers ontwierp voor de Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels modernes te Parijs in 1925. Het schaaltje heeft het typische siermotief met grote en kleine driehoeken, dat de look van het ensemble bepaalt en gebaseerd is op in elkaar geplaatste tienhoeken. De grote ronde schotel (modelnr. 7628), waar dit bordje op is gebaseerd, was het eerste stuk dat Wolfers van dit model ontwierp in 1923. Voor de realisatie van dit prestigeproject voor de Parijse tentoonstelling werkte Wolfers met de beste productiehuizen samen. Het kristal voor glazen en andere serviesonderdelen werd naar zijn ontwerp uitgevoerd door de Cristalleries du Val Saint-Lambert te Seraing. Het Design museum Gent bezit een hele reeks elementen van het model Gioconda, van meubilair tot tafelservies, zowel in zilver, keramiek als glas. De collectie telt twee van deze zoutvaatjes.
Kristallen houder van het zoutvat van het servies 'Gioconda'
Kristallen zoutvat (kopie naar origineel), horend bij zilveren schaaltje van het model Gioconda inv.nr. 2008/146 1/2. (Voor meer informatie zie hoofdfiche zoutvat.)
map (houder)
Leren boekomslag met salamander
Deze boekomslag in gedreven leer is versierd met de voorstelling van een kronkelende salamander die een insect belaagt. Het sierlijke, gestileerde diermotief verraadt een duidelijke inspiratie uit Japanse prenten, die een brede verspreiding kenden in het kunstcircuit, maar ook in modellenmusea en kunstnijverheidsscholen ter beschikking werden gesteld als leermateriaal. De binnenkant van de omslag is afgewerkt met groene tafzijde. Op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent stelde R. Moens twee leren boekomslagen tentoon in het 'Palais des Travaux Féminins'. Vermoedelijk werd de omslag, die in 1914 werd aangekocht voor de museumcollectie, besteld tijdens de Wereldtentoonstelling. Moens exposeerde als lid van 'Les Arts de la Femme', een Brusselse vereniging die zich tussen 1908 en 1918 inzette om vrouwelijke beoefenaars van kunstambachten te ondersteunen bij het tentoonstellen en verkopen van hun werk. Aan de omslag hing een label met het logo van de vereniging, een vrouwenfiguur met een borduurwerk gedrukt in rode inkt. In de collectie bevinden zich ook objecten van andere leden van 'Les Arts de la Femme': een boekomslag in beschilderde zijde van Gabrielle Canivet en een leren vide-poche van juffrouw Dago. Los van de vereniging presenteerde Moens op de tentoonstelling in 1913 ook een geborduurd kussen.
Moens, R.
Aalst
leer
koffieservies
dienblad
kop (drinkgerei)
melkkan
suikerpot
koffiekan
Tête-à-tête
karton
Oranje-groene vaas met hoofd van blazende oude man
Deze aardewerken, kalebasvormige vaas is versierd met het gelaat van een oude, blazende man in laagreliëf. Over een feloranje glazuur loopt vanaf de top van de vaas een donkergroene glazuur naar beneden, tot aan de rand van de vlakke bodem. Omer Coppens combineerde in dit werk oude en moderne invloeden. Materiaaltechnisch sluit de vaas aan bij de Vlaamse keramiektraditie, maar de vorm van een kalebas of gourd verraadt een japoniserende inspiratie. Ook de druipglazuur en het dynamische gezichtje sluiten aan bij de Japanse kunst. Daarnaast zou het gezicht ook kunnen verwijzen naar de traditie van de baardmankruik in onze gebieden. Mogelijk stelt de oude man de winter voor.
Coppens, Omer
draaien (pottenbakkerstechniek)
boetseren (vormgeven)
Collectie in progress
Ravissante Revelaties
Albert Van huffel ontwierp deze sleutelplaat voor de eetkamer van de heer Christian Pfister in Brussel. Op de ontwerptekening wordt koper als bedoeld materiaal vermeld om zo zwart te oxideren. Onder het sleutelgat zou een ring als trekker worden voorzien. Het museum bewaart een set dezelfde en bijhorende kleinere sleutelplaten.
oningeschreven gevonden
sokkel
Deze twee kleine zilveren vazen zijn versierd met een kleurrijke fries in vensteremail. De onderste helft van de vaasjes is geritmeerd door zes opbollende ribben. In de fries – azuurblauw tussen twee groene banden – zijn drie grote, ronde medaillons uitgewerkt met centraal een gestileerde magnoliabloem. Die is in ieder medaillon anders uitgewerkt. Eén vaasje staat op de originele, ronde sokkel in marmer met bruintinten, onderaan verbredend en geprofileerd.
marmer
Glas van 1900 tot heden. Een selectie uit de collectie
Van Nu en Straks. Belle Epoque in Vlaanderen.
Philippe Wolfers ontwierp voor de Belgische inzending voor de ‘Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes’ te Parijs in 1925 een geometrisch ensemble genaamd ‘Gioconda’ dat bestond uit meubilair en servies in zilver, kristalglas en faience. Het geheel werd gepresenteerd in de luxueus gedecoreerde eetkamer in het Belgische paviljoen naar ontwerp van Victor Horta. Het glasservies van ‘Gioconda’ bestaat uit een wittewijnglas, een rodewijn- of bourgogneglas, een champagnecoupe, een waterglas, een fruitcoupe, een waterkan en een wijnkaraf met bijpassende zilveren onderlegger. De globale vorm van zowel de voet, de steel en de kelk is twaalfhoekig. De glazen steunen op een piramidevormig voetstuk dat uitloopt in een massieve twaalfhoekige steel. De kelken werden getailleerd met brede tongen die aan de rand worden onderbroken door een fries met een geslepen driehoeksmotief. Voor de uitwerking van het complexe servies werd een nieuw slijpsel ontwikkeld bij Val-Saint-Lambert. Het kristalwerk werd ontworpen in de lijn van de rest van het ensemble dat uitging van op elkaar geplaatste tienhoeken. Het Design Museum Gent bezit een reeks elementen van het Gioconda ensemble waaronder zes glazen van het drinkservies (1998-0006_1-2, 1998-0006_2-2, 2011-0032_1-4, 2011-0032_2-4, 2011-0032_3-4, 2011-0032_4-4).
glasblazen
Bordeauxwijnglas van het servies 'Gioconda'
waterglas
Waterglas van het servies 'Gioconda'
champagneglas
Champagneglas van het servies 'Gioconda'
Vaas met garnalen
Deze porseleinen vaas van Kato Kaisuke Masaharu werd vermoedelijk gebakken in de oven van Shinano in het Japanse Seto. Het is echter niet uitgesloten dat de vaas vervaardigd werd door een van zijn zonen, Tokudaburo Masanobu, die dezelfde signatuur gebruikte. Die signatuur bestaat uit de Chinese tekens voor 'lente' en 'bloemen'. De vaas met een uitstaande voet en twee kleine handvaten is geschilderd in oudroze en mosterdgeel. De binnenzijde van de hals is geglazuurd. In de uitlopers van het gele vlak zijn ornamenten gegrift. Twee garnalen in hoogreliëf versieren de voorzijde van de vaas.
Kato Kaisuke Masaharu
Japan
Shinano
Seto
Blauwe vaas met roze vogel
Manueel gedraaide, glanzend geglazuurde siervaas met gestileerde vogel, verticale streep en hals in roze kleur tegen blauwe, gevlekte achtergrond. Vanaf 1954 verstrakken de vormgeving en de decoratie van de keramiek van Maréchal. De bolle vaasvorm maakt plaats voor een rechtlijnig silhouet. Voor de decoratie laat hij zich inspireren door de sterk gestileerde prehistorische grotschilderingen.
Maréchal, Joost
Eeklo
glas-in-loodraam
Glas-in-loodraam met bloemen en vruchten
Het glas-in-loodraam maakte deel uit van een salon, ontworpen door Elwes in samenwerking met Albert Van huffel voor het Salon Triennal in Brussel in 1914. Minstens twaalf van deze glas-in-loodramen, al dan niet met een variatie op dit motief, werden er tentoongesteld. Op de stand werd een volledig interieur van een salon tentoongesteld (glas-in-loodpanelen, gordijnen, tapijt, meubilair, behang...). Een staal voor het borduurwerk van de gordijnen van dit salon is terug te vinden de collectie van het museum. De geëxposeerde schrijftafel wordt vandaag in Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum in New York bewaard.
lood
briefopener
Ivoren briefopener met bloem
De greep van deze ivoren briefopener heeft de vorm van een paarse krokus. De briefopener is voorzien van een ring.
Scheid, George Adam
ivoor
legaat
Den Haag
Het Bureau
jurk
Meisjesjurk
Aanvankelijk schilderde Mabel Elwes miniaturen, maar vanaf circa 1910 ontwierp ze borduurwerk en meubilair. Zo werkte ze voor de interieurzaak van Céline Dangotte met wie ze goed bevriend was. Deze jurk droeg een etiket met het logo van de winkel l' Art Décoratif Céline Dangotte. Het merendeel van Elwes’ overgeleverde oeuvre omvat borduurwerk bestaande uit jurken, handtassen, gordijnen, kussenslopen, tafellakens en bedspreien. Op alle werken zijn gelijkaardige motieven aangebracht, namelijk verschillende gestileerde figuren uit de natuur (bloemen, vogels) die samen een compositie vormen. Deze jurk, met machinaal (met de hand bediend) kettingsteekborduurwerk, is een goed voorbeeld van kleding zoals gepromoot door de reformbeweging. Deze wilde een alternatief bieden voor de beklemmende, overladen mode waaraan ook meisjes toen onderworpen waren.
Verbindingen. Een eigenzinnige keuze van 100 textiele objecten uit de eigen collectie
theepot
Bambou
De wand en het deksel van de theepot zijn uitgevoerd in gehamerd zilver met een decor van bamboeblaadjes, braamtakken en kruipende insecten. Op de vouwwaaier aan de voorzijde zijn de eigenaarsinitialen GC gegraveerd. De conische kan heeft een bolle bodem die tussen de gebogen bamboestengels van het onderstel past. Dit is de enige bekende theepot van het model 'Bambou' en een van de zeldzame 'grotere' voorwerpen die Philippe Wolfers in een duidelijk japoniserende stijl ontwierp. Het museum bezit ook de ontwerptekening voor de thee- en melkkannetjes 'Bambou'. In tegenstelling tot het kleurrijke ontwerp, dat een uitvoering in verguld zilver met niëllo en email kan doen vermoeden, is de kleine theepot volledig in zilver uitgevoerd. De touwtjes rond de aan elkaar gesjorde bamboestengels zijn in de gerealiseerde versie sterker benadrukt.
Louis Wolfers Père et Fils
hoorn
New York
Japonisme: from Falize to Fabergé
Tea for 2
fruitschaal
Deze vierkante, zilveren schaal is bedoeld voor fruit en gebak. De opstaande rand is uitgewerkt met een geajoureerd klaverbladmotief. Het handvat in ivoor is gevat tussen twee opstaande handvatsteunen van zilver rond een ebbenhouten kern, met op de vier zijden hetzelfde opengewerkt motief. Josef Hoffmann baseerde deze uitvoering van de fruitschaal met gestileerd klaverbladmotief op het model in zilver met lapis lazuli dat rond 1904 door Koloman Moser was ontworpen. De ontwerptekening voor de schaal (alsook die van Koloman Moser) is bewaard in het Wiener Werkstätte-archief in het MAK te Wenen. Uit dat archief blijkt ook dat van dit model slechts vijf exemplaren gemaakt zijn. Op de onderzijde van de schaal zijn de kenmerkende Wiener Werkstätte zilvermerken aangebracht, waaronder het vierkante monogram van ontwerper Josef Hoffmann. Door het moeilijk leesbare ronde meesterteken kon de edelsmid die deze schaal uitvoerde nog niet met zekerheid geïdentificeerd worden.
stansen (snijden)
Wagner, Josef
Wertnik, Adolf
ebbenhout
Silver design in time
Ceci n'est pas une copie
Gelinkt: de collectie netwerkt
Wiener Werkstätte Zilver en Belgisch zilverdesign
Das Schöne und der Alltag. Moderne vormgeving 1900-1914
paneel (objectnaam)
Fragment van een paneel met ajour maaswerk
Fragment van een paneel met ajour maaswerk met visblaasmotieven. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. Er zijn sporen van vergulding zichtbaar.
Collectiepresentatie 1923
armstoel
Fledermaus
In 1907 opende in Wenen het Cabaret Fledermaus. Elk onderdeel, van het interieur tot de programmaboekjes, werd onder handen genomen door de Wiener Werkstätte, waarvan Josef Hoffmann in 1903 medeoprichter was. De stoelen die er te zien waren (zoals de kleinste van deze twee) waren in zwart en wit geschilderd en werden later naar het Cabaret vernoemd. Een set van meubels werd als variatie op deze stoel op de markt gebracht als het 'Fledermaus'-ensemble (modelnummer 728), waaronder de tweede armstoel, een bank en een tafel. De stoelen werden tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden. Ook de grootste concurrent van Kohn, Gebrüder Thonet, bracht variaties op de meubels op de markt. Door de geometrische lijnen zijn de stoelen een mooi voorbeeld van de moderne Weense stijl. De twee stoelen kregen een nieuwe bekleding.
Jacob & Josef Kohn
meubelbeslag
Meubelbeslag met portretmedaillon
koperlegering
Paneel met maaswerk
Massief paneel met gevlamd maaswerk versierd met rozetten. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. De opbouw van het paneel vertoont gelijkenissen met een ander paneel in de collectie van het museum.
beeldsnijden
eikenhout
Gotische meubels, meubelfragmenten en textiel uit eigen verzamelingen
ornament
Mannelijke kariatide
Massieve mannelijke kariatide die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een Vlaamse buffetkast. Ook de rugzijde is versierd. Een gelijkaardige vrouwelijke kariatide in de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
deurknop
Kleine deurknop van een kast
Deze deurknop was samen met een grotere deurknop en een scharnier op een houten drager bevestigd. In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard. Mogelijk werden de stukken aangekocht naar aanleiding van een tentoonstelling van siergerief in het Gentse stadhuis in 1916.
De Meyer, Richard
drijven
koper
scharnier
Scharnier van een kast
Dit scharnier was samen met twee deurknoppen op een houten drager bevestigd. In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard. Mogelijk werden de stukken aangekocht naar aanleiding van een tentoonstelling van siergerief in het Gentse stadhuis in 1916.
deurbeslag
Paneel met deurbeslag
Het geheel bestaat uit 6 verschillende deurhengsels en een grote slotplaat. De onderdelen (mogelijk modellen) zijn vastgemaakt op een plank, waarop een visitekaartje was vastgemaakt waarop de naam "Ach François Mathieu" lijkt te staan. Het beslag was al vastgemaakt op de plank voor het door het museum werd verworven. Vermoedelijk werd het beslag ontworpen en uitgevoerd door de Gentse kunstsmid Achiel Carolus François. Hij was leraar aan de Gentse Sint-Lucasschool en werkte vaak samen met Isidoor Blancquaert, tevens kunstsmid en leraar aan Sint-Lucas. François was daarbij de uitvoerder van Blancquaerts ontwerpen. François maakte onder meer een waterput voor de Wereldtontoonstelling in 1913 en een gedeelte van de afsluiting rond de Sint-Baafskathedraal, beide te Gent. Hij maakte ook door de art nouveau en arts-and-crafts beïnvloede deurklinken, scharnieren, een kapstok en een trapleuning in Sint-Lucas Gent. Na de Eerste Wereldoorlog werkte hij verder in moderne stijlen zoals de art deco en neostijlen.
François, Achiel Carolus
ijzer
Paneel met 'De lucht'
Massief paneel met een allegorische voorstelling van één van de vier elementen: de lucht.
hardhout
Paneel met pelikaan
Massief paneel met een pelikaan. Deze vogel staat ook symbool voor Christus' offerdood en verrijzenis. Vanwege deze iconografie is dit paneel mogelijk onderdeel geweest van een sacristiekast of een ander meubel in een kerk of klooster.
Opengewerkt meubelbeslag met twee vrouwen
tegels
wandtegel
Decortegel met ooievaar
Dierendecor met centraal een ooievaar gevat in een kwadraat met palmethoek in spaartechniek. Handmatig veelkleurig beschilderd.
wit aardewerk
tinglazuur
Decortegel met draak
Figuurdecor in reliëf met centraal een gekroonde draak. Willem Delsaux was een Belgische landschapschilder, graficus en keramist. In 1907 vestigde hij zich in Bouffioulx en startte er een pottenbakkerij. Hij paste de oude technieken en versiermethoden uit de streek toe op eigen creaties. Delsaux was ook leraar aan de Université du Travail in Charleroi waar hij decoratieve kunsten, tekenen, schilderen en keramiek onderwees.
Delsaux, Willem
Bouffioulx
zoutglazuur
Deurknop met kersen en bladeren
In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard in een set met ook een kleinere deurknop en een bijpassend scharnier.
Decortegel met zeemeerman op zeewezen
Tafereeldecor met centraal een zeemeerman of Triton rijdend op een zeewezen en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Decortegel met bloemmotief
Ornamentdecor met centraal een bloemmotief gevat in een cirkel, uitgevoerd in aristatechniek. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Toledo (Spanje)
arista
Armstoel 'Fledermaus'
In 1907 opende in Wenen het Cabaret Fledermaus. Elk onderdeel, van het interieur tot de programmaboekjes, werd onder handen genomen door de Wiener Werkstätte, waarvan Josef Hoffmann in 1903 medeoprichter was. Deze armstoel behoort tot het 'Fledermaus'-ensemble (modelnummer 728) dat tot ten minste 1922 door Jacob en Josef Kohn werd uitgevoerd. De meubels in deze reeks zijn een variatie op de stoelen die in 1907 in het cabaret werden getoond. De firma Kohn produceerde meubels in machinaal gebogen hout en voerde ook andere ontwerpen van Hoffmann uit. Ook de grootste concurrent van Kohn, Gebrüder Thonet, bracht variaties op de meubels op de markt. Door de geometrische lijnen zijn de stoelen een mooi voorbeeld van de moderne Weense stijl. De zitting is herbekleed met Hoffmann-textiel.
Stoelen van het model 'Gioconda'
Het ontwerp van deze twee stoelen gaat vermoedelijk terug op de stoelen die werden ontworpen door Philippe Wolfers, de artistiek directeur van de firma Wolfers Frères, voor de Internationale Tentoonstelling van Decoratieve en Industriële Kunsten van 1925 in Parijs. De stijl 'art deco' zal later zijn naam danken aan deze tentoonstelling. In het Belgisch paviljoen dat werd ontworpen door Victor Horta, toonde Wolfers een eetkamerensemble in art-decostijl: 'Gioconda'. Het luxueuze interieur, met meubels, servies, glasramen enzovoort, werd harmonieus vormgegeven met als basis een tienhoekige zilveren schotel. Het geometrisch terugkerend patroon werd ver doorgedreven in de verschillende elementen van het interieur. Rondom de centrale tafel stonden 12 kuipvormige stoelen, met een leuning met ofwel 5 of 9 hoeken. Deze stoelen hebben niet dezelfde rondingen en een even aantal hoeken in de leuning. Voor Wolfers Frères betekent het Gioconda-interieur, dat de Grand Prix kreeg van de internationale jury, een commercieel succes: zo werden bijvoorbeeld het zilverwerk en het vaatwerk van het model 'Gioconda' uitgebreid en gecommercialiseerd. Of dit bij deze stoelen ook het geval is, blijft onduidelijk. Het museum bewaart ook andere onderdelen zoals glazen en bestek van het Gioconda-model.
mahoniehout
Vieusart
Onbekende kunstschatten uit de Gentse Musea
Design Made in Belgium. 1900-1994
dekselkom
mokkaschoteltje
mokkakop
schaal
dessertbord
bord (vaatwerk)
soepbord
sauskom
Servies 'Gioconda'
De modellen van dit servies werden in 1925 ontworpen door Philippe Wolfers, naar aanleiding van de Exposition des Arts Décoratifs et Industriels Modernes in Parijs. Wolfers ontwierp toen een volledig ingerichte kamer, van het meubilair tot het servies. Het ensemble kreeg de naam Gioconda. Waar decorateurs bij het ontwerpen meestal vertrekken vanuit de grootste objecten, zoals meubilair, werkte Wolfers, als juwelier, omgekeerd. Hij begon met een grote centrale schaal in zilver en stemde alle andere ontwerpen daarop af. Het randdecor van deze schaal bestond uit drie over elkaar geplaatste tienhoeken, die samen een art-decopatroon van driehoeken vormden. Ditzelfde motief komt ook terug in het servies. Uit de oorspronkelijke ontwerptekeningen blijkt dat Wolfers een uitvoering in porselein voor ogen had, beschilderd in groen en zwart met vergulde accenten. In de uiteindelijke realisatie werd echter gekozen voor witte faïence fine, geproduceerd door de prestigieuze manufactuur Boch Frères Keramis uit La Louvière. Op de expo van 1925 werden enkel de onderborden en het koffieservies gepresenteerd. Later werd het servies uitgebreid en commercieel op de markt gebracht. Het volledige Gioconda-ensemble werd een groot succes en kreeg lovende kritieken, zowel in België als internationaal. Voor Wolfers, die vier jaar later zou overlijden, betekende het zowel een grote comeback waarmee hij zich kon profileren als moderne ontwerper, als de zwanenzang van zijn carrière.
Boch Frères Keramis
La Louvière
faïence fine
Horta, van Art Nouveau tot Modernisme
Soepbord 'Gioconda'
Dit soepbord werd in 1925 ontworpen door Philippe Wolfers, naar aanleiding van de Exposition des Arts Décoratifs et Industriels Modernes in Parijs. Voor deze gelegenheid ontwierp hij een volledig ingerichte kamer, van het meubilair tot het servies. Het ensemble kreeg de naam Gioconda. Waar decorateurs bij het ontwerpen van zo'n project meestal vertrekken vanuit de grootste objecten, zoals meubilair, werkte Wolfers, als juwelier, omgekeerd. Hij begon met een grote centrale schaal in zilver en stemde alle andere ontwerpen daarop af. Het randdecor van deze schaal bestond uit drie over elkaar geplaatste tienhoeken, die samen een art-decopatroon van driehoeken vormden. De strakke, geometrische vormgeving van deze schaal komt subtiel terug in dit tienhoekige soepbord in witte faïence fine. Dit werd vervaardigd door de gerenommeerde manufactuur Boch Frères Keramis uit La Louvière. Op de tentoonstelling waren enkel de onderborden en het koffieservies te zien, maar nadien werd het servies uitgebreid en commercieel op de markt gebracht. Het volledige Gioconda-ensemble werd een groot succes en kreeg lovende kritieken, zowel in België als internationaal. Voor Wolfers, die vier jaar later zou overlijden, betekende het zowel een grote comeback waarmee hij zich kon profileren als een moderne ontwerper, als de zwanenzang van zijn carrière.
In 1907 opende in Wenen het Cabaret Fledermaus. Elk onderdeel, van het interieur tot de programmaboekjes, werd onder handen genomen door de Wiener Werkstätte, waarvan Josef Hoffmann in 1903 medeoprichter was. Deze armstoel, geschilderd in zwart en wit, was er te zien. Een set van meubels werd als variatie op deze stoel op de markt gebracht als het 'Fledermaus'-ensemble (modelnummer 728). De stoel werd tot minstens 1922 uitgevoerd door Jacob en Josef Kohn, die meubels in gebogen hout machinaal produceerden en ook andere ontwerpen van Hoffman uitvoerden. Ook de grootste concurrent van Kohn, Gebrüder Thonet, bracht variaties op de meubels op de markt. Door de geometrische lijnen en de bollen aangebracht op de verbindingspunten is de stoel een mooi voorbeeld van de moderne Weense stijl. De zitting is herbekleed met Hoffmann-textiel.
Paneel met centraal portretmedaillon
Massief paneel met een portret in een centraal medaillon van laurierbladeren. Het medaillon is omgeven door guirlandes. De zijkanten van de rugzijde van het paneel zijn afgeschuind. Twee gelijkaardige panelen in de collectie van het museum met een centraal portretmedaillon en een cartouche zijn vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
Vrouwelijke kariatide
Massieve vrouwelijke kariatide die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een Vlaamse buffetkast. Ook de rugzijde is versierd. Een gelijkaardige mannelijke kariatide in de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
Deurknop van een kast
Deze deurknop was samen met een kleinere deurknop en een scharnier op een houten drager bevestigd. In de collectie van het museum wordt ook een tweede grote deurknop bewaard. Mogelijk werden de stukken aangekocht naar aanleiding van een tentoonstelling van siergerief in het Gentse stadhuis in 1916.
kolom
kast
Zuil met rozetten
Massieve zuil die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een kast. De zuil is aan elke zijde versierd met rozetten.
deur
Kastdeur met snijwerk
Deze kastdeur uit twee delen is versierd met snijwerk van vier figuren tussen rol- en bladwerk. Deze versiering is kenmerkend voor de overgang van barok naar rococo: zo is er bijvoorbeeld een aanzet tot rocailleschelpen te zien. Aan de rechterkant bevindt zich een sleutelgat en aan de twee zijkanten bevinden zich telkens twee scharnieren.
notenhout
Getorste smalle zuil
Massieve getorste zuil die vermoedelijk deel uitmaakte van een afsluiting. Opmerkelijk zijn de gestempelde rozetten in de schubben.
meubelonderdeel
Twee leeuwenklauwen
De klauwen kunnen als ornament aan poten dienen.
houtsnijden
Decortegel met gevleugelde amor op zeewezen
Tafereeldecor met centraal vermoedelijk een gevleugelde amor rijdend op een hippocampus (kruising paard/vis) en een ossenkop als hoekmotief. Handmatig beschilderd in blauw.
Decortegel met konijn
Dierendecor met een konijn gevat in een kwadraat en een palmethoek in spaartechniek als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegel met koe
Dierendecor met een koe gevat in een kwadraat een een palmethoek in spaartechniek als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
Decortegel met hert
Dierendecor met centraal een hert gevat in een aigrettekrans en een aigrette als hoekmotief. Handmatig veelkleurig beschilderd.
zetel
schaalmodel
Schaalmodel van de zetel 'Capitello'
Het zitmeubel 'Capitello' werd in 1971 ontworpen door Studio65, een befaamd ontwerperscollectief binnen de Italiaanse anti-designbeweging in de jaren 1960. In hun politiek geëngageerde ontwerpen lieten de leden van Studio65 zich inspireren door classicistische architectuur. Typerende elementen zoals tronen, zuilen en kapitelen werden aangewend in een speelse vormentaal verwant aan popart. Met deze deconstructie van architecturale elitesymbolen verzette Studio65 zich tegen de gevestigde waarden en in het bijzonder tegen de starre machtspositie van de industrie. Een foto van rustende toeristen op kapitelen en afgeknotte zuilen op de Akropolis in Athene vormde de concrete inspiratiebron voor 'Capitello'. Deze zetel in de vorm van een afgebroken kapiteel werd ontwikkeld voor een wedstrijd van de chemicaliënproducent DuPont, die zocht naar nieuwe toepassingen van zijn innovatieve materialen. 'Capitello' is volledig opgebouwd uit polyurethaanschuim. De symmetrische krullen van het kapiteel werden gemaakt in dezelfde gietvorm en vervolgens geassembleerd, terwijl de basis uit een blok polyurethaanschuim werd gezaagd. In 1972 werd het opmerkelijke meubel voor het eerst gepresenteerd op de tentoonstelling Eurodomus 4 in Turijn. In de collectie van Design Museum Gent bevindt zich een schaalmodel op schaal 1:5.
Studio 65
Turijn
Design en identiteit. Aspecten van Europees design
huishoudelijke apparaten
strijkijzer
Elektrisch strijkijzer "Type 224/II"
Dit elektrisch strijkijzer heeft een houten handvat dat uitloopt in een puntige voorkant.
Grossag
Duitsland
Stoel met waterlelies
Deze stoel werd vervaardigd in het atelier van Louis Majorelle in Nancy. De meubelontwerper nam in 1879 het bedrijf van zijn vader over en moderniseerde de productie. Geïnspireerd door de glazenier en meubelontwerper Emile Gallé creëerde Majorelle in de jaren 1890 meubelen in een florale art-nouveaustijl. In 1901 stond hij samen met Gallé en de glasmaker Antonin Daum aan de wieg van de School van Nancy, een vooruitstrevende vereniging die de relatie tussen kunst en industrie promootte en Nancy op de kaart zette als Franse hoofdstad van de art nouveau. De natuur vormde de belangrijkste inspiratiebron voor de leden van de School van Nancy. Deze stoel valt op door de vergulde waterlelies, een motief dat Majorelle geregeld hernam nadat hij het succesvolle meubelensemble ‘Nénuphar’ had voorgesteld op de Wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Met deze weelderige decoratieve elementen in verguld brons toonde Majorelle zich nog enigszins schatplichtig aan de Lodewijk XV-stijl met zijn rocailles. De moderne productie van het Maison Majorelle was niet langer gericht op individuele opdrachtgevers. De meubels werden op semi-industriële wijze vervaardigd in kleine series. Een gelijkaardige stoel (met een andere zitting) is terug te vinden in de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel.
Majorelle, Louis
Nancy
vergulden
canneren
Parijs
riet
brons
Art Nouveau verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Art Nouveau-verzameling uit het Museum voor Sierkunst te Gent
Holiday
Reisstrijkijzer van de Belgische producent Nova. Dit was het enige reisstrijkijzer dat Nova op de markt heeft gebracht. Het zwarte handvat kan ingeklapt worden om zo compact mee te nemen op reis. Het toestel heeft een zwarte draaischakelaar dat de temperatuur van de te strijken stof aangeeft, wat niet frequent voorkomt bij reisstrijkijzers. Het toestel wordt in de gebruiksaanwijzing aangeprezen voor zijn 'extra platte' vorm en weegt 660 gram. De originele productverpakking, tevens aanwezig, is vormgegeven als een reiskoffertje.
Nova
Tongeren
fenolformaldehyde
polyvinylchloride met weekmaker
Kom met ingekraste bloemen
Deze auberginekleurige kom met vluchtig ingekraste florale motieven werd in de late Edoperiode, wat overeenkomt met de eerste helft van de 19de eeuw, gemaakt door de Japanse keramist Zengoro Hozen, beter bekend als Eiraku Hozen. Hij was de geadopteerde zoon van Zengoro Ryozen en de elfde meester in deze lijn van keramisten. Dit stuk wijkt ietwat af van andere delen van zijn productie en is een voorbeeld van Hozens vindingrijkheid en zin voor experiment. Het zegel op de onderkant van deze kom betekent Eiraku. Hozen was vooral gefascineerd door de keramiek van de Chinese Ming-dynastie en maakte het zijn levensdoel om hun kwaliteit te evenaren. Hij was hierin succesvol en kreeg van Tokugawa, heer van Kishu, de naam en het bijbehorende zegel 'Eiraku', de Japanse uitspraak voor de naam van de Ming-keizer Yung Lo. Door Hozen deze naam te geven, toonde Tokugawa dat zijn werk evenwaardig was aan de Chinese keramiek uit deze periode. Japanse objecten zoals deze kom kwamen tijdens de 19de eeuw via wereldtentoonstellingen en handelaars op de Europese markt terecht en werden gretig verzameld door de door de 'Oriënt' geobsedeerde bourgeoisie.
Hozen, Eiraku
krassen
glazuur
waterkoker
HD 2001
De lichtblauwe waterkoker met bordeauxrood handvat behoort tot de ‘Philips by Alessi’-lijn voor keukengerei. In dezelfde lijn verschenen ook een broodrooster, koffiezettoestel en vruchtenpers. Al de toestellen hebben zachte kleuren en ronde vormen. Het project werd uitgevoerd in overleg met Alessandro Mendini en de ontwerpers van het Philips Corporate Design team, onder leiding van Stefano Marzano. Het opzet was om het experimentele design en vakmanschap van Alessi te combineren met de hoogontwikkelde technologie van Philips. De lijn zette Philips op de kaart als een bedrijf dat het ontwerp van het product hoog aanschreef en toonde de mogelijkheden van een samenwerking tussen beide bedrijven. Men vond het belangrijk dat de objecten persoonlijk en menselijk aanvoelden, aangezien de keuken al te zeer een geautomatiseerde en functionele wereld was geworden. In alle ontwerpen werd gelet op duurzaamheid, efficiëntie, betrouwbaarheid en de 'warmte' van het ontwerp.
Mendini, Alessandro
Marzano, Stefano
Alessi
Crusinallo
Philips
Eindhoven (Noord-Brabant)
polyoxymethyleen
elastomeer
polyamide
kunststof
Tupperware
doos (houder)
deksel
Freeze-N-Stor
Deze stapelbare diepvriesdoos dient om ijs of restjes van maaltijden in een diepvries te bewaren. Ze is gemaakt uit polyethyleen, een lichte, sterke en isolerende kunststof. Tupperware, opgericht in 1946 door Earl Tupper, werd beroemd met de massaproductie van kunststof huishoudproducten, in het bijzonder voor het bereiden, serveren en bewaren van voedsel. In 1961 opende in België de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. Die kreeg in 1966 een ontwerpafdeling voor de Europese, Afrikaanse en Midden-Oosterse markt.
spuitgieten
polyethyleen
vruchtenpers
HD 2003
De lichtgroene vruchtenpers behoort tot de ‘Philips by Alessi’-lijn voor keukengerei. In dezelfde lijn verschenen ook een broodrooster, een koffiezettoestel en een waterkoker. Al de toestellen hebben zachte kleuren en ronde vormen. Het project werd uitgevoerd in overleg met Alessandro Mendini en de ontwerpers van het Philips Corporate Design team, onder leiding van Stefano Marzano. Het opzet was om het experimentele design en vakmanschap van Alessi te combineren met de hoogontwikkelde technologie van Philips. De lijn zette Philips op de kaart als een bedrijf dat het ontwerp van het product hoog aanschreef en toonde de mogelijkheden van een samenwerking tussen beide bedrijven. Men vond het belangrijk dat de objecten persoonlijk en menselijk aanvoelden, aangezien de keuken al te zeer een geautomatiseerde en functionele wereld was geworden. In alle ontwerpen werd gelet op duurzaamheid, efficiëntie, betrouwbaarheid en de 'warmte' van het ontwerp. De vruchtenpers bestaat uit een perskegel, zeef en motorgedeelte. Het snoer kan in het toestel opgeborgen worden.
acrylonitrilbutadieënstyreen
styreenacrylonitril
polypropyleen
synthetisch rubber
roestvrij staal
kleedje
naaldkant (objectnaam)
Kleedje in naaldkant
Voor de tentoonstelling 'Gentiana, 20 meubels en objekten van atelier Alchimia (Milano)’ in het Museum voor Sierkunst in 1986 wenste Alessandro Mendini dat een ontwerp van hem zou uitgevoerd worden in “Vlaamse” kant. Oud-textielleerkracht en kantverzamelaarster Elisa Hoste-De Vynck bewerkte voor het museum het ontwerp voor uitvoering in naaldkant, kloskant en Lierse kant en contacteerde potentiële uitvoerders. Uiteindelijk voerde Agnes Stevens in naaldkant het kleedje uit. Het werd gepresenteerd op de vierkleurige ‘Macaone’ tafel. Het patroon van het kantwerk met zijn grillige en uitbundige vormen illustreert de designfilosofie van Studio Alchimia dat zich afzette tegen de soberheid van het modernisme.
De Vynck, Elisa
naaldkant (techniek)
Stevens, Agnes
Zele
katoen
paardenhaar
Gentiana 20 meubels en objekten van Studio Alchimia (Milano)
Leren vide-poche
Deze vide-poche, een schaaltje om de inhoud van broekzakken in te legen, is uitgewerkt in gedecoreerd en gekleurd leer en voorzien van koperen knopen in de hoeken. De bodem is versierd met gestileerde bloemen. De binnenzijde is gevoerd met groene moirézijde. Op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent stelde juffrouw Dago een boekomslag, een vide-poche en andere voorwerpen in gedreven leer tentoon. Mogelijk werd deze vide-poche, die in 1914 werd aangekocht voor de museumcollectie, besteld tijdens de Wereldtentoonstelling. Dago exposeerde als lid van 'Les Arts de la Femme', een Brusselse vereniging die zich tussen 1908 en 1918 inzette om vrouwelijke beoefenaars van kunstambachten te ondersteunen bij het tentoonstellen en verkopen van hun werk. Aan de omslag hing een label met het logo van de vereniging, een vrouwenfiguur met een borduurwerk gedrukt in rode inkt. In de collectie bevinden zich ook objecten van andere leden van 'Les Arts de la Femme': een boekomslag in beschilderde zijde van Gabrielle Canivet en een leren boekomslag van juffrouw Moens.
Dago
wafelijzer
Monolux
Cilindervormig wafelijzer met zwarte handvaten. Het toestel werd standaard geleverd met één paar bakvormen. Andere soorten vormen kon men er apart bijkopen. Dit toestel is draaibaar waardoor de wafels gelijkmatig gebakken konden worden. Wellicht maakt dit toestel deel uit van een reeks wafelijzers die op het zelfde moment op de markt gebracht werden door Kalorik: 'Monolux', 'Waflux' en 'Pic Nic'. Allen hebben ze eenzelfde luxueuze vormgeving met bakelieten handvaten en pootjes met decoratieve lijnen.
Kalorik
broodrooster
Broodrooster
Metalen pop-up broodrooster met zwarte basis en handvaten van Kalorik. Wellicht was dit de eerste pop-up broodrooster die het bedrijf op de markt bracht.
Gembloux
Strijkijzer met zwart gesloten handvat
Elektrisch strijkijzer met zwart gesloten handvat in hout en metaal van de Belgische producent Nova. Aan de achterkant van het toestel is een stopcontact voorzien en de mogelijkheid om het in verticale stand te plaatsen. Dit toestel behoort tot een serie van de eerste strijkijzers van Nova, wellicht geproduceerd in Luik tijdens of net na WOII. Deze eerste strijkijzers hebben een sobere vormgeving die doet denken aan de toestellen die reeds voor de oorlog op de markt gebracht werden.
Luik (stad)
vork
Vork van het bestek 'Hybrid Cutlery'
titanium
tafelgerei (objectnaam)
Schaal van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de houtsoort op de onderkant van de schaal geeft het antwoord op de vraag 'wat?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Verboom, Sep
Pucallpa
Muñoz Blas, Arsenio
draaien (draaibank)
CiteIndigena
cumaru
Belgian design: generous nature
Vaas van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het handwerk op de onderkant van de vaas geeft het antwoord op de vraag 'hoe?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Kommetje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van het samenwerkingsverband op de onderkant van het kommetje geeft het antwoord op de vraag 'wie?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
pot
Potje van de tafelset Jiwi
Het benoemen van de plaats van productie op de onderkant van het potje geeft het antwoord op de vraag 'waar?'. Samen met de drie andere inscripties toont dit antwoord de kleine impact van Jiwi op zijn omgeving aan.
Rechthoekige geglazuurde tegel
Deze rechthoekige tegel is uitgevoerd in geglazuurd, witbakkend aardewerk. Alfred William Finch vervaardigde de tegel in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Eenvoudige decoratie met stippen, strepen of arabesken is typerend voor zijn creaties uit die periode. Lang werd foutief aangenomen dat Finch deze tegel maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. De tegel komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
Finch, Alfred William
Forges
vormen
engobe (klei)
Kopje met 'AF' monogram
De vormgeving van dit kopje in empirestijl is strak en eenvoudig, met vergulde details en subtiele ornamenten, zoals het sierlijk gevormde oor. Het stuk draagt daarnaast een verguld 'AF'-monogram met daarboven een bloemenkrans, waarschijnlijk de initialen van de opdrachtgever. Hoewel het model standaard was en op grote schaal werd geproduceerd, is de afwerking uniek en persoonlijk. Dit kopje werd vermoedelijk tijdens de eerste helft van de 19de eeuw gemaakt in Brussel of Parijs.
Europa
lusterglazuur
Stoel uit de eetkamer van Woning Geerardijn
In 1927 ontwierp Huib Hoste een woning en de aanpalende drukkerij Excelsior voor de familie Geerardijn in Sint-Andries, Brugge. Het museum bewaart naast een schrijftafel, deze eet- en woonkamermeubels van de woning. Het ensemble bestaat uit een eettafel, zes stoelen, twee armstoelen, een sofa, een zitbank voor in de hal, een salontafel en een kast. De meubels zijn opgebouwd uit verschillende verbonden vlakken en volumes, beschilderd in felle kleuren. De meubels tonen de invloed van de Nederlandse kunstbeweging De Stijl op Hostes werk. Hoste verbleef lange tijd in Nederland, waar hij de beweging leerde kennen, hoewel hij zelf nooit officieel lid was. Zelf zal hij hun ideeën wel minder radicaal toepassen. De meubels hebben een eigen, massieve, karakter en werden functioneel vormgegeven in de daarvoor bestemde ruimtes. In de jaren 1930, onder invloed van de internationale ontwikkelingen, zullen ook Hostes meubelontwerpen lichter worden en evolueren naar de industriële productie van stalen buismeubelen. Naast zijn architectonisch oeuvre maakte Huib Hoste ook tientallen interieurs, niet enkel als onderdeel van zijn architectuuropdrachten, maar ook als aanpassing van bestaande ruimtes.
Hoste, Huib
Ensembles
Modernisme: Belgische abstracte kunst en Europa (1912-1930)
Art Deco Belgique 1920-1940 (Villeneuve-d'Asq)
De dolle jaren in België 1920-1930
Zetel uit de eigen woning van de ontwerper
Deze zetel werd ontworpen door Jules Boulez. Hij was vooral bekend als schilder, maar ontwierp ook voor de toegepaste kunsten, zoals wand- en vloertapijten en meubels. Er is moeilijk één stijl te kleven op het oeuvre van Boulez. Hij leefde eerder afgezonderd en bleef in zijn werk (zowel als schilder als ontwerper) op zoek naar nieuwe vormen. Opvallend aan deze massieve zetel is het metalen frame waartussen het textiel gespannen werd en dat ingepast werd tussen een houten blokvorm. De structuur is zo duidelijk zichtbaar. De toepassing van metaal in meubilair was nieuw in de jaren 1920. Volgens de overlevering zouden er vier gelijkaardige zetels gemaakt zijn, waarvan er nog één in de familie van Boulez bewaard is. Op foto's van Boulezs eigen modernistische woning is alvast zo'n stoel te zien. Boulez liet vanaf 1928 het huis van zijn overleden schoonouders verbouwen. De bekleding van de stoel is vermoedelijk niet origineel.
Boulez, Jules
Oudenaarde
Modernismi
Art Deco
Versus, architectuur & kunst
Stoel in empirestijl
Deze stoel met vernieuwde bekleding heeft een gekromde rugleuning met bovenaan een band en een brede band als rugvulling. Dit type stoel werd populair tijdens het Directoire en in de empirestijl. De stoel rust op vier licht gebogen poten, de achterste daarvan sabelpoten ('à l'étrusque'), die zorgen voor een grote stabiliteit. De stoel is eenvoudig en gaat terug op de 'klismos'-stoel uit het klassieke Griekenland.
stof (textiel)
Chaise à la reine
Vergelijkbaar met armstoelen, kan dit type stoel 'chaise à la reine' worden genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de stoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. Opvallend zijn de overhoeks geplaatste gekromde poten en de gesneden symmetrische rocaille aan de voorzitregel. De vernieuwde bekleding werd vastgemaakt met stoffeernagels die een decoratief patroon vormen rondom de rugleuning en de zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collectie van Hôtel de Groesbeeck de Croix in Namen.
Vergulde stoel
In 1934 werden deze stoelen aan het museum overgedragen door de Stedelijke Commissie van Monumenten en Stadsgezichten. De adviescommissie kocht de stoelen zelf aan in 1916 van het Augustijnenklooster in Gent. Ze werden tentoongesteld in Huis de Pelikaan, waar de commissie zijn onderkomen kreeg van de stad. De set van zes stoelen en één armstoel heeft een robuuste uitstraling. De stoelen werden verguld en zijn voorzien van een nieuwe bekleding.
zachthout
overdracht
Gent. Duizend jaar kunst en cultuur
Gespekt en gedekt
Atlant
Massieve atlant die vermoedelijk diende als ondersteuning en decoratie van een Vlaamse buffetkast. Ook de rugzijde is versierd. Een gelijkaardige vrouwelijke kariatide in de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
kist
Fragment van een kistpaneel met leeuwenkop en vrouwenfiguur
Fragment van een massief paneel dat vermoedelijk deel uitmaakte van het voorbord van een kist, waarvan het sleutelgat omgeven is door een leeuwenkop. Een leeuw houdt in zijn muil een medaillon met een vrouwenbuste. Links van het medaillon staat een vrouwenfiguur waarvan de linkerhand op het medaillon rust en die in de rechterhand een brandende vuurtoorts houdt. Linksonder is tussen bladwerk een vogel met opengesperde vleugels voorgesteld. Het bladwerk eindigt deels in een fantastische kop en deels in een vaas met bladwerk en vruchten.
Blois
bureautafel
Bureautafel uit de eigen woning van de ontwerper
Deze bureautafel werd ontworpen door Jules Boulez. Hij was vooral bekend als schilder, maar ontwierp ook voor de toegepaste kunsten, zoals wand- en vloertapijten en meubels. Er is moeilijk één stijl te kleven op het oeuvre van Boulez. Hij leefde eerder afgezonderd en bleef in zijn werk (zowel als schilder als ontwerper) op zoek naar nieuwe vormen. Dit massieve bureaumeubel is gecombineerd met opbergruimte. Boulez liet vanaf 1928 het huis van zijn overleden schoonouders verbouwen tot kunstenaarswoning, waarvoor vermoedelijk ook deze tafel werd ontworpen.
Forms From Flanders (Porto)
commode
Commode met Louis XVI-beslag
Deze subtiel gebombeerde of bolle commode of ladekast steunt vooraan op twee klauwen. Net zoals de welving in het voorvlak gaat ook de profilering op het voorbord van de lades terug op de Louis XV-stijl. Tegelijk heeft de constructie strakkere lijnen en gaat het symmetrische beslag (de slotplaten en de ladetrekkers) met bijvoorbeeld slingers, terug op de latere Louis XVI-stijl. Een combinatie van dergelijke elementen verwijst vermoedelijk naar een uitvoeringsdatum in de 19de eeuw. Dit vermoeden wordt versterkt door de kwaliteit van het snijwerk. In de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Een vergelijkbare kast is te vinden in de collectie van Museum M Leuven.
Nederlanden
Stoel met S-vormige rugstijlen en kruisverbinding tussen de poten
Deze stoel met een vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met enkele tegengestelde S-vormige stijlen. Zoals gebruikelijk in deze periode heeft de zitting de vorm van een trapezium dat aan de voorzijde licht buigt. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Deze stoel is later voorzien geweest van armleuningen. Sporen van de pen-en-gatverbindingen zijn nog te zien in de buitenste stijlen van de rugleuning en in de zijregels van de zitting. Het blank gelaten hout van de stoel, hier met fijn snijwerk, is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Vergelijkbare meubels zijn te vinden in de collecties van Grand Curtius en het Ansembourg Museum in Luik en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
tafellamp
Tafellamp met schijven
De keramieken voet van deze tafellamp met schijven heeft een vaste vorm. De schijven zijn niet beweeglijk.
kan
Kruik met bloemen en vogels
Deze aardewerken kruik met één oor is beschilderd met een vluchtig decor van bloemen en vogels in rood, roze, grijs en zwart op een beige ondergrond. Het stuk heeft een oosterse of bijna antieke uitstraling. Hoewel het erg oud oogt, is dat waarschijnlijk niet het geval. Vermoedelijk werd het in de 19de eeuw vervaardigd als sierobject of souvenir voor toeristen. In 1913 werd de kruik door architect Edmond De Vigne aan het museum geschonken, waar het op een oud etiket eenvoudig werd beschreven als 'Oostersche kunst'.
verf
Stoel met S-vormige rugstijlen
Deze stoel met een vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met twee tegengestelde, S-vormige stijlen. Zoals gebruikelijk in deze periode heeft de zitting de vorm van een trapezium dat aan de voorzijde licht buigt. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Het blank gelaten hout van de stoel, hier met floraal snijwerk, is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collectie van Musée d'Archéologie et du Folklore in Verviers.
Prinsbisdom Luik
Stoel met opengewerkte rugplank
Deze stoel met vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met een opengewerkte rugplank. De lichte welving van de hoge rugleuning, die uit Engeland komt overwaaien, moest het zitten aangenamer maken. Twee tegengestelde, S-vormen verdelen de rug in verticale delen, afgewerkt met snijwerk. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen.Het blank gelaten hout van de stoel is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Couvenmuseum in Aken en het Musée d'Archéologie et du Folklore in Verviers.
Kom met 'AF' monogram
De vormgeving van deze kom in empirestijl is strak en eenvoudig met verguld randje. Het stuk draagt daarnaast een verguld 'AF'-monogram met daarboven een bloemenkrans, waarschijnlijk de initialen van de opdrachtgever. Hoewel het model standaard was en op grote schaal werd geproduceerd, is de afwerking uniek en persoonlijk. Deze kom werd vermoedelijk tijdens de eerste helft van de 19de eeuw gemaakt in Brussel of Parijs.
tabakspot
staander
Tabakspot op sokkel
Deze ronde aardewerken tabakspot staat op een ebbenhouten sokkeltje. De pot is bruin gevlamd geglazuurd; het deksel en de wanden zijn gedecoreerd met Japanse motieven in basreliëf. Het sokkeltje heeft de vorm van een rond tafeltje op vijf gekrulde pootjes en een rijk gesculpteerde rand. De Franse keramist Henri Simmen maakte de pot en zijn Japanse vrouw Eugénie O'Kin voorzag het object van een sokkel.
Simmen, Henri
Meudon
O'Kin, Eugénie
Gestalte/Grafische vormgeving: Collect & show
Armstoel met opengewerkte rugleuning
Deze armstoel heeft een opengewerkte rugleuning met snijwerk van onder andere schelpen. Ook een identieke armstoel wordt in de collectie van het museum bewaard. Hoewel deze stoelen vermoedelijk afkomstig zijn uit de Noordelijke Nederlanden, is de Engelse invloed groot. De naar achteren geplaatste armleggers (die eindigen op forse voluten) en de brede zitting van de stoel weerspiegelen de mode van de tijd, waarin vrouwen wijde mouwen en rokken droegen. De bekleding van de stoel werd vernieuwd. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Victoria and Albert Museum en de collectie van Iveagh Bequest in Kenwood House in Londen.
Stoel met gevlochten rugstijlen
Deze stoel met vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met een opengewerkte rugplank. De verticale stijlen lijken gevlochten. De lichte welving van de hoge rugleuning, die uit Engeland komt overwaaien, moest het zitten aangenamer maken. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten die hier eindigen op hoeven, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen.
Zuidelijke Nederlanden
speeltafel
opklapbare tafel
Speeltafel met klauw-en-balpoten
In de loop van de 18de eeuw, wanneer men comfort en gezelligheid steeds belangrijker vindt, komen er meer kleinere en makkelijker verplaatsbare tafels in de interieurs met verschillende functies, zoals deze speeltafel. Gesloten, lijkt de tafel een eenvoudige wandtafel, maar het blad klapt open tot een met textiel bekleed speeloppervlak. De poten met klauw-en-balvoeten en de acanthusbladen op de knieën duiden op een Engelse afkomst of invloed.
salontafel
Salontafel uit de woonkamer van Woning Geerardijn
7 arts
Tafels van de 20ste eeuw
La couleur constructive
japon
Roze japon
Deze comfortabele, roze avondjurk van Yvette Lauwaert is gebaseerd op nachtkleding en heeft een folkloristische inslag. Het kledingstuk heeft een vierkant inzetstuk met een diepe, vierkante halsuitsnijding en een verhoogde taille. Aan het inzetstuk is een lange, geplooide rok gefronst aangehecht en zijn de wijde, gefronselde mouwen recht aangezet. Het vierkante inzetstuk is aan de voorzijde versierd met een paneel in patchwork in in fuchsia, lila en paars. Het ontwerp sluit aan bij de vrije street style die in Londen floreerde en de conventies van de Parijse mode doorbrak. De japon maakte deel uit van de collectie van 1976 die op een modeshow in een kunstgalerij in Ronse werd voorgesteld. Het museum bewaart een tweede, gelijkaardige jurk uit diezelfde collectie.
Lauwaert, Yvette
Artistieke textielkreaties van Yvette Lauwaert
staande klok
Staande klok met engel
Deze grote staande klok met dubbel klokkenspel is bekroond met een volplastische engel met een bazuin en verder versierd met panelen en snijwerk van onder andere bloemenlambrekijns. Zowel de overhoeks geplaatste stijlen als de vooruitspringende kroonlijst zijn barokke kenmerken. Opvallend is het gegraveerde wapenschild boven de wijzerplaat en de naam van de Gentse maker eronder. Deze Joannes Volcker werd in 1728 vrijmeester in de Gentse nering van de smeden, waartoe de horlogemakers behoorden.
Volcker, Joannes
Kunstwerken verworven door de staat-1974-1975 [Brussel]
Zetel met verstelbare rugleuning uit de woonkamer van Woning Geerardijn
dennenhout
fluweel
10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie
nachttafel
Nachtkastje uit een slaapkamer van de familie Braun
Dit nachtkastje behoort tot een slaapkamerensemble dat de advocaat en politicus Alexandre Braun en zijn echtgenote Stéphanie Marcq in 1897 aankochten in de Brusselse winkel van Gustave Serrurier-Bovy. Pas een jaar eerder had de Luikse ontwerper een filiaal van zijn meubel- en interieurzaak geopend in de hoofdstad. Het meubel deed waarschijnlijk dienst in de eigen woning van het echtpaar in de rue du Prince Royal in Elsene. Het slaapkamerensemble bestaat uit twee enkele bedden, twee nachtkastjes, een kleerkast, een wastafel, een kleine tafel en twee stoelen. De meubels in notenhout hebben een elegante maar overwegend sobere vormgeving.
Serrurier-Bovy, Gustave
Ohain
Stoel voor het echtpaar Kröller-Müller
Deze stoel vormt samen met vijf gelijkende stoelen, een ovalen tafel, een buffetkast en een kleine bijzettafel een ensemble dat afkomstig is uit een van de huizen van de familie Kröller-Müller in Nederland, vermoedelijk uit het jachtslot of een van de bijgebouwen in het Nationale Park De Hoge Veluwe. Volgens de overlevering zou het ensemble afkomstig zijn uit de boerderij de Zwarte Berg op het domein. De architect Berlage, die ook dit ensemble ontwierp, ontwierp vanaf 1915 het Jachtslot Sint-Hubertus in het park als een buitenverblijf van de familie Kröller-Müller. Het slot werd ontworpen in een stijl die werd gebaseerd op Engelse landhuizen. Berlage ontwierp zowel het huis als het interieur, de gebruiksvoorwerpen en de directe buitenruimte rond de woning als een totaalkunstwerk. Door onenigheid met de opdrachtgeefster Helene Kröller-Müller zal Berlage vóór de oplevering opstappen. In hetzelfde park werd later, in 1938, ook het Kröller-Müller Museum geopend, naar ontwerp van Henry van de Velde. Berlages eerdere ontwerp voor het museum werd, alweer door onenigheid, niet uitgevoerd. Na de dood van het echtpaar Kröller-Müller kwam het meubelensemble in het bezit van Salomon van Deventer, medewerker en vertrouweling van de familie. Van Deventer had een eigen appartement in het jachtslot Sint-Hubertus. De meubels in dit ensemble zijn sober vormgegeven, kenmerkend voor Berlages rationele ontwerpen waarin de constructie en functie van de meubels primeren.
Berlage, Hendrik Petrus
Amsterdam
't Binnenhuis
Arnhem
spiegel
Ronde spiegel voor een kaptafel
Emile-Jaques Ruhlmann ontwierp deze luxueuze draaibare tafelspiegel. De spiegel steunt op fijne bolpoten en werd met fineer en inlegwerk van ivoor afgewerkt. Ruhlmann is gekend als een van de belangrijkste Franse ontwerpers net voor en na de Eerste Wereldoorlog. Hij was een zogenaamde 'ensemblier': hij ontwierp of liet verschillende onderdelen van een interieur ontwerpen en vervaardigen met één geheel in gedachten. Ruhlmann baseerde zich op de Franse (neo)stijlen uit de 18de en de 19de eeuw, maar werkte deze kwalitatief uit in de toenmalige art-decostijl.
Ruhlmann, Jacques-Emile
spiegelglas
Art Deco - Paris
Decortegel met bloem
Deze rechthoekige wandtegel is uitgevoerd in witbakkend aardewerk en voorzien van een roodbruine engobe en van een vanille-gele glanzende glazuur. Alfred William Finch vervaardigde de tegel in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Lang werd foutief aangenomen dat Finch deze tegel maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. De tegel komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
engoberen
wandspiegel
Wandspiegel met vergulde lijst
Wandspiegel met vergulde lijst van opengewerkt symmetrisch stucwerk.
gips
Meubelensemble uit de eigen woning van de ontwerper
serveerwagen
Serveerwagen uit de eigen woning van de ontwerper
Gaston Eysselinck, pionier op het gebied van moderne architectuur in België, ontwierp deze serveertafel voor zijn eigen woning in het Miljoenenkwartier in Gent. Hij ontwierp naast vast meubilair ook lichte buismeubels als een van de eerste architecten in België. Daarmee volgde hij het voorbeeld van andere Europese ontwerpers zoals Marcel Breuer. Naar analogie met Duitse voorbeelden ontwierp hij een compleet ensemble om verschillende functies te vervullen en gaf hij de ontwerpen afkortingen en nummers voor modellen. Eysselinck wilde de meubelontwerpen commercialiseren onder de naam FRATSTA (Fabriek voor RATionele STAalmeubelen), maar dat werd geen succes. Deze serveertafel is waarschijnlijk uniek. Het ontwerp combineert verschillende functies: serveerwagen, drankwagen en een bak voor een krant of dergelijke.
Eysselinck, Gaston
FRATSTA
natuurlijk rubber
bruikleen
Een meubel is ook een huis
Biënnale Classic '87
Gaston Eysselinck
Voorstelling meubeluitgaven Boreas
Gaston Eysselinck (1907-1953). Architekt en meubeldesigner
ledikant
kleerkast
toilettafel
Slaapkamerensemble met ingebrande florale versiering
Deze eenpersoonsslaapkamer is versierd met een ingebrand floraal motief in Jugendstil. Voordien werd gedacht dat het ensemble werd ontworpen door Gustav Siegel die aan het hoofd stond van de ontwerpafdeling van het Oostenrijkse bedrijf Jacob en Josef Kohn, maar dat is niet zeker. Net zoals hun grootste concurrent Gebrüder Thonet bracht de firma Kohn meubels uit gebogen hout op de markt. Siegel ontwierp voor Kohn onder meer een salon en een slaapkamer op de Parijse Exposition Universelle in 1900. Jacob en Josef Kohn was vernieuwend in zijn samenwerkingen met moderne architecten.
100 jaar, 100 mensen, 100 objecten
Stoel uit Villa Les Bruyères
Deze stoel is afkomstig uit Villa Les Bruyères van Achille Dopchie in Ronse. In 1901 gaf de textielfabrikant aan Victor Horta de opdracht om zijn landhuis te verbouwen en te bemeubelen. Kort daarvoor had Horta in Ronse Villa Carpentier gerealiseerd, een luxueus landhuis in art nouveaustijl. Zowel bij de familie Carpentier als bij de familie Dopchie was de architect aangeprezen door de in Ronse geboren beeldhouwer Fernand Dubois, voor wie hij in dezelfde periode ook een kunstenaarswoning in Brussel ontwierp. Na 1900 voerde Horta meerdere bescheiden opdrachten uit zoals verbouwingen en uitbreidingen. Villa Les Bruyères, ook bekend geworden als Huis Dopchie, was een voormalig jachtpaviljoen uit de jaren 1860. De aanpassingen van Horta hadden vooral tot doel om meer licht binnen te halen in het interieur. Het belangrijkste deel van de opdracht bestond uit het ontwerpen van het nieuwe meubilair, dat de architect afstemde op de vrij sobere architectuur. Naast deze tafel met vier stoelen bewaart het museum een wandmeubel en een eettafel met zes stoelen uit dezelfde villa. Andere meubelen worden bewaard in het Hortamuseum en het Museum voor Kunst en Geschiedenis.
Horta, Victor
Menuiseries Pelseneer
Ronse
Vaasje met vier druppels
Dit vaasje in roodbakkend aardewerk is afgewerkt met mauve, blauwe en groene glazuren. De vierzijdige basis en lichaam gaan geleidelijk over in een rond lichaam, schouders en hals. Over een groene basisglazuur loopt een mauve-blauwe glazuur. Op de vier hoeken van het lichaam lopen druppels naar beneden.
Maes (Sint-Amandsberg)
Sint-Amandsberg
kapstok
legplank
Kapstok uit de hal van Woning Geerardijn
buste
Witte Lazarus
Bijbelse en mythologische figuren vormden een voorname inspiratiebron voor Carmen Dionyse. Deze buste stelt Lazarus van Bethanië voor, de overleden broer van Martha en Maria die door Jezus weer tot leven werd gewekt. Om die reden werd Lazarus een christelijk symbool voor wederopstanding en de onsterfelijkheid van de mens. De levensgrote buste bestaat uit hooggebrand wit aardewerk met korst- en kristalglazuur. De witte kleur komt overeen met de traditionele, mummie-achtige weergave van Lazarus gehuld in witte doeken. In 1980 maakte Dionyse een tweede Lazarusbuste in een zwarte kleur.
Dionyse, Carmen
Belgium Art Design (2019)
Sacrale Kunst van Onze Tijd
Carmen Dionyse
Keramiek van Carmen Dionyse
Massief paneel met vrouwenportret in een centraal medaillon. Het medaillon is omgeven door grotesken. Het paneel vormde vermoedelijk het voorbord van een lade. Op de linker- en rechterachterzijde zijn zwaluwstaartverbindingen zichtbaar. De vier randprofielen werden in verstek samengebracht. Aan de lange zijden werden ze uit het paneel zelf gesneden, terwijl ze aan de korte zijden met nagels aan het paneel bevestigd werden. Een gelijkaardig paneel met een mannenportret in een centraal medaillon uit de collectie van het museum is vermoedelijk afkomstig van hetzelfde meubel.
Deze stoel met een vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met enkele tegengestelde S-vormige stijlen. Zoals gebruikelijk in deze periode heeft de zitting de vorm van een trapezium dat aan de voorzijde licht buigt. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, zogenaamde cabriolepoten, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Het blank gelaten hout van de stoel, hier met fijn snijwerk, is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Vergelijkbare meubels zijn te vinden in de collecties van Grand Curtius in Luik en Museum Hof van Busleyden in Mechelen.
Fragment van een kistpaneel met maaswerk en kroon
Fragment van een massief paneel met gevlamd maaswerk dat vermoedelijk het voorbord van een kist vormde. Maaswerk met visblaasmotieven was kenmerkend voor het laatgotische raamwerk van vensters. Bovenaan is een ruimte onversierd gelaten voor het beslag. Onder deze effen ruimte is in een rondboog een kroon gesneden boven het monogram 'ihsma'.
Stoel met opengewerkte rugsteun en kruisverbinding tussen de poten
Deze stoel met vernieuwde beklede zitting heeft een rugleuning met een opengewerkte rugsteun en een met loofwerk versierde handgreep. De lichte welving van de hoge rugleuning, die uit Engeland komt overwaaien, moest het zitten aangenamer maken. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste poten, die hier eindigen op hoefjes, zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Vergelijkbare exemplaren zijn te vinden in de collectie van het Residenzmuseum in München.
Fauteuil à la reine met kruisverbinding tussen de poten
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil à la reine' genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de armstoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. De S-vormige poten van deze stoel, zogenaamde cabriolepoten, zijn met een kruisvormig stel gebogen regels verbonden. De bekleding is mogelijk oorspronkelijk. Ze werd vastgemaakt met stoffeernagels die een decoratief patroon vormen rondom de zitting, de rugleuning en de manchetten (de kussentjes op de armleggers). Met een halve kruissteek werd het weefsel geborduurd met symmetrisch bladwerk. De licht naar achteren geplaatste armleggers en de brede zitting van de stoel weerspiegelen de mode van de tijd, waarin vrouwen wijde mouwen en rokken droegen. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van Museum Hof van Busleyden in Mechelen en Nasjonalmuseet in Oslo.
Zuil met vergulde druivenrank
Getorste zuil versierd met een druivenrank uit stucwerk. Het kapiteel bestaat uit bladwerk.
Fauteuil à la reine
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil à la reine' genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de armstoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. Deze stoel werd versierd met snijwerk van onder meer een schelp aan de voorste regel van het zitraam en steunt op S-vormige poten, zogenaamde cabriolepoten. De naar achteren geplaatste armleggers en de brede zitting van de stoel weerspiegelen de mode van de tijd, waarin vrouwen wijde mouwen en rokken droegen. De bekleding van de stoel werd vernieuwd. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van Rijksmuseum in Amsterdam en Grand Curtius in Luik.
olmenhout
Vergelijkbaar met armstoelen, kan dit type stoel 'chaise à la reine' worden genoemd door de rechte rugleuning. Deze stoelen werden langs de muren van de vertrekken geplaatst als decoratie, tegenover de stoelen 'en cabriolet' met gekromde rug, die dienden voor dagelijks gebruik. Opvallend zijn de overhoeks geplaatste gekromde poten en het snijwerk van rocailles. De vernieuwde bekleding werd afgezet met een gevlochten bies. vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collectie van Hôtel de Groesbeeck de Croix in Namen.
bijzettafel
Bijzettafel met gebogen poten en hoeven
In de loop van de 18de eeuw, wanneer men comfort en gezelligheid steeds belangrijker vindt, komen er meer kleinere en makkelijker verplaatsbare tafels in de interieurs met verschillende functies zoals speel- of theetafels. Deze tafel met gebogen poten en hoeven staat dan ook in contrast met de zware tafels uit de 17de eeuw. Hoewel deze tafel stilistisch teruggaat op voorbeelden uit de 18de eeuw in rococostijl, werd dit exemplaar vervaardigd in de 19de eeuw. Kenmerken van de 18de-eeuwse meubelstijlen zullen lang blijven doorwerken. In de 19de eeuw was er ook een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Ook in de 20ste eeuw bleven deze neostijlen populair.
kaptafel
schrijfmeubel
Kaptafel met schrijftablet
In gesloten toestand lijkt dit tafeltje een bureau versierd met marqueterie met onder meer slingers, lijsten en maskers. Het bovenblad is echter in drie delen open te klappen met in het midden een opstaande spiegel. De kaptafel die zo tevoorschijn komt heeft verschillende vakjes en lades. Het intieme karakter van het meubel wordt nog versterkt door het kleine schrijftablet dat van onder de spiegel kan worden uitgeschoven. Vergelijkbare tafels zijn te vinden in de collectie van Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
marqueterie
olijfhout
rozenhout
Boudoir
Armstoel met rugleuning 'en médaillon'
Dit Franse type armstoel wordt 'fauteuil en cabriolet' genoemd door de gekromde rug. Deze stoelen dienden voor dagelijks gebruik, terwijl de armstoelen 'à la reine' langs de muren van de vertrekken werden geplaatst als decoratie. De ovalen rugleuning ('en médaillon') is kenmerkend voor de Louis XVI-stijl, net zoals de rechte gecanneleerde poten die zichtbaar overgaan in de regels en de armleuningen. De stoel is fijn versierd met bijvoorbeeld een gesculpteerde vlechtlijst op de regels en gesneden rozetten. De bekleding is vernieuwd en onder de bekleding heeft de stoel een rieten zitting. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het voormalige Museum Ridder Smidt Van Gelder in Antwerpen en Musée des Arts Décoratifs in Parijs.
Dijon
beeldhouwwerk
Kast-skulptuur
Kast in gelakte vezelplaat met spiegelvlakken.
De Mey, Jos
Van Den Berghe-Pauvers
vezelplaat
kunststof (tv)
Koffiekan met 'AF' monogram
De vormgeving van deze koffiekan in empirestijl is strak en eenvoudig, met vergulde details en subtiele ornamenten, zoals een sierlijk krullend oor en een tuit in de vorm van een fabeldier. Het stuk draagt daarnaast een verguld 'AF'-monogram met daarboven een bloemenkrans, waarschijnlijk de initialen van de opdrachtgever. Hoewel het model standaard was en op grote schaal werd geproduceerd, is de afwerking uniek en persoonlijk. Deze koffiekan werd vermoedelijk tijdens de eerste helft van de 19de eeuw gemaakt in Brussel of Parijs.
tegeltableau
lijst (interieurinrichting)
Tegeltableau van decortegels met gestileerde bloemmotieven
Het tableau is samengesteld uit drie verschillende tegels met ornamentdecors met florale motieven.
Spanje
porseleinkast
Orgelgebogen porseleinkast
Deze vitrinekast bestaat uit een gesloten onderkast en een bovenkast met schappen achter de glazen deuren. Kostbaarheden, zoals porselein of zilverwerk, konden zo permanent en veilig worden tentoongespreid. De onderkast is orgelgebogen: het plan in het voorvlak is hol-en-bol gegolfd, wat herinnert aan orgelpijpen. De kast werd afgewerkt met rocaillesnijwerk. Een vergelijkbare kast is te vinden in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam.
Noordelijke Nederlanden
secretaire
Secretaire met asymmetrisch snijwerk
Deze secretaire of schrijftafel met drie lades is bovenaan afgesloten door een schuinstaand en neerklapbaar blad, waarachter zich verschillende laatjes en vakjes bevinden voor het bewaren van schrijfbenodigdheden en geheimen, zogenaamde 'secrets'. Het neergeklapte blad, steunend op twee smalle uittreklaatjes, dient als schrijfblad. Het blank gelaten hout, hier met symmetrisch snijwerk met rocialles, is kenmerkend voor de zogenaamde 'Luikse régence' of 'Luiks-Akense meubelstijl'. Een vergelijkbaar meubel is te vinden in de collectie van het Ansembourg Museum in Luik.
Stoel met bloemenmarqueterie en masker
Deze stoel met vernieuwde bekleding is versierd met bloemenmarqueterie, onderbroken door een masker aan de voorzitregel. Opvallend zijn ook de voorpoten met klauw-en-balvoeten, een aan Chinese meubels ontleend motief, dat ook vaak te zien is bij Engelse meubels uit de 18de eeuw. Verbindingen tussen de poten worden in het begin van de 18de eeuw stilaan overbodig: de gekromde overhoeks geplaatste voorpoten zorgen ervoor dat de stoel stabiel kan blijven, ook zonder regels of verbindingen. Vergelijkbare stoelen zijn te vinden in de collecties van het Rijksmuseum Amsterdam, het Kunstmuseum Den Haag en Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg.
buikkabinet
Buikkabinet met klauwvoeten
Dit buikkabinet (een zogenaamd 'Hollands kabinet') steunt vooraan op twee klauwpoten. De kast dankt zijn naam aan de 'buik' of gebombeerde vorm van de onderkast. De kast is versierd met gesneden bloemen en rocailles en werd gefineerd. De kroonlijst loopt trapsgewijs omhoog in een toogkap. Bovenaan zijn de oppervlaktes afgeplat, waardoor men op de drie trappen kostbaarheden zoals porselein kon te pronk zetten. Vergelijkbare kasten zijn te vinden in de collecties van het Rijksmuseum en het Stedelijk Museum Amsterdam.
wortelnoothout
In de loop van de 18de eeuw, wanneer men comfort en gezelligheid steeds belangrijker vindt, komen er meer kleinere en makkelijker verplaatsbare tafels in de interieurs met verschillende functies zoals speel- of theetafels. Deze tafel met gebogen poten en hoeven staat dan ook in contrast met de zware tafels uit de 17de eeuw. Hoewel deze tafel stilistisch teruggaat op voorbeelden uit de 18de eeuw, werd dit exemplaar vervaardigd in de 19de eeuw. Kenmerken van de 18de-eeuwse meubelstijlen zullen lang blijven doorwerken. In de 19de eeuw was er ook een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Ook in de 20ste eeuw bleven deze neostijlen populair.
Porseleinkast met gebroken kroonlijst
Deze vitrinekast bestaat uit een gesloten onderkast en een bovenkast met schappen achter glazen deuren. Kostbaarheden, zoals porselein of zilverwerk, konden zo permanent en veilig worden tentoongespreid. De kroonlijst, de overhoeks geplaatste stijlen en de leeuwenpoten waarop de kast steunt, zijn kenmerkend voor de late barok en de rococo of Lodewijk XV-stijl. Een vergelijkbaar kastmeubel is te vinden in de collectie van M Leuven.
hangoortafel
Hangoortafel met verbonden gedraaide poten
Deze tafel heeft twee halfronde zijbladen die kunnen opklappen, om zo het oppervlak van het vaste middendeel te vergroten. De hangoortafel dankt zijn naam aan deze afhangende bladen. Typische voor deze tafels die in de Nederlanden en in Engeland werden geproduceerd, zijn de in de lengte doorgezaagde poten waarop de zijbladen rusten. Hoewel dit type tafel al vanaf de 17de eeuw voorkomt, werd dit exemplaar vermoedelijk in de 19de eeuw uitgevoerd. In de 19de eeuw was er een vernieuwde belangstelling voor verschillende eerdere meubelstijlen, waarbij elementen eclectisch werden gecombineerd met elkaar, met nieuwe ideeën en moderne technieken en materialen. Deze zogenaamde neostijlen zullen ook in de 20ste-eeuw blijven doorwerken.
Stoel met gebogen rugband
Deze stoel met vernieuwde bekleding heeft een open rug met bovenaan een gekromde band. Dit type stoel werd populair tijdens het Directoire en in de empirestijl. De stoel rust op vier licht gebogen poten, de achterste daarvan sabelpoten ('à l'étrusque'), die zorgen voor een grote stabiliteit. De stoel is eenvoudig en gaat terug op de 'klismos'-stoel uit het klassieke Griekenland.
wandtafel
Halvemaantafeltje
Deze wandtafel in de vorm van een halve maan met marqueterie steunt op lange, spitse poten. Op het tafelblad is een gedraaide schelp afgebeeld. Net als de poten, is ook het beslagwerk kenmerkend voor de classicistische of Louis XVI-stijl. Een vergelijkbare tafel is te vinden in de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam.
bruikleen: objecten opgesteld in Hotel d'Hane Steenhuysen
Inrichting Hotel d'Hane Steenhuyse
Vierkante geglazuurde decortegel met stippen in hoeken
Deze vierkante tegel is uitgevoerd in geglazuurd, witbakkend aardewerk. De vier hoeken zijn versierd met witgele engobe stippen. Alfred William Finch vervaardigde de tegel in zijn eigen atelier in Forges, waar hij actief was tussen 1895 en 1897. Hij maakte er gebruik van de lokale, witte klei. Eenvoudige decoratie met stippen, strepen of arabesken is typerend voor zijn creaties uit die periode. Lang werd foutief aangenomen dat Finch deze tegel maakte in het kelderatelier van Henry van de Velde in Villa Bloemenwerf te Ukkel. In de woning van van de Velde is nooit een oven geplaatst die geschikt was voor het bakken van dergelijke tegels, maar Finch had er wel een opslagplaats voor zijn keramische productie. Waarschijnlijk had hij van de Velde, die veel contacten had, verzocht om hem te helpen bij de verkoop. De tegel komen in elk geval uit de nalatenschap van Henry van de Velde.
vloerkleed
Ovalen vloerkleed van het model van Woning Behn
Het tapijt is uitgevoerd naar het ontwerp dat Van huffel in 1920 maakte voor de woning van Clément Behn in Ninove. In de florale band rond het raster zijn in twee cirkels de merktekens 'AVH' (naar de ontwerper Albert Van huffel) en 'ADCD' (naar de uitvoerder L'Art Décoratif Céline Dangotte) aangebracht. Het buitenste parelmotief sluit ook aan bij de vaak donkerdere parelaccenten op de meubels die Van huffel ontwierp. Het is overigens niet gebruikelijk dat de ontwerper zijn meubelstukken signeert zoals bij dit tapijt wel het geval is. Het museum bewaart ook een tweede gelijkend tapijt uit het interieur van de familie Lévy.
knopen (textielvervaardiging)
Keuller, H. F.
Hamme
wol
Eetkamerstoel voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst in Turijn
Voor de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve Kunst te Turijn in 1902 richtte Georges Hobé in het Belgische paviljoen een eetkamer en een werkkamer voor een landhuis in. Centraal in de eetkamer stond een tafel met deze zes stoelen. Het ontwerp van de stoelen is vormelijk verwant aan de armstoelen voor de werkkamer, hoewel het 'landelijke' karakter in het meubilair voor de eetkamer minder uitgesproken is. De sobere, lineaire vormgeving van de meubels contrasteerde sterk met de ontwerpen van Victor Horta, die ook in Turijn te zien waren. Het museum bewaart ook wandkasten, een zitbank, armstoelen en een staande klok van hetzelfde ensemble. Het is niet uitgesloten dat de meubels ontworpen werden door Hobés medewerker Antoine Pompe. Hij maakte een ontwerptekening voor de werkkamer, maar het is niet duidelijk of hij de meubels ook daadwerkelijk ontwierp. Pompe werkte rond 1899-1900 als tekenaar voor Victor Horta en van 1899 tot 1903 voor Hobé. Daarna ging hij aan de slag als zelfstandig architect.
Hobé, Georges
Esposizione d'Arte decorativa moderna
kamerscherm
Kamerscherm met goudleer
Vanaf de 17de eeuw werden oosterse vouwschermen naar Europa gebracht, waar ze al snel ook werden geproduceerd. Dit scherm is versierd met kostbaar goudleer, beschilderd met veelkleurige florale motieven. De schildering herhaalt zich drie keer, een keer over elk van de panelen. Het bloemenpatroon en kleurgebruik zijn kenmerkend voor de rococo of Lodewijk XV-stijl. De nagels waarmee het leder werd vastgezet vormen een decoratief patroon aan de zijkanten. Dit kamerscherm zou al vanaf de 18de eeuw in gebruik geweest zijn in Hotel de Coninck waarin het museum sinds de jaren 1920 gevestigd is.
Une histoire de paravent
Salontafel uit reeks 'Amanta'
In 1966 gaf het pas opgerichte bedrijf C&B Italia aan Mario Bellini de opdracht om een innovatief woonkamerensemble te ontwerpen. Bellini creëerde 'Amanta', een modulair meubelsysteem bestaande uit een eenpersoonszetel, een voetbank, een rechthoekig salontafel en een vierkant salontafel. De losse meubelstukken boden talrijke mogelijke opstellingen en waren op die manier toepasbaar in zowat elke woonkamer. De vierkante tafel past perfect in de rechte hoek tussen twee zetels.
Bellini, Mario
versterkt reactiespuitgieten
C&B Italia
thermoharder
glasvezel
Hemelveerdegem
Uit de reserves. Design uit fifties en sixties
Buste uit de reeks 'Bureaukraten'
Achiel Pauwels heeft in zijn werk bijzondere aandacht voor humor en fysionomie. Dat resulteerde vanaf 1965 in een aantal reeksen met karikaturale voorstellingen van bureaucraten, generaals, vorstinnen en andere prominente figuren. Kenmerkend zijn de sterke profilering van het gezicht en de kledij, de dynamische houding en de reliëfwerking met licht- en schaduweffecten.
Pauwels, Achiel
Aftocht geblazen - Achiel Pauwels en Luc Verstraete
Schaalmodel van de stoel '.03'
Dit schaalmodel van de .03 maakt deel uit van de miniatuurcollectie van het Vitra Design Museum in het Duitse Weil-am-Rhein.
Vitra
Weil am Rhein
Maarten Van Severen & Co. Over ontwerpers, kunstenaars en makers
Stoel door meubelatelier 'La Flandre'
Dit ensemble werd uitgevoerd door het meubelatelier 'La Flandre' onder leiding van Charles Van Beerleire. Phillipe Smets was de vaste tekenaar van het bedrijf en Richard De Meyer ontwierp en vervaardigde vaak het metaalwerk, maar het is niet met zekerheid te zeggen of zij ook aan deze meubelstukken meewerkten. Van Beerleire werkte ook met andere ontwerpers samen, zoals Oscar Van de Voorde waarmee hij voor de eerste maal samenwerkte voor de Internationale Tentoonstelling van Decoratieve en Industriële Kunsten van 1925 in Parijs. De stijl 'art deco' zal later zijn naam danken aan deze tentoonstelling. Het ontwerp van dit ensemble met tafel, twee kasten en zes stoelen is een meer eigentijdse, door de art deco geïnspireerde uitvoering van de gekende 18de-eeuwse rococovormen zoals de gekrulde poten van de tafel en kasten of de opengewerkte rugleuningen van de stoelen.
Van Beerleire, Charles
La Flandre
imitatieleer
Balkvormige vaas met kraterglazuur
Vanaf 1968 pakt Joost Maréchal uit met nieuwe creaties met innovatieve vormen en glazuren. Kenmerkend voor die periode zijn de sculpturale, balkvormige vazen met grijsblauwe kraterglazuur. Hij toont deze en andere vazen voor het eerst op een tentoonstelling in de Gentse Galerie Kaleidoscoop in 1968-1969.
leerbewerken
wastafel (meubel)
Wastafel uit de eigen woning van de ontwerper
Opvallend aan het ontwerp van deze wastafel, zijn de ladefronten die in een hoek vooruit springen. Ook andere meubelontwerpen van Albert Van huffel hebben dit kenmerk. Tussen de spiegel en de kast was er oorspronkelijk een marmeren achterwand. Het museum bewaart ook een bed dat mogelijk tot eenzelfde ensemble behoorde.
theebusje
Theebusje
Aardewerken cilindrisch theebusje. De wand is gedecoreerd met afwisselende turquoise en bruine verticale strepen, afgeboord met een horizontale groene rand boven en onder. Het dopdeksel heeft fijne horizontale strepen, concentrisch op de bovenzijde van het deksel. Het theebusje is aangekocht in mei 1913, hoogstwaarschijnlijk op de Wereldtentoonstelling in Gent. In de kunsthandel worden gelijkaardige stukken vermeld met het originele kleefetiket. Deze worden meestal als art deco bestempeld. Gezien de aankoopdatum van deze vaas bestond deze decoratiestijl reeds voor 1920.
Velten Vordamm Steingutfabrik
Velten
Tea Journey
Zee (Mer)
Van dit handgeknoopt tapijt bewaart het museum verschillende ontwerptekeningen. Albert Van huffel ontwierp het tapijt in 1927 voor de eetkamer van de woning van Albert Bruxelman in Ledeberg. De architect ontwierp zowel de woning en het interieur met meubels, als de tuin en de aanpalende kantoren en werkplaatsen van het familiebedrijf. Van huffel werkte voor verschillende opdrachten in de jaren 1920 samen met dit steenkappersbedrijf. Niet alleen Van huffel en Bruxelman, maar ook Studio de Saedeleer die het tapijt vervaardigde, hechtten groot belang aan de eigenschappen van hun materialen. In zijn textielontwerpen laat Van huffel zich vaak van zijn meest exuberante kant zien. Door een heftige ritmiek, geometrische zigzagmotieven en sterk contrasterende kleuren verbeeldt hij hier de zee. Ook in andere ontwerpen voor het huis (bijvoorbeeld de glasramen of de meubels) was de driehoek een veelgebruikt motief. De Saedeleer werkte voor haar ontwerpen samen met kunstenaars uit de avant-gardekringen en maakte dus ook gebruik van ongewone kleurencombinaties. Zowel Elisabeth de Saedeleer, die deels de leiding had van dit weef­atelier, als ontwerper Albert Van huffel werden rond deze tijd aangetrokken door Henry van de Velde om les te geven aan zijn net opgerichte ontwerpschool in Brussel.
Studio de Saedeleer
Etikhove
hennep
Art deco in Sint-Niklaas
L'Art Deco en Europe
Zwarte zijden japon
Deze jurk in vervaardigd uit zwarte zijde. De voorkant bestaat uit zijde in afwisselend satijnbinding (achtergrond), taffetasbinding en inslagflottés (motief). Het patroon bestaat uit grote lelieachtige bloemen met lange fijne stengels en bladeren, die naar omhoog reiken in deinende bewegingen als zeewier in een typische art nouveau stilering. De zijde is bezet met nestelwerk geïncrusteerd met fluweel en verschillende soorten machinale kant. De motieven bestaan voornamelijk uit gestileerde plantvormen, bloemen en klimopachtige bladeren tussen S-vormige banden. De hals en de manchetten zijn voorzien van een boordje in ivoorkleurige satijn. De ondermouwen, het middenpaneel van zowel het lijfje als de rok zijn in zwarte tule met nopjes, bezet met smalle zwarte fluwelen linten in verticale streepjes. Aan de onderrand van het middenpaneel van de rok bevinden zich horizontale streepjes. De staande kraag in tule is met een fluwelen lint bezet en de boord is uitgevoerd in ivoorkleurig satijn. Het lijfje heeft een V-vormig middenpaneel in tule met een fluwelen lint. Het V-vormig middenpaneel heeft een revers in zwarte tule, met zwart fluweel bezet en in zijde geborduurd. Deze revers loopt rond de hals, is smal bij de aanzet, verbreedt geleidelijk en bereikt haar breedste punt enkele centimeters onder de schouderlijn (met een brede uitzwenking naar buiten en naar beneden). De jurk heeft rond de middel een gordel met een V-vormige lijn. Deze gordel moet de scheidingslijn van rok en lijfje verbergen, die aan de voorkant los van elkaar zijn. Van onder de rechter revers lopen twee zwarte fluwelen linten door het middenpaneel die vastgemaakt worden op de linker revers. De rok heeft een omgekeerd V-vormig paneel van tule met nopjes, bezet met fluwelen linten. Langs de randen van het middenpaneel is er bezetsel van nestelwerk aanwezig met fluweel en kantincrustaties. De mouw is het armgat aangefronsd (eerder opzij dan bovenaan). De zijden overmouw verwijdt pagodevormig naar beneden met evenwel een flinke inkeping aan de achternaad? Deze overmouw is aan de rand afgezet met nestelwerk met fluweel en kantincrustaties. De ondermouw is wijd poffend op een nauwe manchet samengenomen met de grootste wijdte achteraan. De ondermouw is van tule en bezet met fluwelen lint. De manchet is afgezet met een ivoorkleurige satijnen bies. De rug heeft geen lendennaad. Per halve rug zijn er drie panelen die sterk naar onderen verbreden. De jurk heeft een sleep. De jurk is volledig gevoerd in zwarte katoen in satijnbinding. Aan de binnenkant is tegen de zoom een zwarte zijden band in taffetasbinding met kartelrand aangebracht met de bedoeling de rok onderaan te helpen bij het uitstaan. Het onderlijfje (eigenlijk voering) sluit middenvoor. Het middenpaneel dient aan de linkerkant vastgemaakt te worden.
hemelbed
Hemelbed van bisschop Ferdinand Maria de Lobkowitz
Dit classicistisch bed behoorde vermoedelijk toe aan Ferdinand Maria de Lobkowitz, bisschop van Gent van 1779 tot 1795. Lobkowitz was een veelbesproken figuur in Gent en zijn frivole levenswandel was de oorzaak van de gedwongen verkoop van een aantal van zijn bezittingen, zoals waarschijnlijk dit bed. Het hemelbed waarbij de hemel wel even breed, maar niet even lang is als het bed heet ook 'lit d'ange'. De versiering met o.a. gecanneleerde poten, vazen, rozetten en bloemenslingers verwijst naar de neoclassicistische of Louis XVI-stijl. Opmerkelijk voor de iconografie zijn de Mercuriusstaf, toorts en pijlenkoker, een Hoorn des overvloeds en een boek met ganzenveer en inktpot. Het bed heeft nog heel wat van zijn oorspronkelijke zijden stoffering. Het liseré-satijn met witte en zachtroze motieven met bloemen, vruchtenmanden en gestrikte linten op een groene grond sluit aan bij het beschilderde hout. De rijke uitwerking van het meubel toont de status van de eigenaar en daarnaast ook het belang van textiel in de uitwerking van 18de-eeuwse meubels. Het bed was te zien op “Oude Kunst in Vlaanderen”, een expo die plaatsvond in de gebouwen van het Museum voor Schone Kunsten tijdens de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent. Toen bevond het zich nog in de verzameling Speltinckx, van wie het museum in 1932 het meubel aankocht.
wever
vlas
kunstvezel (tv)
Futiel textiel?
Oude Kunst in Vlaanderen
omslag
Boekomslag van beschilderde zijde
Deze zijden boekomslag is beschilderd met rozige schijfjes op een grijsblauwe achtergrond. Aan de voorzijde is een bijzondere vegetatie met paddenstoelachtige vormen weergegeven. De buitenkant van de omslag is uitgewerkt in zijdecrêpe en de binnenkant in zijdesatijn. De koningsblauwe voering is beschilderd met een schijfjespatroon en de omslagen met een kralensnoermotief. Het object werd vervaardigd door Gabrielle Canivet, de echtgenote van de Gentse schilder Constant Montald. Op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent exposeerde ze in het 'Palais des Travaux Féminins' als lid van ‘Les Arts de la Femme’. Deze Brusselse vereniging zette zich tussen 1908 en 1918 in om vrouwelijke beoefenaars van kunstambachten te ondersteunen bij het tentoonstellen en verkopen van hun werk. Aan de omslag hing een label met het logo van de vereniging, een vrouwenfiguur met een borduurwerk gedrukt in rode inkt. De boekomslag werd in 1917 aangekocht voor de museumcollectie. In de collectie bevinden zich ook objecten van andere leden van 'Les Arts de la Femme': een leren boekomslag van juffrouw Moens en een leren vide-poche van juffrouw Dago.
Canivet, Gabrielle